Eye of the Rooster

Unread items (38)

www.liberalism.gr

ΤΟΛΜΗ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΣΙΑ

Posted: March 18th, 2010, 3:01pm MDT

2010-03-18 15:01:08
ΕΦΑΡΜΟΣΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Posted: March 18th, 2010, 2:57pm MDT

2010-03-18 14:57:24

Υπάρχουμε….. Συνυπάρχουμε;

Πολωνία

Posted: March 18th, 2010, 6:37am MDT by Gazmend Kapllani

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin:0in; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}
Επειδή ποτέ δεν ξέρεις. Εάν κάποιος από σας βρεθεί τις επόμενες μέρες στην Πολωνία, Κρακοβία και Βαρσοβία, θα χαρώ να τον/την δω σε μια από τις παρουσιάσεις του βιβλίου μου εκεί. 23 Μαρτίου στην Κρακοβία και 24 Μαρτίου στην Βαρσοβία. Παρεμπιπτόντως, οι Πολωνοί με καλούν ως συγγραφέα. Δεν έχουν ενημερωθεί ακόμα από τον βουλευτή του ΛΑ.ΟΣ, κάποιον Χρυσανθακόπουλο, που τον έπιασαν κάποτε παίζοντας «φρουτάκια», ο οποίος από το βήμα της Ελληνικής Βουλής με έχρισε επικίνδυνο για την εθνική ασφάλεια της Ελλάδας και «αρχηγό του αλβανικού κόμματος στην Ελλάδα». Ελπίζω στην παρουσίαση του βιβλίου στην Πολωνία να μη μπουκάρουν Πολωνοί χρυσαυγίτες και ομοιδεάτες του κυρίου "Νεοναζιστικά Φρουτάκια". Γιατί και εκεί υπάρχουν πάμπολλοι τέτοιο. Για το ταξίδι στην Πολωνία ευχαριστώ θερμά τις πολωνικές εκδόσεις Czarne, το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου και την Ελληνική Πρεσβεία

Παρεμβάσεις | Τύποι Άρθρων | NewsTime

Κώνειο: Η συστατική επιστολή για τον Κωστάκη και ο ανασχηματισμός Παπανδρέου...

Posted: March 18th, 2010, 5:42am MDT by NewsTime

Γιατί έγραψε συστατική επιστολή για τον Κώστα Καραμανλή ο Αντώνης Σαμαράς, τι ψιθυρίζει στο newstime.gr αξιωματούχος του Μαξίμου για το ενδεχόμενο ανασχηματισμού και ποιους ενοχλεί η "γαλάζια" αυτοκάθαρση.

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

ΤΕΕ: Αν καταρρεύσει η οικοδομή θα καταρρεύσει και η οικονομία

Posted: March 18th, 2010, 5:35am MDT by sxoliasths

http://portal.tee.gr/portal/page/portal/press/ENHMEROTIKO_DELTIO/ED-YEAR-2010/ED2576/2576_DRASTHRIOTHTES.pdf Filed under: σχολιαστής

Fresh24

Good Luck Byron!

Posted: March 18th, 2010, 5:04am MDT by Fresh24

Το promo video της υποψηφιότητας του Δήμου Βύρωνα για την Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας το 2012. Χθες κατατέθηκε η τελική πρόταση και τα αποτελέσματα αναμένονται στις 23 Απριλίου. Good luck Byron!
Good Luck Byron!

Posted: March 18th, 2010, 5:04am MDT by Fresh24

Το promo video της υποψηφιότητας του Δήμου Βύρωνα για την Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας το 2012. Χθες κατατέθηκε η τελική πρόταση και τα αποτελέσματα αναμένονται στις 23 Απριλίου. Good luck Byron!
Good Luck Byron!

Posted: March 18th, 2010, 5:04am MDT by Fresh24

Το promo video της υποψηφιότητας του Δήμου Βύρωνα για την Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Νεολαίας το 2012. Χθες κατατέθηκε η τελική πρόταση και τα αποτελέσματα αναμένονται στις 23 Απριλίου. Good luck Byron!

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Κούραση

Posted: March 18th, 2010, 4:18am MDT by Πάνος

Τα ποστ τριγυρίζουν στο μυαλό μου νιαουρίζοντας, σαν πεινασμένες γάτες. Θα περιμένουν: κουρασμένος ΔΕΝ γράφω! Στο μεταξύ, κέρασμα στους καλυβίστες μια πολύ ωραία Θεσσαλονικιώτικη φωτογραφία του 1945-46. Την έστειλε ο Μ. Έχει και τραμ! Filed under: Uncategorized

JUNGLE-Report

Η ΕΛ.ΑΣ. και τα δολοφονικά σαμπουάν

Posted: March 17th, 2010, 6:43pm MDT by SPY

Δε γινόταν να μην αναφερθούμε και σε αυτή την μεγάλη επιτυχία των ελλήνων αστυνομικών, που πιστοί στο καθήκον τους συνεχίζουν να καταπολεμούν το έγκλημα (σαμπουάν, πράσινα παπούτσια, πυτζάμες κλπ), με αυταπάρνηση, βάζοντας πολλές φορές σε κίνδυνο ακόμα και τη ζωή τους (μας).

Η σύλληψη και προφυλάκιση του Μάριου Ζ., ενός διαδηλωτή που συμμετείχε -ειρηνικά, όπως δηλώνουν όλοι οι αυτόπτες μάρτυρες εκτός των αστυνομικών που τον συνέλαβαν- στην πορεία της προηγούμενης Πέμπτης (11/3) έχει αναδειχθεί σε ένα θέμα που κινδυνεύει να καταλήξει σε καινούριο φιάσκο της Ελληνικής Αστυνομίας.

Ο Μάριος, καθηγητής κολύμβησης στο επάγγελμα, βρέθηκε στην περιοχή έξω από τα δικαστήρια της Ευελπίδων αφού είχαν λήξει τα επεισόδια. Σύμφωνα με μάρτυρες, προσπαθούσε να προσεγγίσει το μπλοκ, στο οποίο ήθελε να ενταχθεί όταν χωρίς προφανή λόγο συνελήφθη.

Διαβάστε την συνέχεια στο πολύ καλά ενημερωμένο άρθρο του επίσης πολύ καλού SalataTV:

[www.salata.tv]

.

Η Γενιά των 700 ευρώ

Τα ρετιρέ των εξαιρέσεων

Posted: March 17th, 2010, 6:01pm MDT by G700

Εδώ και μερικούς μήνες επικροτούμε τα σκληρά οικονομικά μέτρα που προωθεί η κυβέρνηση και καλούμε τη γενιά μας, αλλά και όλους τους Έλληνες εργαζόμενους να τα στηρίξει για να σωθεί η ελληνική οικονομία απ' τη χρεοκοπία. Μόλις πρόσφατα, στηρίξαμε την αυτονόητη απόφαση του οικονομικού επιτελείου να περικόψει τις χρυσές ρυθμίσεις του πανάκριβου λουκέτου Χατζηδάκη στην Ολυμπιακή Αεροπορία, σύμφωνα με το οποίο κάποιος μπορεί να μεταταχτεί στο δημόσιο με μισθό Ολυμπιακής ή να πάρει 50% προσαύξηση ενσήμων για να βγει πρόωρα στη σύνταξη. Μάλιστα, δεδομένων των προειδοποιήσεων ΓΑΠ για τα ρετιρέ του δημοσίου και την ιδιωτική παρασιτική οικονομία το σαββατοκύριακο που πέρασε, θεωρήσαμε ότι επιτέλους ήρθε η ώρα. Η καμπάνα χτυπάει για τα ρετιρέ.

Δυστυχώς όμως, απ' ότι φαίνεται υπάρχουν μερικά ρετιρέ που καλά κρατούν. Στο φορολογικό νομοσχέδιο που κατατέθηκε πριν από μερικές μέρες εξαιρούνται από το λογιστικό προσδιορισμό του φορολογητέου εισοδήματος, βάσει βιβλίων εσόδων - εξόδων και αποδείξεων πώλησης, οι συνήθεις ύποπτοι. Ταξιτζήδες, μηχανικοί, αρχιτέκτονες, δικηγόροι, βενζινοπώλεις και πολλοί άλλοι παίρνουν αναβολή ενός έτους. Την ίδια στιγμή μισθωτοί, συνταξιούχοι και κοινοί ελεύθεροι επαγγελματίες καλούνται να πληρώσουν άμεσα το μάρμαρο της δημοσιονομικής εξυγίανσης. Τα ρετιρέ των εξαιρέσεων κατάφεραν για πολλοστή φορά να βγάλουν την ουρά τους απ' έξω, αφήνοντας στους άλλους να πληρώσουν το λογαριασμό.

Ένα πράγμα έχουμε να πούμε κι ας ελπίσουμε ότι θα γίνει κατανοητό από το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης. Πορευτείτε με οδηγό την κοινωνική δικαιοσύνη και μην παρεκτρέπεστε. Μην υποκύπτετε σε πιέσεις της κάθε πεθαμένης ιστορικά και κοινωνικά συντεχνίας. Βάλτε μυαλό. Πάρτε πίσω τις επαίσχυντες εξαιρέσεις γιατί θα σας πάρει και θα σας σηκώσει. Πείτε όχι στα ρετιρέ των εξαιρέσεων.

στης Βουλής τα έδρανα

Γράμμος

Posted: March 17th, 2010, 5:41pm MDT by Γιώργος Χατζηδημητρίου

Τόσο ψοφοδεής η πολιτική μας τάξη;Τόσο ανίκανη να πει δυό λόγια της προκοπής τώρα που μας εκβιάζουν οι πιστωτές; Τα υπόλοιπα γνωστά..."Αν δεν υπήρχε το ΚΚΕ θα σας έπαιρνε ο άνεμος!"- μου λέει ο κουμπάρος μου! "Ύπνος χωρίς όνειρα!".Ε, τι να τον κάνω...Ακόμα και τα ξύλα τώρα αποκτήσανε σοφία.Χαίρομαι παρόλα αυτά τις βεβαιότητές τουΕμάς όποιος μας παραστέκει,μαύρα νερά-χάνει το δίκιο του.Κι απο τα

ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ

Οι μαγιατίδες

Posted: March 17th, 2010, 5:19pm MDT by Περαστικός

Στον πολιτισμένο κόσμο, δεν υπάρχουν ένοχοι και υπεύθυνοι για τα μεγάλα εγκλήματα. Το έγκλημα κόβεται σε μικρά-μικρά κομματάκια έτσι, ώστε να γίνει αγνώριστο και αφού απολυμανθεί και αποστειρωθεί, αρωματίζεται και μοιράζεται σε γραφεία, σε αίθουσες συσκέψεων, σε χρηματιστήρια, σε εργοστάσια, σχεδόν σε όλη την κοινωνία. Σε κάποιες λίγες περιπτώσεις, το τελευταίο, πιο βρώμικο κομματάκι, μπορεί να φτάσει να γίνει και διαταγή ή, το προτιμότερο, στήριξη σε μια κυβέρνηση ή σε κάποιους αντάρτες. Τα περισσότερα κομμάτια της σφαγής όμως είναι έγγραφα, αποφάσεις, συμβάσεις, δάνεια, μοχλοί, διακόπτες, γραμμές παραγωγής, φαινομενικά αθώες εργασίες που διεκπεραιώνονται από ανθρώπους που φοράνε γραβάτες ή φόρμες, που τα βράδια γελάνε με τους φίλους τους και προσπαθούν να ζήσουν όπως σε ένα αμερικάνικο σίτκομ, σαν τα «φιλαράκια» ένα πράγμα (πόσο ανέμελοι και ηλίθια ευτυχισμένοι οι χαρακτήρες αυτών των σίριαλ), χωρίς να συνειδητοποιούν ότι όλη τη μέρα ήταν ένας τροχός της γκιλοτίνας, ένας διακόπτης του μηχανισμού εκτέλεσης ή του μηχανισμού εξαθλίωσης ακόμη και ολόκληρων εθνών.

.

Είχα δει κάποτε ένα ντοκιμαντέρ για τις εκτελέσεις των καταδίκων στις ΗΠΑ. Οι διακόπτες είναι πολλοί και ορισμένοι από αυτούς είναι ψεύτικοι, χωρίς οι χειριστές τους να γνωρίζουν ποιος είναι αληθινός και ποιος όχι. Για να ολοκληρωθεί η εκτέλεση μπορεί να χρειάζεται επίσης να πατηθούν διαφορετικοί διακόπτες. Έτσι, δεν υπάρχει κανένας δήμιος, υπάρχουν μόνο ευσυνείδητοι υπάλληλοι. Αφού γίνει η εκτέλεση, όλοι μπορούν να πάνε στα σπίτια τους με καθαρή τη συνείδησή τους. Μπορεί να μην ήταν αληθινός ο διακόπτης τους ή, ακόμη και αν ήταν, ένας διακόπτης δεν αρκεί για να ολοκληρωθεί η διαδικασία.

.

Όμως, το έγκλημα υπάρχει, κάποιος πεθαίνει, κάποιος καταστρέφεται. Το δηλητήριο είναι εκεί και τελικά ρέει στις φλέβες, ρέει στους δρόμους, ρέει στις καρδιές, ποτίζει τον κόσμο, ποτίζει τις κοινωνίες, η βία, η απανθρωπιά εξαπλώνονται, επιστρέφουν πίσω στους «αθώους δημίους» και αυτοί αναρωτιούνται «Μα γιατί; Μα γιατί;». Άλλες φορές μπορεί να έχεις μόλις καθίσει ένα πρωί στο γραφείο σου με ένα φλιτζάνι καφέ και η μέρα να μοιάζει με όλες τις άλλες μέρες, να έχεις φλερτάρει με τη νόστιμη συνάδελφό σου και ξαφνικά να δεις από το παράθυρο του γραφείου σου ένα αεροπλάνο να ετοιμάζεται να προσγειωθεί πάνω στην καθημερινότητά σου και λίγο αργότερα πολλοί άλλοι σαν εσένα, σε όλο τον κόσμο, εξίσου αθώοι ή ένοχοι, να αναρωτιούνται με λύπη «Μα γιατί; Μα γιατί;»

.

Το σκεφτόμουν μια μέρα που μετέφραζα ένα έντυπο για μοδάτες τσάντες και βαλίτσες, ιδανικές για τη μεταφορά τυφεκίων, χειροβομβίδων, δακρυγόνων, κλομπ και άλλων αξεσουάρ. Υποθέτω ότι διεκπεραιώνω και εγώ, ευσυνείδητα, το κομματάκι που μου αναλογεί από το έγκλημα.

.

Μα γιατί; Μα γιατί;

De (mocracy) - Fre (edom) - Jus (tice)

Εμφύλιος ..."σπαραγμός" στην ΟΝΝΕΔ!

Posted: March 17th, 2010, 5:02pm MDT by DeFreJus

Το Θεό του δεν έχει ο Κώστας ΧατζήςΤου Τάσου ΠαπαδόπουλουΜετά την αποτυχημένη εκτόξευση λάσπης προς τον συνυποψήφιό του, Ανδρέα Παπαμιμίκο, καθώς τον χαρακτήρισε ανθέλληνα, επανέρχεται τώρα με νέες κατηγορίες προσπαθώντας να μας πει ότι ο Παπαμιμίκος επιχειρεί να νοθεύσει τη διαδικασία. Ο Χατζής είναι εμφανές ότι προσπαθεί να δημιουργήσει κλίμα μέσα από ανυπόστατες διαρροές μήπως και σωθεί. Το
ΓΙΑΤΙ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ...

Posted: March 17th, 2010, 4:57pm MDT by DeFreJus

Του ΦΟΙΒΟΥ ΔΕΛΗΜε λύπη βλέπω ότι ο Σαμαράς έχει περιέλθει σε αδιέξοδο. Από τη μια αδυνατεί να διαχειριστεί το "πρόβλημα Ντόρα" και από την άλλη πελαγοδρομεί με το "πρόβλημα Καραμανλή". Το αποτέλεσμα καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις: η ΝΔ έχει φτάσει στο 20% και ο κατήφορος θα συνεχιστεί αν δεν αλλάξει κάτι. Τέσσερις μήνες μετά την αλλαγή ηγεσίας το κόμμα παραμένει βαθειά διχασμένο και απολύτως
Που ήσουν μάγκα το χειμώνα, που την είχες την κρυψώνα;

Posted: March 17th, 2010, 4:51pm MDT by DeFreJus

Αναστατωμένοι ήταν αρκετοί ΟΝΝΕΔΙΤΕΣ και ΟΝΝΕΔΙΤΙΣΣΕΣ. Κάποιος είχε πει για σφουγγάρι αλλά ο ίδιος συνεχίζει να προκαλεί με τη στάση του και τα "μαθήματα πατριδογνωσίας" που επιχειρεί να παραδώσει στους νεολαίους της ΟΝΝΕΔ...Ο λόγος του ήταν ένα μνημόνιο "συνεργασίας" μεταξύ εμπαιγμού και αμοραλισμού. Όταν άρχισε να παραδίδει μαθήματα ο νεοφανής Μινωτής, ξεχνώντας πως πρέπει να ξεκινήσει να

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

OΙ ΑΛΧΗΜΙΣΤΕΣ…

Posted: March 17th, 2010, 1:56pm MDT by papoylis

Ακούγωντας αυτές τις τελευταίες μέρες σχεδόν μόνο ραδιόφωνο , έπεσα πάνω στην περίπτωση μιας εκπληκτικής μεταμόρφωσης που ξεπερνά , όπως φαίνεται , τα επιτεύγματα των παλαιών αλχημιστών … Πρόκειται για τη μεταμόρφωση του περιεχομένου ενός σακκιδίου πλάτης , που έλαβε χώρα κατά τα επεισόδια στη πορεία της περασμένης Πέμπτης. Οι απίστευτοι αλχημιστές ήσαν τρία όργανα του γνωστού [...]

Dealsend - A common mistake

Βιογραφικό;

Posted: March 17th, 2010, 1:38pm MDT

Εχθές το βράδυ κάπως αργά, έλαβα ένα ενημερωτικό email απο το Slideshare.

To Slideshare, για όσους δεν ξέρουν είναι μια υπηρεσία παρουσίασης 'παρουσιάσεων'. Το ενημερωτικό μίλαγε για μια ιδιόμορφη επαγγελματική επιτυχία.

Η νεαρή Laura Gainor ήθελε να δουλέψει για μια συγκεκριμένη εταιρία, προκειμένου να ΄τραβήξει΄το ενδιαφέρον της εταιρίας έκανε κάτι απίθανο:

Άρχισε να γυρνάει την πόλη της, με το λογότυπο της εταιρίας και να στέλνει μηνύματα σε twitter και foursquare βγάζοντας φωτογραφίες με το λογότυπο της εταιρίας.

Τέλος έφτιαξε μια παρουσιάση, την οποία ανέβασε στο Slideshare. H παρουσιάση, τράβηξε το ενδιαφέρον και σύντομα ήταν 'Most Popular'. H Laura άρχισε να μαζεύει μηνύματα, ένα απο αυτά ήταν απο την εταιρία.

Απο τις 3 Μαρτίου η Laura εργάζεται για την εταιρία που ήθελε. Η ιστορία της μάλιστα αναρτήθηκε και στην τοπική ηλεκτρονική εφημερίδα της 'πολης'.

Πριν απο περίπου ένα χρόνο είχα φτιάξει, ένα presentation το οποίο θα έκανε την δουλειά CV. Το presentation αυτό το έιχα ως private στο slideshare και το είχα στείλει πολύ επιλεγμένα σε κάποιες εταιρίες που νόμιζα οτι θα τους ενδιέφερε η χρήση διαφορετικών εργαλείων απο το MS Word, καθώς και ο πρωτότυπος τρόπος παρουσίασης ικανοτήτων και γνώσεων.

Χθες λοιπόν, ξαναέφτιαξα απο την αρχή εκείνο το presentation. Διατηρώντας το humor, με χρήση αρκετών φωτογραφιών, μια παρουσίαση 21 σελίδων, αλλά μετα βίας 100 λέξεων, η οποία προοδευτικά δείχνει την εκπαίδευτική, επαγγελματική αλλά social media πορεία / δραστηριότητα μου.

Φυσικά, αν και είμαι γενικά ενθουσιώδης και αυθόρμητος, δεν θα έριχνα κάτι τέτοιο χωρίς μια δεύτερη ματιά στο δίκτυο. Έτσι ζήτησα απο 4 φίλους την γνώμη τους.

Εκτός απο τις διορθώσεις τις οποίες ενα δέυτερο μάτι εντοπίζει πιο έυκολα, ζήτησα επι της ουσίας την άποψη τους. Αν μια τέτοια παρουσιάση, θα μπορούσε να σταθεί.

Οι απόψεις προς το παρόν είναι 2 ΝΑΙ - 1 ΟΧΙ. Ο τελευταίος δεν έχει απαντήσει ακόμα, όμως παίρνει 2 βαθμούς, γιατί είναι άνθρωπος που εμπιστεύομαι ιδιατέρως!

Το σενάριο είναι η παρουσίαση να αναρτηθεί στο linkedin λογαριασμό μου, θεωρώ οτι είναι ο πλέον κατάλληλος, διότι το linkedin είναι ένα online βιογραφικό. Είναι λοιπόν ένας χώρος που όσοι βλέπουν, θα δούν τα ίδια δεδομένα, με διαφορετική μορφή και στύλ.

Η ερώτηση είναι λοιπόν:

- Εσείς τι γνώμη έχετε για αυτό; Θα τολμούσατε να κάνετε κάτι το οποίο ξεφεύγει απο το επαγγελματικό κατεστημένο;*Dealsend*

Διαστάσεις

Η «Κίνα της Ευρώπης»

Posted: March 17th, 2010, 10:48am MDT by Μιχάλης Μητσός

΄Εξαλλοι είναι οι Γερμανοί με τις επικρίσεις της Γαλλίδας υπουργού Οικονομικών για το εμπορικό τους πλεόνασμα. Όλα μπαίνουν στη συζήτηση, ο πόλεμος, το Τείχος και, φυσικά, η Ελλάδα.

«Ε,όχι να μας δίνει μαθήματα κι η Γαλλία, που με την κρατική βιομηχανική της πολιτική αλλοιώνει μονίμως τον διεθνή ανταγωνισμό!», έγραψε χθες η Ντι Βελτ. «Οποιος θέλει να προχωρά μπροστά πρέπει να προσανατολίζεται χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα τον καλύτερο, και όχι να προσπαθεί να τον τραβήξει μαζί του προς τα κάτω», σάρκασε η Ζιντόιτσε Τσάιτουνγκ. Αφορμή γι΄αυτή την έκρηξη ήταν η συνέντευξη της Κριστίν Λαγκάρντ στους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς, όπου επιτέθηκε στη Γερμανία για την πολιτική των υψηλών εμπορικών πλεονασμάτων (135,8 δισ. ευρώ το 2009!) και την κάλεσε να αυξήσει την εγχώρια ζήτηση ώστε να τονωθεί η οικονομική ανάπτυξη στην ευρωζώνη.

Η Γερμανία έχει εν μέρει δίκιο, παρατηρεί ο Ερίκ Λε Μπουσέ στη γαλλική ιστοσελίδα Slate. Πλήρωσε ακριβά την ενοποίησή της. Πλήρωσε ακριβά και την υιοθέτηση του ευρώ. Το deal που παρουσιάστηκε στην κοινή της γνώμη προέβλεπε την εγκατάλειψη του μάρκου με αντάλλαγμα το οριστικό ξεκαθάρισμα των λογαριασμών με τους συμμάχους για τις επιπτώσεις του πολέμου. Τα 80 εκατομμύρια των Γερμανών δέχθηκαν να μειωθεί η αγοραστική τους δύναμη και η κοινωνική τους προστασία. Κι ύστερα διαπίστωσαν, πρώτα με θλίψη και στη συνέχεια με οργή, ότι άλλες χώρες συνέχιζαν να ζουν πάνω από τις δυνατότητές τους, χωρίς να καταβάλλουν προσπάθεια να κρατούν τα ελλείμματά τους χαμηλά. Πώς να τους ζητήσει λοιπόν τώρα η καγκελάριός τους- δύο μήνες μάλιστα πριν από κρίσιμες εκλογές στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία- να βοηθήσουν μια από αυτές τις χώρες για να μη χρεοκοπήσει;

Προκειμένου να αυξήσει την ανταγωνιστικότητά της και να μην πληγεί από τους φτηνότερους Ασιάτες και Ανατολικοευρωπαίους ανταγωνιστές της, η Γερμανία ακολούθησε την τελευταία δεκαετία πολιτική συγκράτησης των μισθών. Με τον τρόπο αυτό έδωσε ώθηση στις εξαγωγές της εις βάρος της εγχώριας ζήτησης. ΄Εγινε κατά κάποιο τρόπο η «Κίνα της Ευρώπης». Όπως παρατηρεί όμως ορθώς η Λαγκάρντ, αυτό το μοντέλο μακροπρόθεσμα δεν είναι βιώσιμο. Η Γερμανία είναι μέλος μιας ένωσης. Κι όταν υπάρχουν σημαντικές οικονομικές ανισορροπίες μεταξύ των μελών αυτής της ένωσης, πρέπει είτε να μετακινούνται άνθρωποι εκεί όπου υπάρχει δουλειά είτε να διοχετεύονται πόροι στις χώρες που μένουν πίσω. Αλλά η Ευρώπη δεν διαθέτει τέτοιους μηχανισμούς. Πρέπει λοιπόν να προταθεί στους Γερμανούς ένα νέο deal: δημοσιονομική και νομισματική πειθαρχία με αντάλλαγμα την αύξηση της εγχώριας ζήτησής τους. Ο τρόπος με τον οποίο θα επιτευχθεί αυτό είναι δική τους υπόθεση.

Και πώς θα επιτευχθεί η εισαγωγή στη Γερμανία περισσοτέρων ελληνικών προϊόντων ή, γενικότερα, προϊόντων «made in ΡΙGS»; Αυτό είναι (και) δική μας υπόθεση.

metapublica

O κυρ-Σταύρος πάλι ψάχνει για λεφτά;

Posted: March 17th, 2010, 9:18am MDT by ...

Βοά το σύμπαν για τα προβλήματα ρευστότητας που έχει ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη. Η κάποτε κραταιά επιχείρηση είναι κατ' ουσία χρεοκοπημένη και ζει από τα θαλασσοδάνεια των τραπεζών, τα οποία μέχρι σήμερα δινόταν με κρατική πρέμβαση και εγγυήσεις. Τώρα, λόγω της κρίσης, οι τράπεζες -ξέροντας ότι ούτε το κράτος δεν έχει λεφτά-, δεν δανείζουν τον κυρ-Στάυρο Ψυχάρη. Ζητούν εγγυήσεις, όπως δείγματα εξυγίανσης της επιχείρησης. Η συμφωνία με τον χρηματοδότη εφοπλιστή Ρέστη ξεψύχισε.

Τα πράγματα είναι τόσο δύσκολα που άρχισε η δημιουργική λογιστική με το δώρο των εργαζομένων. Δεν θα το δώσει διότι λέει το πήραν προκαταβολικά. Από την άλλη ανοινώθηκε πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου εργαζομένων. Αλλά το πρόγραμμα αναβάλλεται διότι ο ΔΟΛ δεν έχει ούτε καν τα λεφτά των αποζημιώσεων. Οπότε ο κυρ-Στάυρος άρχισε την παλιά του τέχνη: τον εκβιασμό των κυβερνήσεων για να πάρει κανένα ευρώ. Αυτό γίνεται κατ' αρχήν με προειδοποιητικές βολές, όπως το παράπλευρο πρωτοσέλιδο του Βήματος (κρίμα Παντελή Καψή: η νιότη έδειχε πως θα γινόσουν άλλος).

Μετά ακολουθεί ένα άρθρο των συνήθων υβριστών του Γιώργου Παπανδρέου και μετά (να μου το θυμηθείτε) θα έρθουν διάφορες "αποκαλύψεις" για αρρυθμίες της κυβέρνησης, και υπονοούμενα στα παραπολιτικά.

Οπότε τις επόμενες μέρες περιμένουμε να δούμε κλιμάκωση των επιθέσεων κατά του οικονομικού επιτελείου. Αν δεν υπάρξουν, πρέπει να ψάξουμε τι εξυπηρέτηση έκανε η κυβέρνηση στον κυρ-Σταύρο. Και να την κράξουμε...

Oikonomika Blog

Von Mises on The Gold Standard

Posted: March 17th, 2010, 8:13am MDT by Chrysotheras

This article is excerpted from chapter 17 of Human Action: The Scholar's Edition , by Ludwig Von Mises, and is read by Jeff Riggenbach.
Men have chosen the precious metals gold and silver for the money service on account of their mineralogical, physical, and chemical features. The use of money in a market economy is a praxeologically necessary fact. That gold — and not something else — is used as money is merely a historical fact and as such cannot be conceived by catallactics. In monetary history too, as in all other branches of history, one must resort to historical understanding. If one takes pleasure in calling the gold standard a "barbarous relic,"[1] one cannot object to the application of the same term to every historically determined institution. Then the fact that the British speak English — and not Danish, German, or French — is a barbarous relic too, and every Briton who opposes the substitution of Esperanto for English is no less dogmatic and orthodox than those who do not wax rapturous about the plans for a managed currency.The demonetization of silver and the establishment of gold monometallism was the outcome of deliberate government interference with monetary matters. It is pointless to raise the question concerning what would have happened in the absence of these policies. But it must not be forgotten that it was not the intention of the governments to establish the gold standard. What the governments aimed at was the double standard. They wanted to substitute a rigid, government-decreed exchange ratio between gold and silver for the fluctuating market ratios between the independently coexistent gold and silver coins. The monetary doctrines underlying these endeavors misconstrued the market phenomena in that complete way in which only bureaucrats can misconstrue them. The attempts to create a double standard of both metals, gold and silver, failed lamentably. It was this failure that generated the gold standard. The emergence of the gold standard was the manifestation of a crushing defeat of the governments and their cherished doctrines.In the 17th century, the rates at which the English government tariffed the coins overvalued the guinea with regard to silver and thus made the silver coins disappear. Only those silver coins that were much worn by usage or in any other way defaced or reduced in weight remained in current use; it did not pay to export and to sell them on the bullion market. Thus England got the gold standard against the intention of its government. Only much later the laws made the de facto gold standard a de jurestandard. The government abandoned further fruitless attempts to pump silver standard coins into the market and minted silver only as subsidiary coins with a limited legal tender power. These subsidiary coins were not money, but money-substitutes. Their exchange value depended not on their silver content, but on the fact that they could be exchanged at every instant, without delay and without cost, at their full face value against gold. They were de facto silver printed notes, claims against a definite amount of gold.Later in the course of the 19th century, the double standard resulted in a similar way in France and in the other countries of the Latin Monetary Union in the emergence ofde facto gold monometallism. When the drop in the price of silver in the later 1870s would automatically have effected the replacement of the de facto gold standard by the de facto silver standard, these governments suspended the coinage of silver in order to preserve the gold standard. In the United States, the price structure on the bullion market had already, before the outbreak of the Civil War, transformed the legal bimetallism into de facto gold monometallism."If one takes pleasure in calling the gold standard a 'barbarous relic,' one cannot object to the application of the same term to every historically determined institution."After the greenback period, there ensued a struggle between the friends of the gold standard on the one hand and those of silver on the other hand. The result was a victory for the gold standard. Once the economically most advanced nations had adopted the gold standard, all other nations followed suit. After the great inflationary adventures of the First World War, most countries hastened to return to the gold standard or the gold-exchange standard.The gold standard was the world standard of the age of capitalism, increasing welfare, liberty, and democracy, both political and economic. In the eyes of the free traders its main eminence was precisely the fact that it was an international standard as required by international trade and the transactions of the international money and capital market.[2] It was the medium of exchange by means of which Western industrialism and Western capital had borne Western civilization into the remotest parts of the earth's surface, everywhere destroying the fetters of age-old prejudices and superstitions, sowing the seeds of new life and new well-being, freeing minds and souls, and creating riches unheard of before. It accompanied the triumphal unprecedented progress of Western liberalism ready to unite all nations into a community of free nations peacefully cooperating with one another.It is easy to understand why people viewed the gold standard as the symbol of this greatest and most beneficial of all historical changes. All those intent upon sabotaging the evolution toward welfare, peace, freedom, and democracy loathed the gold standard, and not only on account of its economic significance. In their eyes the gold standard was the labarum, the symbol, of all those doctrines and policies they wanted to destroy. In the struggle against the gold standard, much more was at stake than commodity prices and foreign-exchange rates.The nationalists are fighting the gold standard because they want to sever their countries from the world market and to establish national autarky as far as possible. Interventionist governments and pressure groups are fighting the gold standard because they consider it the most serious obstacle to their endeavors to manipulate prices and wage rates. But the most fanatical attacks against gold are made by those intent upon credit expansion. With them, credit expansion is the panacea for all economic ills. It could lower or even entirely abolish interest rates, raise wages and prices for the benefit of all except the parasitic capitalists and the exploiting employers, free the state from the necessity of balancing its budget — in short, make all decent people prosperous and happy. Only the gold standard, that devilish contrivance of the wicked and stupid "orthodox" economists, prevents mankind from attaining everlasting prosperity.The gold standard is certainly not a perfect or ideal standard. There is no such thing as perfection in human things. But nobody is in a position to tell us how something more satisfactory could be put in place of the gold standard. The purchasing power of gold is not stable. But the very notions of stability and unchangeability of purchasing power are absurd. In a living and changing world there cannot be any such thing as stability of purchasing power. In the imaginary construction of an evenly rotating economy there is no room left for a medium of exchange. It is an essential feature of money that its purchasing power is changing. In fact, the adversaries of the gold standard do not want to make money's purchasing power stable. They want rather to give to the governments the power to manipulate purchasing power without being hindered by an "external" factor, namely, the money relation of the gold standard.The main objection raised against the gold standard is that it makes operative in the determination of prices a factor that no government can control — the vicissitudes of gold production. Thus an "external" or "automatic" force restrains a national government's power to make its subjects as prosperous as it would like to make them. The international capitalists dictate and the nation's sovereignty becomes a sham.However, the futility of interventionist policies has nothing at all to do with monetary matters. It will be shown later why all isolated measures of government interference with market phenomena must fail to attain the ends sought. If the interventionist government wants to remedy the shortcomings of its first interferences by going further and further, it finally converts its country's economic system into socialism of the German pattern. Then it abolishes the domestic market altogether, and with it money and all monetary problems, even though it may retain some of the terms and labels of the market economy.[3] In both cases it is not the gold standard that frustrates the good intentions of the benevolent authority.The significance of the fact that the gold standard makes the increase in the supply of gold depend upon the profitability of producing gold is, of course, that it limits the government's power to resort to inflation. The gold standard makes the determination of money's purchasing power independent of the changing ambitions and doctrines of political parties and pressure groups. This is not a defect of the gold standard; it is its main excellence. Every method of manipulating purchasing power is by necessity arbitrary. All methods recommended for the discovery of an allegedly objective and "scientific" yardstick for monetary manipulation are based on the illusion that changes in purchasing power can be "measured." The gold standard removes the determination of cash-induced changes in purchasing power from the political arena. Its general acceptance requires the acknowledgment of the truth that one cannot make all people richer by printing money. The abhorrence of the gold standard is inspired by the superstition that omnipotent governments can create wealth out of little scraps of paper."People fight the gold standard because they want to substitute national autarky for free trade, war for peace, totalitarian government omnipotence for liberty."It has been asserted that the gold standard too is a manipulated standard. The governments may influence the height of gold's purchasing power either by credit expansion — even if it is kept within the limits drawn by considerations of preserving the redeemability of the money-substitutes — or indirectly by furthering measures that induce people to restrict the size of their cash holdings. This is true. It cannot be denied that the rise in commodity prices that occurred between 1896 and 1914 was to a great extent provoked by such government policies. But the main thing is that the gold standard keeps all such endeavors toward lowering money's purchasing power within narrow limits. The inflationists are fighting the gold standard precisely because they consider these limits a serious obstacle to the realization of their plans.What the expansionists call the defects of the gold standard are indeed its very eminence and usefulness. It checks large-scale inflationary ventures on the part of governments. The gold standard did not fail. The governments were eager to destroy it, because they were committed to the fallacies that credit expansion is an appropriate means of lowering the rate of interest and of "improving" the balance of trade.No government is, however, powerful enough to abolish the gold standard. Gold is the money of international trade and of the supernational economic community of mankind. It cannot be affected by measures of governments whose sovereignty is limited to definite countries. As long as a country is not economically self-sufficient in the strict sense of the term, as long as there are still some loopholes left in the walls by which nationalistic governments try to isolate their countries from the rest of the world, gold is still used as money. It does not matter that governments confiscate the gold coins and bullion they can seize and punish those holding gold as felons. The language of bilateral clearing agreements by means of which governments are intent upon eliminating gold from international trade, avoids any reference to gold. But the turnovers performed on the ground of those agreements are calculated on gold prices. He who buys or sells on a foreign market calculates the advantages and disadvantages of such transactions in gold. In spite of the fact that a country has severed its local currency from any link with gold, its domestic structure of prices remains closely connected with gold and the gold prices of the world market. If a government wants to sever its domestic price structure from that of the world market, it must resort to other measures, such as prohibitive import and export duties and embargoes. Nationalization of foreign trade, whether effected openly or directly by foreign exchange control, does not eliminate gold. The governments qua traders are trading by the use of gold as a medium of exchange.The struggle against gold, which is one of the main concerns of all contemporary governments, must not be looked upon as an isolated phenomenon. It is but one item in the gigantic process of destruction that is the mark of our time. People fight the gold standard because they want to substitute national autarky for free trade, war for peace, totalitarian government omnipotence for liberty.It may happen one day that technology will discover a method of enlarging the supply of gold at such a low cost that gold will become useless for the monetary service. Then people will have to replace the gold standard by another standard. It is futile to bother today about the way in which this problem will be solved. We do not know anything about the conditions under which the decision will have to be made.
***
Ludwig von Mises was the acknowledged leader of the Austrian School of economic thought, a prodigious originator in economic theory, and a prolific author. Mises's writings and lectures encompassed economic theory, history, epistemology, government, and political philosophy. His contributions to economic theory include important clarifications on the quantity theory of money, the theory of the trade cycle, the integration of monetary theory with economic theory in general, and a demonstration that socialism must fail because it cannot solve the problem of economic calculation. Mises was the first scholar to recognize that economics is part of a larger science in human action, a science that Mises called "praxeology." See Ludwig von Mises's article archives.This article is excerpted from chapter 17 of Human Action: The Scholar's Edition and is read by Jeff Riggenbach.Comment on the blog.You can subscribe to future articles by Ludwig von Mises via this RSS feed.Notes[1] Lord Keynes in the speech delivered before the House of Lords, May 23. 1944.
[2] T.E. Gregory, The Gold Standard and Its Future (3d ed. London, 1934), pp. 22 ff.
[3] Cf. Human Action, chapters XXVII–XXXI.

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Διώχνουν περιστατικά με βιβλιάρια πρόνοιας, δηλ. απόρους

Posted: March 17th, 2010, 8:10am MDT by sxoliasths

Το πληρώνουμε πανάκριβα, αυτό το άθλιο κράτος. Αλλά όταν ξεπερνάει τα όρια στην αναλγησία μας κάνει …Τούρκους. Μπράβο κυρία Ξεροτιγανοπούλου. http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=17/03/2010&id=142055 Του ΣΤΡΑΤΗ ΜΠΑΛΑΣΚΑ Δύο νεαροί ανάπηροι Τσιγγάνοι, που ζουν μαζί με τη μητέρα τους και άλλα τρία ανήλικα αδέλφια τους στις πιο άθλιες συνθήκες που μπορεί να ζήσει άνθρωπος σε διάφορα σημεία της Μυτιλήνης, βίωσαν από πρώτο [...]
Πάγκαλος vs Τσίπρας. Σημειώσατε Χ προς το παρόν

Posted: March 17th, 2010, 7:54am MDT by sissa ben dahir

Αφού το πρωτάθλημα της σούπερ λίγκας φαίνεται ότι έχει κριθεί, πρέπει να επιννοηθεί ένα άλλο πολιτικό ματς για να έχουμε να συζητάμε. Ένα άλλο ζεύγος αιωνίων αφού τα δίπολα Σαμαράς-Ντόρα, Σαμαράς-Παπανδρέου και Παπαρήγα-Παπανδρέου δεν τραβάνε τηλεθέαση ούτε κόσμο στο κουμάρι. Πριν μερικές μέρες ο Κος Πάγκαλος δήλωνε πως ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας οργανώνει επιθέσεις και τίθεται επικεφαλής διαδηλώσεων που [...]
Να πάει κανείς στο ΔΝΤ ή να μην πάει;

Posted: March 17th, 2010, 4:36am MDT by Πάνος

Καθώς μέρα με την ημέρα η αναζήτηση αλληλεγγύης μεταξύ των μελών της Ευρωζώνης αποδεικνύεται πιο δύσκολη υπόθεση ακόμα και από την αναζήτηση παρθένας στην ηλικία των 18, η πιθανότητα προσφυγής στο ΔΝΤ γίνεται ολοένα και πιο πιθανή. http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4565461&ml=1 Για να είμαι ειλικρινής αυτή η λέξη (προσφυγή) με ανησυχεί, καθώς μου θυμίζει πρόσφυγες και προσφυγιά… αλλά ακόμα περισσότερο [...]
Booksharing και Bookcrossing

Posted: March 17th, 2010, 3:59am MDT by Πάνος

Του Μιχάλη Μιχελή Δηλαδή επί το ελληνικότερον, «σου δίνω και παίρνω. Μου δίνεις και έχω». Βιβλία, περιοδικά, απλά κοινόχρηστα αγαθά, που μας ενώνουν και μας ευχαριστούν. Σπάμε τους αθέατους φραγμούς, του δικού μου και του δικού σου. Φτιάχνουμε ένα άλλο τρόπο ανταλλαγών και με μια κίνηση, δείχνουμε ότι υπάρχει κι ένας ακόμη τρόπος επικοινωνίας. Μια άλλη [...]
TORTURE GARDEN IN ATHENS, MARCH 20

Posted: March 17th, 2010, 3:30am MDT by Πάνος

AT GAGARIN 205. RUNNING ORDER: DOORS: 23.30 MAIN STAGE: 23.30: DJ CHRISTOS B 00.30: JON JOHN INSTALLATION 00.45: CHRISTOS B 1.10: LOLA + VANADIO (KINKY SHOW) 1.30: DJ GEORGE FAKINOS 1.45: LAZLO (TRANSGENDER SHOW) 2.00: DJ GEORGE FAKINOS 2.15: JON JOHN LOVE TO LOVE SHOW 2.30: DJ: GEORGE FAKINOS 3.00: TG FASHION SHOW 3.20: DJ: ALLEN TG 3.30: MALEFICENT & ESINEM (BALLET MEETS BONDAGE) 3.45: ALLEN TG 4.00: THE FIRE TUSK [...]

Παρεμβάσεις | Τύποι Άρθρων | NewsTime

Ο "Παράδεισος" του ΔΝΤ

Posted: March 17th, 2010, 2:12am MDT by Παναγής Γαλιατσάτος

Δεν πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η απογοήτευση της κυβέρνησης για τη στάση των εταίρων μας είναι που ζωγραφίζει την πραγματικότητα του ΔΝΤ καλύτερη από ό,τι είναι.

e-rooster.gr

Παραλογισμοί και παρανομία

Posted: March 17th, 2010, 1:30am MDT by Πάσχος Μανδραβέλης

Είναι σίγουρο ότι αν μπορούσαν οι δισκογραφικές εταιρείες, θα είχαν ποινικοποίηση και το σφύριγμα. Διότι και αυτό έχει κάποιο μελωδικό σκοπό, οπότε υπό την ευρεία έννοια των δικαιωμάτων -όπως οι Αμερικανοί προωθούν παγκοσμίως- είναι παραβίαση της πνευματικής ιδιοκτησίας. Αν μάλιστα περάσουν και κάποιο νόμο για πληρωμή δικαιωμάτων από όσους σφυρίζουν θα αυξηθεί και η απασχόληση: θα χρειαστούν εκατοντάδες «σφυριχτοφύλακες» που θα περιδιαβαίνουν τους δρόμους για να μαζεύουν τα «νόμιμα» ποσοστά.

Μπορεί να φαντάζει αστείο, αλλά με τη φόρα που έχουν πάρει οι επιχειρήσεις media μπορεί σύντομα να το δούμε κι αυτό. Ποιος θα φανταζόταν πριν από μερικά χρόνια ότι θα γινόταν στην Ελλάδα συλλήψεις (!) διαχειριστών ιστοσελίδων, οι οποίοι δεν μοίραζαν οπτικοακουστικό υλικό, αλλά μεσολαβούσαν μεταξύ των χρηστών οι οποίοι αντάλλασσαν αρχεία ήχου ή εικόνων. Αυτή η ανταλλαγή ήταν παλαιότερα νόμιμη στο πλαίσιο της δικαιολογημένης χρήσης. Τώρα οι πιέσεις των λόμπι στις ΗΠΑ ποινικοποιούνται παγκοσμίως.
Οπως γίνεται με τη δημόσια γραφειοκρατία, έτσι και οι ιδιωτικές γραφειοκρατίες των επιχειρήσεων καταφεύγουν στην ισχύ του κράτους για να εξασφαλίσουν την προσοδοθηρία τους σε βάρος της κοινωνίας
Το πρόβλημα ξεκινά από τις ΗΠΑ. Η βιομηχανία των media φθίνει, επειδή η τεχνολογία άλλαξε τους όρους διανομής των προϊόντων. Παλιά, τα πνευματικά έργα χρειάζονταν κάποιο υλικό μέσο (χαρτί, βινύλιο κ. λπ.) για να ανατυπωθούν. Τώρα τα αντίγραφα γίνονται με μηδενικό κόστος και χωρίς υλικό μέσο. Οι επιχειρήσεις media, όμως, επειδή έχουν γιγαντωθεί, αδυνατούν να κατανοήσουν ότι η εποχή άλλαξε και πρέπει να αλλάξουν τον τρόπο λειτουργίας των. Οπως γίνεται με τη δημόσια γραφειοκρατία, έτσι και οι ιδιωτικές γραφειοκρατίες των επιχειρήσεων καταφεύγουν στην ισχύ του κράτους για να εξασφαλίσουν την προσοδοθηρία τους σε βάρος της κοινωνίας. Ετσι, ενώ η ισχύς των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας των πνευματικών έργων πρωτοξεκίνησε για μια οκταετία, σήμερα με την ψήφο των -νομίμως αργυρώνητων- Αμερικανών βουλευτών έφτασε τα 70 χρόνια. Οι εταιρείες media χρηματοδοτούν τις προεκλογικές τους καμπάνιες κι αυτοί κάθε φορά που λήγει η προστασία ενός πνευματικού έργου, προσθέτουν μια εικοσαετία. Εγινε το 2004: λίγο πριν λήξει το copyright του Μίκι Μάους («ανήκει» στην Disney), το Κογκρέσο πέρασε νόμο που επέκτεινε την ισχύ «προστασίας» των πνευματικών έργων από τα 50 στα 70 χρόνια. Το 2012 λήγει το copyright των πρώτων ηχογραφήσεων των Beatles. Στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ήδη ξεκίνησαν συζητήσεις για παράταση του copyright για είκοσι ακόμη χρόνια. Στην ουσία, δηλαδή, έχουμε μια νομιμοποιημένη κλοπή δημόσιας περιουσίας (όταν τελειώνει η προστασία, τα πνευματικά έργα γίνονται δημόσιο κτήμα) προς όφελος υποτίθεται των καλλιτεχνών. Μόνο που μετά 50 χρόνια προστασίας δεν ζει κανείς από αυτούς να την απολαύσει. Η προστασία είναι μόνο των εταιρειών, οι οποίες, σημειωτέον, δίνουν στους καλλιτέχνες 2-7% των εσόδων.

Η αμερικανική ισχύς επιβάλλει αυτόν τον κερδοφόρο για λίγους παραλογισμό σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Ακόμη και η νόμιμη στο παρελθόν ανταλλαγή πνευματικών έργων (π. χ. ο δανεισμός ενός βιβλίου) θεωρείται από τις εταιρείες και διώκεται από τις αστυνομίες ως κλοπή. Και όχι μόνο διώκεται, αλλά η ημέτερη ΕΛ. ΑΣ. πλειοδοτεί αφενός με συλλήψεις και αφετέρου με την αναπαραγωγή στα Δελτία Τύπου της ψευδών στατιστικών στοιχείων που ανερυθρίαστα κυκλοφορούν διάφοροι λομπίστες της παράλογης ιδιοκτησίας.

Πάσχος Μανδραβέλης

—————————————————————-

Σημειώσεις:
Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 16/3/2010

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Κώστας Σημίτης

Posted: March 16th, 2010, 10:37pm MDT by Πάνος

Του Βαγγέλη Καργούδη Δεν είναι -εδώ που τα λέμε- και τόσο εύκολο να μιλήσει κανείς για ΠΑΣΟΚ, Σημίτη, & εκσυγχρονισμό. Ιδίως όταν έχει να κάνει με τα μάνιακ «αντιΠΑΣΟΚια» (πλην ελαχίστων & εκλεκτών, «γερόντων μεν το δέμας, πλην μαχητών», -έτσι σ. Ζέππο τσακάλια-φιλαράκια μου της «Καλύβας ψηλά στο βουνό». (Που πια, αρχίζω κι’ εγώ [...]

Παρεμβάσεις | Τύποι Άρθρων | NewsTime

"Η ομοφυλοφιλία είναι αρρώστια, και χρειάζεται θεραπεία"!

Posted: March 16th, 2010, 4:39pm MDT by Κωνσταντινούπολη Αλέξανδρος Μασσαβέτας

Σάλος στην Τουρκία για ομοφοβικές δηλώσεις Υπουργού. Κυβερνητική πηγή δηλώνει στο newstime.gr πως η "ανοησία της Υπουργού, που δεν ξέρει πότε να κλείσει το στόμα της" μπορεί να κοστίσει στην κυβέρνηση Ερντογάν.

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Το 4006 το τέλος του κόσμου

Posted: March 16th, 2010, 2:33pm MDT by sxoliasths

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11386&subid=2&pubid=10684996# Filed under: σχολιαστής

EνThesis

η αγορά των social nets ή τα social nets στην αγορά και τις επιχειρήσεις

Posted: March 16th, 2010, 12:54pm MDT by Κ.Τ - FREEBLOGGER

H Αλεξάνδρα Σαρμά ως συντονίστρια έκδοσης έχει την πρώτη και την τελευταία ευθύνη σχετικά με την προετοιμασία αλλά και την οργάνωση-συγκέντρωση καιεπιμέλεια περιεχομένου των τευχών της σειράς Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ-The Economist φιλοξενούνται μια φορά το μήνα ς ένθετα στην εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.

Η Αλέξανδρα εν οψει του τεύχους 74 /Μάρτιος 2010 (κυκλοφορεί την Μεγάλη Τετάρτη)έγραψε ένα συνοπτικό κείμενο για τον ρόλο των social media/ social networks στην ίδια την ζωή και την δράση των επιχειρήσεων αλλά και γενικώτερα στους απαιτητικούς δρόμους και πεδία της αγοράς.

Το κείμενο της έχει ως εξής:Τα νέα επικοινωνιακά μέσα και εργαλεία κοινωνικής δικτύωσης δεν βοήθησαν απλώς τους χρήστες να πραγματοποιούν καθημερινά αναρίθμητες νέες επαφές με παλιούς και καινούργιους φίλους, γνωστούς ή/και θαυμαστές, ούτε μονάχα τους πολιτικούς υποψήφιους να μεταδώσουν τα μηνύματά τους στους ψηφοφόρους. Σε μία εποχή που ταλανίζεται από μία παρατεταμένη οικονομική κρίση και βρίσκεται σε μία περίοδο αναπροσαρμογής, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έρχονται να προσθέσουν μία νέα, πολύ σημαντική και εντελώς ξεχωριστή διάσταση στην ίδια την λειτουργία της επιχειρηματικότητας.

Το ειδικό αφιέρωμα που φιλοξενούμε περιγράφει πώς τα μέσα και τα εργαλεία βοηθούν:
• Τις εταιρίες που διαχειρίζονται πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης να διευρύνουν τα περιθώρια κερδοφορίας τους εντάσσοντας την -στοχευμένη ή/και διαδραστική κυρίως- διαφήμιση στις ιστοσελίδες τους αλλά και δημιουργώντας νέες πηγές εσόδων, όπως η πώληση παιχνιδιών και εικονικών προϊόντων. Η κινεζική Tencent, η οποία κατέχει την QQ (μία υπηρεσία που συμπεριλαμβάνει και το δικό της τεράστιο κοινωνικό δίκτυο) το 2008 ανακοίνωσε έσοδα που ξεπέρσαν το 1 δισ. δολάρια, εκ των οποίων τα 720 εκατ. προήλθαν από τα online παιχνίδια και τις πωλήσεις εικονικών αντικειμένων (πχ. ψηφιακά σπαθιά).
• Τις μικρές επιχειρήσεις που τα υιοθετούν να έχουν πρόσβαση σε ένα μαζικό κοινό, να προσελκύουν νέους πελάτες έχοντας μία δυνητική σημαντική επίδραση στην ανάπτυξη της τοπικής οικονομίας. Το Mission Pie ένα μικρό κατάστημα στο Σαν Φρανσίσκο χρησιμοποιεί το Twitter για να ενημερώνει τους 1000 χρήστες που το ακολουθούν για τις φρέσκιες πίτες της ημέρας και τις εκδηλώσεις που διοργανώνει. Ενώ το Sprinkles, μία αλυσίδα φούρνων στην Αμερική με 94.000 φίλους στο Facebook αναρτά καθημερινά στη σελίδα του έναν κωδικό ο οποίος εξαργυρώνεται με ένα δωρεάν κέικ στα καταστήματά του.
• Τις μεγάλες επιχειρήσεις που αναπτύσσουν εσωτερικά κοινωνικά δίκτυα να δημιουργούν διαύλους επικοινωνίας με τους υπαλλήλους τους, που ενθαρρύνουν τη ροή πληροφοριών, την ανάπτυξη της καινοτομίας και την ανάδειξη ταλέντων. Η Danone σύντομα σκοπεύει να συνδέσει τους 90.000 υπαλλήλους της που βρίσκονται διασκορπισμένοι σε περισσότερες από 100 χώρες μέσω ενός δικού της κοινωνικού δικτύου.
• Τους ανεξάρτητους κατασκευαστές εφαρμογών να αποκτούν πρόσβαση στο τεράστιο κοινό των δικτύων. Αυτή τη στιγμή το Facebook διαθέτει περισσότερους από 1 εκατ. ανεξάρτητους κατασκευαστές εφαρμογών που δημιουργούν λογισμικό γι’ αυτό, προσφέροντας στους χρήστες των δικτύων ελεύθερη πρόσβαση σε χιλιάδες έξυπνες εφαρμογές και στα δίκτυα προσέλευση περισσότερων χρηστών.
• Τους εργαζόμενους και τους εργοδότες. Τα κοινωνικά δίκτυα αναδεικνύονται σε σημαντικές πηγές ενημέρωσης νέων θέσεων εργασίας αλλά αναζήτησης ταλέντων. Η US Cellular, εταιρεία τηλεπικοινωνιών, εξοικονόμησε το 2009 1 εκατ. δολάρια χρησιμοποιώντας ένα σύστημα της LinkedIn, το οποίο πρότεινε καλούς υποψήφιους για τις θέσεις εργασίας της.

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Σαν σήμερα…έσβησε το χαμόγελο. Μας έμεινε η ελπίδα!

Posted: March 16th, 2010, 10:08am MDT by Πάνος

Του Μιχάλη Μιχελή Ξημέρωσε Κυριακή. 16 Μαρτίου του 2003. Εκείνο το πρωινό, πριν από επτά χρόνια, άρχισε με φασαρία η ζωή στην πόλη Ραφιάχ, στη λωρίδα της Γάζας. Στα σύνορα με την Αίγυπτο, αυτή η πολυσυζητημένη προσφυγούπολη, είναι το σύμβολο της αντίστασης, για τους Παλαιστίνιους. Σ’ αυτήν μαντρώθηκαν όπως όπως, για να ζήσουν αποδεκατισμένοι από τις [...]

JUNGLE-Report

Ο Άδωνις Γεωργιάδης σε νέες παραχαράξεις

Posted: March 13th, 2010, 11:58am MST by SRY

Ξέρω τι θα πείτε. Ότι αυτή η κατάσταση έχει καταντήσει αηδία. Ότι μυαλό δεν πρόκειται να βάλει. Κι ότι περισσότερες ελπίδες να γίνουμε κατανοητοί υπάρχουν αν τα πούμε σε ένα ντουβάρι, παρά στον εθνικό μας τηλεπλασιέ που τον εκλέξαμε και βουλευτή.

Το κάνουμε όμως από περιέργεια. Θέλουμε να δούμε μετά από πόσα κραξίματα, μετά από πόσες αποκαλύψεις παραχάραξης και ασχετοσύνης, θα φιλοτιμηθεί ο άνθρωπος να αντιμετωπίζει την ελληνική γραμματεία με μια στοιχειώδη σοβαρότητα και σεβασμό. Το παρακάτω άρθρο είναι μέρος αυτής της προσπάθειας.

Όποιος μας εμπιστεύεται ότι στα αποσπάσματα βίντεο που προβάλλουμε τον Άδωνη, δεν αλλοιώνουμε το νόημα των δηλώσεών του, να προσπεράσουν το κάτωθι βίντεο και να παν αμέσως παρακάτω. Όσοι πάλι δε μας έχουν εμπιστοσύνη, για τιμωρία τους ας κάτσουν να ακούσουν τις τσιρίδες του σε όλη την εκπομπή.

(Πηγές: 1 , 2 )

Αυτό λοιπόν που θα εξετάσουμε πρώτα (το παρακάτω βίντεο δείτε το όλοι τώρα), είναι τα σχόλια του Άδωνη μέσα στη Βουλή. Όλα τα λεφτά ο Μεϊμαράκης από πίσω που έχει κατουρηθεί στο γέλιο.

Προς στιγμή φοβήθηκα μην του ξεφύγει μες στη Βουλή κανένα «πάρτε τώρα τηλέφωνο στο 210…».

Είναι περιττό νομίζω να σχολιαστεί ότι δεν ξέρει τι του γίνεται. Το απόσπασμα που διάβασε νομίζει ότι αναφέρεται στο δίκαιο του αίματος. Στην πραγματικότητα όμως δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα στερεότυπο μοτίβο στους ρητορικούς λόγους της Αθήνας, που μιλάει για σχέση των κατοίκων της Αθήνας με τη γη τους, σε αντιδιαστολή με τους άλλους … Έλληνες! Υπάρχει πράγματι θέμα υπερηφάνειας, αλλά ούτε καν τίθεται (στο συγκεκριμένο χωρίο) η έννοια του «δικαίου» του αίματος.

Και να υπήρχε όμως, να πληροφορήσουμε τον κύριο Άδωνη ότι το «δίκαιο» αυτό καταργήθηκε αιώνες τώρα, με «χαριστική βολή» την εσωτερική μετανάστευση των τελευταίων δεκαετιών, όπου οι «αυτόχθονες» Αθηναίοι αναμίχθηκαν με «επήλυδες» άλλων πόλεων και χωριών.

Πρόκειται για την ίδια ακριβώς παραχάραξη που είχε κάνει πριν ένα χρόνο σχεδόν με τον Ισοκράτη, την οποία και επαναλαμβάνει με τον πλέον ξεδιάντροπο τρόπο. Δηλαδή ενώ ο Περικλής μιλούσε για την αρχαία Αθήνα σε αντιδιαστολή με την υπόλοιπη Ελλάδα, ο Άδωνης τον διαστρέφει να μιλάει τάχα εκ μέρους όοολης της αρχαίας Ελλάδας εναντίον … του νομοσχεδίου του ΠΑΣΟΚ!!!

Αντιγράφω επακριβώς τα λόγια του:

Η παράδοση της αρχαίας Ελλάδος την οποία πολλοί συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ κακώς επικαλέστηκαν, μας λέει να μην ψηφίσουμε αυτόν τον νόμο.

Δε μιλάμε για αναχρονισμό, ούτε καν για διαστρέβλωση. Μιλάμε για διαστροφή.

Και φυσικά, δεν αρκέστηκε να βιάσει τον Περικλή/Θουκυδίδη μόνο μέσα στη Βουλή. Ο σοδομισμός συνεχίστηκε από την εκπομπή του:

Προσέξτε μεταξύ άλλων τι έκανε: διάβασε μία πρόταση από Θουκυδίδη, και την προέκτεινε με τη δική του… φιλολογική ερμηνεία:

Την γαρ χώραν οι αυτοί αεί οικούντες διαδοχή των επιγιγνομένων. Τώρα με τους μετανάστες που μας φέρνει καπέλο το ΠΑΣΟΚ με το χθεσινό νομοσχέδιο κύριε Σκανδαλίδη, αυτό το επιχείρημα δεν μπορούμε πια να το ισχυριστούμε.

Αυτό ακριβώς! Αλλά για στάσου λίγο Άδωνη, αχ βρε Άδωνη. Θες δηλαδή να μας πεις ότι μέχρι χθες αυτό το «επιχείρημα» μπορούσαμε να το ισχυριστούμε; Ότι δηλαδή όλοι οι Έλληνες (δηλαδή οι Αθηναίοι, λεπτομέρειες!) ήμασταν αυτόχθονες; Είσαι δηλαδή τόσο βέβαιος π.χ. για την αυτοχθονία του παππού της γιαγιάς του Καρα-Τζαφέρ προέδρου σου;

Και για βάστα λίγο ακόμα! Κι αν νομιμοποιηθούν οι μετανάστες, γιατί εσύ δεν θα μπορείς να επικαλείσαι το «επιχείρημα»; Αυτόχθονας δεν είσαι, κατευθείαν βγαλμένος από το αττικό χώμα; Τι σε ενοχλεί λοιπόν που δίπλα σου θα κυκλοφορούν και μερικοί «επήλυδες»; Μήπως (λέω μήπως) σε νοιάζει επειδή είσαι λίγο ρατσιστούλης και «μαυρίζει» κι εσένα «το μάτι σου»; Κι εκτός από ρατσιστούλης, μήπως είσαι και λίγο δειλούλης που φοβάσαι να παραδεχτείς ότι είσαι ρατσιστούλης, γι’ αυτό και ψάχνεις να κρύβεσαι συνέχεια κάτω από τις χλαμύδες αρχαίων διασημοτήτων;

Κι αλήθεια, γιατί όποτε αναφέρεσαι στους μετανάστες, τρέχεις πίσω στην κλασική Αθήνα, αλλά δε βγάζεις τσιμουδιά π.χ. για τη βυζαντινή χιλιετία; Εσύ δεν λες ότι και το Βυζάντιο είναι ελληνικό, και το ’χουμε κορώνα στο κεφάλι μας; Γιατί δε μας μιλάς λοιπόν για την «αυτοχθονία» π.χ. των εξελληνισμένων ορδών, και τα σούρτα-φέρτα με αυτοκρατορικό φιρμάνι ολόκληρων πληθυσμών από μια περιοχή σε άλλη; Τι έλεγε επ’ αυτού ο αυτόχθονας γνήσιος Έλληνας Flavius Petrus Sabbatius Iustinianus;

Αγαπητοί φίλοι, για να καταλάβετε με τι άνθρωπο έχουμε να κάνουμε (όχι πως δεν ξέρετε), θα σας παραθέσω το παρακάτω απόσπασμα από την εκπομπή του, μετά μερικά σχόλια, και τα συμπεράσματα δικά σας.

Απομαγνητοφωνώ τη μνημειώδη δήλωσή του:

Πρώτα έκαναν τον ελληνικό λαό αμόρφωτο, κατήργησαν την καθαρεύουσα, κατήργησαν τους τόνους και τα πνεύματα, έβγαλαν τα αρχαία ελληνικά απ’ τα σχολεία, κατήργησαν τους επιθεωρητές, τις γραπτές εξετάσεις, κατήργησαν τα πρότυπα σχολεία. Πρώτα έκαναν τους ελληνόπαιδες αμορφώτους, πρώτα έκαναν τους Έλληνες να ξεχάσουν την ιστορία τους, και αφού έκαναν αυτό, μετά άφησαν όλη τη θολοκουλτούρα […] να διαδίδει ότι δήθεν οι αρχαίοι Έλληνες ήταν πολυπολιτισμικοί, ότι δήθεν οι αρχαίοι Έλληνες ήταν κατά της φυλής, ότι δήθεν για το αίμα μιλούσε μόνο ο Χίτλερ. Όλος ο ελληνικός πολιτισμός της αρχαιότητος, είναι πολιτισμός του αίματος. Αυτό να το καταλάβετε.

Ο Άδωνης μας δίνει όλα αυτά τα στοιχεία που συντελέσαν ώστε ο ελληνικός λαός να γίνει αμόρφωτος και έρμαιο της θολοκουλτούρας. Ας τα πάρουμε ένα-ένα.

"Κατάργησαν τις γραπτές εξετάσεις". Φυσικά λέει ψέματα. Ρωτήστε ένα μαθητή γυμνασίου-λυκείου.

"Κατάργησαν τους επιθεωρητές". Εδώ ο Άδωνης αναπολεί ένα προσφιλή θεσμό της αυταρχικής εκπαίδευσης, ιδιαίτερα αγαπητό στη χούντα, για τον έλεγχο μεταξύ άλλων και του «πατριωτικού φρονήματος» καθηγητών τε και μαθητών.

"Έβγαλαν τα αρχαία ελληνικά από τα σχολεία". Μα καλά, σε ποια χώρα αναφέρεται;

Και τώρα θέλω την προσοχή σου αγαπητέ λαοτιανέ ψηφοφόρε και θαυμαστή της ευρυμάθειας και του ήθους του βουλευτή σου, του Άδωνη Γεωργιάδη. Όπως είδες και άκουσες, ο βουλευτής σου μεταξύ άλλων χαρακτηρίζει και την κατάργηση της καθαρεύουσας και των πνευμάτων ως αίτια που οδηγούν στην αμορφωσιά, και ανοίγουν το δρόμο στη θολοκουλτούρα. Και φυσικά δεν μπορεί να έχει άδικο, Άδωνης είναι αυτός, κοτζάμ φιλόλογος.

Λέω να σου διαβάσω τις σκέψεις κάποιου εκπροσώπου αυτής της πορείας προς τον κατήφορο που στηλιτεύει ο Άδωνης, την επίθεση δηλαδή στην καθαρεύουσα και τα πνεύματα., με την παράλληλη εισαγωγή ξένων λέξεων. Αντιγράφω:

Κάθε γλώσσα πρέπει εξ ανάγκης να έχει λέξες από άλλες γλώσσες• και η ευγένεια των γλωσσών είναι ωσάν την ευγένεια των ανθρώπων• ευγενής εσύ, ευγενής ο πατέρας σου, ο πάππος σου ευγενής, αλλά πηγαίνοντας εμπρός, βρίσκεις βέβαια τον άνθρωπον όπου έπαιζε τη φλογέρα βόσκωντας πρόβατα.

Πρόσεξε τώρα πώς επιτίθεται στην καθαρεύουσα:

Αλλά, κύριε, δεν ηξέρεις τι συλλογίζεσαι. Να αλλάξεις τη γλώσσα ενός λαού! Σύρε, λοιπόν, τριγύρισε την Ελλάδα, σύρε να ’βρεις την κόρη και πες της με τι λόγια πρέπει να λέει ότι η ευμορφύτερη ευμορφιά του κορμιού της είναι η τιμή• άμε να βρεις τους πολεμάρχους, ψηλάφησέ τους τες λαβωματιές και πες τους ότι πρέπει να τες λεν’ τραύματα• άμε να βρεις …

Και πρόσεξε τώρα ειρωνεία που ρίχνει για τα πνεύματα:

Χαίρετε, λοιπόν, θείοι τόνοι, οξείες, βαρείες, περισπωμένες! Χαίρετε, ψιλές, δασείες, στιγμές, μεσοστιγμές, υποστιγμές, ερωτηματικές, χαίρετε! Ο κόσμος τρέμει τη δύναμή σας και ουδέ ποιητής ουδέ λογογράφος ημπορεί να γράψει λέξη χωρίς πρώτα να σας υποταχθεί. Εσείς εμπνεύσατε, πριν γεννηθείτε, τον Όμηρο όταν ετραγουδούσε την Ιλιάδα, την Οδύσσεια, τους Ύμνους…

Που λες λοιπόν, αγαπητέ λαοτιανέ ψηφοφόρε, έχουμε εδώ κάποιον ο οποίος (σύμφωνα με τον Άδωνη) υποστηρίζει απόψεις που κάνουν τον ελληνικό λαό αμόρφωτο και θύμα της θολοκουλτούρας. Θες να μάθεις και το όνομά του; Διονύσιος Σολωμός. Δε σε χάλασε!

Και πού’ σαι Άδωνη! Σε σένα και το σινάφι σου που θέλετε επιστροφή στο πολυτονικό και την καθαρεύουσα, ο Σολωμός σας στέλνει μήνυμα απ’ τον Άδη. Άκου τι σας λέει:

Αλλά κύριε, δεν σ’ αφήνω να ομιλείς πλέον. Άλλην έγνοια δεν έχετε, παρά να διακονεύετε λέξες με τα κεφάλια σας• και τα κεφάλια σας είναι άλαλα και ξερά ωσάν τα κρανία που κοιμούνται στα χώματα.

Την επόμενη φορά που θα παπαγαλίσετε για πολλοστή φορά τις δύο πρώτες (από τις 158) στροφές του Ύμνου εις την Ελευθερία, μπείτε στον κόπο μετά να διαβάσετε και τίποτε άλλο, το «Διάλογο» ας πούμε.

Αφού λοιπόν μεταξύ άλλων κι ο Σολωμός «έστρωσε δρόμο» στη θολοκουλτούρα, ο Άδωνης μας λέει:

[…] μετά άφησαν όλη τη θολοκουλτούρα […] να διαδίδει ότι δήθεν οι αρχαίοι Έλληνες ήταν πολυπολιτισμικοί, ότι δήθεν οι αρχαίοι Έλληνες ήταν κατά της φυλής, ότι δήθεν για το αίμα μιλούσε μόνο ο Χίτλερ. Όλος ο πολιτισμός της αρχαιότητος, είναι πολιτισμός του αίματος. Αυτό να το καταλάβετε.

Να επαναλάβω τα τελευταία λόγια του φιλολογιότατου Άδωνη: Όλος ο πολιτισμός της αρχαιότητος, είναι πολιτισμός του αίματος. Αυτό να το καταλάβετε. Όλος ο πολιτισμός της αρχαιότητος …. Όλος….

Σε πείσμα λοιπόν αυτού του πολιτισμού του αίματος, ας αντιγράψω μερικά λόγια ενός άλλου «θολοκουλτουριάρη»:

Όταν κάποιοι υμνούν τη γενιά τους, ότι τάχα κάποιος είναι ευγενής λέγοντας ότι έχει εφτά παππούδες πλούσιους, ο φιλοσοφημένος άνθρωπος θεωρεί ότι είναι λόγια εντελώς κοντόθωρων και αμβλύνοων ανθρώπων, οι οποίοι εξαιτίας της απαιδευσιάς τους δεν μπορούν να εστιάζουν πάντοτε στο σύνολο, ούτε να αναλογιστούν ότι στον κάθε άνθρωπο αντιστοιχούν αναρίθμητες χιλιάδες παππούδων και προγόνων, πλούσιοι και φτωχοί, βασιλιάδες και δούλοι, βάρβαροι και Έλληνες, πολλές χιλιάδες για τον καθένα.

Μα ποιος είναι αυτός ο ανθέλληνας που αμφισβητεί την αυτοχθονία μας και λέει ότι ο κάθε «αυτόχθονας» κατάγεται από χιλιάδες Έλληνες και βαρβάρους; Ο Πλάτωνας βρε! Πάρτε και την παραπομπή: Θεαίτητος, 174e-175a. Και περαστικούλια.

Κι όπως αμέσως πιο κάτω λέει ο Πλάτωνας (175b), ο φιλόσοφος γελάει με όσους μένουν προσκολλημένοι στους ένδοξους προγόνους τους, διότι δεν μπορούν να σκεφτούν και να απαλλαγούν από τη χαυνότητα της ανόητης ψυχής (γελά ου δυναμένων λογίζεσθαι τε και χαυνότητα ανοήτου ψυχής απαλλάττειν). Τα ακούτε, ωρέ υπερήφανοι απόγονοι με το καθαρό DNA;

Αλλά όχι ρε γαμώτο, δεν μπορεί ο Άδωνης να έχει άδικο όταν λέει ότι όλος ο πολιτισμός της αρχαιότητος είναι πολιτισμός του αίματος! Τι σόι πτυχίο ιστορικού έχει!

Ωχ αμάν, κι άλλος θολοκουλτουριάρης εθνοπροδότης κοντοζυγώνει. Και τι μας λέει;

Να μην κατοικούμε σε χωριστές πόλεις και δήμους με ξεχωριστούς ο καθένας κανόνες δικαίου, αλλά να θεωρούμε όλους τους ανθρώπους συνδημότες και συμπολίτες μας, και να είναι μία η ζωή και ένας ο κόσμος μας, όπως ακριβώς ένα κοπάδι που θρέφεται από τον ίδιο βοσκότοπο.

Και το όνομα αυτού; Ζήνων, ιδρυτής της περίφημης Στοάς, μιας από τις τρεις σημαντικότερες φιλοσοφικές σχολές των ελληνιστικών χρόνων. Πάρτε και την παραπομπή: Πλούταρχος, Περί της Αλεξάνδρου Τύχης ή Αρετής, 329. Και περαστικούλια πάλι.

Δία μου! οι αρχαίοι τώρα θολοκουλτούρεψαν και θέλουν new order πολυπολιτισμούς. Πού θα βρούμε αποκούμπι και παρηγοριά εμείς οι αγνοί αιματολογικά αυτόχθονες; Μα πού αλλού από τον ήρωά μας, τον Μέγα τον Αλέξανδρο; Ή μήπως όχι;

Ο Αλέξανδρος πίστευε ότι ήρθε θεόσταλτος ως κοινός συμφιλιωτής και ειρηνοποιός όλων, από τους οποίους όσους δεν έπειθε με το λόγο να συμφωνήσουν μαζί του τους εξανάγκαζε με τα όπλα, και συνένωνε τους πάντες από παντού ώστε να γίνουν ένα, αναμειγνύοντας σαν σε κρατήρα φιλίας τις ζωές, τα ήθη, τους γάμους και τις συνήθειές τους, και πρόσταξε όλους να θεωρούν πατρίδα τους την οικουμένη, ακρόπολη και φρουρά το στρατόπεδο, συγγενείς τους ενάρετους, και αλλόφυλους τους κακούς. Και το ελληνικό και το βαρβαρικό στοιχείο να μην διακρίνονται από τη χλαμύδα, την πέλτη, το σπαθί και το μανδύα, αλλά το ελληνικό να τεκμαίρεται από την αρετή, και το βαρβαρικό από την κακία, και να θεωρούνται κοινά τα ρούχα, τα τραπέζια, οι γάμοι και οι συνήθειες, και τα παιδιά τους να προέρχονται από μικτούς δεσμούς αίματος (Πλούταρχος, Περί της Αλεξάνδρου Τύχης ή Αρετής, 329).

Ωιμέ συμφορά! Ο Ζήνωνας και ο Μεγαλέξανδρος ψήφισαν υπέρ του νομοσχεδίου του ΠΑΣΟΚ! Ή μήπως τώρα ακούγεται λιγουλάκι αναχρονιστικό, και (θα παρατηρήσετε τώρα ότι) δεν είναι οι καταστάσεις κι οι συνθήκες ίδιες;

Συγκρίνετε λοιπόν ξανά τα παραπάνω αποσπάσματα, με τη δήλωση του Άδωνη:

Όλος ο πολιτισμός της αρχαιότητος, είναι πολιτισμός του αίματος. Αυτό να το καταλάβετε.

Κύριε Γεωργιάδη, βλέπω να ισχύει αναγκαστικά ένα από τα τρία ενδεχόμενα.

Πρώτον: Είστε αμόρφωτος. Γενικεύετε με τον πιο ανιστόρητο τρόπο καταστάσεις που είναι πανεύκολο να διαψευστούν, και δείχνετε να αγνοείτε όχι μόνο σημαντικές φιλοσοφικές και πολιτικές θέσεις της αρχαιότητας, αλλά και ολόκληρες χρονικές περιόδους της ελληνικής ιστορίας, με πνεύμα ριζικά διαφορετικό από το περιορισμένο χρονικά και γεωγραφικά κομμάτι της ιστορίας στο οποίο εστιάζετε. Δεν έχω φυσικά την απαίτηση να τα γνωρίζει όλα αυτά ο καθένας, κι εγώ ο ίδιος ομολογώ ότι έχω να μάθω ακόμα πολλά από την ιστορία και τον πολιτισμό μας. Όταν όμως κάποιος βγαίνει με ύφος χιλίων καρδιναλίων να διακηρύξει την «Αλήθεια» του, και να κατηγορήσει ως προδότες κλπ όσους τον αμφισβητούν, δεν έχει καμία δικαιολογία να πει μετά «δεν ήξερα». Δε νομίζετε;

Δεύτερον: Είστε απατεώνας. Αυτό ισχύει στην περίπτωση που δεν αγνοείτε όλα τα παραπάνω, αλλά τα αποκρύπτετε για να εξυπηρετήσετε πολιτικές σκοπιμότητες. Συσκοτίζετε δηλαδή κάποιες πτυχές της ελληνικής ιστορίας, και υπερτονίζετε κάποιες άλλες, προβάλλοντάς τες αναχρονιστικά στο παρόν, ώστε να δώσετε μια πλαστή εικόνα της ιστορίας, όπως τη θέλετε εσείς. Η υποψία αυτή ενισχύεται κι από παλιότερή δήλωσή σας στην οποία παραδεχτήκατε ότι είσαστε υπέρ της ιστορικής παραχάραξης, αρκεί να εξυπηρετεί αυτό που εσείς καταλαβαίνετε ως «εθνικό συμφέρον». Και δεδομένης της πρόσβασης που έχετε σε Βουλή και ΜΜΕ και ο λόγος σας διαδίδεται σε ευρείες μάζες, συνεπάγεται ότι είστε και επικίνδυνος.

Τρίτον: Δεν είστε τίποτα από τα δύο παραπάνω, αντίθετα είστε απολύτως συνεπής με τον εαυτό σας. Το τίμημα όμως είναι να παραδεχτείτε ότι οι Σολωμός, Πλάτωνας, Ζήνων και Αλέξανδρος είναι σύμφωνα με την ιδεολογία σας θολοκουλτούρες, ανθέλληνες, εθνοπροδότες κι όλα αυτά τα ωραία με τα οποία στολίζετε τους αντιπάλους σας. Διότι αμφισβητούν ευθέως ιδέες που αποτελούν τον πυρήνα της (πατριωτικής ελληνικής «αληθινής») ιδεολογίας σας, όπως καθαρή γλώσσα, καθαρό αίμα, καθαρή φυλή, καθαρό πολιτισμό, καθαρό μυαλό. Πείτε λοιπόν ότι δεν είναι Έλληνες, και δε θα ’χω κανένα πάτημα να σας θεωρώ απατεώνα.

Φυσικά, αγαπητοί μας αναγνώστες, γνωρίζετε ότι οι παραπάνω προτροπές είναι ρητορικές, διότι ξέρουμε ότι και να μας κάνει την τιμή να μας απαντήσει ο κύριος Γεωργιάδης, σοβαρή απάντηση δεν πρόκειται να δώσει. Το κείμενο που μας υποσχέθηκε πριν ένα χρόνο για τον Ισοκράτη ακόμα το περιμένουμε. Σε ένα άρθρο που του αφιερώσαμε στα ψέματά του για την υπόθεση «Δραγώνα», η μόνη του απάντηση ήταν να ψάξει στα σχόλιά μας και να βρει ένα άσχετο σχόλιο με αναφορά στο Μίκη. Σε ένα άλλο μας ποστ για τις διαστρεβλώσεις του στην αρχαία ελληνική γραμματεία, το μόνο που έκανε ήταν να παραθέσει ένα ακόμα κουτσουρεμένο χωρίο του βαριόμοιρου Ισοκράτη που «αποδείκνυε» πόσο «εθνικιστής» ήταν.

Στην καλύτερη λοιπόν περίπτωση, να περιμένετε ως «απάντηση» κάποια αναφορά σε κανά άσχετο κουτσουρεμένο χωρίο του Θουκυδίδη ή του Αριστοτέλη που να μοιάζει αρκετά ρατσιστικό, ώστε να νιώθει ότι μας ισοφάρισε στο 90. Διότι για τέτοιο επίπεδο μιλάμε.

Κλείνουμε με μια σοφοτάτη εκπαιδευτική / πολιτιστική διαπίστωση του βουλευτή μας:

Όταν πάτε στον Παρθενώνα, αυτά που βλέπετε να αναπαριστώνται γύρω-γύρω τι είναι; Οι μάχες των προγόνων, από τους μυθικούς μέχρι τους ιστορικούς χρόνους εναντίον των βαρβάρων. Αυτό είναι ο Παρθενώνας. Αλλά άντε να τα πεις αυτά σε ένα κόσμο που’ χει γίνει αμόρφωτος.

Αυτό ακριβώς είναι ο Παρθενώνας, αμόρφωτε κοσμάκη. Ένα απέραντο «πίσω και σας φάγαμε βάρβαροι». Προτείνω η δήλωση του Άδωνη να μπει χαραγμένη πάνω από την πύλη του νέου μουσείου της Ακρόπολης. Και σε όσους βαρβάρους τουρίστες έρχονται να το επισκεφτούν, να τους παραδίδουμε και διαλέξεις με τίτλο «τον καιρό που πηδάγαμε τους παππούδες σας». Διότι αυτό θα πει Ελλάδα και πολιτισμός: πας μη Έλλην βάρβαρος ναούμ.

Και ποιοι είναι οι βάρβαροι που κατά Άδωνη αναπαριστούνται; Οι Τρώες, οι Αμαζόνες, οι Κένταυροι και οι Γίγαντες. Το μήνυμα του Παρθενώνα είναι σαφές λοιπόν: πας μη Έλλην βάρβαρος λέμε.

Ο Παρθενώνας βέβαια έχει και κάτι άλλες θολοκουλτουριάρικες αναπαραστάσεις, όπως τη γιορτή των Παναθηναίων, τη γέννηση της Αθηνάς, τη φιλονικία της με τον Ποσειδώνα, αλλά τι να τα κάνεις αυτά, άμα δε δείχνουν μάχες με βαρβάρους; Πώς θα νιώσουμε ανώτεροι ναούμ.

Από την άλλη βέβαια, αμόρφωτε κοσμάκη, θυμήθηκα μια παλιότερη γκάφα του Άδωνη, στην οποία δεν μπορούσε να ξεχωρίσει το ανατολικό αέτωμα του Παρθενώνα από το δυτικό. Αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες, αμόρφωτε κοσμάκη. Εσύ αυτό που πρέπει να θυμάσαι είναι την «ουσία», δηλαδή Παρθενώνας = μάχες κατά των βαρβάρων.

ΥΓ. Δε θα κουραστώ να το επαναλαμβάνω. Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι πατριώτες, είναι πατριδοκάπηλοι. Κι ότι μεγάλη λαχτάρα περιμένει την ελληνική κληρονομιά, αν αποκτήσουν περισσότερη δύναμη. Αυτά είχα να πω.

Η Γενιά των 700 ευρώ

Οικονομικά μέτρα: να συνεισφέρουν δίκαια όλοι

Posted: March 7th, 2010, 5:42am MST by G700

Ο Π. Σταμπουλίδης, εκπρόσωπος της G700 στην Εθνική Ομάδα Εργασίας για τη νέα γενιά, μιλάει για τα οικονομικά μέτρα και την κρίση στους δημοσιογράφους Ν. Μάνεση και Γ. Σμυρλή στο ραδιόφωνο Θέμα 9,89.

Ο κοσμος ετσι οπως τον βλεπω εγω

Ελλάς, Ελλήνων, Χριστιανών…

Posted: March 6th, 2010, 8:33am MST by Dimitris Agorastos (~JimHellas)

The Blair Spartan Project from SLY on Vimeo.

Είμαι σίγουρος πως τα παραπάνω γυμνασιόπαιδα/λυκειόπαιδα από την Σπάρτη που προσπάθησαν να πυρπολήσουν οικία μεταναστών μοσχοαναθρέφτηκαν από Έλληνες και Χριστινούς, που είναι πεποισμένοι πως έχουν κάποια φοβερή συγγένεια με τους αρχαίους Έλληνες. Να τους χαίρονται οι γονείς τους…

Συγχαρητήρια επίσης στους ιδεολογικούς υποκινητές τέτοιων συμπεριφορών, είτε αυτοί εμφανίζονται στα κανάλια και τις εφημερίδες, είτε κρύβονται πίσω από τις κέλτικες ασπίδες και τα… τσεκούρια! Αυτοί και αν έχουν κάθε λογο να χαίρονται, όταν βλέπουν οι παροτρύνσεις τους να πιάνουν τόπο!

Όταν έχουμε φτάσει στο σημείο να περνάμε τέτοιες ιδέες στις επόμενες γενιές, νομίζω πως πρέπει να προβληματιστούμε έντονα για το που βαδίζουμε. Ίσως πρόκειται για ένα μεμονωμένο και καταδικαστέο γεγονός, αλλά δυστυχώς πρέπει να το δούμε ως ένα σύμπτωμα του φόβου με τον οποίο έχει εκκολαφθεί αυτή η γενιά. Εξάλλου από τους 100 που έχουν δηλητηριαστεί ιδεολογικά, μόνο 5-6 θα αναπτύξουν αυτού του είδους την συμπεριφορά… Οι υπόλοιποι θα αρκεστούν στον καθημερινό ρατσισμό (everyday racism).

Το βίντεο το “έκλεψα” από το Jungle-Report.

BizWriter.gr [Beta]

Τι είναι το AdWords Quality Score (Δείκτης / Βαθμολογία Ποιότητας);

Posted: February 21st, 2010, 12:31am MST by BizWriter.gr
Το Quality Score (Δείκτης / Βαθμολογία Ποιότητας) είναι το βασικότερο πράγμα στο Google AdWords. Στόχος κάθε διαφημιζόμενου στο AdWords είναι να έχει το υψηλότερο δυνατόν Quality Score.

Η Google δεν δημοσιοποιεί όλες τις παραμέτρους που συμπεριλαμβάνονται στον υπολογισμό του Quality Score.

Στην παρουσίαση “What is Quality Score? And why is it important?“, από την ίδια την Google, αναφέρονται τα σημαντικότερα πράγματα γύρω από το Quality Score συμπεριλαμβανομένων πέντε κοινών παρερμηνειών.

Αναλυτικές πληροφορίες για το Quality Score (Δείκτης / Βαθμολογία Ποιότητας) καθώς και συμβουλές για την αύξησή του μπορείτε να βρείτε στο “What is ‘Quality Score’ and how is it calculated?“.

Related posts:
1. AdWords Best Practices in Photos #2 (by the AdWords Online Help Team) Στο προηγούμενο post είδαμε μερικές συμβουλές για την διαφήμιση στο...
2. New AdWords Feature: Control Panel & Library Παρατήρησα σήμερα μία νέα λειτουργία στο AdWords με την ονομασία...
3. AdWords Best Practices in Photos (by the AdWords Online Help Team) Λένε ότι μία εικόνα αξίζει χίλιες λέξεις. Αν αυτό ισχύει,...
Related posts brought to you by Yet Another Related Posts Plugin.

Υπάρχουμε….. Συνυπάρχουμε;

‘’Αυτοί πότε θα γίνουν Έλληνες’’;

Posted: January 13th, 2010, 7:33am MST by Gazmend Kapllani

του Σταύρου Θεοδωράκη
www.protagon.gr

Μεσάνυχτα σχεδόν βρέθηκα να περπατάω στην Αχαρνών. Θυμάστε τον στίχο του Σαββόπουλου; ‘’Έλα Ηπείρου και Αχαρνών να σε γιουχαΐσω’’. Εκεί ακριβώς πήγαινα. Τελευταία στιγμή είχα αποφασίσει να κάνω ένα πέρασμα από το Κύτταρο όπου εμφανιζόταν ο Μανώλης Λυδάκης με τον Γιάννη Σπάθα στις κιθάρες. Και στάθηκα τυχερός. Δυο καρέκλες ήταν άδειες, δίπλα στον Πασχάλη Τερζή που είχε έρθει και αυτός να δει ‘’την φωνάρα τον Μανώλη’’. Πήγε 2 και εγώ ήμουν ακόμη εκεί. Η ‘’συνομωσία’’ με τον Λυδάκη απέδωσε και ο Τερζής ανέβηκε κάποια στιγμή στην πίστα. Και ερμήνευσε 4-5 Καζαντζίδηδες όπως μόνο αυτός μπορεί. ‘’Εγώ περπάτησα γυμνός’’, ‘’αν είναι η αγάπη έγκλημα’’, ‘’το αγριολούλουδο’’, ‘’γιατί να είμαστε λοιπόν αισθηματίες’’. Από κοντά και ‘’ η φωνάρα ο Μανώλης’’ να τον σιγοντάρει και να τον συναγωνίζεται όπου πρέπει. Έτσι με την γλύκα που αφήνουν τα ερωτικά του Καζαντζίδη βγήκα στις 3 το πρωί στην Αχαρνών. Και σκιάχτηκα, μια πόλη ‘’ξένη’’.
Τίποτε δεν θύμιζε την Αχαρνών που κάποτε βολτάριζα. Σκουπίδια παντού, λουκέτα στα πατζούρια, άνθρωποι να παραπατάνε, εμπορεύματα να βγαίνουν από πολυκατοικίες και να χώνονται βιαστικά σε αυτοκίνητα, τύποι που δεν σήκωναν 2η ματιά, περιπολικά που περνούσαν χωρίς να κοιτάξουν. Εν ολίγοις και χωρίς περιστροφές, ένας δρόμος εχθρικός που αν δεν είσαι τολμηρός δεν τον περπατάς. Οι κυριακάτικες εφημερίδες στην Ομόνοια είχαν και αυτές ‘’το ίδιο θέμα’’. ‘’Επικίνδυνη ζώνη το κέντρο’’, ‘’Μετανάστες και εγκληματικότητα στο μικροσκόπιο’’, ‘’Αντιπαράθεση με την Ιθαγένεια’’...

Είναι δέκα χρόνια τώρα που τα ρεπορτάζ, μπερδεύουν όλα αυτά μαζί. Έστω και έτσι όμως το ερώτημα δεν αλλάζει. Τι θα κάνουμε τελικά με τους μετανάστες; Η κουβέντα ‘’άναψε’’ όταν ο Παπανδρέου ανακοίνωσε ότι θα δώσει ιθαγένεια στα παιδιά των μεταναστών που γεννιούνται και μεγαλώνουν στην Ελλάδα. Και να λύσει έτσι μια ‘’εκκρεμότητα’’ –πηγή πολλών κακών- που έπρεπε να μας είχε απασχολήσει πριν μια δεκαετία. Το ίδιο ήθελα να κάνει και ο Καραμανλής αλλά την τελευταία στιγμή δείλιασε (κι αν λέω ψέματα να με διαψεύσει). ‘’Μα είναι όλοι αυτοί Έλληνες;’’, άρχισαν οι ενστάσεις.

Οργανωμένα και γρήγορα οι ‘’ακραίοι’’ ύψωσαν αμέσως τείχη ανακατεύοντας (και διαστρεβλώνοντας) Δραγώνα, Ρεπούση, Ραγκούση, την πατρίδα, το Σύνταγμα και την Ορθοδοξία. Όπως μου εξηγεί ένας επαΐων του ευρωπαϊκού διαδικτύου οι ‘’ακροδεξιοί’’ – ας τους δώσουμε ένα τίτλο για να συνεννοηθούμε- έχουν στήσει και στην Ελλάδα τον μηχανισμό που έστησαν και σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. ‘’Πολεμούν δυναμικά κάθε κοινωνικό νεωτερισμό, στοχοποιώντας παράλληλα όσους θεωρούν αντιπάλους τους, αφού, βασιζόμενοι στην ανωνυμία, έχουν εξασφαλίσει ότι δεν θα στιγματισθούν οι ίδιοι δημοσίως’’. Κάπως έτσι κατάντησαν στην Γαλλία την ηλεκτρονική διαβούλευση για το ‘’τι σημαίνει να είσαι Γάλλος’’, ένα ‘’φόρουμ ρατσισμού και ξενοφοβίας’’.

Το protagon.gr όμως σε πείσμα των ‘’ακραίων’’ που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα και έχουν μόνο αφορισμούς, ξεκινάει σήμερα έναν διάλογο για το μεγαλύτερο πρόβλημα ή ίσως την μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζει η κοινωνία μας. ‘’Τι πρέπει να κάνουμε με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες’’. Αυτό ρωτάμε και σε 10 μέρες θα προσπαθήσουμε να ακουστούν όλοι εδώ. Πολιτικοί, επιστήμονες, ακτιβιστές, ερευνητές, δημοσιογράφοι, μετανάστες. Γιατί , ναι, η Ελλάδα δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματα του πλανήτη –όπως είπε ειρωνευόμενος ένας πολιτικός - αλλά η Ελλάδα πρέπει επιτέλους να λύσει τα προβλήματα του πλανήτη στον τόπο της.

Παρακολουθήστε λοιπόν νομίζω ότι θα έχει ενδιαφέρον.

Recent items

Διαστάσεις

Μόνο ενδιαφέροντα πράγματα

Posted: March 16th, 2010, 9:22am MDT by Μιχάλης Μητσός

Πολέμησε στις γραμμές της Αντίστασης, δραπέτευσε από στρατόπεδα συγκέντρωσης, έζησε τον πόλεμο κατά της αποικιοκρατίας. Στα 92 του, εξακολουθεί να αγωνίζεται για το διεθνές δίκαιο, που το θεωρεί κλειδί για το μέλλον του πλανήτη.

Oι γονείς του ενέπνευσαν τον Ανρί-Πιερ Ροσέ να γράψει το βιβλίο «Ζυλ και Τζιμ», που ανέβασε στον κινηματογράφο ο Φρανσουά Τρυφώ με πρωταγωνίστρια τη Ζαν Μορώ. Αυτός ήταν κι ο λόγος που ο Φραντς Χέσσελ και η Έλεν Γκρουντ μετακόμισαν μαζί του στο Παρίσι το 1924. Γεννημένος επτά χρόνια νωρίτερα στο Βερολίνο, ο Στέφαν έγινε έτσι Γάλλος. Αρχικά ήθελε να ασχοληθεί με τη φιλοσοφία. Αλλά το 1939 τον πρόλαβε ο πόλεμος. Πέρασε πολλά, αιχμαλωσίες, στρατόπεδα, βασανιστήρια, θανατικές καταδίκες, αλλά την έβγαλε χωρίς ούτε μια αμυχή. Όταν επέστρεψε στο σπίτι του, στις 8 Μαΐου 1945, η γυναίκα του σχεδόν απογοητεύτηκε: «Είσαι υπερβολικά υγιής, δεν είσαι καλός εκτοπισμένος...».

Κι έτσι άφησε τη φιλοσοφία και ασχολήθηκε με τη διεθνή πολιτική. Δάσκαλοί του, μεταξύ άλλων, ήταν ο Ρεϊμόν Αρόν και ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ. «Είμαι σαρτρικός», λέει στην Ελ Παΐς, «δεν έπαψα ποτέ να είμαι στρατευμένος». Μπήκε στο διπλωματικό σώμα και το 1946 ήταν ένας από τους 18 που με επικεφαλής την Ελινορ Ρούζβελτ συνέταξαν την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. «Οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι επέμεναν στα πολιτικά δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες, όπως την ελευθερία της έκφρασης και της λατρείας. Οι κομμουνιστές έδιναν έμφαση στα κοινωνικά δικαιώματα: το δικαίωμα στην παιδεία, την κοινωνική ασφάλιση, τη στέγη, την υγεία. Καταφέραμε και γράψαμε ένα κείμενο που δεν καταψήφισε κανείς, ούτε καν η Σαουδική Αραβία...». Θα μπορούσε άραγε να επαναληφθεί ένα τέτοιο κατόρθωμα στη σημερινή εποχή;

Ο Στέφαν Χέσσελ ήταν στο Βιετνάμ λίγο μετά την ήττα των Γάλλων στο Ντιεν Μπιεν Φου, στην Αλγερία όταν κέρδισε την ανεξαρτησία της, στην Αφρική όταν απαλλάχθηκε από την αποικιοκρατία. Μια πλούσια ζωή, όπου έκανε μόνο ενδιαφέροντα πράγματα. Από το 2000 είναι στρατευμένος στο πλευρό των Παλαιστινίων. Σήμερα πιστεύει πως πρέπει να βοηθήσει κάποιος τους Ισραηλινούς να σωθούν από τον εαυτό τους. «Οι καλύτεροί μας φίλοι είναι οι Ισραηλινοί διαφωνούντες», τονίζει, «αλλά αποτελούν μια μικρή μειοψηφία». Στις αρχές του μήνα προήδρευσε στη Βαρκελώνη του Δικαστηρίου Ράσελ για την Παλαιστίνη, με στόχο να ασκηθεί πίεση στο Ισραήλ για να αναλάβει τις ευθύνες του.

Κάποτε ρώτησε έναν άλλο μεγάλο Γάλλο διανοούμενο, τον Εντγκάρ Μορέν, αν πιστεύει ότι όλα αυτά που συμβαίνουν θα οδηγήσουν στο τέλος της ανθρώπινης ζωής στον πλανήτη. Κι εκείνος τού απάντησε: «Ναι, είναι πιθανό, αλλά πάντα συμβαίνει το πιο απίθανο την πιο απροσδόκητη στιγμή». Αυτή η αρχή οδηγεί τον Χέσσελ, γι΄ αυτό παραμένει αθεράπευτα αισιόδοξος.

Fresh24

Tο οικονομικό βαρόμετρο της Public Issue για λογαριασμό της εκπομπής της τηλεόρασης του ΣΚΑΪ «Πρώτη Γραμμή»

Posted: March 16th, 2010, 6:59am MDT by Fresh24
Ο "Καλλικράτης" στην Αττική

Posted: March 16th, 2010, 4:57am MDT by Fresh24

Μια ενδιαφέρουσα μελέτη για την μεταφορά και ανακατανομή αρμοδιοτήτων στους προτεινόμενους Ο.Τ.Α. πρώτου και δεύτερου βαθμού, μπορείτε να διαβάσετε εδώ.Για

Υπάρχουμε….. Συνυπάρχουμε;

Τα παιδία δεν παίζει...

Posted: March 16th, 2010, 3:21am MDT by Gazmend Kapllani

Στην όμορφη Σπάρτη υπάρχουν κάποιοι που ζουν «σπαρτιάτικα». Δεν γεννήθηκαν στη Σπάρτη. Ήρθαν εκεί από το Μπανγκλαντές, σκαρφαλώνοντας βουνά και λαγκάδια, διασχίζοντας ηπείρους, μόνοι ή μαζί με τα παιδιά τους. Κάνουν δουλειές τις οποίες οι νέοι Σπαρτιάτες δεν κάνουν πια και έμεναν σε ένα σπίτι με αρχαίες σπαρτιάτικες προδιαγραφές, από αυτά που κατασκευάζονται μόνο με έναν πέλεκυ και ένα πριόνι (Η συνέχεια ΕΔΩ)

στης Βουλής τα έδρανα

...

Posted: March 16th, 2010, 3:18am MDT by Insider®

A little help from my friends!

Παρεμβάσεις | Τύποι Άρθρων | NewsTime

Δεν εμπιστεύονται πια την Ελλάδα

Posted: March 16th, 2010, 2:01am MDT by Χριστίνα Πουλίδου

Τις τελευταίες ημέρες περνάνε στα "ψιλά" του ελληνικού Τύπου ειδήσεις που καταδεικνύουν πως η Ελλάδα έχει δυστυχώς γίνει ο "Λεπρός" της Ευρώπης, ένας εταίρος που κανείς δεν θέλει πια.

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Ευθεία «επίθεση» στο οικονομικό μοντέλο της Γερμανίας

Posted: March 16th, 2010, 1:55am MDT by sxoliasths

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12336&subid=2&pubid=26351196 Της Λαλέλας Χρυσανθοπούλου Ευθεία «επίθεση» στο οικονομικό μοντέλο της Γερμανίας εξαπέλυσε χθες η Γαλλίδα υπουργός Οικονομικών, Κριστίν Λαγκάρντ. Σε συνέντευξή της στους Financial Times, η κ. Λαγκάρντ έσπασε ένα μακροχρόνιο «ταμπού» αναφερόμενη στις μακροοικονομικές ανισορροπίες εντός της Ευρωζώνης, αφού υποστήριξε ότι τα τεράστια εμπορικά πλεονάσματα της Γερμανίας -που στηρίζονται στην συγκράτηση του εργατικού κόστους- συνιστούν πολιτική [...]
Θα γίνει αλλαγή στο Δήμο Θεσσαλονίκης;

Posted: March 16th, 2010, 1:43am MDT by sxoliasths

…Πάντως, η κ. Αράπογλου φάνηκε διατεθειμένη να συνεργαστεί με την πρωτοβουλία των 35 προσωπικοτήτων της Θεσσαλονίκης, που επιζητούν μία διακομματική συναινετική υποψηφιότητα… http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=15459&subid=2&pubid=26351220 Παίδες, τι παίζεται σε αυτό τον έρμο το Δήμο το λεβέντη; Filed under: σχολιαστής

Dealsend - A common mistake

Shared items

Posted: March 16th, 2010, 1:39am MDT

Σε διαβάζω, σε ακολουθώ στο twitter, στο facebook, στο friendfeed. Αν σε δω στον δρόμο, θα πω οτι σε ξέρω, κι ας μην έχουμε μιλήσει ποτέ τετ-α-τετ.

Το blogging και τα κοινωνικά δίκτυα εισήγαγαν μια νέα μορφή επικοινωνίας, την οποία αποκλέισανε από σεξουαλικούς δογματισμούς (θα θυμάστε το #hellas να χρησιμοποιείται αποκλειστικά σαν χώρος για καμάκι).

Κι όμως τελικά όσο κι αν λέω οτι σε ξέρω, επειδή σε διαβάζω και συμμετέχω στο content που δημιουργείς, η πραγματικότητα είναι κατα τη γνώμη μου αλλού!

Στο ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ!

Τα shared items στο Google Reader, μου θυμίζουν την παροιμία 'πες μου τους φίλους σου, να σου πως ποιός είσαι'.

Πλέον διαβάζω περισσότερη ώρα shared items, παρα το δικό μου feed.

Τα shared items είναι αποκαλυπτικά για το τι είμαστε, και για το πως σκεφτόμαστε, ίσως πιο αποκαλυπτικά και απο χιλιάδες λέξεις σε ένα προσωπικό ημερολόγιο.*Dealsend*

Σκέψεις ενός ντροπαλού-Μπλο(γ)κ σκεψογραφίας

Υπάρχει μαθηματική λογοτεχνία;

Posted: March 16th, 2010, 1:31am MDT by Ντροπαλός

Γνωρίζετε κάποιους σε μια παρέα. Ας τους ονομάσουμε συμβατικά Αρχέλαο και Λουίζα. Τους ρωτάτε με τί ασχολούνται: “Είμαι μηχανικός/μαθηματικός/χημικός/βιολόγος κλπ” θα σάς πει ο Αρχέλαος· “Είμαι ιστορικός/φιλόλογος/ανθρωπολόγος κλπ” θα σας πει η Λουίζα. Όχι ότι δεν συμβαίνει το αντίστροφο, εάν και είναι σπανιότερο. Γενικότερα αυτά τα fixations να δείχνουν προβλήματα στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, όπως [...]

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Ο Όργουελ στον Ισπανικό Εμφύλιο

Posted: March 16th, 2010, 12:42am MDT by Πάνος

Μετάφραση: Βαγγέλης Καργούδης «ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ…» Ήταν τέλη Δεκέμβρη του 1936, λιγότερο από 7 μήνες από τότε που άρχισα γράφω, και είναι ακόμα για μένα, μια περίοδος, που μου αντιστάθηκε, πριν αρχίσει να ξεμακραίνει. Τα γεγονότα που ακολούθησαν, αυτή την αίσθηση, κατάφεραν να την κάνουν να σβήσει πολύ πιο δυνατά, απ’ ότι, ας [...]
Ο Νίκος Κοτζιάς αποδομεί τις κυβερνητικές δικαιολογίες για μια αποτυχημένη πολιτική

Posted: March 16th, 2010, 12:24am MDT by Πάνος

Πηγή: http://press-gr.blogspot.com/2010/03/blog-post_7012.html Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Ελλάδα βρίσκεται μέσα σε μια μεγάλη κρίση ανταγωνιστικότητας, δομών, χρηματοπιστωτικών μεγεθών. Επίσης, είναι φανερό ότι ενώ αυτή η κρίση είναι προϊόν των νεοφιλελεύθερων στρατηγικών, οι δυνάμεις που κυριαρχούν στην ΕΕ, προωθούν νεοφιλελεύθερα μέτρα «εξόδου από την κρίση». Όπως, όμως, δείχνουν όλες οι ιστορικές μελέτες, από τις 32 χώρες που [...]
Τι γίνεται με το ΕΣΥ;

Posted: March 16th, 2010, 12:11am MDT by sxoliasths

Ελλείψει κονδυλίων το ιατρικό προσωπικό του Νοσοκομείου Νίκαιας σταματά από σήμερα και ως το τέλος του μήνα τις εφημερίες http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=320324&dt=16/03/2010 Filed under: σχολιαστής

e-rooster.gr

Το φιλότιμο των ολίγων και η αφιλοτιμία των πολλών…

Posted: March 15th, 2010, 11:54pm MDT by Πέτρος Τατούλης

O κ. Παπανδρέου τις τελευταίες ημέρες παίζει ξεκάθαρα στο δικό του γήπεδο. Κοσμοπολίτης, καλλιεργημένος, μαθημένος στις διεθνείς συναναστροφές και τα fora, κινείται με χαρακτηριστική άνεση στην υφήλιο προκειμένου να διατρανώσει τα ελληνικά δίκια. Κι αυτό είναι μια πρώτη μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο σήμερα και το παρελθόν της εσωστρέφειας, του ψευτοτσαμπουκά και της κλειστοφοβίας. Η πρώτη αποτίμηση της διεθνούς καμπάνιας του κ. πρωθυπουργού είναι αναμφίβολα θετική. Διατηρήσαμε μια αξιοπρεπή στάση και αρχίσαμε να πείθουμε ότι είμαστε διατεθειμένοι αυτή τη φορά να προσπαθήσουμε τουλάχιστον να αλλάξουμε. Και αυτό ήταν ένα πρώτο βήμα προς την ανάκτηση της χαμένης μας αξιοπιστίας.

Τα δύσκολα ωστόσο ξεκινούν τώρα. Ο κ. Παπανδρέου έχει να αντιμετωπίσει με την επιστροφή του την εφαρμογή των επώδυνων μέτρων, την κοινωνική κατακραυγή, την δρομολόγηση όλων εκείνων των διαρθρωτικών αλλαγών που έχει ανάγκη η χώρα για να μπει σε αναπτυξιακή τροχιά, και κυρίως την καθεστηκυία νοοτροπία του νεοέλληνα που αντιλαμβάνεται μεν την κρισιμότητα των στιγμών αρκεί να μην πληρώσει ο ίδιος μέρος της νύφης, αλλά και το λαϊκισμό που αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο του α-πολιτικού μας μη- πολιτισμού.
η προσέλκυση επενδύσεων δεν είναι υπόθεση μερικών ταξιδιών στο εξωτερικό. Αν δεν δημιουργηθεί ένα μόνιμο και φορολογικά ευνοϊκό πλαίσιο, που να διέπει τις ξένες επενδύσεις, τότε όλα θα αποδεικνύονται αποσπασματικά και επικοινωνιακά τρίκ
Το κράτος χρειάζεται συμμάζεμα. Σε αυτήν την κατεύθυνση δεν αρκούν προφανώς οι περικοπές των επιδομάτων και των μισθών των υπαλλήλων. Αυτό είναι ένα μέτρο ξεκάθαρα εισπρακτικού χαρακτήρα, που εξυπηρετεί στην προσωρινή επίτευξη των δημοσιονομικών μας στόχων. Με απλά λόγια, λεφτά για να καλυφθούν μαύρες τρύπες και να πληρωθούν τα τοκοχρεολύσια. Η σπατάλη πρέπει να συμμαζευτεί, να ελεγχθεί επιτέλους η ανταποδοτικότητα των κονδυλίων ανά τομέα, να αξιοποιηθεί η περιουσία του δημοσίου. Το δεύτερο μεγάλο στοίχημα είναι οι ΔΕΚΟ και το τρίτο ζητούμενο η αποκέντρωση είτε μιλούμε για ΟΤΑ είτε για την περίθαλψη είτε για την παιδεία. Τέλος, η προσέλκυση επενδύσεων δεν είναι υπόθεση μερικών ταξιδιών στο εξωτερικό. Αν δεν δημιουργηθεί ένα μόνιμο και φορολογικά ευνοϊκό πλαίσιο, που να διέπει τις ξένες επενδύσεις, τότε όλα θα αποδεικνύονται αποσπασματικά και επικοινωνιακά τρίκ.

Ο κ. Παπανδρέου για την ώρα ευνοείται. Και από τη στάση της αντιπολίτευσης που εμμένει στο λαικισμό και από την στάση του παλαιου- ΠΑΣΟΚ που νομίζει ότι διανύουμε ακόμη τις εποχές που έφτανε κανείς να δηλώσει κοινωνικά ευαίσθητος για να είναι κιόλας. Το πρόβλημα θα αρχίσει σε λίγο που ο ελληνικός λαός θα αρχίσει να νιώθει στην τσέπη του τις αλλαγές , χωρίς εντούτοις να έχει πεισθεί ότι δεν θα είναι ο μόνος που πληρώσει τα σπασμένα του λογαριασμού που του κληροδότησαν και οι περασμένες γενιές αλλά και οι κυβερνήσεις της τριακονταετίας. Διότι καλό το φιλότιμο – που όπως είπε και ο πρόεδρος Ομπάμα είναι ξεκάθαρα λέξη ελληνικής προελεύσεως χωρίς αντίστοιχη ακριβή της μετάφραση σε άλλες γλώσσες-, αρκεί να το μοιραζόμαστε όλοι. Ειδάλλως, αν είναι υπόθεση λίγων, τότε κι αυτοί κάποια στιγμή επαναστατούν, λησμονούν το κοινό όφελος και κάπου εκεί χάνεται οριστικά το διακύβευμα της κοινωνικής συνοχής, χωρίς την οποία καμία αλλαγή δεν είναι εφικτή…

Πέτρος Τατούλης

Οι εγκαθετοι

Παπαδομιχελάκης:Μην αφήσετε τον αγώνα χιλιάδων ΔΑΠιτών να πάει χαμένος

Posted: March 15th, 2010, 8:47pm MDT by Οι Εγκάθετοι

Είναι σημαντικό να παραθέσουμε ολόκληρη την ομιλία του Γιώργου Παπαδομιχελάκη στο έκτακτο συνέδριο της ΟΝΝΕΔ στην Αθήνα, στις 14/3/2010. Τόσο ως συνέχεια στη σειρά ομιλιών που έχει κάνει ανά την Ελλάδα όσο και επειδή η στάση του στις εκλογές της ΟΝΝΕΔ έχει ιδιαίτερη αξία, μιας και είναι ο επικεφαλής του μαζικότερου τμήματος της Οργάνωσης, δηλαδή της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ΑΕΙ. Ακολουθεί το βίντεο και η ομιλία

De (mocracy) - Fre (edom) - Jus (tice)

Ανηφορικός ανήφορος... ή Αντώνη φέρε μία πορτοκαλάδα ... από πορτοκάλι...

Posted: March 15th, 2010, 7:03pm MDT by DeFreJus

Και μετά λέγανε για τον Γιώργο. Kαλύτερος είναι ο Αντωνάκης; Την πέταξε σήμερα τη κοτσάνα του στους Οννεδίτες. Και τον καταχειροκρότησαν... "Έχουμε μπροστά μας ανηφορικό ανήφορο" τους είπε... Ο νομός Σερρών αλλάζει...
Φροντιστήριο ο Αντώνης ο... Αγωνιστής!

Posted: March 15th, 2010, 6:57pm MDT by DeFreJus

Πήγε να μιλήσει το Παιδί με τα γυαλιά στο έκτακτο συνέδριο της Οννεδ και επειδή θυμήθηκε,λέει, τα παλιά,τάραξε τους νέους στα μαθήματα: Μάθημα 1ο: Η αγάπη για την πατρίδα.Λες και οι νεοι της Οννέδ δεν αγαπάνε την πατρίδα τους και πρέπει να τους τη διαφημίσει ο Αντωνάκης!!!! Μάθημα 2ο: Η αγωνιστικότητα και η αγάπη για την παράταξη!!! Εδώ πάλι τι να πει κανείς. Σκέφτομαι πόσο καλά είχε κρυφτεί ο
Και νέα ισχυρά χαστούκια για το σαμαροαπόκομμα από τις τελευταίες δημοσκοπήσεις!

Posted: March 15th, 2010, 6:52pm MDT by DeFreJus

Η κατάντια της «νέας ΝΔ» δεν έχει ιστορικό προηγούμενο! Αν ο Καραμανλής παρέδωσε στις 30 Νοεμβρίου 2009 ένα βαριά ασθενή στον διάδοχό του Αντώνη Σαμαρά, ο δεύτερος φροντίζει επιμελώς να τον οδηγήσει μια ώρα αρχύτερα στο σκουπιδόλακκο της Ιστορίας! Δεν εξηγείται αλλιώς η πρωτόγνωρη δημοσκοπική καθίζηση τόσο της ΝΔ όσο και του ίδιου του σημερινού προέδρου της, που ως νέος αρχηγός και από την

stilitis

Παταγονία ώρα μηδέν!

Posted: March 15th, 2010, 5:54pm MDT by Dokimos

Απλά αφιερώστε 7 λεπτά από το χρόνο σας και δείτε το Κ-Α-Τ-Α-Π-Λ-Η-Κ-Τ-Ι-Κ-Ο βιντεάκι του Alessandro Beltrame από την τελευταία αποστολή του ιταλικού ερευνητικού προγράμματος La Venta που έγινε το Φεβράρη 2010 για τους παγετώνες του Hielo Continental Sur. Μαγικές εικόνες από ένα κόσμο που σβήνει γρήγορα...

Patagonia Ice Caves Project 2010 from Alessandro Beltrame on Vimeo.

Kαι για όσους δεν γνωρίζουν, η μακρινή και μυστήρια Παταγονία είναι μία τεράστια γεωγραφική περιοχή που απλώνεται στα εδάφη της Αργεντινής και της Χιλής. Έχει μάλιστα τους μεγαλύτερους παγετώνες στο νότιο ημισφαίριο μετά την Ανταρκτική.

ΕΝΑΡΘΡΗ ΚΡΑΥΓΗ

Γιατί δεν μας καταλαβαίνουν;

Posted: March 15th, 2010, 5:51pm MDT by Χαρίδημος Τσούκας

Μερικά γεγονότα, όσο ελάσσονα κι αν είναι, αποκαλύπτουν συλλογικές νοοτροπίες. Τα «εν σμικρώ», όπως εύστοχα επισήμανε ο Χρήστος Γιανναράς («Καθημερινή», 7/3/2010), περιγράφοντας την προσωπική του ταλαιπωρία για επανέκδοση δελτίου αστυνομικής ταυτότητας, είναι ισομορφικά με τα «εν μακρώ». Πολύ πριν οι κοινωνικοί επιστήμονες μελετήσουν την αλληλόδραση μικρο-συμπεριφορών και μακρο-δομών, τη συνέλαβαν διαισθητικά οι ποιητές: ο κόσμος αντικατοπτρίζεται σε έναν κόκκο άμμου και ο παράδεισος σε ένα αγριολούλουδο, γράφει ο «τρελός» της Βρετανικής ποίησης Γουίλιαμ Μπλέηκ. Ατομικές αντιδράσεις αποκαλύπτουν μακρούς κοινωνικούς εθισμούς· λίγες απλές λέξεις συγκεφαλαιώνουν μια ολόκληρη θεσμική νοοτροπία. Το «εμείς» - το κοινωνικό σύνολο -, ενυπάρχει αναπόφευκτα στο ατομικό «εγώ». Τα δύο περιστατικά που θα διαβάσετε παρακάτω καθρεφτίζουν τη μεγάλη απόσταση που χωρίζει την Ελλάδα από την ανεπτυγμένη Ευρώπη. Η Ελλάδα μπορεί να έχει πρόσοψη σύγχρονης χώρας, η κουλτούρα της όμως έχει έντονα προ-νεοτερικά στοιχεία: η λειτουργία του δημόσιου βίου, οι συμπεριφορές των Αρχών, και η στάση των πολιτών προς την οργανωμένη πολιτεία δεν θυμίζουν πάντοτε σύγχρονη κοινωνία. Ο ελλαδικός ψυχισμός διακρίνεται από αντικοινωνική εγωκεντρικότητα και φατριασμό, ανεπαρκή εσωτερίκευση κανόνων, πονηρό καιροσκοπισμό, και την ανάγκη για διαρκή επιβεβαίωση. Τα οικονομικά προβλήματα, που τόσο δραματικά βιώνουμε σήμερα, αντανακλούν ιστορικά διαμορφωμένες πολιτισμικές αυτο-κατανοήσεις. Γι αυτό, άλλωστε, είναι τόσο δυσεπίλυτα.Διαβάζουμε στην «Καθημερινή» (26/2/2010): στις 20 Φεβρουαρίου 2010 η τροχαία του Ανόβερου σταμάτησε την εποχούμενη αρχιεπίσκοπο της γερμανικής Λουθηρανικής Εκκλησίας κυρία Μάργκοτ Κάεσμαν, επειδή πέρασε με κόκκινο. Το αλκοτέστ που της έγινε έδειξε ότι είχε καταναλώσει οινοπνευματώδη ποτά τρεις φορές πάνω από το επιτρεπόμενο όριο. Φυσικά της ασκήθηκε δίωξη. Το πραγματικά ενδιαφέρον είναι η αντίδραση της κυρίας Κάεσμαν. Παραιτήθηκε από το αξίωμά της και εξέφρασε τη λύπη της για το γεγονός ότι, με τη συμπεριφορά της, «απογοήτευσε όσους την εμπιστεύτηκαν». «Δεν μπορώ πλέον», είπε, «με την απαιτούμενη ηθική εξουσία (autorität) να λαμβάνω θέση σε επίμαχα κοινωνικά κα ηθικά ζητήματα».Διαβάζουμε στον «Observer» (21/2/2010): όπως αποκαλύπτει σε πρόσφατο βιβλίο του ο έγκριτος πολιτικός σχολιαστής της εφημερίδας Αντριου Ρονσλι, ο Βρετανός πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν δείχνει συχνά ανεπίτρεπτη συμπεριφορά σε συνεργάτες του: όχι μόνο κακομιλά, αλλά βρίζει, κλωτσά αντικείμενα, και γενικώς παραφέρεται όταν βρίσκεται υπό πίεση. Με τέτοια εκφοβιστική συμπεριφορά, δεν είναι περίεργο που υπάλληλοι του πρωθυπουργικού γραφείου, παραπονέθηκαν στον σερ Γκας Οντόνελ, γραμματέα του υπουργικού συμβουλίου και επικεφαλής της Βρετανικής δημόσιας διοίκησης. Το πραγματικά ενδιαφέρον είναι η αντίδραση του κ.Οντόνελ: ερεύνησε το θέμα και «επέπληξε» τον πρωθυπουργό, τον οποίο «διέταξε να αλλάξει συμπεριφορά»! Η κυρία Κάεσμαν αντέδρασε με τον τρόπο που αντιδρούν οι φορείς νόμιμης εξουσίας σε μια σύγχρονη κοινωνία: παραιτήθηκε για το σωστό λόγο. Όταν η ιδιωτική σου συμπεριφορά αποκλίνει από το δημόσιο λόγο που εκφέρεις και τις δημόσιες δεσμεύσεις που έχεις αναλάβει, καταρρέει η εμπιστοσύνη των πιστών ή των πολιτών στο πρόσωπό σου. Χάνεις, τότε, την ηθική ισχύ, ο λόγος σου στερείται πειθούς. Η εξουσία σου δεν ρέει μόνο προς τα κάτω, δεν προέρχεται, δηλαδή, μόνο από την τυπική ισχύ της θέσης σου, αλλά ρέει και προς τα πάνω: από τη διάθεση των εξουσιαζομένων να αναγνωρίσουν την εξουσία σου και να καταστήσουν τον εαυτό τους ευεπίδεκτο στον εξουσιαστικό λόγο σου. Έχεις τόση ισχύ όσοι σου αναγνωρίζουν οι υφιστάμενοί σου. Ο πρωθυπουργός, ο τυπικά πιο ισχυρός άνθρωπος της χώρας, δεν είναι σουλτάνος. Υπόκειται και αυτός στους νόμους και κανόνες που ορίζουν την πολιτισμένη συμπεριφορά στο χώρο εργασίας. Ο γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου δεν είναι «κολλητός» του, ούτε πολιτικός φίλος του, αλλά η κορυφή της μόνιμης διοικητικής πυραμίδας τους κράτους. Ο ρόλος του, μεταξύ άλλων, είναι να μεριμνά για την εφαρμογή των νόμων σε επίπεδο κυβέρνησης· δεν κάνει τα στραβά μάτια σε καταγγελίες για κατάχρηση εξουσίας, ακόμα και από τον πρωθυπουργό. Λειτουργεί, κατ’ αρχήν, ως θεσμικό αντίβαρο στην εξουσία των πολιτικών. Με την ανεπτυγμένη Ευρώπη μας χωρίζει πολιτισμικό χάσμα. Εδώ η κατοχή νόμιμης εξουσίας συνιστά αφροδισιακή επιβεβαίωση, δυνατότητα για εξουσιαστικό σαδισμό, ευκαιρία για επιδειξιομανή συμπεριφορά, και τρόπο προσπορισμού προνομίων, παράκαμψης του νόμου, και (όχι σπάνια) παράνομου πλουτισμού. Δεν χρειάζεται να σας θυμίσω πρόσωπα που θα θέλατε να έχετε ξεχάσει – απατεώνες εκκλησιαστικούς ηγέτες, επίορκους πολιτικούς, διεφθαρμένους επιχειρηματίες, διαπλεκόμενους συνδικαλιστές, και ανυπόληπτους μιντιανθρώπους. Η βόρεια Ευρώπη έχει μάθει να δουλεύει με κανόνες, όχι με ιδιοτελή καιροσκοπισμό. Όχι γιατί οι άνθρωποι εκεί είναι εγγενώς καλύτεροι, αλλά γιατί οι ατομικές συμπεριφορές, σε όλα τα επίπεδα, έχουν σμιλευθεί σε έλλογους θεσμούς, είναι απόρροια μακροχρόνιου εθισμού στις αρχές της έλλογης συλλογικότητας. Αν η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη εκπλήσσεται σήμερα με την Ελλάδα, δεν είναι τόσο για την επαπειλούμενη οικονομία χρεοκοπία μας, όσο για τις χρόνιες νοοτροπίες και πρακτικές που κατέστησαν δυνατή τη χρεοκοπία: τις στατιστικές μας απάτες, τον παράφρονα ευδαιμονισμό, τον γελοίο αρπακολισμό, την απαράδεκτη ανοργανωσιά, την πονηρή λαθρεπιβασία, την αυθαίρετη άσκηση εξουσίας, την περιφρόνηση του νόμου. Αυτή η νοοτροπία μας κατέστησε διεθνή περίγελο, αυτή πληρώνουμε σήμερα. Οι ξένοι δεν μας καταλαβαίνουν γιατί έχουν την ευτυχία να μη μετέχουν στο δικό μας τρόπο ζωής.

στης Βουλής τα έδρανα

Το καλό πράγμα αργεί να γίνει...

Posted: March 15th, 2010, 5:36pm MDT by Insider®

Στις 27 Ιανουαρίου 2010, το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ σε ανακοίνωσή του μεταξύ άλλων, και υπό τον τίτλο "Προγραμματισμός Δράσης", έλεγε: "Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ θα καλέσει τα μέλη της Ενωσης στην 1 η Τακτική Γενική Συνέλευση στο 1 ο δεκαήμερο του Μαρτίου, όπου και θα προτείνει χρονοδιάγραμμα ως τις εκλογές"...Οσοι σπεύσουν να βγάλουν συμπεράσματα περί ασυνέπειας, ας συγκρατηθούν! Η ανακοίνωση δεν διευκρίνιζε

E-Lawyer

e-legal: Η Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για κάμερες και DNA

Posted: March 15th, 2010, 5:15pm MDT by e-Lawyer

To τρίτο επεισόδιο του e-legal από το tvxs.gr

var sc_project=894419; var sc_invisible=0; var sc_partition=7; var sc_security="8b0daec5";
View My Stats

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Θεολογική θεώρηση της οικονομικής κρίσεως

Posted: March 15th, 2010, 2:46pm MDT by Πάνος

Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά, Την περίοδο αυτή γίνεται ευρύτατος λόγος για την παγκόσμια οικονομική κρίση, η οποία δυστυχώς άγγιξε και την πατρίδα μας, ίσως σε μεγαλύτερη ένταση, από διάφορα αίτια. Και αυτό δημιουργεί συζητήσεις, προβληματισμούς και κατατίθενται προτάσεις για την έξοδο από αυτήν την κρίση. Το σημαντικό όμως είναι ότι η προσπάθεια για την αντιμετώπιση της καταστάσεως [...]
Stop the Wall

Posted: March 15th, 2010, 2:19pm MDT by sxoliasths

http://www.stopthewall.org/ Filed under: σχολιαστής
Ποιότητα

Posted: March 15th, 2010, 2:02pm MDT by sxoliasths

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=15/03/2010&id=141395 Filed under: σχολιαστής
Προκλητικά «λίγες» οι μειώσεις αποδοχών σε βουλευτές και υπαλλήλους της Βουλής

Posted: March 15th, 2010, 12:50pm MDT by Πάνος

Εδώ μπορείτε να δείτε τα ολίγα που κόβονται: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=320231&dt=15/03/2010 …και η καλύβα είναι εδώ για να σας υπενθυμίσει τα σκανδαλώδη που παραμένουν: 50% φορολογική ατέλεια για τους βουλευτές Έξτρα αμοιβές στους βουλευτές όταν κάνουν τη δουλειά τους (πχ συμμετοχή σε επιτροπές) Παράλογα [...]
Ο Καρατζαφέρης φλερτάρει αγρίως το ΠΑΣΟΚ

Posted: March 15th, 2010, 11:00am MDT by Πάνος

Μετά τα μέτρα (που μας πήρε το ΠΑΣΟΚ) αλλά και προσωπικά τον Πάγκαλο, το Χρυσοχοϊδη και το Λοβέρδο, ήρθε η ώρα του Βενιζέλου να δεχτεί επαίνους από τον αρχηγό του ΛάΟΣ. http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=141586 Δεν θα έδινα σημασία, αλλά δυο σημεία του δημοσιεύματος μου τράβηξαν την προσοχή: Τι θέλει να πει ο ποιητής (Βενιζέλος) όταν [...]

Αθήναιου Βορβορυγμοί

Φώτα, κάμερα, twitter!

Posted: March 15th, 2010, 10:55am MDT by Αθήναιος

Για υψηλή ανάλυση/ανάγνωση εδώ.

hashtag xs10

username:vivian_e

Ή μέσω αυτή της σελίδας, δεξιά (ΠΑΝΤΑ! Πάντα Δεξιά!) κάτω από το “Τί μαγειρεύεις τώρα”, αν, βέβαια, την κάνετε refresh (πότε-πότε).

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

…ζει στο μισοσκόταδο της ένοχης αρπαχτής

Posted: March 15th, 2010, 10:31am MDT by sxoliasths

…Από τις δηλώσεις των υπουργών προς τους ευνοούμενούς τους και από τις υποσχέσεις που μοιράζει κάθε μέρα ο κάθε πικραμένος κυβερνητικός χαρτογιακάς, αλλά και από τις πυροσβεστικές δηλώσεις των υψηλόβαθμων στελεχών της κυβέρνησης συμπεραίνει κανείς ότι η κυβέρνηση αγωνίζεται να σώσει αυτό ακριβώς που χαντακώνει τη χώρα και που πρέπει να διαλύσει: το διεφθαρμένο δημόσιο [...]

E-Lawyer

Διαφωνίες σεισμολόγων: ελευθερία της έρευνας και διασπορά ψευδών ειδήσεων

Posted: March 15th, 2010, 6:31am MDT by e-Lawyer

Όπως έγινε γνωστό, η δήλωση ενός σεισμολόγου περί επικείμενου σεισμού οδήγησε έναν συνάδελφό του να ζητήσει την επέμβαση του εισαγγελέα, προφανώς για το αδίκημα της διασποράς ψευδών ειδήσεων που μπορούν να προκαλέσουν πανικό. Το θέμα αυτό προκάλεσε ζωηρό διάλογο ανάμεσα στους σεισμολόγους που θεωρούν ότι η εισαγγελική επέμβαση θα εμπόδιζε την ελευθερία της έρευνας και όσους θεωρούν ότι οι δηλώσεις αυτές δεν πρέπει να γίνονται ενώπιον της κοινής γνώμης, αλλά να περιορίζονται στην επιστημονική κοινότητα. Σήμερα ο σεισμολόγος αρνήθηκε ότι δήλωσε πως θα γίνει σεισμός, αλλά είπε ότι πρέπει να "έχουμε το νου μας" τις επόμενες 10-15 μερες.

Κατά τη γνώμη μου δεν πρόκειται για ένα ζήτημα που αφορά την ελευθερία της έρευνας. Αφορά όμως έναν περιορισμό της ελευθερίας του δημόσιου επιστημονικού λόγου. Aς δούμε το ποινικό αδίκημα της διασποράς ψευδών ειδήσεων.

Άρθρο 191

1. Σε φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και σε χρηματική ποινή καταδικάζεται όποιος διασπείρει με οποιονδήποτε τρόπο ψευδείς ειδήσεις ή φήμες ικανές να επιφέρουν ανησυχίες ή φόβο στους πολίτες ή να ταράξουν τη δημόσια πίστη ή να κλονίσουν την εμπιστοσύνη του κοινού στο εθνικό νόμισμα ή στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας ή να επιφέρουν διαταραχή στις διεθνείς σχέσεις της χώρας. Αν η πράξη τελέστηκε επανειλημμένα μέσω του τύπου, ο υπαίτιος καταδικάζεται τουλάχιστον σε φυλάκιση έξι μηνών και σε χρηματική ποινή τουλάχιστον πεντακοσίων ενενήντα (590) ΕΥΡΩ.

2. Όποιος από αμέλεια γίνεται υπαίτιος κάποιας από τις πράξεις της προηγούμενης παραγράφου τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους ή με χρηματική ποινή.

Ας δούμε τώρα και κατά πόσον συνιστά έναν περιορισμό της ελευθερίας της έκφρασης που επιτρέπεται βάσει της ΕΣΔΑ. Στην παράγραφο 2 του άρθρου 10 περιλαμβάνονται οι θεμιτοί περιορισμοί της ελευθερίας της έκφρασης:

"2. Η άσκησις τωv ελευθεριώv τoύτωv, συvεπαγoµέvωv καθήκovτα και ευθύvας δύvαται vα υπαχθή εις ωρισµέvας διατυπώσεις, όρoυς, περιoρισµoύς ή κυρώσεις, πρoβλεπoµέvoυς υπό τoυ vόµoυ και απoτελoύvτας αvαγκαία µέτρα εv δηµoκρατική κoιvωvία δια τηv εθvικήv ασφάλειαv, τηv εδαφικήv ακεραιότηταv ή δηµoσίαv ασφάλειαv, τηv πρoάσπισιv της τάξεως και πρόληψιv τoυ εγκλήµατoς, τηv πρoστασίαv της υπoλήψεως ή τωv δικαιωµάτωv τωv τρίτωv, τηv παρεµπόδισιv της κoιvoλoγήσεως εµπιστευτικώv πληρoφoριώv ή τηv διασφάλσισιv τoυ κύρoυς και αµερoληψίας της δικαστικής εξoυσίας."

Η πρώτη προϋπόθεση είναι να έχουμε πρόβλεψη του περιορισμού από το νόμο. Εδώ έχουμε το παραπάνω άρθρο του ποινικού κώδικα.

Η δεύτερη προϋπόθεση ορίζει όμως ότι ο νόμος αυτός πρέπει να αποτελεί αναγκαίο μέτρο σε μια δημοκρατική κοινωνία, για το σκοπό της προστασίας ορισμένων έννομων αγαθών. Εάν θεωρήσουμε ότι αυτά τα έννομα αγαθά απαριθμούνται περιοριστικά στην ΕΣΔΑ, δυσκολεύομαι να βρω σε ποιο από αυτά εντάσσεται η προστασία του κοινού από τον πιθανό πανικό λόγω της δήλωσης περί σεισμού. Δεν είναι θέμα εθνικής ασφάλειας και εδαφικής ακεραιότητας, δεν είναι θέμα προστασίας της τάξης και αντεγκληματικής πολιτική, ούτε θέμα υπόληψης ή δικαιωμάτων τρίτων.

Επομένως, ένας τέτοιος περιορισμός μου φαίνεται μάλλον αντίθετος στην ελευθερία της έκφρασης, όπως αυτή κατοχυρώνεται από την ΕΣΔΑ.

Στο αντίστοιχο άρθρο 19 παρ. 2 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, οι περιορισμοί χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες:

3. Η άσκηση των δικαιωμάτων, που προβλέπονται στην παράγραφο 2 του άρθρου αυτού, συνεπάγεται ειδικά καθήκοντα και ευθύνες. Μπορεί, επομένως, να υπόκειται σε ορισμένους περιορισμούς, οι οποίοι όμως πρέπει να προβλέπονται με σαφήνεια από το νόμο και να είναι απαραίτητοι:

α. Για το σεβασμό των δικαιωμάτων ή της υπόληψης των άλλων.

β. Για την προστασία της εθνικής ασφάλειας, της δημόσιας τάξης, της δημόσιας υγείας ή των χρηστών ηθών.

Στο (α) προβλέπονται ατομικά έννομα αγαθά και στο (β) προβλέπονται συλλογικά έννομα αγαθά. Εδώ προστίθεται και η κατηγορία "δημόσια υγεία" (όπως και τα ... "χρηστά ήθη"!) αλλά και πάλι δεν θεωρώ ότι η δήλωση ενός σεισμολόγου ότι πρέπει να έχουμε το νόυ μας μπορεί να επηρεάσει κάποιο από αυτά τα συλλογικά έννομα αγαθά. Οπότε η τυχόν εφαρμογή του ποινικού κώδικα θα ήταν αντίθετη και στο Διεθνές Σύμφωνο.
var sc_project=894419; var sc_invisible=0; var sc_partition=7; var sc_security="8b0daec5";
View My Stats

ΠΕΤΡΟΣ ΤΑΤΟΥΛΗΣ Πολιτικό ιστολόγιο

Το φιλότιμο των ολίγων και η αφιλοτιμία των πολλών…

Posted: March 15th, 2010, 6:23am MDT by Πέτρος Τατούλης

O κ. Παπανδρέου τις τελευταίες ημέρες παίζει ξεκάθαρα στο δικό του γήπεδο. Κοσμοπολίτης, καλλιεργημένος, μαθημένος στις διεθνείς συναναστροφές και τα fora, κινείται με χαρακτηριστική άνεση στην υφήλιο προκειμένου να διατρανώσει τα ελληνικά δίκια. Κι αυτό είναι μια πρώτη μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο σήμερα και το παρελθόν της εσωστρέφειας, του ψευτοτσαμπουκά και της κλειστοφοβίας. Η πρώτη αποτίμηση

The Reality Tape

Επιδοτήσεις φωτοβολταϊκών: για ποιους και γιατί;

Posted: March 15th, 2010, 4:10am MDT by Tassos

Δύο από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι αναπτυγμένες χώρες του πλανήτη είναι οι κίνδυνοι που εγκυμονεί η κλιματική αλλαγή και η σταθερή φυγή βιομηχανικών θέσεων εργασίας προς τις αναπτυσσόμενες οικονομίες της Κίνας και της ΝΑ Ασίας. Πιο επείγον από πολιτική και κοινωνική σκοπιά είναι το δεύτερο πρόβλημα καθώς ο μετασχηματισμός της βιομηχανικής οικονομίας σε οικονομία υπηρεσιών φαίνεται να απειλεί τη βιωσιμότητα του Κράτους Προνοίας — μιας κοινωνικής κατάκτησης βασισμένης στην ευημερία που έδωσαν οι βιομηχανικές δουλειές σε πλατειά κοινωνικά στρώματα στο δευτερο μισό του 20ου αιώνα.

Ως συνδυασμένη λύση των δυο προανεφερθέντων προβλημάτων έχει προταθεί η στροφή προς την «πράσινη» ανάπτυξη. Υποστηρίζεται, δηλαδή, ότι η επιτακτική περιβαλλοντική ανάγκη να αντικαταστήσουν οι ανανεώσιμες πηγές (ΑΠΕ) τους υδρογονάνθρακες ως κύρια πηγή ενέργειας, μπορεί να πυροδοτήσει μια νέα βιομηχανική ανάπτυξη στις πλούσιες χώρες και να δημιουργήσει θέσεις εργασίας που θα ξαναφέρουν μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού στη μεσαία τάξη. Δυστυχώς, αυτοί οι στόχοι δεν είναι αυτόματα συμβατοί.

Το κυριότερο εμπόδιο για την ανάδειξη της πράσινης ανάπτυξης σε σωτήρα της Δυτικής βιομηχανικής εργασίας και του περιβάλλοντος είναι το υψηλότερο κόστος της ενέργειας που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές. Οι τεχνολογίες για την εκμετάλλευση των ΑΠΕ δεν έχουν ακόμη γνωρίσει τις οικονομίες κλίμακας των τεχνολογιών συμβατικής παραγωγής ενέργειας, ενώ ταυτόχρονα το περιβαλλοντικό κόστος δεν συμπεριλαμβάνεται στην τιμή της ενέργειας από υδρογονάνθρακες. Χωρίς να εκλείψουν οι παραπάνω διαφορές η πράσινη ανάπτυξη δε θα μπορέσει να αναστείλει τις συνέπειες του φαινομένου του θερμοκηπίου. Ταυτόχρονα, η αύξηση της τιμής της ενέργειας από κάρβουνο και η συμπίεση του κόστους παραγωγής φωτοβολταϊκών (Φ/Β) ή ανεμογεννητριών είναι πρακτικές που αν εφαρμοστούν χωρίς ρύθμιση θα πλήξουν άμεσα τις τάξεις που η πράσινη ανάπτυξη υπόσχεται να βοηθήσει.

Η διαμόρφωση των τιμών της ενέργειας από συμβατικές πηγές είναι σε πολλές περιπτώσεις πολιτικό ζήτημα. Η Ελλάδα έχει τη δεύτερη πιο φτηνή κιλοβατώρα στην ΕΕ (7,98 λεπτά*) χάρη σε ένα συνδυασμό κοινωνικής τιμολογιακής πολιτικής και φτηνού λιγνίτη. Με βάση τις πρόσφατες χονδρικές τιμές Φ/Β στοιχείων, το κόστος^ της κιλοβατώρας από ένα απλό Φ/Β έργο στην Ελλάδα που θα λειτουργεί για 30 χρόνια κυμαίνεται ανάμεσα στα 25 και 30 λεπτά. To 2007 ήταν πλησιέστερα στα 40 λεπτά και το 2014 μπορεί να πέσει κάτω από τα 20 λεπτά. Αν και σε κάθε περίπτωση αυτό το κόστος είναι ανταγωνιστικό του πραγματικού κόστους ηλεκτροπαραγωγής στα νησιά κατά τους θερινούς μήνες, είναι προφανές ότι με την παρούσα τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος δεν πρόκειται να γίνουν Φ/Β έργα στη χώρα χωρίς επιδοτήσεις κάποιας μορφής.

Οι επιδοτήσεις για τις ΑΠΕ έχουν ιστορία δεκαετιών σε παγκόσμιο επίπεδο και ο στόχος τους είναι η δημιουργία μιας κρίσιμης μάζας ζήτησης ώστε να γίνουν οι απαραίτητες επενδύσεις στο σύστημα παραγωγής και να μειωθεί το κόστος εκμετάλλευσης των ΑΠΕ χάρη στις οικονομίες κλίμακας, την αθροιστική τεχνογνωσία και την πιο δραστήρια βιομηχανική και εφαρμοσμένη έρευνα. Όμως το βέλτιστο πλαίσιο επιδοτήσεων είναι πρόβλημα για πολύ δυνατούς λύτες: η ισορροπία ανάμεσα στο κόστος και την αποτελεσματικότητά τους είναι ασταθής ενώ η αβεβαιότητα για τη μορφή και το ύψος τους σε βάθος χρόνου μπορεί να οδηγήσει σε υπερεπένδυση ή καθίζηση.

Επίσης, οι επιδοτήσεις του κόστους της «πράσινης» κιλοβατώρας δεν είναι ικανές από μόνες τους να πυροδοτήσουν στιβαρή ανάπτυξη. Η παταγώδης αποτυχία του ν. 3468/2006 να αναπτύξει την ελληνική αγορά Φ/Β παρά τη γενναιόδωρη τιμή αγοράς του ρεύματος και την ταυτόχρονη ένταξη των έργων στον αναπτυξιακό νόμο αποτελεί το τέλειο παράδειγμα: κανένας αναπτυξιακός στόχος δεν μπορεί να επιτευχθεί στην απουσία συνολικού σχεδιασμού.

Φτάνουμε έτσι στο ζητούμενο κάθε αναπτυξιακής πολιτικής: ποιος είναι ο απώτερος στόχος και πώς θα εδραιωθούν τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα για να επιτευχθεί. Η Γερμανία, παρά την εξαιρετικά μέτρια ηλιοφάνειά της, επιδοτεί πλούσια το ρεύμα από Φ/Β εδώ και χρόνια. Ως αποτέλεσμα οι γερμανικές εταιρείες κατέχουν μεγάλα μερίδια αγοράς σε όλο το φάσμα της αξιακής αλυσίδας και πλήθος βιομηχανικών εργατών στην πρώην Ανατολική Γερμανία χρωστούν τις δουλειές τους στη ζήτηση που έσπειραν οι επιδοτήσεις. Ταυτόχρονα, τα γερμανικά ερευνητικά ινστιτούτα πρωτοπορούν στην έρευνα σχετική με Φ/Β ενώ δεν είναι υπεβολή να πούμε ότι χάρη στην επιβάρυνση των γερμανικών τιμολογίων ηλεκτρισμού κατά λίγα Ευρώ το χρόνο απογειώθηκε η παγκόσμια βιομηχανία Φ/Β.

Βέβαια οι επιδοτήσεις οφείλουν να μειώνονται διαρκώς ώστε να απογαλακτιστεί η νεότευκτη αγορά και να μειωθεί η τιμή της πράσινης ενέργειας. Αυτή η μείωση πιέζει για ολοένα χαμηλότερο κόστος παραγωγής, οπότε οι κατασκευαστές μετατοπίζονται προς στην Κίνα και τη ΝΑ Ασία για να εκμεταλλευτούν το χαμηλό εργατικό κόστος και την υπάρχουσα υποδομή των βιομηχανιών ημιαγωγών και ηλεκτρονικών ειδών. Το επαπειλούμενο αποτέλεσμα είναι πάλι η αποψίλωση των αναπτυγμένων χωρών από παραγωγικές βιομηχανίες.

Αντιδρώντας, οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν φορολογικές ελαφρύνσεις και την ανεκμετάλλευτη τεράστια εσωτερική αγορά τους για να προσελκύσουν βιομηχανικές επενδύσεις από Κινέζους και Ευρωπαίους κατασκευαστές. Παράλληλα, χάρη στον πυρετό που δημιούργησαν οι ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και στο πλεόνασμα Venture Capital στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας, είδαν τη Silicon Valley να απορροφά πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια για να αναπτύξει νέες τεχνολογίες Φ/Β σε βιομηχανική κλίμακα..

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον είναι απαραίτητο να ξεκαθαρίσει η Ελλάδα τι ρόλο μπορεί και θέλει να παίξει στην αγορά των ΑΠΕ και δη των Φ/Β: μπορεί να γίνει παραγωγός καινοτομίας χωρίς σχετική έρευνα υψηλού επιπέδου σε παν/μια και ερευνητικά κέντρα, χωρίς επιχειρηματική παράδοση σε νέες τεχνολογίες; Μπορεί να ανταγωνιστεί ως παραγωγός προϊόντων χαμηλού κόστους τους κολοσσούς της ΝΑ Ασίας; Μπορεί έστω να εξάγει την τεχνογνωσία που θα αποκτήσουν οι ντόπιες κατασκευαστικές και η ΔΕΗ από την εγκατάσταση Φ/Β μονάδων και την ενσωμάτωσή τους στο δίκτυο;

Δράσεις όπως η ενίσχυση του ΚΑΠΕ στα πρότυπα του Αμερικανικού Εθνικού Εργαστηρίου Ανανεώσιμης Ενέργειας, η δημιουργία εθνικού κέντρου αριστείας για την έρευνα στα Φ/Β, η κωδικοποίηση των προδιαγραφών κατασκευής και διασύνδεσης, η επιθετική προώθηση των Φ/Β στα μη διασυνδεδεμένα νησιά με την απαραίτητη τεχνική στήριξη από τη ΔΕΗ, η ορθολογικοποίηση της αγοράς ενέργειας, μπορούν να σηκώσουν την Ελλάδα ψηλότερα από το επιπεδο του καταναλωτή και εισαγωγέα εξοπλισμού και τεχνογνωσίας. Έτσι θα πιάσουν τόπο και οι επιδοτήσεις.

Εν τέλει, θα είναι κρίμα να μην μπορέσει η χώρα να εκμεταλλευτεί στο έπακρο έναν άφθονο ανανεώσιμο φυσικό πόρο με μοναδικά συγκριτικά πλεονεκτήματα καθώς επιτρέπει την παραγωγή ενέργειας κοντά στα κέντρα κατανάλωσης και παρέχει τη μέγιστη ισχύ την ώρα της αιχμής της ζήτησης.

* Τιμή Ιουλίου 2009
^ υπολογισμένο με τη μέθοδο Levelized Cost of Energy

[Μια πιο συνοπτική έκδοση του άρθρου δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή της Κυριακής, 14/3/2010]

Παρεμβάσεις | Τύποι Άρθρων | NewsTime

"Μεγάλη αναταραχή, ωραία κατάσταση"

Posted: March 15th, 2010, 3:10am MDT by Τάσος Παππάς

Κοινωνική έκρηξη προ των πυλών; Η φράση του Μάο, που έχει γίνει πια κλισέ, «μεγάλη αναταραχή, ωραία κατάσταση» πρέπει να συμπληρωθεί με το ερώτημα: «ωραία κατάσταση, αλλά για ποιόν;».

Ενστάσεις

«Kalimera!» (Mια πολιτική ιστορία)

Posted: March 15th, 2010, 2:17am MDT by Καμπύλης Τάκης

Aπό τον «Mύθο», το περυσινό διαφημιστικό σλόγκαν του EOT, στο φετινό, στην «kalimera», η απόσταση είναι μεγάλη. Περίπου συγκρούονται δύο διαφορετικές Eλλάδες. H περισσότερο «ελληνική» με την περισσότερο «σύγχρονη». Στην πρώτη αναδεικνύεται ως μήνυμα (προϊόν) το εθνικό - ξεχωριστό, αντίθετα στη δεύτερη προβάλλεται (και) η δυνατότητα μιας κοινής γλώσσας (επικοινωνίας) έστω και μέσα από μία λέξη.
Aυτές οι δύο «Eλλάδες» διαδέχτηκαν πολλές φορές η μία την άλλη στην ιστορία του ελληνικού κράτους. H πρώτη, η πιο «εθνική», ήταν και είναι περισσότερο φοβική απέναντι στους ξένους (στις Προστάτιδες Δυνάμεις) - αλλά όχι πάντα χωρίς αιτία.

Πολλές φορές είχε αλλάξει και η οπτική των άλλων για την Eλλάδα ή είχε ενταχθεί στο πλαίσιο των πολιτικών συγκυριών. Kαι όπως άλλαζαν αυτές, άλλαζε και η σημασία του ελληνικού κράτους. Aπό «ανάχωμα πολιτισμού» σύντομα μεταβλήθηκε σε «ενοχλητικό κουτάβι που απειλεί τη σταθερότητα».

Tο ελληνικό κράτος γεννήθηκε με δύο σταθερές: Tην «εξ ιστορίας» ευρωπαϊκή του πορεία - ένταξη και ένα τεράστιο χρέος. Ωστόσο υπενθυμίζουμε ότι η ιδέα δημιουργίας ενός ελληνικού κράτους ζυμώθηκε «έξω», ως απότοκη συνέπεια μιας θαυμαστής άνθησης της κλασικής αρχαιότητας στη Δύση και κυρίως στην Eυρώπη. Στο εσωτερικό, αυτή η στενή σχέση του κλασικού «χθες» με το ελληνικό «σήμερα» ερμηνεύτηκε, χρησιμοποιήθηκε, από το νέο κράτος ως συμβόλαιο τιμής. H αρχαία Eλλάδα γέννησε την Eυρώπη, η οποία δεν μπορεί παρά να εγγυάται την ασφάλεια των απογόνων εκείνων που γέννησαν και την Eυρώπη.

Tο συμβόλαιο τιμής, η ιερότητά του είναι χαρακτηριστική από τον τρόπο -θα υπενθυμίσει η Αντα Διάλλα (επίκουρη καθηγήτρια Iστορίας και Ιστορίας της Tέχνης στην Aνωτάτη Σχολή Kαλών Tεχνών)- με τον οποίο έγινε η χρήση του Φιλελληνισμού στο πλαίσιο των ευρύτερων πολιτικών αλλαγών. Aπό την ελληνική μνήμη αποσιωπήθηκε πλήρως η σχετικά γρήγορη ανακοπή του φιλελληνικού ρεύματος. Που προήλθε από την απογοήτευση της σύγκρισης των αρχαίων Eλλήνων με τους επαναστατημένους. Aλλά και οι Ελληνες δύσκολα μπορούσαν να καταλάβουν τι ευθύνες έχουν που δεν περιδιάβαζαν σε ακαδημίες φορώντας χλαμύδες, αλλά στα πλινθόκτιστα στενά των μεσαιωνικών τουρκικών πόλεων. Kαι δύσκολα επίσης καταλάβαιναν τη ροπή των Φιλελλήνων σε μονομαχίες και κρασί. Ομως από την επίσημη μνήμη αυτά αποσιωπήθηκαν. Για πολύ καιρό -θα πει η Λίνα Λούβη (επίκουρη καθηγήτρια Iστορίας στο Πάντειο)- αμφισβήτηση της ευρωπαϊκής προοπτικής του νέου κράτους δεν υπήρξε. («Παρότι αν προσέξει κανείς τον λόγο του λεγόμενου ρωσικού κόμματος, θα διακρίνει έναν έντονο αντιδυτικισμό».)

Η συνέχεια εδώ.

e-rooster.gr

Παρακαμπτήριοι δρόμοι

Posted: March 15th, 2010, 1:19am MDT by Aλέκος Παπαδόπουλος

Η οικονομική κρίση θέτει τον ελληνικό λαό ενώπιον καίριων διλημμάτων: Ή θα ζήσει την τελευταία πράξη του δράματος ή την αρχή μιας νέας εποχής. Ή η κυβέρνηση θα προωθήσει άμεσα τώρα τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής κοινωνίας, χωρίς τους αταβισμούς του παρελθόντος, ή θα επικαθίσει ο παγετώνας μιας παρατεταμένης και χαίνουσας μεταβατικής περιόδου.
αποκατάσταση της δημοσιονομικής σταθερότητας και η ισορροπία του ισοζυγίου εξωτερικών πληρωμών είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την οικονομική εξυγίανση της χώρας
Η αισιοδοξία για το μέλλον της χώρας περνά μόνο μέσα από αποφασιστικές επιλογές και δράσεις με πρωτοτυπία και φαντασία και κυρίως από πολιτικές αποφάσεις με βουλησιαρχία, που μας οδηγούν στο παραπέρα δίλημμα: Ή μένει η χώρα μετέωρη ή αλλάζει, ανατρέποντας τις παραδοσιακές οικονομικές της λειτουργίες και εισάγει στη θέση τους νέες μορφές οργάνωσης και σύγχρονους θεσμούς, κυρίως στον ασθενή χώρο της δημόσιας διοίκησης. Οσοι τυχόν επικαλούνται τις αυτονόητες αυτές πραγματικότητες οφείλουν, πρώτον, να τις νιώθουν και να μην τις υποδύονται για λόγους εντυπώσεων και, δεύτερον, να τις υλοποιούν πρακτικά και άμεσα.

Για την έξοδο από την κρίση έχω εδώ και καιρό καταλήξει σε δύο βασικά συμπεράσματα, για την ορθότητα των οποίων έχω απόλυτη πεποίθηση. Πρώτον, ότι η αποκατάσταση της δημοσιονομικής σταθερότητας και η ισορροπία του ισοζυγίου εξωτερικών πληρωμών είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την οικονομική εξυγίανση της χώρας. Οσοι πιστεύουν ότι μπορεί η χώρα ν’ αναπτυχθεί οικονομικά χωρίς να χτυπηθούν καίρια οι δύο αυτές ανισορροπίες, δεν είναι καλοί σύμβουλοι και δεν πρέπει ο λαός να τους εμπιστεύεται.

Το δεύτερο συμπέρασμά μου είναι ότι η οικονομική αναστήλωση της χώρας περνά μέσα απ’ τον κρατικό μηχανισμό. Δυστυχώς, με τη σημερινή διοικητική μηχανή είναι αδύνατη η εκτέλεση ενός μεσομακροχρόνιου προγράμματος οικονομικής ανάπτυξης, αλλά ακόμα και η εφαρμογή των στοιχειωδέστερων μέτρων για την αντιμετώπιση των σημερινών δυσχερειών είναι προβληματική.

Η χώρα θέλει αυτές τις έκτακτες στιγμές άλλα διοικητικά εργαλεία. Μέχρις ότου η κυβέρνηση ολοκληρώσει την προετοιμασία της για τη ριζική αναδιοργάνωση των δημοσίων υπηρεσιών και έπειτα από χρόνια αρχίσουν ν’ αποδίδουν, θα μπορούσε να προχωρήσει αμέσως τώρα σε ad hoc και γρήγορης απόδοσης επιλογές στη δράση της διοικητικής μηχανής. Η επιλογή αυτή των ad hoc παρεμβάσεων, που παρακάμπτουν την παγιωμένη, αδρανούσα, αναποτελεσματική και χωρίς αποδοτικότητα σημερινή ιεραρχική διοικητική πυραμίδα (εισηγητές, τμηματάρχες, διευθυντές, γενικοί διευθυντές), είναι μονόδρομος για την επαχθή μεταβατική περίοδο που διερχόμαστε. Πολύ περισσότερο που το ελληνικό πολιτικό σύστημα δεν λειτουργεί στον βαθμό που το συναντάς σε προηγμένες χώρες με τη λογική statesman, δηλαδή με το ν’ ασχολείται περισσότερο με τις κρατικές υποθέσεις και λιγότερο με τις πολιτικές διατυπώσεις. Η ενεργοποίηση με άλλους τρόπους της διοικητικής μηχανής πέρα από τα δυσκίνητα θέσφατα και τα καθιερωμένα είναι αναγκαστική επιλογή βασικής προτεραιότητας.

Υπάρχουν πολλές επιλογές στην κατεύθυνση αυτή, αρκεί να μην απορρίπτεται για λόγους αυταρέσκειας η θεσμική μνήμη. Η κυβέρνηση σήμερα καλείται να διαχειριστεί αμελλητί πολλά ασθενή πεδία της δημόσιας διοίκησης, που η ίαση και ενεργοποίησή τους αποτελούν βασική προϋπόθεση επιτυχίας για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του οικονομικού ζητήματος. Υποχρεούται να υλοποιήσει άμεσα μέτρα οικονομικά, κοινωνικά, αναπτυξιακά, αλλά και ειδικά και σύνθετα προγράμματα που συνάπτονται με τα μέτρα που εξήγγειλε και τους στόχους που έθεσε με τις πολιτικές της αποφάσεις. Χρόνο δεν έχει, ενώ οι κλασικές διοικητικές φόρμες καθώς και το ανθρώπινο δυναμικό, ακόμα και με τα ικανά στελέχη που περιλαμβάνει, με τον τρόπο που είναι διατεταγμένο, είναι ανεπαρκές. Πρέπει ν’ αναζητήσει παρακαμπτήριους διοικητικούς δρόμους, όπως κάναμε με τα ΚΕΠ, εφαρμογή «Καποδίστρια», Ολυμπιακούς Αγώνες κ.λπ. Να επιλέξει έξυπνες λύσεις που είτε εφαρμόστηκαν κατά το παρελθόν σε ανάλογες περιστάσεις είτε να τις εμπλουτίσει με νέες σκέψεις.
οι βραδείες μεταρρυθμίσεις σπανίως επιτυγχάνουν τον σκοπό τους, γιατί εν τω μεταξύ η χώρα συνηθίζει στην κατάσταση, η οποία προκάλεσε την πίεση για μεταρρύθμιση και γιατί η πίεση και ο ενθουσιασμός, που χωρίς αυτά τα στοιχεία καμιά μεταρρύθμιση δεν επιτυγχάνει, βαθμηδόν εξανεμίζονται
Θα πρότεινα να εξετάσει και να εφαρμόσει, με κάποια επικαιροποίηση, την ιδέα των Ομάδων Διοίκησης Εργου κατά υπουργεία και περιφέρειες, που με επιτυχία καθιερώσαμε από το 1997 με νόμο στη Βουλή. Ηταν μια πρωτοποριακή μορφή συλλογικής διοικητικής δράσης, που προκάλεσε και διεθνές ενδιαφέρον, προκειμένου να ξεπεράσουμε τις αγκυλώσεις και τα στερεότυπα της δημοσιοϋπαλληλικής δομής, ώστε να υλοποιηθούν γρήγορα και αποτελεσματικά τα τότε προγράμματα και έργα οργανωτικού και διοικητικού εκσυγχρονισμού και δράσεις ειδικών σύνθετων προγραμμάτων ή εκτάκτων αναγκών.

Οι ομάδες αυτές δεν έχουν σχέση με τις γνωστές ευρωβόρες διοικητικές επιτροπές, αλλά ο καινοτόμος χαρακτήρας τους συνίσταται στο γεγονός ότι συγκροτούνται σε μεικτές μορφές από τους άριστους της δημόσιας διοίκησης, από εξειδικευμένα στελέχη φορέων του ευρύτερου δημόσιου τομέα καθώς και από ιδιώτες εμπειρογνώμονες με ειδικές γνώσεις επιστημονικής κατάρτισης και πείρας, που μπορούν να συμβάλλουν στη διεξαγωγή συγκεκριμένων προγραμμάτων και έργων.

Ομάδες διοίκησης έργου θα μπορούσαν να αναπτυχθούν, ενδεικτικά, για την ολοκλήρωση του σχεδιασμού και την εφαρμογή της καινοτόμου ιδέας του «προϋπολογισμού προγραμμάτων», για τη συγκρότηση επιχειρησιακού προγράμματος για συνδεδεμένα έργα διοικητικού εκσυγχρονισμού, για την εφαρμογή του ΕΣΠΑ, για τη συντονισμένη παρακολούθηση, αξιολόγηση και βελτίωση των συστημάτων προμηθειών προϊόντων και υπηρεσιών των υπουργείων και γενικότερα των φορέων του δημοσίου τομέα.

Δεν ζούμε σε εποχή «ήρεμων νερών». Η οικονομία μας έχει σοβαρά και δυσεπίλυτα προβλήματα και το σημαντικότερο, κατά την άποψή μου, πρόβλημα είναι ότι δεν έχει θέσει ακόμη μετρήσιμους στόχους. Μια συνήθης και ανέμελη πολιτική διαχείριση θα έμοιαζε απελπιστικά «φρόνιμη» επιλογή τη στιγμή που οι περιστάσεις απαιτούν έξυπνες και ριζοσπαστικές πρωτοβουλίες.

Δεν συμφωνώ μ’ όλους εκείνους, οι οποίοι προτείνουν τον δρόμο των χαμηλών και σταδιακών μεταρρυθμίσεων. Κατά τη γνώμη μου οι βραδείες μεταρρυθμίσεις σπανίως επιτυγχάνουν τον σκοπό τους, γιατί εν τω μεταξύ η χώρα συνηθίζει στην κατάσταση, η οποία προκάλεσε την πίεση για μεταρρύθμιση και γιατί η πίεση και ο ενθουσιασμός, που χωρίς αυτά τα στοιχεία καμιά μεταρρύθμιση δεν επιτυγχάνει, βαθμηδόν εξανεμίζονται. Ο τραγικός ρεαλισμός της ιστορίας λειτουργεί ερήμην των βραδυπορούντων.

Αλέκος Παπαδόπουλος

———————————————————

Σημειώσεις:
Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 14/3/2010

Cognitariato

ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΗΔΟΝΙΣΜΟΣ

Posted: March 14th, 2010, 11:25pm MDT by Elias

Institute of Diplomacy and Global Affairs
Athens, Plaka, Ypitou 17b

Forhcoming event, 23 March 2010, 18.30 pm

''Governmental Hedonism''

Elias Karavolias, Economist

Η παγκόσμια οικονομία , από τον Οκτώβριο του 2008 μέχρι και σήμερα, δέχθηκε την μεγαλύτερη ένεση κρατικού χρήματος μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, με σκοπό την εξομάλυνση της κρίσης στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Χρήμα των φορολογουμένων από στις μεγάλες δυτικές κοινωνίες ,αλλά και στην Ελλάδα, διοχετεύτηκε στον τραπεζικό κλάδο, με το πρόσχημα να τονωθεί η οικονομική δραστηριότητα και να μην καταρρεύσει η εμπιστοσύνη στις αγορές. Σε πολλές δε περιπτώσεις, υπήρξαν άμεσες κρατικοποιήσεις( AIG στις ΗΠΑ, Northern Rock στην Μ. Βρεττανία, κ.α), δηλαδή επανεμφάνιση του κράτους –σωτήρα(!) κατά πολλούς…
Στα μέτρα που προωθούνται για να αντιμετωπιστεί η κρίση, πολλοί έσπευσαν να διακρίνουν την επάνοδο του «κρατικού παρεμβατισμού», την «επιστροφή του μαρξισμού» ή την αναπόδραστη πορεία προς ένα νέο κεϊνσιανισμό του 21ου αιώνα. Εξαιρετικά συμβολικό εδώ είναι το παράδειγμα του σοσιαλδημοκράτη υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας , Στόινμπεργκ, που στις 12/9/2009 χαρακτήριζε «πεταμένα λεφτά» αυτά που διοχετεύονται σε κεϊνσιανές ρυθμίσεις, αλλά ένα μήνα μετά δήλωνε ότι «ορισμένα τμήματα της θεωρίας του Μαρξ δεν είναι και τόσοι κακά».

Το επιχείρημα περί επιστροφής του κρατικού παρεμβατισμού στηρίζεται στην εξής απλουστευτική και βαθιά λαθεμένη εξίσωση (που, δυστυχώς, υιοθετούν και αρκετές συνετές φωνές ): οτιδήποτε κρατικό είναι εξ ορισμού κοινωνικά αποτελεσματικό και φιλεργατικό !
Ωστόσο, η οικονομική και πολιτική παρέμβαση του κράτους , όταν νομοθετεί ,όταν κρατικοποιεί, όταν αυξάνει ή περιορίζει τα δημόσια ελλείμματα, όταν αναπτύσσει επιχειρηματική δράση , έχει έντονα αρνητικά αποτελέσματα για τις κοινωνικές ισορροπίες και την εύρυθμη λειτουργία των ελεύθερων οικονομιών.
Στη βάση όλων αυτών, οι κρατικές παρεμβάσεις της περιόδου που ζούμε δεν συνιστούν ένα σύγχρονο ‘’ new deal’ ούτε μια επανεμφάνιση του κεϊνσιανισμού, ο οποίος ούτως ή άλλως, δεν ταυτίζεται απλώς και μόνο με τις αυξημένες κρατικές χρηματοδοτήσεις –επενδύσεις- επιχειρήσεις !

Τα βαθύτερα αίτια της χρηματοπιστωτικής κρίσης στις ΗΠΑ ,έχουν- όπως αναλυτικά και παραστατικά θα αποδείξουμε- την σφραγίδα του ‘’μακρυχέρη’’ κρατικού νομοθέτη και ρυθμιστή! Τα δημοσιονομικά ελλείμματα της νέας κρίσης που σέρνουν τις οικονομίες στην ύφεση, δεν είναι σίγουρα προιόν της ανεξέλεγκτης λειτουργίας των αγορών! Φορολογικές επιδρομές και κρατικοποιήσεις ιδιωτικών εταιρειών ή ανασυγκρότηση προβληματικών κρατικών οργανισμών, είναι το εύκολο φάρμακο των κυβερνήσεων στις στρεβλώσεις των αγορών…

Κανείς δεν αρνείται την ρυθμιστική και εποπτική παρέμβαση των κρατικών αρχών στις οικονομικές ανισορροπίες, ούτε την αναγκαία κρατική μέριμνα αναδιανεμητικής κοινωνικής πολιτικής. Κανείς επίσης δεν αρνείται την απληστία και την αλαζονεία μεγάλων -κερδοσκόπων και ισχυρών του χρήματος, όμως μέσα όμως από τις ‘’σωτήριες’’ δήθεν παρεμβάσεις , την αναγκαία λήψη μέτρων και την ψευδαισθητική πανοπλία που χαρίζει μια κυβέρνηση στους πολίτες της , ουσιαστικά χειροτερεύει την οικονομική λειτουργία των κοινωνιών και ευνοεί τους αληθινούς κερδοσκόπους( πολιτικούς –χειριστές της οικονομικής πολιτικής) να παίρνουν μέτρα ανεξέλεγκτα, χωρίς πυξίδα και γνώση των καταστάσεων .

Χρειαζόμαστε αγορές με κανόνες, όχι με αλυσίδες ,ώστε να μην επιταχύνεται η ύφεση στις οικονομίες, να μην λεηλατείται ο δημιουργικός μόχθος και πλούτος από την βάρβαρη φορολογία και την πολιτική της αφειδούς σπατάλης κρατικών πόρων.
Ακόμη και ο ίδιος ο Κeynes μας έδειξε οτι

΄΄ …είναι δυνατόν να βελτιωθεί η λειτουργία της οικονομίας του laissez-faire , αν η κυβέρνηση έχει τις πληροφορίες, την ικανότητα και τη θέληση να παρέμβει με την πολιτική της ,προς όφελος της κοινωνίας΄΄

Το ερώτημα λοιπόν είναι αν έχουν οι κυβερνήσεις την ικανότητα και την θέληση να χειριστούν τις πληροφορίες των αγορών ! Εκτός και αν δεν μπορούν να δουν κάν τις πληροφορίες αυτές!

Οι εγκαθετοι

ΟΝΝΕΔ: Ανταπόκριση & παραλειπόμενα από το ΣΕΦ

Posted: March 14th, 2010, 7:39pm MDT by Nikos Sotiropoulos

Η διαδικασία του εκτάκτου συνεδρίου ήταν απαράδεκτη. Γηπεδικά συνθήματα, ασφυκτικό κλίμα στο στάδιο του βόλλεϋ στο ΣΕΦ. Πραγματικά πολύ δύσκολο να ακουστούν οι ομιλητές. Οι σύνεδροι δεν ήταν διαπιστευμένοι. Έτσι κι αλλιώς, βέβαια, η λίστα συνέδρων που είχε αναρτηθεί ήταν άκυρη γιατί με ευθύνη τόσο του προέδρου της Οργανωτικής Επιτροπής, Γ. Τζούτζα όσο και του Υπεύθυνου Λεκανοπεδίου Μ. Τσίγκα,

Η Γενιά των 700 ευρώ

Η καμπάνα χτυπάει για τα ρετιρέ

Posted: March 14th, 2010, 6:02pm MDT by G700

Στις αρχές Μαρτίου, μια χούφτα απολυμένων της πρώην Ολυμπιακής Αεροπορίας κατέλαβαν το Εθνικό Λογιστήριο και έκλεισαν με οδοφράγματα την οδό Πανεπιστημίου. Η κατάληψη που κράτησε δέκα μέρες, αποτέλεσε μέγιστη πρόκληση για τη συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας. Την ώρα που οι περισσότεροι Έλληνες εργαζόμενοι κλήθηκαν να προβούν σε θυσίες για να σωθεί η οικονομία, μερικές δεκάδες προνομιούχοι υπάλληλλοι μιας πρώην ΔΕΚΟ αποφάσισαν να προκαλέσουν ασφυξία στο κράτος και κυκλοφοριακή ανακοπή στο κέντρο της Αθήνας. Στόχος τους να περισώσουν σκανδαλώδεις ρυθμίσεις της χρυσής εθελούσιας εξόδου που τους έταξε η προηγούμενη κυβέρνηση στις 16 Σεπτεμβρίου 2009, λίγο πριν από τις εκλογές της 5ης Οκτωβρίου. Ποιες είναι αυτές; Μετάταξη στο δημόσιο με μισθό Ολυμπιακής ή προσαύξηση των ενσήμων κατά 50% προκειμένου να συνταξιοδοτηθούν πρόωρα.

Το “λουκέτο” Χατζηδάκη στην κρατική Ολυμπιακή δεν είναι απλά πανάκριβο -υπολογίζεται ότι στοιχίζει περίπου 1,4 δισ. ευρώ όσο δηλαδή και το σύνολο του 14ου μισθού των ΔΥ- είναι και σκανδαλώδες από άποψη κοινωνικής δικαιοσύνης. Που ακούστηκε κάποιος ο οποίος απολύεται, αντί να λαμβάνει την αποζημίωση που του αναλογεί, είτε να συνταξιοδοτείται πρόωρα, είτε να προσλαμβάνεται στο κράτος με το μισθολογικό καθεστώς της προηγούμενης δουλειάς του; Μήπως να απολυθούμε όλοι και στη συνέχεια να εκβιάσουμε την είσοδό μας στο δημόσιο με διπλάσιο μισθό;

Ορθά λοιπόν η κυβέρνηση αποφάσισε, αρχές Φεβρουαρίου, να μην κυρώσει την πράξη νομοθετικού περιεχομένου της ΝΔ, έτσι ώστε όσοι απολυμένοι της Ολυμπιακής μετατάσσονται στο δημόσιο να λαμβάνουν το μισθό της υπηρεσίας στην οποία μεταβαίνουν και έτσι ώστε να διατηρηθεί το κατώτατο πλαφόν των 10.500 ενσήμων για συνταξιοδότηση. Μιλάμε για κάτι το εντελώς αυτονόητο, που όμως δε γίνεται αποδεκτό απ' τα καλοταϊσμένα ρετιρέ.

Δυστυχώς γι' αυτούς, με το κλείσιμο του κέντρου της Αθήνας και την κατάληψη του Λογιστηρίου του κράτους αποδείχτηκε το μέγεθος της εγωιστικής και συμφεροντολογικής συμπεριφοράς των ομάδων που προσπαθούν δια της βίας να πείσουν τους πολίτες ότι η σκανδαλώδης εύνοια αποτελεί δικαιοσύνη.

Ε, λοιπόν οι πολίτες δεν το χάφτουν αυτό το παραμύθι πλέον. Η σιωπηλή πλειοψηφία των πολιτών απαιτεί να συνεισφέρουν όλοι δίκαια για να βγούμε από την οικονομική κρίση. Απαιτεί η ανάκαμψη να χτιστεί πάνω σε υγιείς βάσεις με κριτήριο την κοινωνική δικαιοσύνη και την παραγωγικότητα.

Η καμπάνα χτυπάει για τα ρετιρέ. Όχι μόνο για τους προνομιούχους της εργατικής αριστοκρατίας των ΔΕΚΟ, αλλά για όλα ανεξαιρέτως τα εγωιστικά συμφέροντα και τους ραντιέριδες -ΠΑΕ, παρασιτικούς επιχειρηματίες, φοροφυγάδες, αυτοτελώς φορολογούμενους, υπαλλήλους της Βουλής προστατευόμενους του εκάστοτε Προέδρου της και πολλούς άλλους- που έχουν συσωρευτεί στις δομές της οικονονομίας προκαλώντας παραγωγική αρτηριοσκλήρωση. Η κοινωνία είναι έτοιμη. Η προειδοποίηση που απυήθηνε ο πρωθυπουργός στα ρετιρέ το σαββατοκύριακο πρέπει γρήγορα να μεταφραστεί σε πρακτικά μέτρα.

λ:ηρ

Μια πολύ καλή ιδέα: Your Country Your Call

Posted: March 14th, 2010, 1:08pm MDT by podcast@irakliotis.gr (Leonidas Irakliotis)

http://www.yourcountryyourcall.com

North Michigan Avenue

Credit Default Swaps: Λαϊκισμός & Πραγματικότητα

Posted: March 14th, 2010, 8:03am MDT by Σ. Αθανασιάδης

Είναι πάντα ευχάριστο να βλέπει κανείς τους ομοεθνείς του να μαθαίνουν καινούριες λέξεις. Μετά τα spreads οι Έλληνες πρόσφατα ανακάλυψαν και τα Credit Default Swaps (CDS). Τα CDS (πολύ χοντρικά ασφάλεια σε ομόλογα), μπήκαν στο λεξιλόγιο μας μετά την καταγγελία του πρωθυπουργού στα διεθνή forums ότι χρησιμοποιήθηκαν από «κερδοσκόπους» για να προκαλέσουν την πτώχευση της χώρας. Αυτή η προσέγγιση των εξελίξεων θεωρείται προφανής από τα αριστερά μήντια στην Ελλάδα και έγινε αποδεκτή ακόμα και από έγκριτους δημοσιογράφους

Σε γενικές γραμμές, υπάρχουνε δύο εξηγήσεις για την εξέλιξη της κρίσης. Η προφανής για όσους βλέπουνε τα πράγματα απ’έξω είναι η ακόλουθη:

Μετά την αναθεωρηση του ελλείμματος προς τα πάνω, γίναμε η χώρα με το μεγαλύτερο έλλειμμα και την μικρότερη αξιοπιστία στην ΕΕ, μειώνοντας την δυνατότητα εξυπηρέτηση του χρέους. Η έλλειψη μέτρων για 6 μήνες έκανε τα πράγματα χειρότερα. Όσοι επενδυτές είχαν ελληνικά ομόλογα έτρεξαν να αγοράσουν ασφάλεια. Η ασφάλεια ακρίβυνε, ακολουθώντας τα spreads των ομολόγων. Κάποια hedge funds στοιχημάτισαν υπέρ της χρεωκοπίας ενώ κάποια άλλα κατά. Μετά τα μέτρα και κάποιες λεκτικές εγγυήσεις, η πιθανότητα χρεωκοπίας μειώθηκε. Κάποια hedge funds βγάλανε λεφτά, κάποια άλλα έχασαν.

Από την άλλη, η εγχώρια δημοφιλής εξήγηση είναι αυτή της συνομωσίας των «κερδοσκόπων», και στην πιο εξεζητημένη μορφή της πάει κάπως έτσι:

Όπως μας εξήγησε και ο Δελαστίκ του Έθνους, το χρέος της Ελλάδας συγκριτικά με άλλες χώρες δεν είναι ιδιαίτερα προβληματικό και άρα δεν είναι η αιτία του κακού. Αντίθετα, η αιτία είναι τα hedge funds που άρχισαν μαζικά και συνεννοημένα να αγοράζουν sovereign CDS για τα ελληνικά ομόλογα, ώστε τα spreads των πραγματικών ομολόγων να εκτοξευτούν δυσανάλογα, με αποτέλεσμα η ελληνική κυβέρνηση να μην έχει άλλη επιλογή από την χρεωκοπία. Παράλληλα, μεγάλες εφημερίδες όπως οι Financial Times που έχουνε κοινά συμφέροντα με τα hedge funds άρχισαν μια ορχηστρωμένη καμπάνια πανικού και παραπληροφόρησης. Ο γενναίος όμως ΓΑΠ έκανε μια απροσδόκητη κίνηση: πήρε μέτρα! Εκεί τα hedge funds πιάστηκαν εξ απήνης και χάσανε το παιχνίδι.

Το πρόβλημα με την δεύτερη θεωρία, όσο βολική και να είναι σε κάποιους, είναι ότι όλα τα υπάρχοντα δεδομένα είναι αντίθετα. Συγκεκριμένα:

- Οι καταξιωμένες εφημερίδες τύπου FT και WSJ το μοναδικό κίνητρο που έχουν είναι η αξιοπιστία τους και όχι τα όποια «κερδοσκοπικά παιχνίδια». Παρεμπιπτόντως, η ιστορία με τις υποτίθεται ψεύτικες φήμες που κυκλοφόρησε ο FT τον Ιανουάριο περί απόρριψης δανείου από την Κίνα αποδείχτηκε πέρα για πέρα αληθινή από το εγχώριο ΒΗΜΑ

- Αντίθετα με τα Δελαστικονομικά, οι επενδυτές που θέλουν να αξιολογήσουν την δυνατότητα εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους, αφενός το μετράνε όχι με απόλυτα νούμερα αλλά σαν ποσοστό επί του ΑΕΠ και αφετέρου (έκπληξη!) ΔΕΝ συνυπολογίζουν το ιδιωτικό χρέος (για το οποίο το κράτος δεν είναι υπεύθυνο). Όταν μετρήσουμε μόνο το δημόσιο χρέος, η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια στην ΕΕ (1).

- Η αγορά των CDS είναι πολύ μικρή για να επηρεάσει τα spreads των πραγματικών ομολόγων (περίπου $9 vs $400 billions). Στην πραγματικότητα, συμβαίνει μάλλον το αντίθετο, τα yields των πραγματικών ομολόγων καθορίζουν το κόστος ασφάλειας

- Ο πολύ αυστηρός γερμανικός financial regulator (ΒaFin) έψαξε αλλά ΔΕΝ βρήκε κανένα στοιχείο που να δείχνει οποιαδήποτε «κερδοσκοπία»:

« BaFin has, contrary to reports, not found that derivatives, otherwise known as “Credit Default Swaps,” were used to speculate against Greek government bonds.»

- Ήτανε πάντα στο χέρι της ελληνικής κυβέρνησης να τελειώσει τον πανικό με το να πάρει έγκαιρα μέτρα, όπως η Ιρλανδία. Το πρόβλημα μεγάλωσε όχι από τα hedge funds, αλλά από την καθυστέρηση της κυβέρνησης.

Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο λοιπόν που να δείχνει ότι η αγορά των CDS χρησιμοποιήθηκε για «κερδοσκοπία» εναντίον της Ελλάδος. Αντίθετα, αυτή η αγορά προσφέρει τα εργαλεία και την ρευστότητα που είναι αναγκαία για την διαχείριση ρίσκου των επενδυτών. Εάν δεν υπήρχαν τα CDS, οι επενδυτές των ομολόγων θα ζητούσανε μεγαλύτερο spread σαν αποζημίωση για την έλλειψη ρευστότητας και την συνεπακόλουθη αύξηση επενδυτικού ρίσκου.

e-rooster.gr

Credit Default Swaps: Λαϊκισμός & Πραγματικότητα

Posted: March 14th, 2010, 7:58am MDT by Στέφανος Αθανασιάδης

Είναι πάντα ευχάριστο να μαθαίνουμε καινούριες λέξεις. Μετά τα spreads, πρόσφατα ανακάλυψαμε και τα Credit Default Swaps (CDS). Τα CDS (πολύ χοντρικά ασφάλεια σε ομόλογα), μπήκαν στο λεξιλόγιο μας μετά την καταγγελία του πρωθυπουργού στα διεθνή forums ότι χρησιμοποιήθηκαν από «κερδοσκόπους» για να προκαλέσουν την πτώχευση της χώρας. Αυτή η προσέγγιση των εξελίξεων θεωρείται προφανής από τα αριστερά μήντια στην Ελλάδα και έγινε αποδεκτή ακόμα και από έγκριτους δημοσιογράφους

Σε γενικές γραμμές λοιπόν, υπάρχουνε δύο εξηγήσεις για την εξέλιξη της κρίσης. Η προφανής για όσους βλέπουνε τα πράγματα απ’έξω είναι η ακόλουθη:
Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο λοιπόν που να δείχνει ότι η αγορά των CDS χρησιμοποιήθηκε για «κερδοσκοπία» εναντίον της Ελλάδος. Αντίθετα, αυτή η αγορά προσφέρει τα εργαλεία και την ρευστότητα που είναι αναγκαία για την διαχείριση ρίσκου των επενδυτών. Εάν δεν υπήρχαν τα CDS, οι επενδυτές των ομολόγων θα ζητούσανε μεγαλύτερο spread σαν αποζημίωση για την έλλειψη ρευστότητας και την συνεπακόλουθη αύξηση επενδυτικού ρίσκου
Μετά την αναθεωρηση του ελλείμματος προς τα πάνω, γίναμε η χώρα με το μεγαλύτερο έλλειμμα και την μικρότερη αξιοπιστία στην ΕΕ, μειώνοντας την δυνατότητα εξυπηρέτηση του χρέους. Η έλλειψη μέτρων για αρκετούς μήνες έκανε τα πράγματα χειρότερα. Όσοι επενδυτές είχαν ελληνικά ομόλογα έτρεξαν να αγοράσουν ασφάλεια. Η ασφάλεια ακρίβυνε, ακολουθώντας τα spreads των ομολόγων. Κάποια hedge funds στοιχημάτισαν υπέρ της χρεωκοπίας ενώ κάποια άλλα κατά. Μετά τα μέτρα και κάποιες λεκτικές εγγυήσεις, η πιθανότητα χρεωκοπίας μειώθηκε. Κάποια hedge funds βγάλανε λεφτά, κάποια άλλα έχασαν.

Από την άλλη, η εγχώρια δημοφιλής εξήγηση είναι αυτή της συνομωσίας των «κερδοσκόπων», και στην πιο εξεζητημένη μορφή της πάει κάπως έτσι:

Όπως μας εξήγησε και ο Δελαστίκ του Έθνους, το χρέος της Ελλάδας συγκριτικά με άλλες χώρες δεν είναι ιδιαίτερα προβληματικό και δεν είναι η αιτία του κακού.

Αντίθετα, η αιτία είναι τα hedge funds που άρχισαν μαζικά και συνεννοημένα να αγοράζουν sovereign CDS για τα ελληνικά ομόλογα, ώστε τα spreads των πραγματικών ομολόγων να εκτοξευτούν δυσανάλογα, με αποτέλεσμα η ελληνική κυβέρνηση να μην έχει άλλη επιλογή από την χρεωκοπία. Παράλληλα, μεγάλες εφημερίδες όπως οι Financial Times που έχουνε κοινά συμφέροντα με τα hedge funds άρχισαν μια ορχηστρωμένη καμπάνια πανικού και παραπληροφόρησης. Ο γενναίος όμως ΓΑΠ έκανε μια απροσδόκητη κίνηση: πήρε μέτρα! Εκεί τα hedge funds πιάστηκαν εξ απήνης και χάσανε το παιχνίδι.

Το πρόβλημα με την δεύτερη θεωρία, όσο βολική και να είναι σε κάποιους, είναι ότι όλα τα υπάρχοντα δεδομένα είναι αντίθετα. Συγκεκριμένα:

- Οι καταξιωμένες εφημερίδες τύπου FT και WSJ το μοναδικό κίνητρο που έχουν είναι η αξιοπιστία τους και όχι τα όποια «κερδοσκοπικά παιχνίδια». (Παρεμπιπτόντως, η ιστορία με τις υποτίθεται ψεύτικες φήμες που κυκλοφόρησε ο FT τον Ιανουάριο περί απόρριψης δανείου από την Κίνα αποδείχτηκε πέρα για πέρα αληθινή από το εγχώριο ΒΗΜΑ)

- Αντίθετα με τα Δελαστικονομικά, οι επενδυτές που θέλουν να αξιολογήσουν την δυνατότητα εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους, αφενός το μετράνε όχι με απόλυτα νούμερα αλλά σαν ποσοστό επί του ΑΕΠ και αφετέρου (έκπληξη!) ΔΕΝ συνυπολογίζουν το ιδιωτικό χρέος (για το οποίο το κράτος δεν είναι υπεύθυνο). Όταν μετρήσουμε μόνο το δημόσιο χρέος, η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια στην ΕΕ .

- Η αγορά των CDS είναι πολύ μικρή για να επηρεάσει τα spreads των πραγματικών ομολόγων (περίπου $9 vs $400 billions). Στην πραγματικότητα, συμβαίνει μάλλον το αντίθετο, τα yields των πραγματικών ομολόγων καθορίζουν το κόστος ασφάλειας

- Ο πολύ αυστηρός γερμανικός financial regulator (ΒaFin) έψαξε αλλά ΔΕΝ βρήκε κανένα στοιχείο που να δείχνει οποιαδήποτε «κερδοσκοπία»:

« BaFin has, contrary to reports, not found that derivatives, otherwise known as “Credit Default Swaps,” were used to speculate against Greek government bonds.»

- Ήτανε πάντα στο χέρι της ελληνικής κυβέρνησης να τελειώσει τον πανικό με το να πάρει έγκαιρα μέτρα, όπως η Ιρλανδία. Το πρόβλημα μεγάλωσε όχι από τα hedge funds, αλλά από την καθυστέρηση της κυβέρνησης

Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο λοιπόν που να δείχνει ότι η αγορά των CDS χρησιμοποιήθηκε για «κερδοσκοπία» εναντίον της Ελλάδος. Αντίθετα, αυτή η αγορά προσφέρει τα εργαλεία και την ρευστότητα που είναι αναγκαία για την διαχείριση ρίσκου των επενδυτών. Εάν δεν υπήρχαν τα CDS, οι επενδυτές των ομολόγων θα ζητούσανε μεγαλύτερο spread σαν αποζημίωση για την έλλειψη ρευστότητας και την συνεπακόλουθη αύξηση επενδυτικού ρίσκου.

Στέφανος Αναστασιάδης

—————————————————–

Σημειώσεις:

αναΜορφωση - Ιστολογιο

Το Ιδεοδικείο του Στρασβούργου ΙIΙ

Posted: March 14th, 2010, 6:45am MDT by Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος

Συνεχίζω την παρουσίαση της νομολογίας του Ιδεοδικείου με πέντε ακόμη αποφάσεις:

Τον Απρίλιο 1999 το Ιδεοδικείο έκρινε για μία ακόμη φορά στην υπόθεση Witzsch κατά Γερμανίας ότι απειλείται η δημοκρατία από την αμφισβήτηση των ναζιστικών θαλάμων αερίων και εφήρμοσε το άρ. 17 ΕΣΔΑ. Η συγκεκριμένη περίπτωση έχει μάλιστα την ιδιαιτερότητα ότι ο αιτών είχε καταδικασθή για προσβολή μνήμης τεθνεώτος, μια και ακόμη δεν είχε εισαχθή η σχετική μισαλλόδοξη γερμανική νομοθεσία. Η προσβολή μνήμης τεθνεώτος είναι ένα ιδιόρρυθμο έγκλημα, χωρίς εμφανές έννομο αγαθό και κατά την γνώμη μου στα όρια της θεμιτής εγκληματοποίησης, μάλλον εκείθεν. Λίγο δύσκολο όμως να εφαρμοστή και σε κάποιον νεκρό εδώ και δύο γενιές.

Η υπόθεση Schimanek κατά Αυστρίας (Φεβ 2000) αφορούσε καταδίκη σε οκταετή κάθειρξη ενός ηγετικούς μέλους των Αυστριακών εθνικοσοσιαλιστών. Στον αιτούντα δεν αποδίδονταν ούτε βίαιες πράξεις ούτε τίποτε παρόμοιο. Αρκούσε για την καταδίκη του ότι ήταν ηγετικό μέλος οργάνωσης που εμπνεόταν από τα εθνικοσοσιαλιστικά ιδεώδη. Η αλήθεια είναι ότι στον συγκεκριμένο αιτούντα αποδόθηκαν και ενέργειες όπως κατάρτιση ένοπλης ομάδας ή δραστηριότητες υπέρ της ενσωμάτωσης της Αυστρίας στην Γερμανία, αλλά το θέμα παραμένει: κάποιος καταδικάστηκε σε βαρύτατη ποινή καθείρξεως σε καιρό ειρήνης για μη βίαιες πράξεις που συνδέονταν με τις πολιτικές του απόψεις. Ή, με τα λόγια του Ιδεοδικείου: National Socialism is a totalitarian doctrine incompatible with democracy and human rights and its adherents undoubtedly pursue aims of the kind referred to in Article 17 of the Convention”. Όσοι συνεπώς τολμάνε να είναι εθνικοσοσιαλιστές, επειδή εχθρεύονται αναμφίβολα την ΕΣΔΑ, δεν απολαύουν και της προστασίας της ΕΣΔΑ. Απαγορεύονται κατ’ όνομα μεν οι εθνικοσοσιαλιστικές πράξεις (;), κατ’ ουσίαν όμως το είναι εθνικοσοσιαλιστήν.

Το επόμενο βήμα στην νομολογία του Ιδεοδικείου;

Η απόφαση Garaudy κατά Γαλλίας (Ιουλ 2003) αποτελεί μια ακόμη κατάπτυστη απόφαση του Ιδεοδικείου. Πρόκειται για απόφαση που επιδοκιμάζει την καταδίκη σε τριετή φυλάκιση με αναστολή και συνολική χρηματική ποινή και δικαστικά έξοδα της τάξης των 400.000 γαλλικών φράγκων ενός σχεδόν 90χρονου τότε Γάλλου συγγραφέα και πρώην πολιτικού, επειδή διέπραξε τα εξής κατά φαντασίαν μεν, κατά το ισχύον γαλλικό δίκαιο δε υπαρκτά εγκλήματα του λεγόμενου νόμου Γκεϊσσό: α. Άρνηση εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας. Το ψευδέγκλημα αυτό τελέστηκε με αναφορά και σε άλλες περιπτώσεις μαζικών εγκλημάτων εν πολέμω, όπως η Δρέσδη και η Χιροσίμα, με τον ισχυρισμό ότι οι Γερμανοί με τον όρο «τελική λύση» εννοούσαν την εξορία των Εβραίων στην Μαδαγασκάρη ή στην Ανατολική Ευρώπη, με την χρήση των όρων «θάλαμοι αερίων» και «γενοκτονία» εντός εισαγωγικών, με την χρήση του όρου «βιομηχανία της Σοά», με τον ισχυρισμό ότι τα Δικαστήρια της Νυρεμβέργης ήταν δικαστήρια των νικητών και, φυσικά, με την αμφισβήτηση του αριθμού των 6 εκατομμυρίων νεκρών και της απόδοσης των θανάτων τους στα βάσανα της μεταφοράς, της καταναγκαστικής εργασίας και σε επιδημικές ασθένειες. β. Διέγερση σε φυλετικό μίσος. Η κατηγορία αυτή θεμελιώθηκε σε αναφορές στο εβραϊκό λόμπι, σε σύγχυση μεταξύ κράτους του Ισραήλ, Εβραίων και Σιωνιστών και σε παρόμοιες αφέλειες. Το Ιδεοδικείο θεώρησε απαράδεκτη την αίτηση, επαναλαμβάνοντας την σχετική νομολογία του: η δικαιολόγηση της εθνικοσοσιαλιστικής πολιτικής δεν επιτρέπεται να απολαμβάνη την προστασία του άρ. 10 ΕΣΔΑ περί ελευθερίας της έκφρασης και η άρνηση ή η αναθεώρηση κάποιων σαφώς διαπιστωμένων ιστορικών γεγονότων, όπως το Ολοκαύτωμα, δεν περιλαμβάνεται στο πεδίο προστασίας του άρ. 10, δυνάμει του άρ. 17 ΕΣΔΑ. Το Ιδεοδικείο ξέχασε όλα τα συνήθη καλούδια που συνήθως επιστρατεύει χάριν της ελευθερίας του λόγου: τι προστασία και των ιδεών που προσβάλλουν ή αποτροπιάζουν, τι διάκριση γεγονοτικών και αξιολογικών κρίσεων, τι θέμα δημοσίου ενδιαφέροντος που δικαιολογεί ζωηρή και έντονη δημόσια διαβούλευση, τι πιεστική κοινωνική ανάγκη, τι προστασία του Τύπου, τι δυσαναλογία της επιβληθείσης ποινής, τι ποινή φυλάκισης για έγκλημα λόγου. Όχι, τέτοιες λεπτολογίες είναι για τους καθωσπρέπει πολίτες, όχι για τα μιάσματα.

Κι άλλος επικίνδυνος εγκληματίας.

Αν κάποιος Άγγλος χωριάτης βάλη στο παράθυρο μέσα στο σπίτι του μια αφίσα με τους φλεγόμενους δίδυμους πύργους και την φράση «Έξω το Ισλάμ από την Βρετανία – Προστατέψτε τους Βρετανούς» και από κάτω μια ημισέληνο μέσα σε απαγορευτική πινακίδα, διαπράττει κάποιο έγκλημα; Όχι στην Ελλάδα (θέλω να πιστεύω), αν μη τι άλλο δεν παρακινεί σε βία ή άλλη εγκληματική πράξη ούτε πόρρωθεν. Ναι όμως στην Βρετανία, όπου απαγορεύεται η εχθρική επίδειξη κάθε σήματος, εμβλήματος ή παρόμοιου πράγματος που είναι προσβλητικό εντός της οπτικής ή ακουστικής ακτίνας προσώπου που ενδέχεται να ενοχληθή, να τρομάξή ή να φοβηθή (δεν κάνω πλάκα, έτσι γράφει ο νόμος, μα την αλήθεια!). Στην απόφαση Norwood κατά Ηνωμένου Βασιλείου (Νοε 2004) το Ιδεοδικείο έκρινε τα γνωστά, δηλαδή ότι η αίτηση είναι απαράδεκτη, διότι δικαιώματα δεν έχουν όλοι οι πολίτες, έχουν μόνο όσοι προάγουν την ανεκτικότητα, την κοινωνική ειρήνη, αντιτίθενται στις διακρίσεις, βγάζουν τον σκύλο τους βόλτα και πλένουν τα δόντια τους πριν κοιμηθούν.

Μόλις εγκλημάτησα.

Υπάρχουμε….. Συνυπάρχουμε;

"Προχωρήσαμε γιατί είχαμε πολιτικά δικαιώματα"

Posted: March 14th, 2010, 5:24am MDT by Gazmend Kapllani

Ο Χρήστος Δουλκερίδης (δεξιά στη φωτό) είναι παιδί Ελλήνων μεταναστών, δραστήριος πολιτικός του οικολογικού κινήματος, υπουργός Οικισμού για τις Βρυξέλλες. Εκεί τον συνάντησα και άκουσα την ιστορία του, τις απόψεις του για το σημερινό Βέλγιο και τη σημερινή Ελλάδα

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ είναι Χρήστος Δουλκερίδης. Γεννήθηκα στις Βρυξέλλες το 1968, σε μια συνοικία από τις πιο φτωχές της πόλης, κοντά στην Gare du Νord. Έμεναν κυρίως Τούρκοι και Έλληνες μετανάστες και κάποιοι ηλικιωμένοι Βέλγοι. Μέχρι επτά χρονών μείναμε εκεί, σε ένα δυάρι. Στο ένα δωμάτιο κοιμούνταν οι γονείς και το άλλο λειτουργούσε ως σαλόνι, καθιστικό, κουζίνα και υπνοδωμάτιο για μας τα παιδιά. Δεν υπήρχε λουτρό. Κάναμε μπάνιο όπως παλιά, ζεσταίναμε το νερό και πλενόμασταν στη λεκάνη. Αναφέρω αυτή τη συνοικία γιατί προχθές πήγα ξανά στο ίδιο κτίριο όπου μεγάλωσα. Ως υπουργός Οικισμού για τις Βρυξέλλες τώρα πια, για να εγκαινιάσω ένα καινούργιο κτίριο...

●●●
Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ είναι Πόντιος στην καταγωγή. Η οικογένειά του ήρθε στην Ελλάδα από την Τουρκία, στις αρχές του περασμένου αιώνα, εγκαταστάθηκε στη Μακεδονία. Ο πατέρας μου μετανάστευσε στο Βέλγιο για να δουλέψει στα ανθρακωρυχεία, στο Λιμβούργο, στη φλαμανδική πλευρά, στο Βόρειο Βέλγιο. Έπαθε ατύχημα και ήρθε στις Βρυξέλλες για να βρει δουλειά. Δούλεψε οικοδόμος, ταξιτζής, παντοπώλης. Στο τέλος έκανε εμπόριο ελληνικών προϊόντων στις λαϊκές μαζί με τη μητέρα μου. Η μητέρα μου είναι Ροδίτισσα. Ήρθε στο Βέλγιο για να επισκεφθεί τον αδελφό της αλλά από τη δεύτερη μέρα έπιασε δουλειά στο εργοστάσιο. Γνώρισε τον πατέρα μου στις Βρυξέλλες, με προξενιό.

●●●
ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΑΣ έλεγαν: «Θα τελειώσετε το δημοτικό και θα επιστρέψουμε στην Ελλάδα». Μετά έλεγαν: «Θα τελειώσετε το γυμνάσιο και θα επιστρέψουμε». Τελειώσαμε το λύκειο, το πανεπιστήμιο και οι γονείς μου επέστρεψαν στην Ελλάδα όταν βγήκαν στη σύνταξη. Για να το πω καλύτερα, όταν κουράστηκαν υπερβολικά. Οι γονείς μου προσπαθούσαν να μετακομίσουν σε καλύτερες συνοικίες κάθε φορά. Η τελευταία συνοικία όπου πήγαν ήταν μόνο με Βέλγους. Ήθελαν διαρκώς να βελτιώσουν το κοινωνικό τους στάτους. Θυμάμαι ότι έδιναν μεγάλη σημασία στη φιλοξενία. Σε αυτό, έλεγαν, δεν έπρεπε να γίνουμε σαν τους Βέλγους. Εγώ μεγάλωσα με δύο γλώσσες, γαλλικά και ελληνικά. Στο σχολείο όπου πήγαινα υπήρχαν παιδιά μεταναστών από όλα τα μέρη. Τώρα δυστυχώς, σε μερικές συνοικίες των Βρυξελλών, τα σχολεία γίνονται γκέτο, υπάρχουν παιδιά μεταναστών μόνο από μία εθνότητα. Οι παρέες μου ήταν με Βέλγους και άλλες εθνότητες. Οι γονείς μου δεν επιδίωκαν να έχω παρέες μόνο με Έλληνες... Ήξερα ότι είχα μια διαφορά από τα άλλα παιδιά επειδή το απόγευμα έπρεπε να πάω σε ελληνικό σχολείο. Ήξερα επίσης ότι οι γονείς μου δεν ήταν Βέλγοι. Παρ΄ όλ΄ αυτά δεν ένιωσα ξένος. Είχα την τύχη να πέσω σε καλούς καθηγητές που δούλευαν με ζήλο με τα παιδιά των μεταναστών... Από πολύ νωρίς άρχισα να βοηθώ τους γονείς μου στο παντοπωλείο. Όταν άρχισαν να κάνουν εμπόριο στις λαϊκές τα πράγματα έγιναν πιο δύσκολα. Εμείς τα παιδιά δεν είχαμε δικό μας δωμάτιο. Μέναμε σε ένα δωμάτιο δύο επί τέσσερα, με ένα ναυτικό κρεβάτι. Η κουζίνα λειτουργούσε και ως σαλόνι, υπήρχε ένα τραπέζι όπου οι γονείς μου ετοίμαζαν τα προϊόντα που πωλούσαν, μουσακά, κεφτέδες, ντολμαδάκια. Ήταν κάτι σαν εργαστήριο. Και εκεί έπρεπε να διαβάσω και να κάνω τις σχολικές μου ασκήσεις. Οι γονείς μου δεν είχαν τον χρόνο να παρακολουθήσουν την πρόοδό μας στο σχολείο. Συχνά πήγαινα εγώ να ενδιαφερθώ για τον αδελφό μου. Μπορώ να πω ότι η ζωή με ανάγκασε να μεγαλώσω πρόωρα. Έχω συχνά την αίσθηση ότι δεν ήμουν ποτέ παιδί...

●●●
ΕΜΕΙΣ έχουμε γνωρίσει τους γονείς μας μόνο σε ένα μοντέλο: το εργατικό. Σταματούσαν μόνο για να πάμε στην Ελλάδα το καλοκαίρι. Πηγαίναμε με ένα μικρό Νταφ 33. Κάναμε τρεις, τέσσερις μέρες ταξίδι. Είχε πλάκα... Ο παππούς και η γιαγιά στη Σκύδρα ήταν αγρότες και φτωχοί. Δυσκολευόμουν γιατί οι τουαλέτες ήταν τούρκικες, γεμάτες μύγες, τα φαγητά ποντιακά, δεν ήμασταν μαθημένοι σ΄ αυτά. Ήμουν μικρός και δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω την ποντιακή μου καταγωγή. Στη Ρόδο το σπίτι ήταν καλύτερο. Η θάλασσα της Ρόδου, αυτό το υπέροχο μπλε, είναι κάτι το αξέχαστο. Όταν με πήγε ο πατέρας μου για πρώτη φορά στη θάλασσα του Βορρά και αντίκρυσα το γκρι χρώμα της, έβαλα τα κλάματα. Τον κατηγόρησα ότι μου είπε ψέματα, γιατί αυτή δεν ήταν θάλασσα πραγματική. Με τα χρόνια έμαθα να απολαμβάνω και την ομορφιά της γκρίζας, βόρειας θάλασσας.

●●●
ΣΤΑ ΔΕΚΑΟΚΤΩ μου ήθελα να είμαι ανεξάρτητος. Όπως είπα, δεν είχα καν χώρο να διαβάσω στο σπίτι. Όταν πέρασα στο Πανεπιστήμιο πήγα σε μια πόλη έξω από τις Βρυξέλλες, στο Νουβέλ Ανέβ, να σπουδάσω νομικά. Ήταν μια νέα πόλη, όπου έμεναν κυρίως φοιτητές. Εκεί ήμουν ανεξάρτητος αλλά ένιωθα άβολα. Ερχόμουν από μια ζωντανή διαπολιτισμική πόλη, τις Βρυξέλλες, και έπεσα σε μια πόλη όπου υπήρχαν μόνο Βέλγοι, πλουσιόπαιδα κυρίως. Για πρώτη φορά στη ζωή μου ένιωσα απροσάρμοστος. Αποφάσισα να εγκαταλείψω το πανεπιστήμιο. Στο λύκειο υπήρχε ένας καθηγητής που με βοηθούσε και ήταν ο πρώτος που μου μίλησε για το οικολογικό κίνημα. Ήταν βουλευτής όταν εγκατέλειψα το πανεπιστήμιο και μου πρότεινε να γίνω γραμματέας του. Από τότε μπήκα στο οικολογικό κίνημα και στην πολιτική... Σήμερα είμαι υπουργός Οικισμού για τις Βρυξέλλες. Το πολιτικό και θεσμικό σύστημα του Βελγίου είναι περίπλοκο. Έχει τις ρίζες του στην ιστορία της χώρας. Το Βέλγιο είναι ένα ομοσπονδιακό κράτος που συγκροτείται σε τρία επίπεδα: εθνικό, περιοχών και κοινοτήτων. Όλα τα επίπεδα έχουν ισότιμες εξουσίες. Όταν ασχολείσαι με πολιτική σε ένα τέτοιο περίπλοκο σύστημα μαθαίνεις να βρίσκεις λύσεις. Να κάνεις συμβιβασμούς, γιατί δεν υπάρχουν ποτέ απόλυτες πλειοψηφίες. Το Βέλγιο είναι μια μίνι Ευρωπαϊκή Ένωση. Η πρόβλεψή μου είναι ότι στο μέλλον, δυστυχώς ή ευτυχώς, η πολιτική θα μοιάζει όλο και πιο πολύ στο βελγικό μοντέλο...

●●●
ΟΙ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ είναι δεύτερη πρωτεύουσα για 500 εκατ. Ευρωπαίους. Αυτό προσπαθώ να αναδείξω, επειδή οι Ευρωπαίοι δεν το αισθάνονται αρκετά για την ώρα. Υπάρχουν πόλεις στην Ευρώπη που σε εντυπωσιάζουν μόλις τις βλέπεις, όπως το Παρίσι, η Πράγα, η Ρώμη. Με τις Βρυξέλλες συμβαίνει το αντίθετο. Δεν σε εντυπωσιάζουν στην αρχή. Χρειάζεται κάποιος να σε πάρει από το χέρι να σε ξεναγήσει. Ή να μείνεις λίγο χρόνο εδώ. Είναι σαν μια γυναίκα που κρύβει την ομορφιά της. Και η Αθήνα πιστεύω είναι έτσι. Οι Βέλγοι δεν είναι αλαζόνες και δήθεν. Εδώ μπορείς ακόμα και τον πρωθυπουργό να συναντήσεις στον δρόμο, να καθήσεις στο τραπέζι, να πιεις έναν καφέ μαζί του...

●●● ΕΡΧΟΜΑΙ συχνά στην Ελλάδα. Η φύση είναι η μεγαλύτερη περιουσία της, μοναδική. Ταυτόχρονα με εντυπωσιάζει η κακοποίηση της φύσης από τους Έλληνες. Η ευκαιρία της Ελλάδας, νομίζω, είναι να αναπτύσσει έναν ποιοτικό τουρισμό. Οι τουρίστες επέστρεφαν στην Ελλάδα για την επαφή που είχαν με τους Έλληνες, για τη φιλοξενία. Έχω φίλους εδώ πέρα, μεγάλης ηλικίας, που το θυμούνται ακόμα... Επίσης ο τουρισμός πρέπει να είναι όχι μόνο καλοκαιρινός αλλά και χειμερινός. Αυτό όμως χρειάζεται καλές μεταφορές... Είχα πάει στην Ελλάδα όταν υπήρχαν οι μεγάλες πυρκαγιές, για να δω πώς μπορούσαμε να βοηθήσουμε. Διαπίστωσα ότι ήταν πολύ δύσκολο να οργανωθεί κάτι σοβαρό. Τότε το Βέλγιο ήταν σε δύσκολη κατάσταση. Δεν είχαμε κυβέρνηση σε εθνικό επίπεδο για δεκαπέντε μήνες. Άρχισαν να με κοροϊδεύουν «μα τι γίνεται εκεί στο Βέλγιο, τι χώρα είστε εσείς, δεκαπέντε μήνες χωρίς κυβέρνηση». Απαντούσα με όλη την ειλικρίνεια: «Κοιτάξτε εμείς στο Βέλγιο έχουμε 15 μήνες χωρίς κυβέρνηση αλλά έχουμε κράτος. Εσείς έχετε κυβέρνηση αλλά φαίνετε πολλές φορές να μην έχετε κράτος». Τι σημαίνει να έχεις κράτος; Να υπάρχουν δημόσιες υπηρεσίες που λειτουργούν πραγματικά, που προστατεύουν το δημόσιο συμφέρον, όχι τους διεφθαρμένους και τα συμφέροντα των ολίγων. Νομίζω ότι αν δεν γίνει η στροφή τώρα στην Ελλάδα δεν θα γίνει ποτέ. Εάν επικρίνω την Ελλάδα είναι διότι την αγαπώ πολύ... Επίσης, πολύ συχνά μου λένε ότι παιδιά Ελλήνων μεταναστών σαν και μένα κατάφεραν να διακριθούν. Απαντώ ότι αυτό συμβαίνει επειδή από την αρχή μας αναγνώρισαν ως ισότιμους πολίτες και μας έδωσαν πολιτικά δικαιώματα...

Αθήναιου Βορβορυγμοί

Dulce sueño mío…

Posted: March 14th, 2010, 4:07am MDT by Αθήναιος

Ούτε οι New York Times, ούτε το Πούλιτζερ, ούτε ο New Yorker, ούτε να βάλω πελάτη μου στον Economist, ούτε να γράψει κριτική για έκθεση που κάνω την επικοινωνία ο Jerry Saltz δηλώνοντας ότι την κατάλαβε χάρις στις δικές μου επικοινωνιακές ικανότητες… Το πραγματικό μου όνειρο είναι να γράψω έστω κι ένα άρθρο γιαυτο το περιοδικό, άρθρα του οποίου κυκλοφόρησαν και σε βιβλίο, το οποίο καταβροχθίζω από χθες που έφτασε στα χέρια μου. Ο γαστρονομικός εστετισμός, η εκφραστική κομψότητα, το εύρος της θεματολογίας και η βαθειά γνώση του αντικειμένου, στο απόγειό τους.

To be continued.

e-rooster.gr

Ζητείται ελπίδα

Posted: March 14th, 2010, 3:51am MDT by Ανδρέας Ανδριανόπουλος

Ο νομπελίστας οικονομολόγος Μίλτον Φρήντμαν συνήθιζε να λέει πως «δεν υπάρχει τσάμπα γεύμα». Για κάθε παροχή κι εύνοια έρχεται αργά η γρήγορα ο λογαριασμός. Ο για δεκαετίες ανοιχτοχέρης και «κοινωνικά ευαίσθητος» ελληνικός κρατισμός, το μοίρασμα ευημερίας δηλ. από δανεικά χρήματα κι από ανύπαρκτο πλούτο, ήταν αναπόφευκτο πως κάποια στιγμή θα χτυπούσε κόκκινο. Ο καθένας όμως πίστευε πως η άσχημη αυτή ώρα θα έφτανε την στιγμή που κάποιος άλλος θα είχε στα χέρια του τις τύχες του τόπου.
Τώρα που η πραγματικότητα ξεδιπλώθηκε σε όλη την αποκρουστική της γύμνια όλοι τρέχουν να καλυφθούν. Ζητώντας ευθύνες από τους πολιτικούς, κατά κύριο λόγο. Που δεν λειτουργούσαν όμως στο παράλογο αυτό όργιο σπατάλης και παροχών παρά σαν εντολοδόχοι, κατά κύριο λόγο, των λαίμαργων καταναλωτικών τάσεων της κοινωνίας
Τώρα πλέον που ήρθε η ώρα να πληρωθούν τα δανεικά για τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζουμε μας φταίνε οι πάντες. Οι ξένοι, οι κερδοσκόποι, οι – συνήθως ύποπτοι – νεοφιλελεύθεροι, η παγκοσμιοποίηση και οι Γερμανοί. Περιέργως, δεν έχει ακουσθεί τίποτε – ακόμη – για τους εβραίους. Οι μόνοι που λείπουν από το σχετικό κάδρο είμαστε εμείς οι ίδιοι. Οι πολίτες αυτής της χώρας που συνειδητά και επίμονα για δεκαετίες επιβραβεύαμε όσους έδιναν και σκορπούσαν ενώ καταδικάζαμε κι αποδιώχναμε όσους καλούσαν σε σύνεση, νοικοκύρεμα κι αυτοσυγκράτηση.

Τώρα που η πραγματικότητα ξεδιπλώθηκε σε όλη την αποκρουστική της γύμνια όλοι τρέχουν να καλυφθούν. Ζητώντας ευθύνες από τους πολιτικούς, κατά κύριο λόγο. Που δεν λειτουργούσαν όμως στο παράλογο αυτό όργιο σπατάλης και παροχών παρά σαν εντολοδόχοι, κατά κύριο λόγο, των λαίμαργων καταναλωτικών τάσεων της κοινωνίας. Ακόμα και σήμερα, που η κρίση έχει ενσκήψει σαν σαρκοβόρο θηρίο επάνω μας, η πλειοψηφία της κοινωνίας δεν εξανίσταται τόσο πολύ απέναντι στο γεγονός. Αντιδρά περισσότερο στις μεθόδους αντιμετώπισής του. Η αντικυβερνητική έκρηξη Παπουτσή στη Βουλή σαν έκφραση του παραδοσιακού, βαθέως και κρατικοδίαιτου Πασόκ είναι χαρακτηριστική.

Η ιδεολογία των παροχών και του βολέματος στον δημόσιο τομέα αισθάνεται προδομένη. Εκφράζοντας στην ουσία το σύνολο της Αριστεράς. Να μην ξεχνάμε πως προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ είχε προτείνει καταπολέμηση της ανεργίας μέσω διορισμού του συνόλου των ανέργων στο δημόσιο!! Δεν υπάρχει όμως ουσιαστικά αριστερή απάντηση στην κρίση. Είναι μια ιδεολογική θεώρηση δίχως διέξοδο. Που δηλώνει αδυναμία χάραξης εναλλακτικών δρόμων για το μέλλον.

Που βρίσκεται λοιπόν η ελπίδα; Μοναχά στην δραστική περικοπή των δαπανών του δημοσίου. Που την συνιστούν και οι διεθνείς οργανισμοί, οι μεγάλοι εκτιμητικοί οίκοι, η Ευρωπαική Ενωση, η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα. Κι όχι βέβαια στους φόρους. Που ρίχνουν την οικοινομία σε μια βαθύτερη δίνη αποτελμάτωσης και ύφεσης. Οι ιδεολογικές όμως καταβολές της κυβέρνησης την οδηγούν σε επιλογές περισσότερο φορολογικές παρά σε ουσιαστικότερες μειώσεις δαπανών. Η απομάκρυνσή της λοιπόν από τις ιδεολογικές της καταβολές, για την οποία διαμαρτύρονται ηγετικά της στελέχη, την φέρνει κοντύτερα στην λύση των προβλημάτων. Δεν συνεχίζει να τα μεγαλώνει.
Που βρίσκεται λοιπόν η ελπίδα; Μοναχά στην δραστική περικοπή των δαπανών του δημοσίου. Που την συνιστούν και οι διεθνείς οργανισμοί, οι μεγάλοι εκτιμητικοί οίκοι, η Ευρωπαική Ενωση, η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα. Κι όχι βέβαια στους φόρους
Σήμερα πλέον η πραγματική αντιμετώπιση των προβλημάτων μας δεν εξαρτάται μόνο από εμάς. Είμαστε από καιρό υποχρεωμένοι να δανειζόμαστε για να εκπληρώσουμε τρέχουσες υποχρεώσεις. Δεν μπορούμε να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις, ούτε και να εξυπηρετήσουμε τα δάνεια που έχουμε πάρει, δίχως εξωτερικό δανεισμό. Αλλά με την αποκάλυψη των αδυναμιών μας και με τα ψεύτικα στοιχεία που δίναμε με διστακτικότητα πλέον μας δανείζουν. Κι όσοι το κάνουν απαιτούν υψηλά επιτόκια που επιβαρύνουν περισσότερο την οικονομία.

Το ερώτημα είναι τι θα γίνει αν στο προσεχές μέλλον δεν μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε τον απαραίτητο δανεισμό. Για να συνεχίσουμε να μεταφέρουμε ορισμένες υποχρεώσεις στο μέλλον. Και η πίεση γα τέτοιες κινήσεις μέσα στο 2010 είναι μεγάλη. Η Ευρώπη τότε δεν θα αρκεί να προσφέρει φραστική υποστήριξη. Θα πρέπει να διαθέσει ρευστότητα. Να βάλει δηλ. το πορτοφόλι εκεί που είναι σήμερα το στόμα της. Οι ευρωπαικές τράπεζες κινδυνεύουν σήμερα από μιά ελληνική πτώχευση. Επειγόντως όμως διορθώνουν τις θέσεις τους. Όταν κλείσουν τις σχετικές «τρύπες», τα πράγματα θα γίνουν επικίνδυνα για την χώρα μας. Ιδίως τώρα που και το πολιτικό κλίμα διαμορφώνεται αρνητικά για μας στην Ευρώπη.

Μοναδική ελπίδα είναι να συνειδητοποιήσουμε βαθιά όλοι το μέγεθος της κρίσης. Και να στηρίξουμε μέτρα, όχι ταμειακά, αλλά διαρθρωτικά (απελευθέρωση επαγγελμάτων, κατάργηση κρατικών φορέων και ρυθμίσεων, ευελιξία στην αγορά εργασίας, απλή και σταθερή φορολογία) που θα μας κάνουν ελκυστικούς στην εισροή ξένων επενδύσεων.

Ανδρέας Ανδριανόπουλος

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Τσίπρας: παραμύθι με δράκους ο κίνδυνος χρεοκοπίας

Posted: March 14th, 2010, 3:16am MDT by Πάνος

* Αμφισβητείτε ότι υπάρχει κίνδυνος χρεοκοπίας; - Ωραίο το παραμύθι με τον δράκο της χρεοκοπίας. Κράτησε τόσο όσο χρειαζόταν για να καταπιεί ο δράκος τον 14ο μισθό. Το επόμενο διάστημα θα εμφανιστεί κι άλλος δράκος, της ανταγωνιστικότητας, που θα καταπιεί 14ο και 13ο μισθό, εργασιακές σχέσεις στον ιδιωτικό τομέα και ασφαλιστικό. Αυτό που παίζεται, στην [...]
Οι πληγές των Εμφυλίων επουλώνονται αργά

Posted: March 14th, 2010, 1:30am MST by Πάνος

Μπορεί και να μην επουλώνονται ποτέ. Αν ο Ελληνικός Εμφύλιος ήταν η τελευταία μάχη του Β’΄ΠΠ σε ευρωπαϊκό έδαφος (τελείωσε τον Αύγουστο του 1949), ο Ισπανικός Εμφύλιος (1936-1939) ήταν η πρώτη. Από τότε πέρασαν 75 χρόνια, αλλά οι Ισπανοί εξακολουθούν να διχάζονται μιλώντας για τον Εμφύλιό τους. Ακριβώς όπως κι εμείς. Οι διαφορές των δύο Εμφυλίων [...]

Παρεμβάσεις | Τύποι Άρθρων | NewsTime

Γιατί θα αποτύχουν τα μέτρα

Posted: March 14th, 2010, 12:30am MST by Αριστείδης Ν. Χατζής

Τα μέτρα που πήρε η ελληνική κυβέρνηση είναι πρωτοφανή. Επιπλέον, ποτέ τόσο σκληρά μέτρα δεν συνάντησαν τόσο μεγάλη ανοχή, αν όχι αποδοχή από το μεγαλύτερο μέρος των Ελλήνων. Κρίμα, γιατί όλα αυτά θα πάνε χαμένα.

Dealsend - A common mistake

Mousikes

Posted: March 14th, 2010, 12:11am MST

Enclosure: [download]

Η μουσική είναι κομμάτι της ζωής μας, δεν μπορώ να φανταστώ πως θα ήταν η ζωή χωρίς την μουσική. Ο ρυθμός ο οποίος μας ξεσηκώνει, μας χαλαρώνει, μας προδιαθέτει για περιπέτεια ή για κλάματα, για παρέα ή για μοναξιά.

Η μουσικη είναι σημαντική, γιατί παίζει με τα συναισθήματα μας, και μάλιστα το κάνει γρήγορα και άμμεσα. Μια ταινία, ή ένα βιβλίο μπορεί να πάιξει κι αυτό με το συνάισθημα, να δημιουργήσει λύπη, ή χαρά, κλάμα, ή γέλιο, αλλά ο χρόνος και ο τρόπος που κάτι τέτοιο γίνεται με την μουσικη είναι μοναδικός.

Αρκεί μια μελωδία, και ένας στοίχος να αγγίξει την 'καρδιά' σου και πλυμηρίζεις με συναισθήματα..

Αυτά όσο υπάρχουν τραγούδια που δημιουργούνται με αυτό τον τρόπο.

Γιατί υπάρχουν και τα τραγούδια 'fast food'.

Χιλιοπαιγμένες μελωδίες, και αδιάφοροι στοίχοι.

Βρήκα δύο απο αυτά:

Το ένα θα γίνει παγκόσμια επιτυχία, το άλλο θα ξεχαστεί σε λίγους μήνες.

Και τα δύο σαν τραγούδια είναι μέτρια. Το ένα είναι κακό μετριο, το άλλο είναι καλό μέτριο.

Διαλέχτε:

*Dealsend*

αναΜορφωση - Ιστολογιο

Το απάνθρωπο πρόσωπο της ζωϊκής εργασίας

Posted: March 14th, 2010, 12:08am MST by Κώστας

Tο περιοδικό Discover δημοσίευσε πρόσφατα την είδηση ότι η Πολιτεία της Ουάσινγκτον σκέφτεται να επανεγκαταστήσει κάστορες σε περιοχές που παρουσιάζουν λειψυδρία. Αντί να κατασκευάσουν τεχνητά φράγματα με κόστος δισεκατομμυρίων δολλαρίων θέλουν να βασιστούν στη φτηνή εργασία των καστόρων, των οποίων τα φράγματα αφήνουν το νερό να περνάει σιγά-σιγά, ώστε το κόστος του έργου να πέσει σε λιγότερο από 1 εκατομμύριο δολλάρια. Μετά την εκχώρηση θέσεων εργασίας σε χαμηλά αμοιβόμενους εργάτες στις αναπτυσσόμενες χώρες και σε μετανάστες, οι αδίστακτοι καπιταλιστές αποφάσισαν να εκμεταλευτούν και την εργασία των συμπαθέστατων τρωκτικών για να εξαναγκάσουν την εργατική τάξη σε νέες υποχωρήσεις προκειμένου να μπορέσει να ανταγωνιστεί τη ζωϊκή εργασία.

Το πρόσωπο της εκμετάλευσης: Εργάτης-κάστορας και στο φράγμα μάστορας!

Όσοι από εσάς βρίσκετε εξωφρενικό το παραπάνω απόσπασμα αναρωτηθείτε αν θα φαινόταν το ίδιο εξωφρενικό αν στη θέση της λέξης “κάστορας” βάζαμε τις λέξεις “Ινδονήσιος εργάτης” . Και αν όχι γιατί όχι? Κάποιοι ίσως σπεύσουν να διαπιστώσουν ότι ζώα και άνθρωποι διαφέρουν. Είναι όμως οι δυο περιπτώσεις διαφορετικές? Είτε το φράγμα κατασκευαστεί από κάστορες είτε από Ινδονήσιους οι επιπτώσεις στους Αμερικανούς εργάτες είναι ίδιες: στερούνται τις συγκεκριμένες θέσεις εργασίας. Και στις δυο περιπτώσεις το κίνητρο είναι η μείωση του κόστους. Και στις δύο περιπτώσεις η μείωση επιτυγχάνεται επειδή οι κατασκευαστές είναι διατεθειμένοι να πληρωθούν λιγότερο από τους Αμερικανούς εργάτες. Και στις δύο περιπτώσεις οι κατασκευαστές του φράγματος, εφ’ όσον δρουν εθελοντικά, βγαίνουν κερδισμένοι. Οι μεν κάστορες διότι δεν ενοχλούνται από το θόρυβο του τρεχούμενου νερού, οι δε Ινδονήσιοι διότι αμοίβονται καλύτερα από ότι θα αμοίβονταν στην πατρίδα τους για αντίστοιχη εργασία. Και όμως, ενώ ελάχιστη ενόχληση προκαλεί η εκχώρηση των συγκεκριμένων θέσεων εργασίας σε κάστορες, η εκχώρηση των ίδιων θέσεων σε φτηνότερους εργάτες του εξωτερικού (outsourcing) θα προκαλούσε τεράστιες αντιδράσεις. Γιατί άραγε?

Κάποιοι συμπεριφορικοί οικονομολόγοι ίσως τις αποδώσουν στην αίσθηση περί δικαίου. Οι Αμερικανοί εργάτες έχουν μια άποψη για το ποιά είναι η πρέπουσα αμοιβή για τη συγκεκριμένη εργασία και για αυτό αντιδρούν όταν οι εργοδότες πληρώνουν συνανθρώπους τους λιγότερο. Στο πρόσωπο του Ινδονήσιου βλέπουν τον εαυτό τους, στο πρόσωπο του κάστορα όχι. Ακόμαι και αν οι Ινδονήσιοι οφελούνται, δεν οφελούνται όσο οι Αμερικανοί εργάτες θεωρούν ότι θα έπρεπε, άρα γίνονται αντικείμενο εκμετάλευσης. Τα κίνητρα της αντίδρασης είναι αγνά!

Πέρα από τα ερωτήματα που η άποψη αυτή εγείρει, π.χ. ποιός και πώς αποφασίζει τι συνιστά “δίκαιη” αμοιβή, προσωπικά δεν πείθομαι για την αγνότητα των αισθημάτων. Αν για την κατασκευή του φράγματος προσλάμβαναν Ινδονήσιους και τους πλήρωναν περισσότερο από τους Αμερικανούς θα σταματούσαν οι αντιδράσεις? Μάλλον θα λάμβαναν την ακριβώς αντίθετη μορφή, εγείροντας το ερώτημα για ποιό λόγο προσελήφθησαν οι συγκεκριμένοι μετανάστες με υψηλότερο κόστος και όχι Αμερικάνοι. Στην πρώτη περίπτωση το κριτήριο του κέρδους που οδήγησε στην πρόσληψη των Ινδονησίων θα δαιμονοποιούταν ως ανήθικο, αλλά στη δεύτερη θα χρησιμοποιούταν για να υποστηρίξει την πρόσληψη των Αμερικανών. Ο Ινδονήσιος στο πρόσωπο του οποίου ο Αμερικανός πριν έβλεπε δήθεν τον εαυτό του θα μετατρεπόταν σε “ξένος”! Μήπως κάτι άλλο συμβαίνει? Η δική μου εξήγηση είναι ότι η αντίδραση είναι μια τυπική ορθολογική πράξη ενός καρτέλ που τιμωρεί εκείνον που προσπαθεί να το σπάσει. Μπορεί να είναι περιβεβλημένη με ένα μανδύα ηθικής για να είναι πιο ελκυστική, αλλά παρά τις αναφορές σε “δικαιοσύνη” και “εκμετάλευση” τα κίνητρά της είναι ιδιοτελή. Έχει σκοπό να εμποδίσει ξένους εργάτες να παρακάμψουν το καρτέλ, κατά τον ίδιο τρόπο που το καρτέλ των Ντε Μπεερς προσπάθησε να εμποδίσει όσες χώρες θέλησαν να το παρακάμψουν πουλώντας διαμάντια απευθείας. Υπό αυτό το πρίσμα η διαφορετική αντίδραση εξηγείται πολύ απλά. Οι Ινδονήσιοι μπορούν να μάθουν και να συμμορφωθούν, οι κάστορες πάλι όχι.

Koblopoulos...

Ίκαρος: ο άνθρωπος δεσμώτης

Posted: March 13th, 2010, 9:32pm MST by John 25aris

(Για τον Τάκη, φυσικά)

Είναι μερικές φορές που οι φιλόσοφοι πιάνουν τη ζωή. Με αυτό εννοώ ότι στο έργο τους καταφέρνουν να απεικονίσουν καταστάσεις που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι- και τότε έρχεται η συγκίνηση. Αυτή είναι μάλλον και η βασική λειτουργία της φιλοσοφίας: να βοηθήσει τον άνθρωπο να ζήσει καλύτερα. Δεν είμαι βαθύς αναγνώστης- μόνο τσαλαβουτάω, όπως λέει και ένας καλός φίλος. Απλά επειδή συζητάγαμε περί ορθολογικότητας και επιλογών είπα να επανέλθω. Για να δούμε...

Ένας φιλόσοφος που πάω πολύ, χωρίς να τον έχω βέβαια μελετήσει σε βάθος, είναι ο Jon Elster. Αυτός ο μάγκας είναι αριστερός φιλόσοφος-πολιτικός επιστήμονας αλλά χρησιμοποιεί τα αναλυτικά εργαλεία των οικονομικών για να δουλεύει. Έχει γράψει για πολλά θέματα, αλλά είναι από τους πιο ειδικούς στο θέμα της ορθολογικότητας. Ο Elster Πιστεύει βαθιά στον ορθολογισμό του ανθρώπου- υπό περιορισμούς που έχουν να κάνουν με την ανθρώπινη φύση, βέβαια. Βασικό επιχείρημα των απόψεων του είναι η ικανότητα των ανθρώπων για προδέσμευση: για τον Elster η ικανότητα των ατόμων να προδεσμεύουν τους εαυτούς τους σε πολλές καταστάσεις αποτελεί μια απόδειξη για την ορθολογικότητά τους. Μάλιστα χρησιμοποιεί πολύ συχνά την ιστορία του Οδυσσέα για να κωδικοποιήσει την ικανότητα των ανθρώπων για προδέσμευση( γι' αυτό και ένα γνωστό του βιβλίο λέγεται "Ulysses and the sirens").

Το επιχείρημα του Εlster μ' αρέσει: εφόσον ο άνθρωπος έχει τις απαραίτητες εγκεφαλικές ικανότητες για να αναγνωρίζει μια μελλοντική αδυναμία και να προφυλάσσεται έναντι αυτής, έχει μια αυξημένη ικανότητα λογικής σκέψης. Παρεπιμπτόντως, η τάση για προδέσμευση εξηγείται πολύ ωραία και με τη Θεωρία Παιγνίων, αλλά αυτό είναι λίγο πιο τεχνικό. Η προδέσμευση είναι μοναδικό ανθρώπινο προνόμιο και αποτελεί καθοριστικό στοιχείο για την ανθρώπινη εξέλιξη. Όμως, ο Εlster ξεχνάει κάτι. Κάτι που μπορεί να φανεί με τη βοήθεια μιας αναλογίας.

Σίγουρα θα έχετε δει το καλοκαίρι γύρω από λάμπες να μαζεύονται έντομα. Τα έλκει το φως και μαζεύονται γύρω από λάμπες, τηλεοράσεις κλπ. Γυρνάνε γύρω του και κάποια κάνουν το λάθος να πλησιάσουν πολύ και καίγονται. Σαν τον Ίκαρο που πήγε πολύ κοντά στον ήλιο και κάηκαν τα φτερά του. Προσέξτε: ο Ίκαρος ήξερε ότι αν πάει πολύ ψηλά θα καούν τα φτερά του και θα πέσει. Και πήγε. Τα έντομα δεν το ξέρουν, δεν έχουν γνώση ή μνήμη. Γι' αυτό και συνεχίζουν να πετάνε γύρω από το φως- δεν βλέπουν τα άλλα έντομα που καίγονται όταν ακουμπήσουν τη λάμπα.

Μήπως σας θυμίζει κάτι; Δεν έχετε φερθεί ποτέ έτσι; Σαν κουνούπι που γυρνάει και ξαναγυρνάει γύρω από τη λάμπα ενώ ξέρει ότι θα καεί αν ακουμπήσει- και τελικά ακουμπάτε; Σαν τον Ίκαρο που ξέρει ότι δεν πρέπει να συνεχίσει, αλλά συνεχίζει και καίγεται. Και μετά, όταν σηκωθείτε ξαναπηγαίνετε κοντά στον ήλιο και ξαναπέφτετε! Με συγχωρείτε, χρησιμοποιώ β' πληθυντικό ενώ πρέπει να χρησιμοποιώ α': ξαναπέφτουμε. Ναι, είναι και αυτό ανθρώπινο χαρακτηριστικό: σε πολλές καταστάσεις συμπεριφερόμαστε με μαζοχισμό! Ενώ ξέρουμε ότι αν επιστρέψουμε στη λάμπα μετά από λίγο θα ζαλιστούμε, θα την ακουμπήσουμε και θα καούμε, ξαναγυρνάμε! Και ξανά ξανά! Και μάλιστα πολλούς από εμάς (ειδικά τις γυναίκες) αυτό μας γοητεύει!

Ο Hume είχε παρουσιάσει τον άνθρωπο με πολύ απογοητευτικό τρόπο: ως δούλο. Ως δούλο των παθών του. Το κακό με τους φιλοσόφους είναι ότι ο καθένας κατέχει μόνο ένα μικρό κομμάτι της αλήθειας, ποτέ ολόκληρη. Και αυτό είναι λογικό: δεν υπάρχει μία και απόλυτη αλήθεια, οπότε πώς να την κατέχει μόνο ένας; Έτσι και ο φίλος μας ο Hume: πολλές φορές ναι είμαστε δούλοι των παθών μας. Τα συναισθήματα και τα πάθη κυριαρχούν πάνω μας και μας οδηγούν στην καταστροφή. Επιτρέψτε μου όμως να πω ότι αυτό μας αρέσει: μας δημιουργεί μια διαστροφική χαρά να βλέπουμε τον εαυτό μας να πονάει, έστω και από μέσα. "Όταν πονάς ξέρεις ότι ζεις" λέει σε μια ταινία του Μπέργκμαν- για κάποιο μυστήριο λόγο όλοι- και όλες- συμφωνούν με αυτό: "αν δεν φας ήττες,δεν μπορείς να νιώσεις τις χαρές" σου λένε γεμάτοι σιγουριά και αυτοπεποίθηση!

Ω ναι είμαστε σκλάβοι, αλλά όχι πάντα: κάποιες φορές είμαστε και πολεμιστές! Σκληροί με τον εαυτό μας και τους γύρω μας, σίγουροι για το μέλλον, προικισμένοι με τη μαγική ικανότητα της προδέσμευσης του Elster, έτοιμοι να ακούσουμε το τραγούδι των Σειρήνων, χωρίς να πάμε κοντά τους- να πετάμε ασφαλείς μακριά από την καυτή λάμπα. Και τότε τι; Τι από τα δύο είμαστε πραγματικά; Και εδώ να δείτε πώς ο φιλόσοφος στα γραπτά του μιλάει για τη ζωή! Για τον Φρόυντ υπάρχουν δύο δυνάμεις, η συνισταμένη των οποίων καθορίζει την ανθρώπινη δράση: η δύναμη της Ζωής και η δύναμη του Θανάτου. Όλα είναι παράγωγα αυτού του δυϊσμού, της μάχης μεταξύ της δύναμης για αλλαγή, εξέλιξη, ενεργητικότητα, απόλαυση και της τάσης για ηρεμία, ησυχία, επιστροφή στην ασφάλεια της μητρικής κοιλιάς, στην ομοιόσταση του θανάτου.

Σκεφτείτε το λίγο: τη μια στιγμή νιώθουμε γεμάτοι όρεξη, σιγουριά, θάρρος και δύναμη και την άλλη το μόνο που θέλουμε είναι να μείνουμε στη ρουτίνα της καθημερινότητας, ήρεμοι και χωρίς παραπάνω τρεχάματα. Τη μια λογικοί και έτοιμοι να πάρουμε τα μέτρα που πρέπει για το μέλλον και την άλλη δεν θέλουμε να σούμε το προφανές, αποφεύγουμε να κοιτάξουμε την πραγματικότητα κατάματα, προσποιούμαστε ότι δεν βλέπουμε τη λάμπα και ότι δε νιώθουμε το κάψιμο. Δεν είναι παράλογο: εξέλιξη σημαίνει αλλαγή και αλλαγή σημαίνει άγνωστο. Σημαίνει απρόβλεπτες καταστάσεις και απρόσμενες συνέπειες: όλα αυτά σημαίνουν άγχος. Και αν δεχθούμε ότι ο άνθρωπος επιθυμεί ηρεμία και γαλήνη για να είναι ευτυχισμένος, τότε τα άγχη των αλλαγών, έστω και αν αυτές είναι προς το καλύτερο, τον τρομάζουν- και τον κάνουν να θέλει να κάτσει στ' αυγά του, να γυρίσει στην κοιλιά της μαμάς του.

Μ' αρέσει αυτή η ιδέα και πιστεύω πως μας ζωγραφίζει καλά. Δεν είμαστε τίποτα παραπάνω από ακροβάτες: προσπαθούμε να ισορροπήσουμε πάνω σε τεντωμένο σκοινί. Από τη μία λογικοί, δυνατοί, ώριμοι, προετοιμασμένοι, κοιτάμε το μέλλον- ταυτόχρονα αγχωμένοι, ανήσυχοι, φοβισμένοι, αναζητάμε τη γαλήνη στη ρουτίνα, είμαστε σκλάβοι στα πάθη και στα συναισθήματα, στα πρότυπα και στις ιδέες, τρέχουμε να κρυφτούμε για ναμην αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα που ξέρουμε ότι υπάρχει. Και την αποφεύγουμε, κλείνουμε τα μάτια και καιγόμαστε.

Ναι, αυτό ακριβώς ακροβάτες, κλόουν, αρλεκίνοι- προσπαθούμε όμως, αλήθεια, το ξέρω. Δυσκολεύομαστε, πέφτουμε αλλά συνεχίζουμε! Ναι, γι' αυτό είμαστε σπουδαίοι: όχι μόνο γιτί δενόμαστε στο κατάρτι για να μην πέσουμε στα βράχια, αλλά και γιατί όταν καιγόμαστε και πέφτουμε, σηκωνόμαστε! Ναι, πετάμε και πάλι! Εντάξει, τις περισσότερες φορές ξανακαιγόμαστε- εν γνώσει μας κάνουμε τα ίδια λάθη, γύρω από τα ίδια βάσανα. Αλλά δεν παραιτούμαστε! Σ' αυτή την ικανότητα πίνω τώρα! Σ' αυτή την αιώνια δύναμη που μας κάνει να είμαστε το τρανοί μέσα στη μικρότητά μας! Μάγκες μέσα στη φλωριά μας, δυνατοί μέσα στην αδυναμία μας, θεοί μέσα στην απόλυτη θνητότητα μας!

ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ

Φωτορύπανση

Posted: March 13th, 2010, 4:51pm MST by Περαστικός

Το καλό με τη φωτορύπανση είναι ότι, σε αντίθεση με άλλα είδη ρύπανσης, αντιμετωπίζεται με ένα...
.

www.liberalism.gr

ΜΟΝΟΠΩΛΙΑ "ΚΕΝΤΡΩΟΣ ΧΩΡΟΣ" ΚΑΙ ΛΑΟΣ

Posted: March 13th, 2010, 4:03pm MST

2010-03-13 16:03:54

Διαστάσεις

Το πάθος της ανωνυμίας

Posted: March 13th, 2010, 3:51pm MST by Μιχάλης Μητσός

Η μηχανή δεν έχει την ίδια απόδοση που είχε, αυτό είναι φανερό. Και το σημείο όπου έπαθε βλάβη φαίνεται πως ήταν η Μασαχουσέτη.

Το περασμένο φθινόπωρο, ο Μπαράκ Ομπάμα ανακοίνωσε ότι απαγορεύεται ρητά σε κάθε υπάλληλο του Λευκού Οίκου να συνεργάζεται με μέσα ενημέρωσης για την παρουσίαση αξιωματούχων της κυβέρνησης. Ο Αμερικανός πρόεδρος φοβόταν ότι μια τέτοια συνεργασία θα υπονόμευε την ενότητα της κυβέρνησής του. Όπως έλεγε άλλωστε και ο Ρούζβελτ, οι άνθρωποι που δουλεύουν για τον Αμερικανό πρόεδρο πρέπει να διαπνέονται από το «πάθος της ανωνυμίας». Η απαγόρευση τηρήθηκε σε μεγάλο βαθμό μέχρι την απροσδόκητη ήττα στη Μασαχουσέτη, πριν από έξι εβδομάδες. Από τότε άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα ρήγματα, με αποκορύφωμα τον «εμφύλιο πόλεμο» για τον ρόλο του προσωπάρχη του Ομπάμα, του διαβόητου Ραμ Εμάνυελ.

Ο πόλεμος αυτός ενίσχυσε την εντύπωση που είχε ήδη δημιουργηθεί ότι ο Ομπάμα λειτουργεί αρκετά συγκεντρωτικά. Δύο άνθρωποι βασικά «μετράνε» στην κυβέρνησή του: ο Ραμ Εμάνυελ και ο Ντέιβιντ Άξελροντ. Ο στενός κύκλος του προέδρου συμπληρώνεται από άλλους δύο: τον υπεύθυνο επικοινωνίας Ρόμπερτ Γκιμπς και τη Βάλερι Τζάρετ. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη συνάντηση που είχε το περασμένο καλοκαίρι ο Ομπάμα με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Βενιαμίν Νετανιάχου στον Λευκό Οίκο, δεν ήταν παρόντες ούτε η υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον ούτε ο ειδικός απεσταλμένος στη Μέση Ανατολή Τζορτζ Μίτσελ. Η απαίτηση που προέβαλε στη συνάντηση εκείνη ο Ομπάμα να παγώσουν οι εβραϊκοί οικισμοί περιφρονήθηκε στη συνέχεια από τον Νετανιάχου. Και ο Αμερικανός πρόεδρος αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Πολλοί αναρωτιούνται λοιπόν ποιος πραγματικά τον συμβουλεύει σε θέματα εξωτερικής πολιτικής. «Ο πρόεδρος έχει τουλάχιστον τέσσερις συμβούλους εθνικής ασφάλειας, και ο Τζιμ Τζόουνς (ο επίσημος σύμβουλος) δεν περιλαμβάνεται σ΄ αυτούς», λέει στους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς ένας πρώην αξιωματούχος της κυβέρνησης Κλίντον. Εντάσεις υπάρχουν όμως και μεταξύ των ανθρώπων που είχαν δουλέψει προεκλογικά για τον Ομπάμα και εκείνων που είχαν συνεργαστεί με τη Χίλαρι Κλίντον. Όπως είναι φυσικό, οι σχέσεις του Λευκού Οίκου με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν είναι οι πλέον ομαλές.

Δύο είναι οι μεγάλες δοκιμασίες που θα κρίνουν την πορεία αυτής της κυβέρνησης. Η μία είναι η μεταρρύθμιση της υγείας. Αν ο Ομπάμα κατορθώσει να προωθήσει ένα νομοσχέδιο μέσα στις επόμενες εβδομάδες, οι γκρίνιες θα ξεχαστούν και η κυβέρνηση θα πάρει μια μεγάλη ανάσα. Αν όχι, τα συντροφικά μαχαιρώματα θα συνεχιστούν μέχρι την κρίσιμη αναμέτρηση του ερχόμενου Νοεμβρίου για τη μερική ανανέωση του Κογκρέσου. Εκεί, η κυβέρνηση κινδυνεύει να χάσει τον έλεγχο του ενός ή και των δύο νομοθετικών σωμάτων. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, θεωρείται βέβαιο ότι ο Εμάνυελ θα παραιτηθεί. Αλλά αυτό θα είναι μάλλον το μικρότερο κακό.

Fresh24

Weekend SaltandPepper:Ζήτησε μετρήσεις το Μαξίμου

Posted: March 13th, 2010, 2:32pm MST by Fresh24

Αμέσως μετά την ολοκλήρωση των επαφών του Γιώργου Παπανδρέου με τον Μπαράκ Ομπάμα στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο επικοινωνιακός μηχανισμός του Μεγάρου Μαξίμου πήρε φωτιά. Σύμφωνα με πληροφορίες του «parapolitika.gr», οι συνεργάτες του Γιώργου Παπανδρέου επικοινώνησαν με εταιρείες και ζήτησαν να «τρέξουν» δυο διαφορετικές δημοσκοπήσεις της κοινής γνώμης. Η μια να αφορά τα στοιχεία το προφίλ του
Weekend SaltandPepper:Θέλει να έρθει για διακοπές

Posted: March 13th, 2010, 1:26pm MST by Fresh24

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ζεστός όπως ο Νότιος Μπιλ Κλίντον ούτε έχει εύκολο τον λαϊκισμό όπως ο Τεξανός Τζορτζ Μπους. Παρ΄ όλα αυτά, ο Μπαράκ Ομπάμα έγινε ξαφνικά πιο προσωπικός, μιλώντας στους Ελληνοαμερικανούς. Υπενθυμίζω ότι η επίσκεψη Παπανδρέου στην Ουάσιγκτον- αν και έγινε σε άλλο πλαίσιο- συνέπεσε με τον προχρονολογημένο εορτασμό της 25ης Μαρτίου στις ΗΠΑ. Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ πρόεδρος, που δεν εφείσθη καλών
Weekend SaltandPepper:Οι μαύροι της Ευρώπης

Posted: March 13th, 2010, 12:04pm MST by Fresh24

Κώστας Μητρόπουλος ΤΑ ΝΕΑ 10.03.2010
Weekend Salt&Pepper:Οι κερδοσκόποι κατέλαβαν τα βενζινάδικα

Posted: March 13th, 2010, 11:52am MST by Fresh24

Σκίτσο του Ηλία Μακρή Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 10.03.2010

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Η μεταλλαγμένη πατάτα της Μαρίας Δαμανάκη

Posted: March 13th, 2010, 11:11am MST by Πάνος

Η τωρινή απόφαση έχει ξεσηκώσει θύελλα διαμαρτυριών σε όλη τη χώρα, ενώ η υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κα Κατερίνα Μπατζελή ξεκαθάρισε ότι «η μεταλλαγμένη πατάτα δε θα περάσει σε εθνικό επίπεδο» υποστηρίζοντας παράλληλα ότι η Ελληνίδα Επίτροπος κ. Μαρία Δαμανάκη, που δεν αρνήθηκε την ψήφο της στην απόφαση αυτή, θα υποστηρίξει την προσπάθεια της χώρας. http://www.anatolh.com/index.php/lasithi/lasreportaz/7898-lr-.html Πως μεταφράζονται [...]
Τα ΜΑΤ της ΓΑΠοκυβέρνησης επιτέθηκαν με χημικά σε τυφλούς!

Posted: March 13th, 2010, 10:53am MST by Πάνος

Αυτό καταγγέλλει η Εθνική Ομοσπονδία Τυφλών – και δικά μας σχόλια δεν χρειάζονται: http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=140751 * Επί τη ευκαιρία, ας δούμε κι άλλη μια λεπτομέρεια: Οι πέντε απο αυτούς οδηγήθηκαν εκ των υστέρων στον Ανακριτή με κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος με βάση το νόμο για τις κουκούλες. http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4564678&ct=1 Καλά, το ΠΑΣΟΚ δεν έσκουζε (και πολύ σωστά) όταν η ΝΔ περνούσε τις κουκουλοδιατάξεις; [...]

Fresh24

Weekend Salt&Pepper: Τι σου ζήτησε;

Posted: March 13th, 2010, 10:50am MST by Fresh24

Σκίτσο του Ηλία Μακρή Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 11.03.2010

Οι εγκαθετοι

Νέα εκπομπή 12/3/2010- ακούστε την ηχογραφημένη

Posted: March 13th, 2010, 10:24am MST by Οι Εγκάθετοι

Ακούστε από το Player (δεξιά) ηχογραφημένη την πιο πρόσφατη (12-03-10) εκπομπή μας, σε δύο μέρη.Εναλλακτικά, κατεβάστε 1o μέρος και 2o μέρος 1o μέρος1.Έναρξη εκπομπής2. Οικονομικά μέτρα: ταξίδια ΓΑΠ σε Γαλλία-Αγγλία-ΗΠΑ, στήριξη & κανόνες για τις αγορές3. Κατάληψη απολυμένων Ολυμπιακής σε Γενικό Λογιστήριο Κράτους, Πανεπιστήμιο4. Μέρα της Γυναίκας- "γενοκτονία" εις βάρος των γυναικών5. Ο Κώστας

Eye of the Rooster

Feeds

Unread items (38)

Posted: March 18th, 2010, 3:01pm MDT

Posted: March 18th, 2010, 2:57pm MDT

Posted: March 18th, 2010, 6:37am MDT by Gazmend Kapllani

Posted: March 18th, 2010, 5:42am MDT by NewsTime

Posted: March 18th, 2010, 5:35am MDT by sxoliasths

Posted: March 18th, 2010, 5:04am MDT by Fresh24

Posted: March 18th, 2010, 5:04am MDT by Fresh24

Posted: March 18th, 2010, 5:04am MDT by Fresh24

Posted: March 18th, 2010, 4:18am MDT by Πάνος

Posted: March 17th, 2010, 6:43pm MDT by SPY

Posted: March 17th, 2010, 6:01pm MDT by G700

Posted: March 17th, 2010, 5:41pm MDT by Γιώργος Χατζηδημητρίου

Posted: March 17th, 2010, 5:19pm MDT by Περαστικός

Posted: March 17th, 2010, 5:02pm MDT by DeFreJus

Posted: March 17th, 2010, 4:57pm MDT by DeFreJus

Posted: March 17th, 2010, 4:51pm MDT by DeFreJus

Posted: March 17th, 2010, 1:56pm MDT by papoylis

Posted: March 17th, 2010, 1:38pm MDT

Posted: March 17th, 2010, 10:48am MDT by Μιχάλης Μητσός

Posted: March 17th, 2010, 9:18am MDT by ...

Posted: March 17th, 2010, 8:13am MDT by Chrysotheras

Posted: March 17th, 2010, 8:10am MDT by sxoliasths

Posted: March 17th, 2010, 7:54am MDT by sissa ben dahir

Posted: March 17th, 2010, 4:36am MDT by Πάνος

Posted: March 17th, 2010, 3:59am MDT by Πάνος

Posted: March 17th, 2010, 3:30am MDT by Πάνος

Posted: March 17th, 2010, 2:12am MDT by Παναγής Γαλιατσάτος

Posted: March 17th, 2010, 1:30am MDT by Πάσχος Μανδραβέλης

Posted: March 16th, 2010, 10:37pm MDT by Πάνος

Posted: March 16th, 2010, 4:39pm MDT by Κωνσταντινούπολη Αλέξανδρος Μασσαβέτας

Posted: March 16th, 2010, 2:33pm MDT by sxoliasths

Posted: March 16th, 2010, 12:54pm MDT by Κ.Τ - FREEBLOGGER

Posted: March 16th, 2010, 10:08am MDT by Πάνος

Posted: March 13th, 2010, 11:58am MST by SRY

Posted: March 7th, 2010, 5:42am MST by G700

Posted: March 6th, 2010, 8:33am MST by Dimitris Agorastos (~JimHellas)

Posted: February 21st, 2010, 12:31am MST by BizWriter.gr

Posted: January 13th, 2010, 7:33am MST by Gazmend Kapllani

Recent items

Posted: March 16th, 2010, 9:22am MDT by Μιχάλης Μητσός

Posted: March 16th, 2010, 6:59am MDT by Fresh24

Posted: March 16th, 2010, 4:57am MDT by Fresh24

Posted: March 16th, 2010, 3:21am MDT by Gazmend Kapllani

Posted: March 16th, 2010, 3:18am MDT by Insider®

Posted: March 16th, 2010, 2:01am MDT by Χριστίνα Πουλίδου

Posted: March 16th, 2010, 1:55am MDT by sxoliasths

Posted: March 16th, 2010, 1:43am MDT by sxoliasths

Posted: March 16th, 2010, 1:39am MDT

Posted: March 16th, 2010, 1:31am MDT by Ντροπαλός

Posted: March 16th, 2010, 12:42am MDT by Πάνος

Posted: March 16th, 2010, 12:24am MDT by Πάνος

Posted: March 16th, 2010, 12:11am MDT by sxoliasths

Posted: March 15th, 2010, 11:54pm MDT by Πέτρος Τατούλης

Posted: March 15th, 2010, 8:47pm MDT by Οι Εγκάθετοι