Eye of the Rooster

Unread items (7)

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Κώστας Σημίτης

Posted: March 16th, 2010, 10:37pm MDT by Πάνος

Του Βαγγέλη Καργούδη Δεν είναι -εδώ που τα λέμε- και τόσο εύκολο να μιλήσει κανείς για ΠΑΣΟΚ, Σημίτη, & εκσυγχρονισμό. Ιδίως όταν έχει να κάνει με τα μάνιακ «αντιΠΑΣΟΚια» (πλην ελαχίστων & εκλεκτών, «γερόντων μεν το δέμας, πλην μαχητών», -έτσι σ. Ζέππο τσακάλια-φιλαράκια μου της «Καλύβας ψηλά στο βουνό». (Που πια, αρχίζω κι’ εγώ [...]

Παρεμβάσεις | Τύποι Άρθρων | NewsTime

"Η ομοφυλοφιλία είναι αρρώστια, και χρειάζεται θεραπεία"!

Posted: March 16th, 2010, 4:39pm MDT by Κωνσταντινούπολη Αλέξανδρος Μασσαβέτας

Σάλος στην Τουρκία για ομοφοβικές δηλώσεις Υπουργού. Κυβερνητική πηγή δηλώνει στο newstime.gr πως η "ανοησία της Υπουργού, που δεν ξέρει πότε να κλείσει το στόμα της" μπορεί να κοστίσει στην κυβέρνηση Ερντογάν.

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Το 4006 το τέλος του κόσμου

Posted: March 16th, 2010, 2:33pm MDT by sxoliasths

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11386&subid=2&pubid=10684996# Filed under: σχολιαστής

EνThesis

η αγορά των social nets ή τα social nets στην αγορά και τις επιχειρήσεις

Posted: March 16th, 2010, 12:54pm MDT by Κ.Τ - FREEBLOGGER

H Αλεξάνδρα Σαρμά ως συντονίστρια έκδοσης έχει την πρώτη και την τελευταία ευθύνη σχετικά με την προετοιμασία αλλά και την οργάνωση-συγκέντρωση καιεπιμέλεια περιεχομένου των τευχών της σειράς Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ-The Economist φιλοξενούνται μια φορά το μήνα ς ένθετα στην εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ.

Η Αλέξανδρα εν οψει του τεύχους 74 /Μάρτιος 2010 (κυκλοφορεί την Μεγάλη Τετάρτη)έγραψε ένα συνοπτικό κείμενο για τον ρόλο των social media/ social networks στην ίδια την ζωή και την δράση των επιχειρήσεων αλλά και γενικώτερα στους απαιτητικούς δρόμους και πεδία της αγοράς.

Το κείμενο της έχει ως εξής:Τα νέα επικοινωνιακά μέσα και εργαλεία κοινωνικής δικτύωσης δεν βοήθησαν απλώς τους χρήστες να πραγματοποιούν καθημερινά αναρίθμητες νέες επαφές με παλιούς και καινούργιους φίλους, γνωστούς ή/και θαυμαστές, ούτε μονάχα τους πολιτικούς υποψήφιους να μεταδώσουν τα μηνύματά τους στους ψηφοφόρους. Σε μία εποχή που ταλανίζεται από μία παρατεταμένη οικονομική κρίση και βρίσκεται σε μία περίοδο αναπροσαρμογής, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έρχονται να προσθέσουν μία νέα, πολύ σημαντική και εντελώς ξεχωριστή διάσταση στην ίδια την λειτουργία της επιχειρηματικότητας.

Το ειδικό αφιέρωμα που φιλοξενούμε περιγράφει πώς τα μέσα και τα εργαλεία βοηθούν:
• Τις εταιρίες που διαχειρίζονται πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης να διευρύνουν τα περιθώρια κερδοφορίας τους εντάσσοντας την -στοχευμένη ή/και διαδραστική κυρίως- διαφήμιση στις ιστοσελίδες τους αλλά και δημιουργώντας νέες πηγές εσόδων, όπως η πώληση παιχνιδιών και εικονικών προϊόντων. Η κινεζική Tencent, η οποία κατέχει την QQ (μία υπηρεσία που συμπεριλαμβάνει και το δικό της τεράστιο κοινωνικό δίκτυο) το 2008 ανακοίνωσε έσοδα που ξεπέρσαν το 1 δισ. δολάρια, εκ των οποίων τα 720 εκατ. προήλθαν από τα online παιχνίδια και τις πωλήσεις εικονικών αντικειμένων (πχ. ψηφιακά σπαθιά).
• Τις μικρές επιχειρήσεις που τα υιοθετούν να έχουν πρόσβαση σε ένα μαζικό κοινό, να προσελκύουν νέους πελάτες έχοντας μία δυνητική σημαντική επίδραση στην ανάπτυξη της τοπικής οικονομίας. Το Mission Pie ένα μικρό κατάστημα στο Σαν Φρανσίσκο χρησιμοποιεί το Twitter για να ενημερώνει τους 1000 χρήστες που το ακολουθούν για τις φρέσκιες πίτες της ημέρας και τις εκδηλώσεις που διοργανώνει. Ενώ το Sprinkles, μία αλυσίδα φούρνων στην Αμερική με 94.000 φίλους στο Facebook αναρτά καθημερινά στη σελίδα του έναν κωδικό ο οποίος εξαργυρώνεται με ένα δωρεάν κέικ στα καταστήματά του.
• Τις μεγάλες επιχειρήσεις που αναπτύσσουν εσωτερικά κοινωνικά δίκτυα να δημιουργούν διαύλους επικοινωνίας με τους υπαλλήλους τους, που ενθαρρύνουν τη ροή πληροφοριών, την ανάπτυξη της καινοτομίας και την ανάδειξη ταλέντων. Η Danone σύντομα σκοπεύει να συνδέσει τους 90.000 υπαλλήλους της που βρίσκονται διασκορπισμένοι σε περισσότερες από 100 χώρες μέσω ενός δικού της κοινωνικού δικτύου.
• Τους ανεξάρτητους κατασκευαστές εφαρμογών να αποκτούν πρόσβαση στο τεράστιο κοινό των δικτύων. Αυτή τη στιγμή το Facebook διαθέτει περισσότερους από 1 εκατ. ανεξάρτητους κατασκευαστές εφαρμογών που δημιουργούν λογισμικό γι’ αυτό, προσφέροντας στους χρήστες των δικτύων ελεύθερη πρόσβαση σε χιλιάδες έξυπνες εφαρμογές και στα δίκτυα προσέλευση περισσότερων χρηστών.
• Τους εργαζόμενους και τους εργοδότες. Τα κοινωνικά δίκτυα αναδεικνύονται σε σημαντικές πηγές ενημέρωσης νέων θέσεων εργασίας αλλά αναζήτησης ταλέντων. Η US Cellular, εταιρεία τηλεπικοινωνιών, εξοικονόμησε το 2009 1 εκατ. δολάρια χρησιμοποιώντας ένα σύστημα της LinkedIn, το οποίο πρότεινε καλούς υποψήφιους για τις θέσεις εργασίας της.

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Σαν σήμερα…έσβησε το χαμόγελο. Μας έμεινε η ελπίδα!

Posted: March 16th, 2010, 10:08am MDT by Πάνος

Του Μιχάλη Μιχελή Ξημέρωσε Κυριακή. 16 Μαρτίου του 2003. Εκείνο το πρωινό, πριν από επτά χρόνια, άρχισε με φασαρία η ζωή στην πόλη Ραφιάχ, στη λωρίδα της Γάζας. Στα σύνορα με την Αίγυπτο, αυτή η πολυσυζητημένη προσφυγούπολη, είναι το σύμβολο της αντίστασης, για τους Παλαιστίνιους. Σ’ αυτήν μαντρώθηκαν όπως όπως, για να ζήσουν αποδεκατισμένοι από τις [...]

Η Γενιά των 700 ευρώ

Οικονομικά μέτρα: να συνεισφέρουν δίκαια όλοι

Posted: March 7th, 2010, 5:42am MST by G700

Ο Π. Σταμπουλίδης, εκπρόσωπος της G700 στην Εθνική Ομάδα Εργασίας για τη νέα γενιά, μιλάει για τα οικονομικά μέτρα και την κρίση στους δημοσιογράφους Ν. Μάνεση και Γ. Σμυρλή στο ραδιόφωνο Θέμα 9,89.

Υπάρχουμε….. Συνυπάρχουμε;

‘’Αυτοί πότε θα γίνουν Έλληνες’’;

Posted: January 13th, 2010, 7:33am MST by Gazmend Kapllani

του Σταύρου Θεοδωράκη
www.protagon.gr

Μεσάνυχτα σχεδόν βρέθηκα να περπατάω στην Αχαρνών. Θυμάστε τον στίχο του Σαββόπουλου; ‘’Έλα Ηπείρου και Αχαρνών να σε γιουχαΐσω’’. Εκεί ακριβώς πήγαινα. Τελευταία στιγμή είχα αποφασίσει να κάνω ένα πέρασμα από το Κύτταρο όπου εμφανιζόταν ο Μανώλης Λυδάκης με τον Γιάννη Σπάθα στις κιθάρες. Και στάθηκα τυχερός. Δυο καρέκλες ήταν άδειες, δίπλα στον Πασχάλη Τερζή που είχε έρθει και αυτός να δει ‘’την φωνάρα τον Μανώλη’’. Πήγε 2 και εγώ ήμουν ακόμη εκεί. Η ‘’συνομωσία’’ με τον Λυδάκη απέδωσε και ο Τερζής ανέβηκε κάποια στιγμή στην πίστα. Και ερμήνευσε 4-5 Καζαντζίδηδες όπως μόνο αυτός μπορεί. ‘’Εγώ περπάτησα γυμνός’’, ‘’αν είναι η αγάπη έγκλημα’’, ‘’το αγριολούλουδο’’, ‘’γιατί να είμαστε λοιπόν αισθηματίες’’. Από κοντά και ‘’ η φωνάρα ο Μανώλης’’ να τον σιγοντάρει και να τον συναγωνίζεται όπου πρέπει. Έτσι με την γλύκα που αφήνουν τα ερωτικά του Καζαντζίδη βγήκα στις 3 το πρωί στην Αχαρνών. Και σκιάχτηκα, μια πόλη ‘’ξένη’’.
Τίποτε δεν θύμιζε την Αχαρνών που κάποτε βολτάριζα. Σκουπίδια παντού, λουκέτα στα πατζούρια, άνθρωποι να παραπατάνε, εμπορεύματα να βγαίνουν από πολυκατοικίες και να χώνονται βιαστικά σε αυτοκίνητα, τύποι που δεν σήκωναν 2η ματιά, περιπολικά που περνούσαν χωρίς να κοιτάξουν. Εν ολίγοις και χωρίς περιστροφές, ένας δρόμος εχθρικός που αν δεν είσαι τολμηρός δεν τον περπατάς. Οι κυριακάτικες εφημερίδες στην Ομόνοια είχαν και αυτές ‘’το ίδιο θέμα’’. ‘’Επικίνδυνη ζώνη το κέντρο’’, ‘’Μετανάστες και εγκληματικότητα στο μικροσκόπιο’’, ‘’Αντιπαράθεση με την Ιθαγένεια’’...

Είναι δέκα χρόνια τώρα που τα ρεπορτάζ, μπερδεύουν όλα αυτά μαζί. Έστω και έτσι όμως το ερώτημα δεν αλλάζει. Τι θα κάνουμε τελικά με τους μετανάστες; Η κουβέντα ‘’άναψε’’ όταν ο Παπανδρέου ανακοίνωσε ότι θα δώσει ιθαγένεια στα παιδιά των μεταναστών που γεννιούνται και μεγαλώνουν στην Ελλάδα. Και να λύσει έτσι μια ‘’εκκρεμότητα’’ –πηγή πολλών κακών- που έπρεπε να μας είχε απασχολήσει πριν μια δεκαετία. Το ίδιο ήθελα να κάνει και ο Καραμανλής αλλά την τελευταία στιγμή δείλιασε (κι αν λέω ψέματα να με διαψεύσει). ‘’Μα είναι όλοι αυτοί Έλληνες;’’, άρχισαν οι ενστάσεις.

Οργανωμένα και γρήγορα οι ‘’ακραίοι’’ ύψωσαν αμέσως τείχη ανακατεύοντας (και διαστρεβλώνοντας) Δραγώνα, Ρεπούση, Ραγκούση, την πατρίδα, το Σύνταγμα και την Ορθοδοξία. Όπως μου εξηγεί ένας επαΐων του ευρωπαϊκού διαδικτύου οι ‘’ακροδεξιοί’’ – ας τους δώσουμε ένα τίτλο για να συνεννοηθούμε- έχουν στήσει και στην Ελλάδα τον μηχανισμό που έστησαν και σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. ‘’Πολεμούν δυναμικά κάθε κοινωνικό νεωτερισμό, στοχοποιώντας παράλληλα όσους θεωρούν αντιπάλους τους, αφού, βασιζόμενοι στην ανωνυμία, έχουν εξασφαλίσει ότι δεν θα στιγματισθούν οι ίδιοι δημοσίως’’. Κάπως έτσι κατάντησαν στην Γαλλία την ηλεκτρονική διαβούλευση για το ‘’τι σημαίνει να είσαι Γάλλος’’, ένα ‘’φόρουμ ρατσισμού και ξενοφοβίας’’.

Το protagon.gr όμως σε πείσμα των ‘’ακραίων’’ που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα και έχουν μόνο αφορισμούς, ξεκινάει σήμερα έναν διάλογο για το μεγαλύτερο πρόβλημα ή ίσως την μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζει η κοινωνία μας. ‘’Τι πρέπει να κάνουμε με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες’’. Αυτό ρωτάμε και σε 10 μέρες θα προσπαθήσουμε να ακουστούν όλοι εδώ. Πολιτικοί, επιστήμονες, ακτιβιστές, ερευνητές, δημοσιογράφοι, μετανάστες. Γιατί , ναι, η Ελλάδα δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματα του πλανήτη –όπως είπε ειρωνευόμενος ένας πολιτικός - αλλά η Ελλάδα πρέπει επιτέλους να λύσει τα προβλήματα του πλανήτη στον τόπο της.

Παρακολουθήστε λοιπόν νομίζω ότι θα έχει ενδιαφέρον.

Recent items

Διαστάσεις

Μόνο ενδιαφέροντα πράγματα

Posted: March 16th, 2010, 9:22am MDT by Μιχάλης Μητσός

Πολέμησε στις γραμμές της Αντίστασης, δραπέτευσε από στρατόπεδα συγκέντρωσης, έζησε τον πόλεμο κατά της αποικιοκρατίας. Στα 92 του, εξακολουθεί να αγωνίζεται για το διεθνές δίκαιο, που το θεωρεί κλειδί για το μέλλον του πλανήτη.

Oι γονείς του ενέπνευσαν τον Ανρί-Πιερ Ροσέ να γράψει το βιβλίο «Ζυλ και Τζιμ», που ανέβασε στον κινηματογράφο ο Φρανσουά Τρυφώ με πρωταγωνίστρια τη Ζαν Μορώ. Αυτός ήταν κι ο λόγος που ο Φραντς Χέσσελ και η Έλεν Γκρουντ μετακόμισαν μαζί του στο Παρίσι το 1924. Γεννημένος επτά χρόνια νωρίτερα στο Βερολίνο, ο Στέφαν έγινε έτσι Γάλλος. Αρχικά ήθελε να ασχοληθεί με τη φιλοσοφία. Αλλά το 1939 τον πρόλαβε ο πόλεμος. Πέρασε πολλά, αιχμαλωσίες, στρατόπεδα, βασανιστήρια, θανατικές καταδίκες, αλλά την έβγαλε χωρίς ούτε μια αμυχή. Όταν επέστρεψε στο σπίτι του, στις 8 Μαΐου 1945, η γυναίκα του σχεδόν απογοητεύτηκε: «Είσαι υπερβολικά υγιής, δεν είσαι καλός εκτοπισμένος...».

Κι έτσι άφησε τη φιλοσοφία και ασχολήθηκε με τη διεθνή πολιτική. Δάσκαλοί του, μεταξύ άλλων, ήταν ο Ρεϊμόν Αρόν και ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ. «Είμαι σαρτρικός», λέει στην Ελ Παΐς, «δεν έπαψα ποτέ να είμαι στρατευμένος». Μπήκε στο διπλωματικό σώμα και το 1946 ήταν ένας από τους 18 που με επικεφαλής την Ελινορ Ρούζβελτ συνέταξαν την Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. «Οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι επέμεναν στα πολιτικά δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες, όπως την ελευθερία της έκφρασης και της λατρείας. Οι κομμουνιστές έδιναν έμφαση στα κοινωνικά δικαιώματα: το δικαίωμα στην παιδεία, την κοινωνική ασφάλιση, τη στέγη, την υγεία. Καταφέραμε και γράψαμε ένα κείμενο που δεν καταψήφισε κανείς, ούτε καν η Σαουδική Αραβία...». Θα μπορούσε άραγε να επαναληφθεί ένα τέτοιο κατόρθωμα στη σημερινή εποχή;

Ο Στέφαν Χέσσελ ήταν στο Βιετνάμ λίγο μετά την ήττα των Γάλλων στο Ντιεν Μπιεν Φου, στην Αλγερία όταν κέρδισε την ανεξαρτησία της, στην Αφρική όταν απαλλάχθηκε από την αποικιοκρατία. Μια πλούσια ζωή, όπου έκανε μόνο ενδιαφέροντα πράγματα. Από το 2000 είναι στρατευμένος στο πλευρό των Παλαιστινίων. Σήμερα πιστεύει πως πρέπει να βοηθήσει κάποιος τους Ισραηλινούς να σωθούν από τον εαυτό τους. «Οι καλύτεροί μας φίλοι είναι οι Ισραηλινοί διαφωνούντες», τονίζει, «αλλά αποτελούν μια μικρή μειοψηφία». Στις αρχές του μήνα προήδρευσε στη Βαρκελώνη του Δικαστηρίου Ράσελ για την Παλαιστίνη, με στόχο να ασκηθεί πίεση στο Ισραήλ για να αναλάβει τις ευθύνες του.

Κάποτε ρώτησε έναν άλλο μεγάλο Γάλλο διανοούμενο, τον Εντγκάρ Μορέν, αν πιστεύει ότι όλα αυτά που συμβαίνουν θα οδηγήσουν στο τέλος της ανθρώπινης ζωής στον πλανήτη. Κι εκείνος τού απάντησε: «Ναι, είναι πιθανό, αλλά πάντα συμβαίνει το πιο απίθανο την πιο απροσδόκητη στιγμή». Αυτή η αρχή οδηγεί τον Χέσσελ, γι΄ αυτό παραμένει αθεράπευτα αισιόδοξος.

Fresh24

Tο οικονομικό βαρόμετρο της Public Issue για λογαριασμό της εκπομπής της τηλεόρασης του ΣΚΑΪ «Πρώτη Γραμμή»

Posted: March 16th, 2010, 6:59am MDT by Fresh24
Ο "Καλλικράτης" στην Αττική

Posted: March 16th, 2010, 4:57am MDT by Fresh24

Μια ενδιαφέρουσα μελέτη για την μεταφορά και ανακατανομή αρμοδιοτήτων στους προτεινόμενους Ο.Τ.Α. πρώτου και δεύτερου βαθμού, μπορείτε να διαβάσετε εδώ.Για

Υπάρχουμε….. Συνυπάρχουμε;

Τα παιδία δεν παίζει...

Posted: March 16th, 2010, 3:21am MDT by Gazmend Kapllani

Στην όμορφη Σπάρτη υπάρχουν κάποιοι που ζουν «σπαρτιάτικα». Δεν γεννήθηκαν στη Σπάρτη. Ήρθαν εκεί από το Μπανγκλαντές, σκαρφαλώνοντας βουνά και λαγκάδια, διασχίζοντας ηπείρους, μόνοι ή μαζί με τα παιδιά τους. Κάνουν δουλειές τις οποίες οι νέοι Σπαρτιάτες δεν κάνουν πια και έμεναν σε ένα σπίτι με αρχαίες σπαρτιάτικες προδιαγραφές, από αυτά που κατασκευάζονται μόνο με έναν πέλεκυ και ένα πριόνι (Η συνέχεια ΕΔΩ)

στης Βουλής τα έδρανα

...

Posted: March 16th, 2010, 3:18am MDT by Insider®

A little help from my friends!

Παρεμβάσεις | Τύποι Άρθρων | NewsTime

Δεν εμπιστεύονται πια την Ελλάδα

Posted: March 16th, 2010, 2:01am MDT by Χριστίνα Πουλίδου

Τις τελευταίες ημέρες περνάνε στα "ψιλά" του ελληνικού Τύπου ειδήσεις που καταδεικνύουν πως η Ελλάδα έχει δυστυχώς γίνει ο "Λεπρός" της Ευρώπης, ένας εταίρος που κανείς δεν θέλει πια.

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Ευθεία «επίθεση» στο οικονομικό μοντέλο της Γερμανίας

Posted: March 16th, 2010, 1:55am MDT by sxoliasths

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12336&subid=2&pubid=26351196 Της Λαλέλας Χρυσανθοπούλου Ευθεία «επίθεση» στο οικονομικό μοντέλο της Γερμανίας εξαπέλυσε χθες η Γαλλίδα υπουργός Οικονομικών, Κριστίν Λαγκάρντ. Σε συνέντευξή της στους Financial Times, η κ. Λαγκάρντ έσπασε ένα μακροχρόνιο «ταμπού» αναφερόμενη στις μακροοικονομικές ανισορροπίες εντός της Ευρωζώνης, αφού υποστήριξε ότι τα τεράστια εμπορικά πλεονάσματα της Γερμανίας -που στηρίζονται στην συγκράτηση του εργατικού κόστους- συνιστούν πολιτική [...]
Θα γίνει αλλαγή στο Δήμο Θεσσαλονίκης;

Posted: March 16th, 2010, 1:43am MDT by sxoliasths

…Πάντως, η κ. Αράπογλου φάνηκε διατεθειμένη να συνεργαστεί με την πρωτοβουλία των 35 προσωπικοτήτων της Θεσσαλονίκης, που επιζητούν μία διακομματική συναινετική υποψηφιότητα… http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=15459&subid=2&pubid=26351220 Παίδες, τι παίζεται σε αυτό τον έρμο το Δήμο το λεβέντη; Filed under: σχολιαστής

Dealsend - A common mistake

Shared items

Posted: March 16th, 2010, 1:39am MDT

Σε διαβάζω, σε ακολουθώ στο twitter, στο facebook, στο friendfeed. Αν σε δω στον δρόμο, θα πω οτι σε ξέρω, κι ας μην έχουμε μιλήσει ποτέ τετ-α-τετ.

Το blogging και τα κοινωνικά δίκτυα εισήγαγαν μια νέα μορφή επικοινωνίας, την οποία αποκλέισανε από σεξουαλικούς δογματισμούς (θα θυμάστε το #hellas να χρησιμοποιείται αποκλειστικά σαν χώρος για καμάκι).

Κι όμως τελικά όσο κι αν λέω οτι σε ξέρω, επειδή σε διαβάζω και συμμετέχω στο content που δημιουργείς, η πραγματικότητα είναι κατα τη γνώμη μου αλλού!

Στο ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ!

Τα shared items στο Google Reader, μου θυμίζουν την παροιμία 'πες μου τους φίλους σου, να σου πως ποιός είσαι'.

Πλέον διαβάζω περισσότερη ώρα shared items, παρα το δικό μου feed.

Τα shared items είναι αποκαλυπτικά για το τι είμαστε, και για το πως σκεφτόμαστε, ίσως πιο αποκαλυπτικά και απο χιλιάδες λέξεις σε ένα προσωπικό ημερολόγιο.*Dealsend*

Σκέψεις ενός ντροπαλού-Μπλο(γ)κ σκεψογραφίας

Υπάρχει μαθηματική λογοτεχνία;

Posted: March 16th, 2010, 1:31am MDT by Ντροπαλός

Γνωρίζετε κάποιους σε μια παρέα. Ας τους ονομάσουμε συμβατικά Αρχέλαο και Λουίζα. Τους ρωτάτε με τί ασχολούνται: “Είμαι μηχανικός/μαθηματικός/χημικός/βιολόγος κλπ” θα σάς πει ο Αρχέλαος· “Είμαι ιστορικός/φιλόλογος/ανθρωπολόγος κλπ” θα σας πει η Λουίζα. Όχι ότι δεν συμβαίνει το αντίστροφο, εάν και είναι σπανιότερο. Γενικότερα αυτά τα fixations να δείχνουν προβλήματα στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, όπως [...]

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Ο Όργουελ στον Ισπανικό Εμφύλιο

Posted: March 16th, 2010, 12:42am MDT by Πάνος

Μετάφραση: Βαγγέλης Καργούδης «ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ…» Ήταν τέλη Δεκέμβρη του 1936, λιγότερο από 7 μήνες από τότε που άρχισα γράφω, και είναι ακόμα για μένα, μια περίοδος, που μου αντιστάθηκε, πριν αρχίσει να ξεμακραίνει. Τα γεγονότα που ακολούθησαν, αυτή την αίσθηση, κατάφεραν να την κάνουν να σβήσει πολύ πιο δυνατά, απ’ ότι, ας [...]
Ο Νίκος Κοτζιάς αποδομεί τις κυβερνητικές δικαιολογίες για μια αποτυχημένη πολιτική

Posted: March 16th, 2010, 12:24am MDT by Πάνος

Πηγή: http://press-gr.blogspot.com/2010/03/blog-post_7012.html Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Ελλάδα βρίσκεται μέσα σε μια μεγάλη κρίση ανταγωνιστικότητας, δομών, χρηματοπιστωτικών μεγεθών. Επίσης, είναι φανερό ότι ενώ αυτή η κρίση είναι προϊόν των νεοφιλελεύθερων στρατηγικών, οι δυνάμεις που κυριαρχούν στην ΕΕ, προωθούν νεοφιλελεύθερα μέτρα «εξόδου από την κρίση». Όπως, όμως, δείχνουν όλες οι ιστορικές μελέτες, από τις 32 χώρες που [...]
Τι γίνεται με το ΕΣΥ;

Posted: March 16th, 2010, 12:11am MDT by sxoliasths

Ελλείψει κονδυλίων το ιατρικό προσωπικό του Νοσοκομείου Νίκαιας σταματά από σήμερα και ως το τέλος του μήνα τις εφημερίες http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=320324&dt=16/03/2010 Filed under: σχολιαστής

e-rooster.gr

Το φιλότιμο των ολίγων και η αφιλοτιμία των πολλών…

Posted: March 15th, 2010, 11:54pm MDT by Πέτρος Τατούλης

O κ. Παπανδρέου τις τελευταίες ημέρες παίζει ξεκάθαρα στο δικό του γήπεδο. Κοσμοπολίτης, καλλιεργημένος, μαθημένος στις διεθνείς συναναστροφές και τα fora, κινείται με χαρακτηριστική άνεση στην υφήλιο προκειμένου να διατρανώσει τα ελληνικά δίκια. Κι αυτό είναι μια πρώτη μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο σήμερα και το παρελθόν της εσωστρέφειας, του ψευτοτσαμπουκά και της κλειστοφοβίας. Η πρώτη αποτίμηση της διεθνούς καμπάνιας του κ. πρωθυπουργού είναι αναμφίβολα θετική. Διατηρήσαμε μια αξιοπρεπή στάση και αρχίσαμε να πείθουμε ότι είμαστε διατεθειμένοι αυτή τη φορά να προσπαθήσουμε τουλάχιστον να αλλάξουμε. Και αυτό ήταν ένα πρώτο βήμα προς την ανάκτηση της χαμένης μας αξιοπιστίας.

Τα δύσκολα ωστόσο ξεκινούν τώρα. Ο κ. Παπανδρέου έχει να αντιμετωπίσει με την επιστροφή του την εφαρμογή των επώδυνων μέτρων, την κοινωνική κατακραυγή, την δρομολόγηση όλων εκείνων των διαρθρωτικών αλλαγών που έχει ανάγκη η χώρα για να μπει σε αναπτυξιακή τροχιά, και κυρίως την καθεστηκυία νοοτροπία του νεοέλληνα που αντιλαμβάνεται μεν την κρισιμότητα των στιγμών αρκεί να μην πληρώσει ο ίδιος μέρος της νύφης, αλλά και το λαϊκισμό που αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο του α-πολιτικού μας μη- πολιτισμού.
η προσέλκυση επενδύσεων δεν είναι υπόθεση μερικών ταξιδιών στο εξωτερικό. Αν δεν δημιουργηθεί ένα μόνιμο και φορολογικά ευνοϊκό πλαίσιο, που να διέπει τις ξένες επενδύσεις, τότε όλα θα αποδεικνύονται αποσπασματικά και επικοινωνιακά τρίκ
Το κράτος χρειάζεται συμμάζεμα. Σε αυτήν την κατεύθυνση δεν αρκούν προφανώς οι περικοπές των επιδομάτων και των μισθών των υπαλλήλων. Αυτό είναι ένα μέτρο ξεκάθαρα εισπρακτικού χαρακτήρα, που εξυπηρετεί στην προσωρινή επίτευξη των δημοσιονομικών μας στόχων. Με απλά λόγια, λεφτά για να καλυφθούν μαύρες τρύπες και να πληρωθούν τα τοκοχρεολύσια. Η σπατάλη πρέπει να συμμαζευτεί, να ελεγχθεί επιτέλους η ανταποδοτικότητα των κονδυλίων ανά τομέα, να αξιοποιηθεί η περιουσία του δημοσίου. Το δεύτερο μεγάλο στοίχημα είναι οι ΔΕΚΟ και το τρίτο ζητούμενο η αποκέντρωση είτε μιλούμε για ΟΤΑ είτε για την περίθαλψη είτε για την παιδεία. Τέλος, η προσέλκυση επενδύσεων δεν είναι υπόθεση μερικών ταξιδιών στο εξωτερικό. Αν δεν δημιουργηθεί ένα μόνιμο και φορολογικά ευνοϊκό πλαίσιο, που να διέπει τις ξένες επενδύσεις, τότε όλα θα αποδεικνύονται αποσπασματικά και επικοινωνιακά τρίκ.

Ο κ. Παπανδρέου για την ώρα ευνοείται. Και από τη στάση της αντιπολίτευσης που εμμένει στο λαικισμό και από την στάση του παλαιου- ΠΑΣΟΚ που νομίζει ότι διανύουμε ακόμη τις εποχές που έφτανε κανείς να δηλώσει κοινωνικά ευαίσθητος για να είναι κιόλας. Το πρόβλημα θα αρχίσει σε λίγο που ο ελληνικός λαός θα αρχίσει να νιώθει στην τσέπη του τις αλλαγές , χωρίς εντούτοις να έχει πεισθεί ότι δεν θα είναι ο μόνος που πληρώσει τα σπασμένα του λογαριασμού που του κληροδότησαν και οι περασμένες γενιές αλλά και οι κυβερνήσεις της τριακονταετίας. Διότι καλό το φιλότιμο – που όπως είπε και ο πρόεδρος Ομπάμα είναι ξεκάθαρα λέξη ελληνικής προελεύσεως χωρίς αντίστοιχη ακριβή της μετάφραση σε άλλες γλώσσες-, αρκεί να το μοιραζόμαστε όλοι. Ειδάλλως, αν είναι υπόθεση λίγων, τότε κι αυτοί κάποια στιγμή επαναστατούν, λησμονούν το κοινό όφελος και κάπου εκεί χάνεται οριστικά το διακύβευμα της κοινωνικής συνοχής, χωρίς την οποία καμία αλλαγή δεν είναι εφικτή…

Πέτρος Τατούλης

Οι εγκαθετοι

Παπαδομιχελάκης:Μην αφήσετε τον αγώνα χιλιάδων ΔΑΠιτών να πάει χαμένος

Posted: March 15th, 2010, 8:47pm MDT by Οι Εγκάθετοι

Είναι σημαντικό να παραθέσουμε ολόκληρη την ομιλία του Γιώργου Παπαδομιχελάκη στο έκτακτο συνέδριο της ΟΝΝΕΔ στην Αθήνα, στις 14/3/2010. Τόσο ως συνέχεια στη σειρά ομιλιών που έχει κάνει ανά την Ελλάδα όσο και επειδή η στάση του στις εκλογές της ΟΝΝΕΔ έχει ιδιαίτερη αξία, μιας και είναι ο επικεφαλής του μαζικότερου τμήματος της Οργάνωσης, δηλαδή της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ΑΕΙ. Ακολουθεί το βίντεο και η ομιλία

De (mocracy) - Fre (edom) - Jus (tice)

Ανηφορικός ανήφορος... ή Αντώνη φέρε μία πορτοκαλάδα ... από πορτοκάλι...

Posted: March 15th, 2010, 7:03pm MDT by DeFreJus

Και μετά λέγανε για τον Γιώργο. Kαλύτερος είναι ο Αντωνάκης; Την πέταξε σήμερα τη κοτσάνα του στους Οννεδίτες. Και τον καταχειροκρότησαν... "Έχουμε μπροστά μας ανηφορικό ανήφορο" τους είπε... Ο νομός Σερρών αλλάζει...
Φροντιστήριο ο Αντώνης ο... Αγωνιστής!

Posted: March 15th, 2010, 6:57pm MDT by DeFreJus

Πήγε να μιλήσει το Παιδί με τα γυαλιά στο έκτακτο συνέδριο της Οννεδ και επειδή θυμήθηκε,λέει, τα παλιά,τάραξε τους νέους στα μαθήματα: Μάθημα 1ο: Η αγάπη για την πατρίδα.Λες και οι νεοι της Οννέδ δεν αγαπάνε την πατρίδα τους και πρέπει να τους τη διαφημίσει ο Αντωνάκης!!!! Μάθημα 2ο: Η αγωνιστικότητα και η αγάπη για την παράταξη!!! Εδώ πάλι τι να πει κανείς. Σκέφτομαι πόσο καλά είχε κρυφτεί ο
Και νέα ισχυρά χαστούκια για το σαμαροαπόκομμα από τις τελευταίες δημοσκοπήσεις!

Posted: March 15th, 2010, 6:52pm MDT by DeFreJus

Η κατάντια της «νέας ΝΔ» δεν έχει ιστορικό προηγούμενο! Αν ο Καραμανλής παρέδωσε στις 30 Νοεμβρίου 2009 ένα βαριά ασθενή στον διάδοχό του Αντώνη Σαμαρά, ο δεύτερος φροντίζει επιμελώς να τον οδηγήσει μια ώρα αρχύτερα στο σκουπιδόλακκο της Ιστορίας! Δεν εξηγείται αλλιώς η πρωτόγνωρη δημοσκοπική καθίζηση τόσο της ΝΔ όσο και του ίδιου του σημερινού προέδρου της, που ως νέος αρχηγός και από την

stilitis

Παταγονία ώρα μηδέν!

Posted: March 15th, 2010, 5:54pm MDT by Dokimos

Απλά αφιερώστε 7 λεπτά από το χρόνο σας και δείτε το Κ-Α-Τ-Α-Π-Λ-Η-Κ-Τ-Ι-Κ-Ο βιντεάκι του Alessandro Beltrame από την τελευταία αποστολή του ιταλικού ερευνητικού προγράμματος La Venta που έγινε το Φεβράρη 2010 για τους παγετώνες του Hielo Continental Sur. Μαγικές εικόνες από ένα κόσμο που σβήνει γρήγορα...

Patagonia Ice Caves Project 2010 from Alessandro Beltrame on Vimeo.

Kαι για όσους δεν γνωρίζουν, η μακρινή και μυστήρια Παταγονία είναι μία τεράστια γεωγραφική περιοχή που απλώνεται στα εδάφη της Αργεντινής και της Χιλής. Έχει μάλιστα τους μεγαλύτερους παγετώνες στο νότιο ημισφαίριο μετά την Ανταρκτική.

ΕΝΑΡΘΡΗ ΚΡΑΥΓΗ

Γιατί δεν μας καταλαβαίνουν;

Posted: March 15th, 2010, 5:51pm MDT by Χαρίδημος Τσούκας

Μερικά γεγονότα, όσο ελάσσονα κι αν είναι, αποκαλύπτουν συλλογικές νοοτροπίες. Τα «εν σμικρώ», όπως εύστοχα επισήμανε ο Χρήστος Γιανναράς («Καθημερινή», 7/3/2010), περιγράφοντας την προσωπική του ταλαιπωρία για επανέκδοση δελτίου αστυνομικής ταυτότητας, είναι ισομορφικά με τα «εν μακρώ». Πολύ πριν οι κοινωνικοί επιστήμονες μελετήσουν την αλληλόδραση μικρο-συμπεριφορών και μακρο-δομών, τη συνέλαβαν διαισθητικά οι ποιητές: ο κόσμος αντικατοπτρίζεται σε έναν κόκκο άμμου και ο παράδεισος σε ένα αγριολούλουδο, γράφει ο «τρελός» της Βρετανικής ποίησης Γουίλιαμ Μπλέηκ. Ατομικές αντιδράσεις αποκαλύπτουν μακρούς κοινωνικούς εθισμούς· λίγες απλές λέξεις συγκεφαλαιώνουν μια ολόκληρη θεσμική νοοτροπία. Το «εμείς» - το κοινωνικό σύνολο -, ενυπάρχει αναπόφευκτα στο ατομικό «εγώ». Τα δύο περιστατικά που θα διαβάσετε παρακάτω καθρεφτίζουν τη μεγάλη απόσταση που χωρίζει την Ελλάδα από την ανεπτυγμένη Ευρώπη. Η Ελλάδα μπορεί να έχει πρόσοψη σύγχρονης χώρας, η κουλτούρα της όμως έχει έντονα προ-νεοτερικά στοιχεία: η λειτουργία του δημόσιου βίου, οι συμπεριφορές των Αρχών, και η στάση των πολιτών προς την οργανωμένη πολιτεία δεν θυμίζουν πάντοτε σύγχρονη κοινωνία. Ο ελλαδικός ψυχισμός διακρίνεται από αντικοινωνική εγωκεντρικότητα και φατριασμό, ανεπαρκή εσωτερίκευση κανόνων, πονηρό καιροσκοπισμό, και την ανάγκη για διαρκή επιβεβαίωση. Τα οικονομικά προβλήματα, που τόσο δραματικά βιώνουμε σήμερα, αντανακλούν ιστορικά διαμορφωμένες πολιτισμικές αυτο-κατανοήσεις. Γι αυτό, άλλωστε, είναι τόσο δυσεπίλυτα.Διαβάζουμε στην «Καθημερινή» (26/2/2010): στις 20 Φεβρουαρίου 2010 η τροχαία του Ανόβερου σταμάτησε την εποχούμενη αρχιεπίσκοπο της γερμανικής Λουθηρανικής Εκκλησίας κυρία Μάργκοτ Κάεσμαν, επειδή πέρασε με κόκκινο. Το αλκοτέστ που της έγινε έδειξε ότι είχε καταναλώσει οινοπνευματώδη ποτά τρεις φορές πάνω από το επιτρεπόμενο όριο. Φυσικά της ασκήθηκε δίωξη. Το πραγματικά ενδιαφέρον είναι η αντίδραση της κυρίας Κάεσμαν. Παραιτήθηκε από το αξίωμά της και εξέφρασε τη λύπη της για το γεγονός ότι, με τη συμπεριφορά της, «απογοήτευσε όσους την εμπιστεύτηκαν». «Δεν μπορώ πλέον», είπε, «με την απαιτούμενη ηθική εξουσία (autorität) να λαμβάνω θέση σε επίμαχα κοινωνικά κα ηθικά ζητήματα».Διαβάζουμε στον «Observer» (21/2/2010): όπως αποκαλύπτει σε πρόσφατο βιβλίο του ο έγκριτος πολιτικός σχολιαστής της εφημερίδας Αντριου Ρονσλι, ο Βρετανός πρωθυπουργός Γκόρντον Μπράουν δείχνει συχνά ανεπίτρεπτη συμπεριφορά σε συνεργάτες του: όχι μόνο κακομιλά, αλλά βρίζει, κλωτσά αντικείμενα, και γενικώς παραφέρεται όταν βρίσκεται υπό πίεση. Με τέτοια εκφοβιστική συμπεριφορά, δεν είναι περίεργο που υπάλληλοι του πρωθυπουργικού γραφείου, παραπονέθηκαν στον σερ Γκας Οντόνελ, γραμματέα του υπουργικού συμβουλίου και επικεφαλής της Βρετανικής δημόσιας διοίκησης. Το πραγματικά ενδιαφέρον είναι η αντίδραση του κ.Οντόνελ: ερεύνησε το θέμα και «επέπληξε» τον πρωθυπουργό, τον οποίο «διέταξε να αλλάξει συμπεριφορά»! Η κυρία Κάεσμαν αντέδρασε με τον τρόπο που αντιδρούν οι φορείς νόμιμης εξουσίας σε μια σύγχρονη κοινωνία: παραιτήθηκε για το σωστό λόγο. Όταν η ιδιωτική σου συμπεριφορά αποκλίνει από το δημόσιο λόγο που εκφέρεις και τις δημόσιες δεσμεύσεις που έχεις αναλάβει, καταρρέει η εμπιστοσύνη των πιστών ή των πολιτών στο πρόσωπό σου. Χάνεις, τότε, την ηθική ισχύ, ο λόγος σου στερείται πειθούς. Η εξουσία σου δεν ρέει μόνο προς τα κάτω, δεν προέρχεται, δηλαδή, μόνο από την τυπική ισχύ της θέσης σου, αλλά ρέει και προς τα πάνω: από τη διάθεση των εξουσιαζομένων να αναγνωρίσουν την εξουσία σου και να καταστήσουν τον εαυτό τους ευεπίδεκτο στον εξουσιαστικό λόγο σου. Έχεις τόση ισχύ όσοι σου αναγνωρίζουν οι υφιστάμενοί σου. Ο πρωθυπουργός, ο τυπικά πιο ισχυρός άνθρωπος της χώρας, δεν είναι σουλτάνος. Υπόκειται και αυτός στους νόμους και κανόνες που ορίζουν την πολιτισμένη συμπεριφορά στο χώρο εργασίας. Ο γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου δεν είναι «κολλητός» του, ούτε πολιτικός φίλος του, αλλά η κορυφή της μόνιμης διοικητικής πυραμίδας τους κράτους. Ο ρόλος του, μεταξύ άλλων, είναι να μεριμνά για την εφαρμογή των νόμων σε επίπεδο κυβέρνησης· δεν κάνει τα στραβά μάτια σε καταγγελίες για κατάχρηση εξουσίας, ακόμα και από τον πρωθυπουργό. Λειτουργεί, κατ’ αρχήν, ως θεσμικό αντίβαρο στην εξουσία των πολιτικών. Με την ανεπτυγμένη Ευρώπη μας χωρίζει πολιτισμικό χάσμα. Εδώ η κατοχή νόμιμης εξουσίας συνιστά αφροδισιακή επιβεβαίωση, δυνατότητα για εξουσιαστικό σαδισμό, ευκαιρία για επιδειξιομανή συμπεριφορά, και τρόπο προσπορισμού προνομίων, παράκαμψης του νόμου, και (όχι σπάνια) παράνομου πλουτισμού. Δεν χρειάζεται να σας θυμίσω πρόσωπα που θα θέλατε να έχετε ξεχάσει – απατεώνες εκκλησιαστικούς ηγέτες, επίορκους πολιτικούς, διεφθαρμένους επιχειρηματίες, διαπλεκόμενους συνδικαλιστές, και ανυπόληπτους μιντιανθρώπους. Η βόρεια Ευρώπη έχει μάθει να δουλεύει με κανόνες, όχι με ιδιοτελή καιροσκοπισμό. Όχι γιατί οι άνθρωποι εκεί είναι εγγενώς καλύτεροι, αλλά γιατί οι ατομικές συμπεριφορές, σε όλα τα επίπεδα, έχουν σμιλευθεί σε έλλογους θεσμούς, είναι απόρροια μακροχρόνιου εθισμού στις αρχές της έλλογης συλλογικότητας. Αν η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη εκπλήσσεται σήμερα με την Ελλάδα, δεν είναι τόσο για την επαπειλούμενη οικονομία χρεοκοπία μας, όσο για τις χρόνιες νοοτροπίες και πρακτικές που κατέστησαν δυνατή τη χρεοκοπία: τις στατιστικές μας απάτες, τον παράφρονα ευδαιμονισμό, τον γελοίο αρπακολισμό, την απαράδεκτη ανοργανωσιά, την πονηρή λαθρεπιβασία, την αυθαίρετη άσκηση εξουσίας, την περιφρόνηση του νόμου. Αυτή η νοοτροπία μας κατέστησε διεθνή περίγελο, αυτή πληρώνουμε σήμερα. Οι ξένοι δεν μας καταλαβαίνουν γιατί έχουν την ευτυχία να μη μετέχουν στο δικό μας τρόπο ζωής.

στης Βουλής τα έδρανα

Το καλό πράγμα αργεί να γίνει...

Posted: March 15th, 2010, 5:36pm MDT by Insider®

Στις 27 Ιανουαρίου 2010, το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ σε ανακοίνωσή του μεταξύ άλλων, και υπό τον τίτλο "Προγραμματισμός Δράσης", έλεγε: "Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ θα καλέσει τα μέλη της Ενωσης στην 1 η Τακτική Γενική Συνέλευση στο 1 ο δεκαήμερο του Μαρτίου, όπου και θα προτείνει χρονοδιάγραμμα ως τις εκλογές"...Οσοι σπεύσουν να βγάλουν συμπεράσματα περί ασυνέπειας, ας συγκρατηθούν! Η ανακοίνωση δεν διευκρίνιζε

E-Lawyer

e-legal: Η Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για κάμερες και DNA

Posted: March 15th, 2010, 5:15pm MDT by e-Lawyer

To τρίτο επεισόδιο του e-legal από το tvxs.gr

var sc_project=894419; var sc_invisible=0; var sc_partition=7; var sc_security="8b0daec5";
View My Stats

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Θεολογική θεώρηση της οικονομικής κρίσεως

Posted: March 15th, 2010, 2:46pm MDT by Πάνος

Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά, Την περίοδο αυτή γίνεται ευρύτατος λόγος για την παγκόσμια οικονομική κρίση, η οποία δυστυχώς άγγιξε και την πατρίδα μας, ίσως σε μεγαλύτερη ένταση, από διάφορα αίτια. Και αυτό δημιουργεί συζητήσεις, προβληματισμούς και κατατίθενται προτάσεις για την έξοδο από αυτήν την κρίση. Το σημαντικό όμως είναι ότι η προσπάθεια για την αντιμετώπιση της καταστάσεως [...]
Stop the Wall

Posted: March 15th, 2010, 2:19pm MDT by sxoliasths

http://www.stopthewall.org/ Filed under: σχολιαστής
Ποιότητα

Posted: March 15th, 2010, 2:02pm MDT by sxoliasths

http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=15/03/2010&id=141395 Filed under: σχολιαστής
Προκλητικά «λίγες» οι μειώσεις αποδοχών σε βουλευτές και υπαλλήλους της Βουλής

Posted: March 15th, 2010, 12:50pm MDT by Πάνος

Εδώ μπορείτε να δείτε τα ολίγα που κόβονται: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=320231&dt=15/03/2010 …και η καλύβα είναι εδώ για να σας υπενθυμίσει τα σκανδαλώδη που παραμένουν: 50% φορολογική ατέλεια για τους βουλευτές Έξτρα αμοιβές στους βουλευτές όταν κάνουν τη δουλειά τους (πχ συμμετοχή σε επιτροπές) Παράλογα [...]
Ο Καρατζαφέρης φλερτάρει αγρίως το ΠΑΣΟΚ

Posted: March 15th, 2010, 11:00am MDT by Πάνος

Μετά τα μέτρα (που μας πήρε το ΠΑΣΟΚ) αλλά και προσωπικά τον Πάγκαλο, το Χρυσοχοϊδη και το Λοβέρδο, ήρθε η ώρα του Βενιζέλου να δεχτεί επαίνους από τον αρχηγό του ΛάΟΣ. http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=141586 Δεν θα έδινα σημασία, αλλά δυο σημεία του δημοσιεύματος μου τράβηξαν την προσοχή: Τι θέλει να πει ο ποιητής (Βενιζέλος) όταν [...]

Αθήναιου Βορβορυγμοί

Φώτα, κάμερα, twitter!

Posted: March 15th, 2010, 10:55am MDT by Αθήναιος

Για υψηλή ανάλυση/ανάγνωση εδώ.

hashtag xs10

username:vivian_e

Ή μέσω αυτή της σελίδας, δεξιά (ΠΑΝΤΑ! Πάντα Δεξιά!) κάτω από το “Τί μαγειρεύεις τώρα”, αν, βέβαια, την κάνετε refresh (πότε-πότε).

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

…ζει στο μισοσκόταδο της ένοχης αρπαχτής

Posted: March 15th, 2010, 10:31am MDT by sxoliasths

…Από τις δηλώσεις των υπουργών προς τους ευνοούμενούς τους και από τις υποσχέσεις που μοιράζει κάθε μέρα ο κάθε πικραμένος κυβερνητικός χαρτογιακάς, αλλά και από τις πυροσβεστικές δηλώσεις των υψηλόβαθμων στελεχών της κυβέρνησης συμπεραίνει κανείς ότι η κυβέρνηση αγωνίζεται να σώσει αυτό ακριβώς που χαντακώνει τη χώρα και που πρέπει να διαλύσει: το διεφθαρμένο δημόσιο [...]

E-Lawyer

Διαφωνίες σεισμολόγων: ελευθερία της έρευνας και διασπορά ψευδών ειδήσεων

Posted: March 15th, 2010, 6:31am MDT by e-Lawyer

Όπως έγινε γνωστό, η δήλωση ενός σεισμολόγου περί επικείμενου σεισμού οδήγησε έναν συνάδελφό του να ζητήσει την επέμβαση του εισαγγελέα, προφανώς για το αδίκημα της διασποράς ψευδών ειδήσεων που μπορούν να προκαλέσουν πανικό. Το θέμα αυτό προκάλεσε ζωηρό διάλογο ανάμεσα στους σεισμολόγους που θεωρούν ότι η εισαγγελική επέμβαση θα εμπόδιζε την ελευθερία της έρευνας και όσους θεωρούν ότι οι δηλώσεις αυτές δεν πρέπει να γίνονται ενώπιον της κοινής γνώμης, αλλά να περιορίζονται στην επιστημονική κοινότητα. Σήμερα ο σεισμολόγος αρνήθηκε ότι δήλωσε πως θα γίνει σεισμός, αλλά είπε ότι πρέπει να "έχουμε το νου μας" τις επόμενες 10-15 μερες.

Κατά τη γνώμη μου δεν πρόκειται για ένα ζήτημα που αφορά την ελευθερία της έρευνας. Αφορά όμως έναν περιορισμό της ελευθερίας του δημόσιου επιστημονικού λόγου. Aς δούμε το ποινικό αδίκημα της διασποράς ψευδών ειδήσεων.

Άρθρο 191

1. Σε φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και σε χρηματική ποινή καταδικάζεται όποιος διασπείρει με οποιονδήποτε τρόπο ψευδείς ειδήσεις ή φήμες ικανές να επιφέρουν ανησυχίες ή φόβο στους πολίτες ή να ταράξουν τη δημόσια πίστη ή να κλονίσουν την εμπιστοσύνη του κοινού στο εθνικό νόμισμα ή στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας ή να επιφέρουν διαταραχή στις διεθνείς σχέσεις της χώρας. Αν η πράξη τελέστηκε επανειλημμένα μέσω του τύπου, ο υπαίτιος καταδικάζεται τουλάχιστον σε φυλάκιση έξι μηνών και σε χρηματική ποινή τουλάχιστον πεντακοσίων ενενήντα (590) ΕΥΡΩ.

2. Όποιος από αμέλεια γίνεται υπαίτιος κάποιας από τις πράξεις της προηγούμενης παραγράφου τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους ή με χρηματική ποινή.

Ας δούμε τώρα και κατά πόσον συνιστά έναν περιορισμό της ελευθερίας της έκφρασης που επιτρέπεται βάσει της ΕΣΔΑ. Στην παράγραφο 2 του άρθρου 10 περιλαμβάνονται οι θεμιτοί περιορισμοί της ελευθερίας της έκφρασης:

"2. Η άσκησις τωv ελευθεριώv τoύτωv, συvεπαγoµέvωv καθήκovτα και ευθύvας δύvαται vα υπαχθή εις ωρισµέvας διατυπώσεις, όρoυς, περιoρισµoύς ή κυρώσεις, πρoβλεπoµέvoυς υπό τoυ vόµoυ και απoτελoύvτας αvαγκαία µέτρα εv δηµoκρατική κoιvωvία δια τηv εθvικήv ασφάλειαv, τηv εδαφικήv ακεραιότηταv ή δηµoσίαv ασφάλειαv, τηv πρoάσπισιv της τάξεως και πρόληψιv τoυ εγκλήµατoς, τηv πρoστασίαv της υπoλήψεως ή τωv δικαιωµάτωv τωv τρίτωv, τηv παρεµπόδισιv της κoιvoλoγήσεως εµπιστευτικώv πληρoφoριώv ή τηv διασφάλσισιv τoυ κύρoυς και αµερoληψίας της δικαστικής εξoυσίας."

Η πρώτη προϋπόθεση είναι να έχουμε πρόβλεψη του περιορισμού από το νόμο. Εδώ έχουμε το παραπάνω άρθρο του ποινικού κώδικα.

Η δεύτερη προϋπόθεση ορίζει όμως ότι ο νόμος αυτός πρέπει να αποτελεί αναγκαίο μέτρο σε μια δημοκρατική κοινωνία, για το σκοπό της προστασίας ορισμένων έννομων αγαθών. Εάν θεωρήσουμε ότι αυτά τα έννομα αγαθά απαριθμούνται περιοριστικά στην ΕΣΔΑ, δυσκολεύομαι να βρω σε ποιο από αυτά εντάσσεται η προστασία του κοινού από τον πιθανό πανικό λόγω της δήλωσης περί σεισμού. Δεν είναι θέμα εθνικής ασφάλειας και εδαφικής ακεραιότητας, δεν είναι θέμα προστασίας της τάξης και αντεγκληματικής πολιτική, ούτε θέμα υπόληψης ή δικαιωμάτων τρίτων.

Επομένως, ένας τέτοιος περιορισμός μου φαίνεται μάλλον αντίθετος στην ελευθερία της έκφρασης, όπως αυτή κατοχυρώνεται από την ΕΣΔΑ.

Στο αντίστοιχο άρθρο 19 παρ. 2 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, οι περιορισμοί χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες:

3. Η άσκηση των δικαιωμάτων, που προβλέπονται στην παράγραφο 2 του άρθρου αυτού, συνεπάγεται ειδικά καθήκοντα και ευθύνες. Μπορεί, επομένως, να υπόκειται σε ορισμένους περιορισμούς, οι οποίοι όμως πρέπει να προβλέπονται με σαφήνεια από το νόμο και να είναι απαραίτητοι:

α. Για το σεβασμό των δικαιωμάτων ή της υπόληψης των άλλων.

β. Για την προστασία της εθνικής ασφάλειας, της δημόσιας τάξης, της δημόσιας υγείας ή των χρηστών ηθών.

Στο (α) προβλέπονται ατομικά έννομα αγαθά και στο (β) προβλέπονται συλλογικά έννομα αγαθά. Εδώ προστίθεται και η κατηγορία "δημόσια υγεία" (όπως και τα ... "χρηστά ήθη"!) αλλά και πάλι δεν θεωρώ ότι η δήλωση ενός σεισμολόγου ότι πρέπει να έχουμε το νόυ μας μπορεί να επηρεάσει κάποιο από αυτά τα συλλογικά έννομα αγαθά. Οπότε η τυχόν εφαρμογή του ποινικού κώδικα θα ήταν αντίθετη και στο Διεθνές Σύμφωνο.
var sc_project=894419; var sc_invisible=0; var sc_partition=7; var sc_security="8b0daec5";
View My Stats

ΠΕΤΡΟΣ ΤΑΤΟΥΛΗΣ Πολιτικό ιστολόγιο

Το φιλότιμο των ολίγων και η αφιλοτιμία των πολλών…

Posted: March 15th, 2010, 6:23am MDT by Πέτρος Τατούλης

O κ. Παπανδρέου τις τελευταίες ημέρες παίζει ξεκάθαρα στο δικό του γήπεδο. Κοσμοπολίτης, καλλιεργημένος, μαθημένος στις διεθνείς συναναστροφές και τα fora, κινείται με χαρακτηριστική άνεση στην υφήλιο προκειμένου να διατρανώσει τα ελληνικά δίκια. Κι αυτό είναι μια πρώτη μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο σήμερα και το παρελθόν της εσωστρέφειας, του ψευτοτσαμπουκά και της κλειστοφοβίας. Η πρώτη αποτίμηση

The Reality Tape

Επιδοτήσεις φωτοβολταϊκών: για ποιους και γιατί;

Posted: March 15th, 2010, 4:10am MDT by Tassos

Δύο από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι αναπτυγμένες χώρες του πλανήτη είναι οι κίνδυνοι που εγκυμονεί η κλιματική αλλαγή και η σταθερή φυγή βιομηχανικών θέσεων εργασίας προς τις αναπτυσσόμενες οικονομίες της Κίνας και της ΝΑ Ασίας. Πιο επείγον από πολιτική και κοινωνική σκοπιά είναι το δεύτερο πρόβλημα καθώς ο μετασχηματισμός της βιομηχανικής οικονομίας σε οικονομία υπηρεσιών φαίνεται να απειλεί τη βιωσιμότητα του Κράτους Προνοίας — μιας κοινωνικής κατάκτησης βασισμένης στην ευημερία που έδωσαν οι βιομηχανικές δουλειές σε πλατειά κοινωνικά στρώματα στο δευτερο μισό του 20ου αιώνα.

Ως συνδυασμένη λύση των δυο προανεφερθέντων προβλημάτων έχει προταθεί η στροφή προς την «πράσινη» ανάπτυξη. Υποστηρίζεται, δηλαδή, ότι η επιτακτική περιβαλλοντική ανάγκη να αντικαταστήσουν οι ανανεώσιμες πηγές (ΑΠΕ) τους υδρογονάνθρακες ως κύρια πηγή ενέργειας, μπορεί να πυροδοτήσει μια νέα βιομηχανική ανάπτυξη στις πλούσιες χώρες και να δημιουργήσει θέσεις εργασίας που θα ξαναφέρουν μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού στη μεσαία τάξη. Δυστυχώς, αυτοί οι στόχοι δεν είναι αυτόματα συμβατοί.

Το κυριότερο εμπόδιο για την ανάδειξη της πράσινης ανάπτυξης σε σωτήρα της Δυτικής βιομηχανικής εργασίας και του περιβάλλοντος είναι το υψηλότερο κόστος της ενέργειας που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές. Οι τεχνολογίες για την εκμετάλλευση των ΑΠΕ δεν έχουν ακόμη γνωρίσει τις οικονομίες κλίμακας των τεχνολογιών συμβατικής παραγωγής ενέργειας, ενώ ταυτόχρονα το περιβαλλοντικό κόστος δεν συμπεριλαμβάνεται στην τιμή της ενέργειας από υδρογονάνθρακες. Χωρίς να εκλείψουν οι παραπάνω διαφορές η πράσινη ανάπτυξη δε θα μπορέσει να αναστείλει τις συνέπειες του φαινομένου του θερμοκηπίου. Ταυτόχρονα, η αύξηση της τιμής της ενέργειας από κάρβουνο και η συμπίεση του κόστους παραγωγής φωτοβολταϊκών (Φ/Β) ή ανεμογεννητριών είναι πρακτικές που αν εφαρμοστούν χωρίς ρύθμιση θα πλήξουν άμεσα τις τάξεις που η πράσινη ανάπτυξη υπόσχεται να βοηθήσει.

Η διαμόρφωση των τιμών της ενέργειας από συμβατικές πηγές είναι σε πολλές περιπτώσεις πολιτικό ζήτημα. Η Ελλάδα έχει τη δεύτερη πιο φτηνή κιλοβατώρα στην ΕΕ (7,98 λεπτά*) χάρη σε ένα συνδυασμό κοινωνικής τιμολογιακής πολιτικής και φτηνού λιγνίτη. Με βάση τις πρόσφατες χονδρικές τιμές Φ/Β στοιχείων, το κόστος^ της κιλοβατώρας από ένα απλό Φ/Β έργο στην Ελλάδα που θα λειτουργεί για 30 χρόνια κυμαίνεται ανάμεσα στα 25 και 30 λεπτά. To 2007 ήταν πλησιέστερα στα 40 λεπτά και το 2014 μπορεί να πέσει κάτω από τα 20 λεπτά. Αν και σε κάθε περίπτωση αυτό το κόστος είναι ανταγωνιστικό του πραγματικού κόστους ηλεκτροπαραγωγής στα νησιά κατά τους θερινούς μήνες, είναι προφανές ότι με την παρούσα τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος δεν πρόκειται να γίνουν Φ/Β έργα στη χώρα χωρίς επιδοτήσεις κάποιας μορφής.

Οι επιδοτήσεις για τις ΑΠΕ έχουν ιστορία δεκαετιών σε παγκόσμιο επίπεδο και ο στόχος τους είναι η δημιουργία μιας κρίσιμης μάζας ζήτησης ώστε να γίνουν οι απαραίτητες επενδύσεις στο σύστημα παραγωγής και να μειωθεί το κόστος εκμετάλλευσης των ΑΠΕ χάρη στις οικονομίες κλίμακας, την αθροιστική τεχνογνωσία και την πιο δραστήρια βιομηχανική και εφαρμοσμένη έρευνα. Όμως το βέλτιστο πλαίσιο επιδοτήσεων είναι πρόβλημα για πολύ δυνατούς λύτες: η ισορροπία ανάμεσα στο κόστος και την αποτελεσματικότητά τους είναι ασταθής ενώ η αβεβαιότητα για τη μορφή και το ύψος τους σε βάθος χρόνου μπορεί να οδηγήσει σε υπερεπένδυση ή καθίζηση.

Επίσης, οι επιδοτήσεις του κόστους της «πράσινης» κιλοβατώρας δεν είναι ικανές από μόνες τους να πυροδοτήσουν στιβαρή ανάπτυξη. Η παταγώδης αποτυχία του ν. 3468/2006 να αναπτύξει την ελληνική αγορά Φ/Β παρά τη γενναιόδωρη τιμή αγοράς του ρεύματος και την ταυτόχρονη ένταξη των έργων στον αναπτυξιακό νόμο αποτελεί το τέλειο παράδειγμα: κανένας αναπτυξιακός στόχος δεν μπορεί να επιτευχθεί στην απουσία συνολικού σχεδιασμού.

Φτάνουμε έτσι στο ζητούμενο κάθε αναπτυξιακής πολιτικής: ποιος είναι ο απώτερος στόχος και πώς θα εδραιωθούν τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα για να επιτευχθεί. Η Γερμανία, παρά την εξαιρετικά μέτρια ηλιοφάνειά της, επιδοτεί πλούσια το ρεύμα από Φ/Β εδώ και χρόνια. Ως αποτέλεσμα οι γερμανικές εταιρείες κατέχουν μεγάλα μερίδια αγοράς σε όλο το φάσμα της αξιακής αλυσίδας και πλήθος βιομηχανικών εργατών στην πρώην Ανατολική Γερμανία χρωστούν τις δουλειές τους στη ζήτηση που έσπειραν οι επιδοτήσεις. Ταυτόχρονα, τα γερμανικά ερευνητικά ινστιτούτα πρωτοπορούν στην έρευνα σχετική με Φ/Β ενώ δεν είναι υπεβολή να πούμε ότι χάρη στην επιβάρυνση των γερμανικών τιμολογίων ηλεκτρισμού κατά λίγα Ευρώ το χρόνο απογειώθηκε η παγκόσμια βιομηχανία Φ/Β.

Βέβαια οι επιδοτήσεις οφείλουν να μειώνονται διαρκώς ώστε να απογαλακτιστεί η νεότευκτη αγορά και να μειωθεί η τιμή της πράσινης ενέργειας. Αυτή η μείωση πιέζει για ολοένα χαμηλότερο κόστος παραγωγής, οπότε οι κατασκευαστές μετατοπίζονται προς στην Κίνα και τη ΝΑ Ασία για να εκμεταλλευτούν το χαμηλό εργατικό κόστος και την υπάρχουσα υποδομή των βιομηχανιών ημιαγωγών και ηλεκτρονικών ειδών. Το επαπειλούμενο αποτέλεσμα είναι πάλι η αποψίλωση των αναπτυγμένων χωρών από παραγωγικές βιομηχανίες.

Αντιδρώντας, οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν φορολογικές ελαφρύνσεις και την ανεκμετάλλευτη τεράστια εσωτερική αγορά τους για να προσελκύσουν βιομηχανικές επενδύσεις από Κινέζους και Ευρωπαίους κατασκευαστές. Παράλληλα, χάρη στον πυρετό που δημιούργησαν οι ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και στο πλεόνασμα Venture Capital στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας, είδαν τη Silicon Valley να απορροφά πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια για να αναπτύξει νέες τεχνολογίες Φ/Β σε βιομηχανική κλίμακα..

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον είναι απαραίτητο να ξεκαθαρίσει η Ελλάδα τι ρόλο μπορεί και θέλει να παίξει στην αγορά των ΑΠΕ και δη των Φ/Β: μπορεί να γίνει παραγωγός καινοτομίας χωρίς σχετική έρευνα υψηλού επιπέδου σε παν/μια και ερευνητικά κέντρα, χωρίς επιχειρηματική παράδοση σε νέες τεχνολογίες; Μπορεί να ανταγωνιστεί ως παραγωγός προϊόντων χαμηλού κόστους τους κολοσσούς της ΝΑ Ασίας; Μπορεί έστω να εξάγει την τεχνογνωσία που θα αποκτήσουν οι ντόπιες κατασκευαστικές και η ΔΕΗ από την εγκατάσταση Φ/Β μονάδων και την ενσωμάτωσή τους στο δίκτυο;

Δράσεις όπως η ενίσχυση του ΚΑΠΕ στα πρότυπα του Αμερικανικού Εθνικού Εργαστηρίου Ανανεώσιμης Ενέργειας, η δημιουργία εθνικού κέντρου αριστείας για την έρευνα στα Φ/Β, η κωδικοποίηση των προδιαγραφών κατασκευής και διασύνδεσης, η επιθετική προώθηση των Φ/Β στα μη διασυνδεδεμένα νησιά με την απαραίτητη τεχνική στήριξη από τη ΔΕΗ, η ορθολογικοποίηση της αγοράς ενέργειας, μπορούν να σηκώσουν την Ελλάδα ψηλότερα από το επιπεδο του καταναλωτή και εισαγωγέα εξοπλισμού και τεχνογνωσίας. Έτσι θα πιάσουν τόπο και οι επιδοτήσεις.

Εν τέλει, θα είναι κρίμα να μην μπορέσει η χώρα να εκμεταλλευτεί στο έπακρο έναν άφθονο ανανεώσιμο φυσικό πόρο με μοναδικά συγκριτικά πλεονεκτήματα καθώς επιτρέπει την παραγωγή ενέργειας κοντά στα κέντρα κατανάλωσης και παρέχει τη μέγιστη ισχύ την ώρα της αιχμής της ζήτησης.

* Τιμή Ιουλίου 2009
^ υπολογισμένο με τη μέθοδο Levelized Cost of Energy

[Μια πιο συνοπτική έκδοση του άρθρου δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή της Κυριακής, 14/3/2010]

Παρεμβάσεις | Τύποι Άρθρων | NewsTime

"Μεγάλη αναταραχή, ωραία κατάσταση"

Posted: March 15th, 2010, 3:10am MDT by Τάσος Παππάς

Κοινωνική έκρηξη προ των πυλών; Η φράση του Μάο, που έχει γίνει πια κλισέ, «μεγάλη αναταραχή, ωραία κατάσταση» πρέπει να συμπληρωθεί με το ερώτημα: «ωραία κατάσταση, αλλά για ποιόν;».

Ενστάσεις

«Kalimera!» (Mια πολιτική ιστορία)

Posted: March 15th, 2010, 2:17am MDT by Καμπύλης Τάκης

Aπό τον «Mύθο», το περυσινό διαφημιστικό σλόγκαν του EOT, στο φετινό, στην «kalimera», η απόσταση είναι μεγάλη. Περίπου συγκρούονται δύο διαφορετικές Eλλάδες. H περισσότερο «ελληνική» με την περισσότερο «σύγχρονη». Στην πρώτη αναδεικνύεται ως μήνυμα (προϊόν) το εθνικό - ξεχωριστό, αντίθετα στη δεύτερη προβάλλεται (και) η δυνατότητα μιας κοινής γλώσσας (επικοινωνίας) έστω και μέσα από μία λέξη.
Aυτές οι δύο «Eλλάδες» διαδέχτηκαν πολλές φορές η μία την άλλη στην ιστορία του ελληνικού κράτους. H πρώτη, η πιο «εθνική», ήταν και είναι περισσότερο φοβική απέναντι στους ξένους (στις Προστάτιδες Δυνάμεις) - αλλά όχι πάντα χωρίς αιτία.

Πολλές φορές είχε αλλάξει και η οπτική των άλλων για την Eλλάδα ή είχε ενταχθεί στο πλαίσιο των πολιτικών συγκυριών. Kαι όπως άλλαζαν αυτές, άλλαζε και η σημασία του ελληνικού κράτους. Aπό «ανάχωμα πολιτισμού» σύντομα μεταβλήθηκε σε «ενοχλητικό κουτάβι που απειλεί τη σταθερότητα».

Tο ελληνικό κράτος γεννήθηκε με δύο σταθερές: Tην «εξ ιστορίας» ευρωπαϊκή του πορεία - ένταξη και ένα τεράστιο χρέος. Ωστόσο υπενθυμίζουμε ότι η ιδέα δημιουργίας ενός ελληνικού κράτους ζυμώθηκε «έξω», ως απότοκη συνέπεια μιας θαυμαστής άνθησης της κλασικής αρχαιότητας στη Δύση και κυρίως στην Eυρώπη. Στο εσωτερικό, αυτή η στενή σχέση του κλασικού «χθες» με το ελληνικό «σήμερα» ερμηνεύτηκε, χρησιμοποιήθηκε, από το νέο κράτος ως συμβόλαιο τιμής. H αρχαία Eλλάδα γέννησε την Eυρώπη, η οποία δεν μπορεί παρά να εγγυάται την ασφάλεια των απογόνων εκείνων που γέννησαν και την Eυρώπη.

Tο συμβόλαιο τιμής, η ιερότητά του είναι χαρακτηριστική από τον τρόπο -θα υπενθυμίσει η Αντα Διάλλα (επίκουρη καθηγήτρια Iστορίας και Ιστορίας της Tέχνης στην Aνωτάτη Σχολή Kαλών Tεχνών)- με τον οποίο έγινε η χρήση του Φιλελληνισμού στο πλαίσιο των ευρύτερων πολιτικών αλλαγών. Aπό την ελληνική μνήμη αποσιωπήθηκε πλήρως η σχετικά γρήγορη ανακοπή του φιλελληνικού ρεύματος. Που προήλθε από την απογοήτευση της σύγκρισης των αρχαίων Eλλήνων με τους επαναστατημένους. Aλλά και οι Ελληνες δύσκολα μπορούσαν να καταλάβουν τι ευθύνες έχουν που δεν περιδιάβαζαν σε ακαδημίες φορώντας χλαμύδες, αλλά στα πλινθόκτιστα στενά των μεσαιωνικών τουρκικών πόλεων. Kαι δύσκολα επίσης καταλάβαιναν τη ροπή των Φιλελλήνων σε μονομαχίες και κρασί. Ομως από την επίσημη μνήμη αυτά αποσιωπήθηκαν. Για πολύ καιρό -θα πει η Λίνα Λούβη (επίκουρη καθηγήτρια Iστορίας στο Πάντειο)- αμφισβήτηση της ευρωπαϊκής προοπτικής του νέου κράτους δεν υπήρξε. («Παρότι αν προσέξει κανείς τον λόγο του λεγόμενου ρωσικού κόμματος, θα διακρίνει έναν έντονο αντιδυτικισμό».)

Η συνέχεια εδώ.

e-rooster.gr

Παρακαμπτήριοι δρόμοι

Posted: March 15th, 2010, 1:19am MDT by Aλέκος Παπαδόπουλος

Η οικονομική κρίση θέτει τον ελληνικό λαό ενώπιον καίριων διλημμάτων: Ή θα ζήσει την τελευταία πράξη του δράματος ή την αρχή μιας νέας εποχής. Ή η κυβέρνηση θα προωθήσει άμεσα τώρα τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής κοινωνίας, χωρίς τους αταβισμούς του παρελθόντος, ή θα επικαθίσει ο παγετώνας μιας παρατεταμένης και χαίνουσας μεταβατικής περιόδου.
αποκατάσταση της δημοσιονομικής σταθερότητας και η ισορροπία του ισοζυγίου εξωτερικών πληρωμών είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την οικονομική εξυγίανση της χώρας
Η αισιοδοξία για το μέλλον της χώρας περνά μόνο μέσα από αποφασιστικές επιλογές και δράσεις με πρωτοτυπία και φαντασία και κυρίως από πολιτικές αποφάσεις με βουλησιαρχία, που μας οδηγούν στο παραπέρα δίλημμα: Ή μένει η χώρα μετέωρη ή αλλάζει, ανατρέποντας τις παραδοσιακές οικονομικές της λειτουργίες και εισάγει στη θέση τους νέες μορφές οργάνωσης και σύγχρονους θεσμούς, κυρίως στον ασθενή χώρο της δημόσιας διοίκησης. Οσοι τυχόν επικαλούνται τις αυτονόητες αυτές πραγματικότητες οφείλουν, πρώτον, να τις νιώθουν και να μην τις υποδύονται για λόγους εντυπώσεων και, δεύτερον, να τις υλοποιούν πρακτικά και άμεσα.

Για την έξοδο από την κρίση έχω εδώ και καιρό καταλήξει σε δύο βασικά συμπεράσματα, για την ορθότητα των οποίων έχω απόλυτη πεποίθηση. Πρώτον, ότι η αποκατάσταση της δημοσιονομικής σταθερότητας και η ισορροπία του ισοζυγίου εξωτερικών πληρωμών είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την οικονομική εξυγίανση της χώρας. Οσοι πιστεύουν ότι μπορεί η χώρα ν’ αναπτυχθεί οικονομικά χωρίς να χτυπηθούν καίρια οι δύο αυτές ανισορροπίες, δεν είναι καλοί σύμβουλοι και δεν πρέπει ο λαός να τους εμπιστεύεται.

Το δεύτερο συμπέρασμά μου είναι ότι η οικονομική αναστήλωση της χώρας περνά μέσα απ’ τον κρατικό μηχανισμό. Δυστυχώς, με τη σημερινή διοικητική μηχανή είναι αδύνατη η εκτέλεση ενός μεσομακροχρόνιου προγράμματος οικονομικής ανάπτυξης, αλλά ακόμα και η εφαρμογή των στοιχειωδέστερων μέτρων για την αντιμετώπιση των σημερινών δυσχερειών είναι προβληματική.

Η χώρα θέλει αυτές τις έκτακτες στιγμές άλλα διοικητικά εργαλεία. Μέχρις ότου η κυβέρνηση ολοκληρώσει την προετοιμασία της για τη ριζική αναδιοργάνωση των δημοσίων υπηρεσιών και έπειτα από χρόνια αρχίσουν ν’ αποδίδουν, θα μπορούσε να προχωρήσει αμέσως τώρα σε ad hoc και γρήγορης απόδοσης επιλογές στη δράση της διοικητικής μηχανής. Η επιλογή αυτή των ad hoc παρεμβάσεων, που παρακάμπτουν την παγιωμένη, αδρανούσα, αναποτελεσματική και χωρίς αποδοτικότητα σημερινή ιεραρχική διοικητική πυραμίδα (εισηγητές, τμηματάρχες, διευθυντές, γενικοί διευθυντές), είναι μονόδρομος για την επαχθή μεταβατική περίοδο που διερχόμαστε. Πολύ περισσότερο που το ελληνικό πολιτικό σύστημα δεν λειτουργεί στον βαθμό που το συναντάς σε προηγμένες χώρες με τη λογική statesman, δηλαδή με το ν’ ασχολείται περισσότερο με τις κρατικές υποθέσεις και λιγότερο με τις πολιτικές διατυπώσεις. Η ενεργοποίηση με άλλους τρόπους της διοικητικής μηχανής πέρα από τα δυσκίνητα θέσφατα και τα καθιερωμένα είναι αναγκαστική επιλογή βασικής προτεραιότητας.

Υπάρχουν πολλές επιλογές στην κατεύθυνση αυτή, αρκεί να μην απορρίπτεται για λόγους αυταρέσκειας η θεσμική μνήμη. Η κυβέρνηση σήμερα καλείται να διαχειριστεί αμελλητί πολλά ασθενή πεδία της δημόσιας διοίκησης, που η ίαση και ενεργοποίησή τους αποτελούν βασική προϋπόθεση επιτυχίας για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του οικονομικού ζητήματος. Υποχρεούται να υλοποιήσει άμεσα μέτρα οικονομικά, κοινωνικά, αναπτυξιακά, αλλά και ειδικά και σύνθετα προγράμματα που συνάπτονται με τα μέτρα που εξήγγειλε και τους στόχους που έθεσε με τις πολιτικές της αποφάσεις. Χρόνο δεν έχει, ενώ οι κλασικές διοικητικές φόρμες καθώς και το ανθρώπινο δυναμικό, ακόμα και με τα ικανά στελέχη που περιλαμβάνει, με τον τρόπο που είναι διατεταγμένο, είναι ανεπαρκές. Πρέπει ν’ αναζητήσει παρακαμπτήριους διοικητικούς δρόμους, όπως κάναμε με τα ΚΕΠ, εφαρμογή «Καποδίστρια», Ολυμπιακούς Αγώνες κ.λπ. Να επιλέξει έξυπνες λύσεις που είτε εφαρμόστηκαν κατά το παρελθόν σε ανάλογες περιστάσεις είτε να τις εμπλουτίσει με νέες σκέψεις.
οι βραδείες μεταρρυθμίσεις σπανίως επιτυγχάνουν τον σκοπό τους, γιατί εν τω μεταξύ η χώρα συνηθίζει στην κατάσταση, η οποία προκάλεσε την πίεση για μεταρρύθμιση και γιατί η πίεση και ο ενθουσιασμός, που χωρίς αυτά τα στοιχεία καμιά μεταρρύθμιση δεν επιτυγχάνει, βαθμηδόν εξανεμίζονται
Θα πρότεινα να εξετάσει και να εφαρμόσει, με κάποια επικαιροποίηση, την ιδέα των Ομάδων Διοίκησης Εργου κατά υπουργεία και περιφέρειες, που με επιτυχία καθιερώσαμε από το 1997 με νόμο στη Βουλή. Ηταν μια πρωτοποριακή μορφή συλλογικής διοικητικής δράσης, που προκάλεσε και διεθνές ενδιαφέρον, προκειμένου να ξεπεράσουμε τις αγκυλώσεις και τα στερεότυπα της δημοσιοϋπαλληλικής δομής, ώστε να υλοποιηθούν γρήγορα και αποτελεσματικά τα τότε προγράμματα και έργα οργανωτικού και διοικητικού εκσυγχρονισμού και δράσεις ειδικών σύνθετων προγραμμάτων ή εκτάκτων αναγκών.

Οι ομάδες αυτές δεν έχουν σχέση με τις γνωστές ευρωβόρες διοικητικές επιτροπές, αλλά ο καινοτόμος χαρακτήρας τους συνίσταται στο γεγονός ότι συγκροτούνται σε μεικτές μορφές από τους άριστους της δημόσιας διοίκησης, από εξειδικευμένα στελέχη φορέων του ευρύτερου δημόσιου τομέα καθώς και από ιδιώτες εμπειρογνώμονες με ειδικές γνώσεις επιστημονικής κατάρτισης και πείρας, που μπορούν να συμβάλλουν στη διεξαγωγή συγκεκριμένων προγραμμάτων και έργων.

Ομάδες διοίκησης έργου θα μπορούσαν να αναπτυχθούν, ενδεικτικά, για την ολοκλήρωση του σχεδιασμού και την εφαρμογή της καινοτόμου ιδέας του «προϋπολογισμού προγραμμάτων», για τη συγκρότηση επιχειρησιακού προγράμματος για συνδεδεμένα έργα διοικητικού εκσυγχρονισμού, για την εφαρμογή του ΕΣΠΑ, για τη συντονισμένη παρακολούθηση, αξιολόγηση και βελτίωση των συστημάτων προμηθειών προϊόντων και υπηρεσιών των υπουργείων και γενικότερα των φορέων του δημοσίου τομέα.

Δεν ζούμε σε εποχή «ήρεμων νερών». Η οικονομία μας έχει σοβαρά και δυσεπίλυτα προβλήματα και το σημαντικότερο, κατά την άποψή μου, πρόβλημα είναι ότι δεν έχει θέσει ακόμη μετρήσιμους στόχους. Μια συνήθης και ανέμελη πολιτική διαχείριση θα έμοιαζε απελπιστικά «φρόνιμη» επιλογή τη στιγμή που οι περιστάσεις απαιτούν έξυπνες και ριζοσπαστικές πρωτοβουλίες.

Δεν συμφωνώ μ’ όλους εκείνους, οι οποίοι προτείνουν τον δρόμο των χαμηλών και σταδιακών μεταρρυθμίσεων. Κατά τη γνώμη μου οι βραδείες μεταρρυθμίσεις σπανίως επιτυγχάνουν τον σκοπό τους, γιατί εν τω μεταξύ η χώρα συνηθίζει στην κατάσταση, η οποία προκάλεσε την πίεση για μεταρρύθμιση και γιατί η πίεση και ο ενθουσιασμός, που χωρίς αυτά τα στοιχεία καμιά μεταρρύθμιση δεν επιτυγχάνει, βαθμηδόν εξανεμίζονται. Ο τραγικός ρεαλισμός της ιστορίας λειτουργεί ερήμην των βραδυπορούντων.

Αλέκος Παπαδόπουλος

———————————————————

Σημειώσεις:
Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 14/3/2010

Cognitariato

ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΗΔΟΝΙΣΜΟΣ

Posted: March 14th, 2010, 11:25pm MDT by Elias

Institute of Diplomacy and Global Affairs
Athens, Plaka, Ypitou 17b

Forhcoming event, 23 March 2010, 18.30 pm

''Governmental Hedonism''

Elias Karavolias, Economist

Η παγκόσμια οικονομία , από τον Οκτώβριο του 2008 μέχρι και σήμερα, δέχθηκε την μεγαλύτερη ένεση κρατικού χρήματος μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, με σκοπό την εξομάλυνση της κρίσης στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Χρήμα των φορολογουμένων από στις μεγάλες δυτικές κοινωνίες ,αλλά και στην Ελλάδα, διοχετεύτηκε στον τραπεζικό κλάδο, με το πρόσχημα να τονωθεί η οικονομική δραστηριότητα και να μην καταρρεύσει η εμπιστοσύνη στις αγορές. Σε πολλές δε περιπτώσεις, υπήρξαν άμεσες κρατικοποιήσεις( AIG στις ΗΠΑ, Northern Rock στην Μ. Βρεττανία, κ.α), δηλαδή επανεμφάνιση του κράτους –σωτήρα(!) κατά πολλούς…
Στα μέτρα που προωθούνται για να αντιμετωπιστεί η κρίση, πολλοί έσπευσαν να διακρίνουν την επάνοδο του «κρατικού παρεμβατισμού», την «επιστροφή του μαρξισμού» ή την αναπόδραστη πορεία προς ένα νέο κεϊνσιανισμό του 21ου αιώνα. Εξαιρετικά συμβολικό εδώ είναι το παράδειγμα του σοσιαλδημοκράτη υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας , Στόινμπεργκ, που στις 12/9/2009 χαρακτήριζε «πεταμένα λεφτά» αυτά που διοχετεύονται σε κεϊνσιανές ρυθμίσεις, αλλά ένα μήνα μετά δήλωνε ότι «ορισμένα τμήματα της θεωρίας του Μαρξ δεν είναι και τόσοι κακά».

Το επιχείρημα περί επιστροφής του κρατικού παρεμβατισμού στηρίζεται στην εξής απλουστευτική και βαθιά λαθεμένη εξίσωση (που, δυστυχώς, υιοθετούν και αρκετές συνετές φωνές ): οτιδήποτε κρατικό είναι εξ ορισμού κοινωνικά αποτελεσματικό και φιλεργατικό !
Ωστόσο, η οικονομική και πολιτική παρέμβαση του κράτους , όταν νομοθετεί ,όταν κρατικοποιεί, όταν αυξάνει ή περιορίζει τα δημόσια ελλείμματα, όταν αναπτύσσει επιχειρηματική δράση , έχει έντονα αρνητικά αποτελέσματα για τις κοινωνικές ισορροπίες και την εύρυθμη λειτουργία των ελεύθερων οικονομιών.
Στη βάση όλων αυτών, οι κρατικές παρεμβάσεις της περιόδου που ζούμε δεν συνιστούν ένα σύγχρονο ‘’ new deal’ ούτε μια επανεμφάνιση του κεϊνσιανισμού, ο οποίος ούτως ή άλλως, δεν ταυτίζεται απλώς και μόνο με τις αυξημένες κρατικές χρηματοδοτήσεις –επενδύσεις- επιχειρήσεις !

Τα βαθύτερα αίτια της χρηματοπιστωτικής κρίσης στις ΗΠΑ ,έχουν- όπως αναλυτικά και παραστατικά θα αποδείξουμε- την σφραγίδα του ‘’μακρυχέρη’’ κρατικού νομοθέτη και ρυθμιστή! Τα δημοσιονομικά ελλείμματα της νέας κρίσης που σέρνουν τις οικονομίες στην ύφεση, δεν είναι σίγουρα προιόν της ανεξέλεγκτης λειτουργίας των αγορών! Φορολογικές επιδρομές και κρατικοποιήσεις ιδιωτικών εταιρειών ή ανασυγκρότηση προβληματικών κρατικών οργανισμών, είναι το εύκολο φάρμακο των κυβερνήσεων στις στρεβλώσεις των αγορών…

Κανείς δεν αρνείται την ρυθμιστική και εποπτική παρέμβαση των κρατικών αρχών στις οικονομικές ανισορροπίες, ούτε την αναγκαία κρατική μέριμνα αναδιανεμητικής κοινωνικής πολιτικής. Κανείς επίσης δεν αρνείται την απληστία και την αλαζονεία μεγάλων -κερδοσκόπων και ισχυρών του χρήματος, όμως μέσα όμως από τις ‘’σωτήριες’’ δήθεν παρεμβάσεις , την αναγκαία λήψη μέτρων και την ψευδαισθητική πανοπλία που χαρίζει μια κυβέρνηση στους πολίτες της , ουσιαστικά χειροτερεύει την οικονομική λειτουργία των κοινωνιών και ευνοεί τους αληθινούς κερδοσκόπους( πολιτικούς –χειριστές της οικονομικής πολιτικής) να παίρνουν μέτρα ανεξέλεγκτα, χωρίς πυξίδα και γνώση των καταστάσεων .

Χρειαζόμαστε αγορές με κανόνες, όχι με αλυσίδες ,ώστε να μην επιταχύνεται η ύφεση στις οικονομίες, να μην λεηλατείται ο δημιουργικός μόχθος και πλούτος από την βάρβαρη φορολογία και την πολιτική της αφειδούς σπατάλης κρατικών πόρων.
Ακόμη και ο ίδιος ο Κeynes μας έδειξε οτι

΄΄ …είναι δυνατόν να βελτιωθεί η λειτουργία της οικονομίας του laissez-faire , αν η κυβέρνηση έχει τις πληροφορίες, την ικανότητα και τη θέληση να παρέμβει με την πολιτική της ,προς όφελος της κοινωνίας΄΄

Το ερώτημα λοιπόν είναι αν έχουν οι κυβερνήσεις την ικανότητα και την θέληση να χειριστούν τις πληροφορίες των αγορών ! Εκτός και αν δεν μπορούν να δουν κάν τις πληροφορίες αυτές!

Οι εγκαθετοι

ΟΝΝΕΔ: Ανταπόκριση & παραλειπόμενα από το ΣΕΦ

Posted: March 14th, 2010, 7:39pm MDT by Nikos Sotiropoulos

Η διαδικασία του εκτάκτου συνεδρίου ήταν απαράδεκτη. Γηπεδικά συνθήματα, ασφυκτικό κλίμα στο στάδιο του βόλλεϋ στο ΣΕΦ. Πραγματικά πολύ δύσκολο να ακουστούν οι ομιλητές. Οι σύνεδροι δεν ήταν διαπιστευμένοι. Έτσι κι αλλιώς, βέβαια, η λίστα συνέδρων που είχε αναρτηθεί ήταν άκυρη γιατί με ευθύνη τόσο του προέδρου της Οργανωτικής Επιτροπής, Γ. Τζούτζα όσο και του Υπεύθυνου Λεκανοπεδίου Μ. Τσίγκα,

Η Γενιά των 700 ευρώ

Η καμπάνα χτυπάει για τα ρετιρέ

Posted: March 14th, 2010, 6:02pm MDT by G700

Στις αρχές Μαρτίου, μια χούφτα απολυμένων της πρώην Ολυμπιακής Αεροπορίας κατέλαβαν το Εθνικό Λογιστήριο και έκλεισαν με οδοφράγματα την οδό Πανεπιστημίου. Η κατάληψη που κράτησε δέκα μέρες, αποτέλεσε μέγιστη πρόκληση για τη συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας. Την ώρα που οι περισσότεροι Έλληνες εργαζόμενοι κλήθηκαν να προβούν σε θυσίες για να σωθεί η οικονομία, μερικές δεκάδες προνομιούχοι υπάλληλλοι μιας πρώην ΔΕΚΟ αποφάσισαν να προκαλέσουν ασφυξία στο κράτος και κυκλοφοριακή ανακοπή στο κέντρο της Αθήνας. Στόχος τους να περισώσουν σκανδαλώδεις ρυθμίσεις της χρυσής εθελούσιας εξόδου που τους έταξε η προηγούμενη κυβέρνηση στις 16 Σεπτεμβρίου 2009, λίγο πριν από τις εκλογές της 5ης Οκτωβρίου. Ποιες είναι αυτές; Μετάταξη στο δημόσιο με μισθό Ολυμπιακής ή προσαύξηση των ενσήμων κατά 50% προκειμένου να συνταξιοδοτηθούν πρόωρα.

Το “λουκέτο” Χατζηδάκη στην κρατική Ολυμπιακή δεν είναι απλά πανάκριβο -υπολογίζεται ότι στοιχίζει περίπου 1,4 δισ. ευρώ όσο δηλαδή και το σύνολο του 14ου μισθού των ΔΥ- είναι και σκανδαλώδες από άποψη κοινωνικής δικαιοσύνης. Που ακούστηκε κάποιος ο οποίος απολύεται, αντί να λαμβάνει την αποζημίωση που του αναλογεί, είτε να συνταξιοδοτείται πρόωρα, είτε να προσλαμβάνεται στο κράτος με το μισθολογικό καθεστώς της προηγούμενης δουλειάς του; Μήπως να απολυθούμε όλοι και στη συνέχεια να εκβιάσουμε την είσοδό μας στο δημόσιο με διπλάσιο μισθό;

Ορθά λοιπόν η κυβέρνηση αποφάσισε, αρχές Φεβρουαρίου, να μην κυρώσει την πράξη νομοθετικού περιεχομένου της ΝΔ, έτσι ώστε όσοι απολυμένοι της Ολυμπιακής μετατάσσονται στο δημόσιο να λαμβάνουν το μισθό της υπηρεσίας στην οποία μεταβαίνουν και έτσι ώστε να διατηρηθεί το κατώτατο πλαφόν των 10.500 ενσήμων για συνταξιοδότηση. Μιλάμε για κάτι το εντελώς αυτονόητο, που όμως δε γίνεται αποδεκτό απ' τα καλοταϊσμένα ρετιρέ.

Δυστυχώς γι' αυτούς, με το κλείσιμο του κέντρου της Αθήνας και την κατάληψη του Λογιστηρίου του κράτους αποδείχτηκε το μέγεθος της εγωιστικής και συμφεροντολογικής συμπεριφοράς των ομάδων που προσπαθούν δια της βίας να πείσουν τους πολίτες ότι η σκανδαλώδης εύνοια αποτελεί δικαιοσύνη.

Ε, λοιπόν οι πολίτες δεν το χάφτουν αυτό το παραμύθι πλέον. Η σιωπηλή πλειοψηφία των πολιτών απαιτεί να συνεισφέρουν όλοι δίκαια για να βγούμε από την οικονομική κρίση. Απαιτεί η ανάκαμψη να χτιστεί πάνω σε υγιείς βάσεις με κριτήριο την κοινωνική δικαιοσύνη και την παραγωγικότητα.

Η καμπάνα χτυπάει για τα ρετιρέ. Όχι μόνο για τους προνομιούχους της εργατικής αριστοκρατίας των ΔΕΚΟ, αλλά για όλα ανεξαιρέτως τα εγωιστικά συμφέροντα και τους ραντιέριδες -ΠΑΕ, παρασιτικούς επιχειρηματίες, φοροφυγάδες, αυτοτελώς φορολογούμενους, υπαλλήλους της Βουλής προστατευόμενους του εκάστοτε Προέδρου της και πολλούς άλλους- που έχουν συσωρευτεί στις δομές της οικονονομίας προκαλώντας παραγωγική αρτηριοσκλήρωση. Η κοινωνία είναι έτοιμη. Η προειδοποίηση που απυήθηνε ο πρωθυπουργός στα ρετιρέ το σαββατοκύριακο πρέπει γρήγορα να μεταφραστεί σε πρακτικά μέτρα.

λ:ηρ

Μια πολύ καλή ιδέα: Your Country Your Call

Posted: March 14th, 2010, 1:08pm MDT by podcast@irakliotis.gr (Leonidas Irakliotis)

http://www.yourcountryyourcall.com

North Michigan Avenue

Credit Default Swaps: Λαϊκισμός & Πραγματικότητα

Posted: March 14th, 2010, 8:03am MDT by Σ. Αθανασιάδης

Είναι πάντα ευχάριστο να βλέπει κανείς τους ομοεθνείς του να μαθαίνουν καινούριες λέξεις. Μετά τα spreads οι Έλληνες πρόσφατα ανακάλυψαν και τα Credit Default Swaps (CDS). Τα CDS (πολύ χοντρικά ασφάλεια σε ομόλογα), μπήκαν στο λεξιλόγιο μας μετά την καταγγελία του πρωθυπουργού στα διεθνή forums ότι χρησιμοποιήθηκαν από «κερδοσκόπους» για να προκαλέσουν την πτώχευση της χώρας. Αυτή η προσέγγιση των εξελίξεων θεωρείται προφανής από τα αριστερά μήντια στην Ελλάδα και έγινε αποδεκτή ακόμα και από έγκριτους δημοσιογράφους

Σε γενικές γραμμές, υπάρχουνε δύο εξηγήσεις για την εξέλιξη της κρίσης. Η προφανής για όσους βλέπουνε τα πράγματα απ’έξω είναι η ακόλουθη:

Μετά την αναθεωρηση του ελλείμματος προς τα πάνω, γίναμε η χώρα με το μεγαλύτερο έλλειμμα και την μικρότερη αξιοπιστία στην ΕΕ, μειώνοντας την δυνατότητα εξυπηρέτηση του χρέους. Η έλλειψη μέτρων για 6 μήνες έκανε τα πράγματα χειρότερα. Όσοι επενδυτές είχαν ελληνικά ομόλογα έτρεξαν να αγοράσουν ασφάλεια. Η ασφάλεια ακρίβυνε, ακολουθώντας τα spreads των ομολόγων. Κάποια hedge funds στοιχημάτισαν υπέρ της χρεωκοπίας ενώ κάποια άλλα κατά. Μετά τα μέτρα και κάποιες λεκτικές εγγυήσεις, η πιθανότητα χρεωκοπίας μειώθηκε. Κάποια hedge funds βγάλανε λεφτά, κάποια άλλα έχασαν.

Από την άλλη, η εγχώρια δημοφιλής εξήγηση είναι αυτή της συνομωσίας των «κερδοσκόπων», και στην πιο εξεζητημένη μορφή της πάει κάπως έτσι:

Όπως μας εξήγησε και ο Δελαστίκ του Έθνους, το χρέος της Ελλάδας συγκριτικά με άλλες χώρες δεν είναι ιδιαίτερα προβληματικό και άρα δεν είναι η αιτία του κακού. Αντίθετα, η αιτία είναι τα hedge funds που άρχισαν μαζικά και συνεννοημένα να αγοράζουν sovereign CDS για τα ελληνικά ομόλογα, ώστε τα spreads των πραγματικών ομολόγων να εκτοξευτούν δυσανάλογα, με αποτέλεσμα η ελληνική κυβέρνηση να μην έχει άλλη επιλογή από την χρεωκοπία. Παράλληλα, μεγάλες εφημερίδες όπως οι Financial Times που έχουνε κοινά συμφέροντα με τα hedge funds άρχισαν μια ορχηστρωμένη καμπάνια πανικού και παραπληροφόρησης. Ο γενναίος όμως ΓΑΠ έκανε μια απροσδόκητη κίνηση: πήρε μέτρα! Εκεί τα hedge funds πιάστηκαν εξ απήνης και χάσανε το παιχνίδι.

Το πρόβλημα με την δεύτερη θεωρία, όσο βολική και να είναι σε κάποιους, είναι ότι όλα τα υπάρχοντα δεδομένα είναι αντίθετα. Συγκεκριμένα:

- Οι καταξιωμένες εφημερίδες τύπου FT και WSJ το μοναδικό κίνητρο που έχουν είναι η αξιοπιστία τους και όχι τα όποια «κερδοσκοπικά παιχνίδια». Παρεμπιπτόντως, η ιστορία με τις υποτίθεται ψεύτικες φήμες που κυκλοφόρησε ο FT τον Ιανουάριο περί απόρριψης δανείου από την Κίνα αποδείχτηκε πέρα για πέρα αληθινή από το εγχώριο ΒΗΜΑ

- Αντίθετα με τα Δελαστικονομικά, οι επενδυτές που θέλουν να αξιολογήσουν την δυνατότητα εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους, αφενός το μετράνε όχι με απόλυτα νούμερα αλλά σαν ποσοστό επί του ΑΕΠ και αφετέρου (έκπληξη!) ΔΕΝ συνυπολογίζουν το ιδιωτικό χρέος (για το οποίο το κράτος δεν είναι υπεύθυνο). Όταν μετρήσουμε μόνο το δημόσιο χρέος, η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια στην ΕΕ (1).

- Η αγορά των CDS είναι πολύ μικρή για να επηρεάσει τα spreads των πραγματικών ομολόγων (περίπου $9 vs $400 billions). Στην πραγματικότητα, συμβαίνει μάλλον το αντίθετο, τα yields των πραγματικών ομολόγων καθορίζουν το κόστος ασφάλειας

- Ο πολύ αυστηρός γερμανικός financial regulator (ΒaFin) έψαξε αλλά ΔΕΝ βρήκε κανένα στοιχείο που να δείχνει οποιαδήποτε «κερδοσκοπία»:

« BaFin has, contrary to reports, not found that derivatives, otherwise known as “Credit Default Swaps,” were used to speculate against Greek government bonds.»

- Ήτανε πάντα στο χέρι της ελληνικής κυβέρνησης να τελειώσει τον πανικό με το να πάρει έγκαιρα μέτρα, όπως η Ιρλανδία. Το πρόβλημα μεγάλωσε όχι από τα hedge funds, αλλά από την καθυστέρηση της κυβέρνησης.

Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο λοιπόν που να δείχνει ότι η αγορά των CDS χρησιμοποιήθηκε για «κερδοσκοπία» εναντίον της Ελλάδος. Αντίθετα, αυτή η αγορά προσφέρει τα εργαλεία και την ρευστότητα που είναι αναγκαία για την διαχείριση ρίσκου των επενδυτών. Εάν δεν υπήρχαν τα CDS, οι επενδυτές των ομολόγων θα ζητούσανε μεγαλύτερο spread σαν αποζημίωση για την έλλειψη ρευστότητας και την συνεπακόλουθη αύξηση επενδυτικού ρίσκου.

e-rooster.gr

Credit Default Swaps: Λαϊκισμός & Πραγματικότητα

Posted: March 14th, 2010, 7:58am MDT by Στέφανος Αθανασιάδης

Είναι πάντα ευχάριστο να μαθαίνουμε καινούριες λέξεις. Μετά τα spreads, πρόσφατα ανακάλυψαμε και τα Credit Default Swaps (CDS). Τα CDS (πολύ χοντρικά ασφάλεια σε ομόλογα), μπήκαν στο λεξιλόγιο μας μετά την καταγγελία του πρωθυπουργού στα διεθνή forums ότι χρησιμοποιήθηκαν από «κερδοσκόπους» για να προκαλέσουν την πτώχευση της χώρας. Αυτή η προσέγγιση των εξελίξεων θεωρείται προφανής από τα αριστερά μήντια στην Ελλάδα και έγινε αποδεκτή ακόμα και από έγκριτους δημοσιογράφους

Σε γενικές γραμμές λοιπόν, υπάρχουνε δύο εξηγήσεις για την εξέλιξη της κρίσης. Η προφανής για όσους βλέπουνε τα πράγματα απ’έξω είναι η ακόλουθη:
Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο λοιπόν που να δείχνει ότι η αγορά των CDS χρησιμοποιήθηκε για «κερδοσκοπία» εναντίον της Ελλάδος. Αντίθετα, αυτή η αγορά προσφέρει τα εργαλεία και την ρευστότητα που είναι αναγκαία για την διαχείριση ρίσκου των επενδυτών. Εάν δεν υπήρχαν τα CDS, οι επενδυτές των ομολόγων θα ζητούσανε μεγαλύτερο spread σαν αποζημίωση για την έλλειψη ρευστότητας και την συνεπακόλουθη αύξηση επενδυτικού ρίσκου
Μετά την αναθεωρηση του ελλείμματος προς τα πάνω, γίναμε η χώρα με το μεγαλύτερο έλλειμμα και την μικρότερη αξιοπιστία στην ΕΕ, μειώνοντας την δυνατότητα εξυπηρέτηση του χρέους. Η έλλειψη μέτρων για αρκετούς μήνες έκανε τα πράγματα χειρότερα. Όσοι επενδυτές είχαν ελληνικά ομόλογα έτρεξαν να αγοράσουν ασφάλεια. Η ασφάλεια ακρίβυνε, ακολουθώντας τα spreads των ομολόγων. Κάποια hedge funds στοιχημάτισαν υπέρ της χρεωκοπίας ενώ κάποια άλλα κατά. Μετά τα μέτρα και κάποιες λεκτικές εγγυήσεις, η πιθανότητα χρεωκοπίας μειώθηκε. Κάποια hedge funds βγάλανε λεφτά, κάποια άλλα έχασαν.

Από την άλλη, η εγχώρια δημοφιλής εξήγηση είναι αυτή της συνομωσίας των «κερδοσκόπων», και στην πιο εξεζητημένη μορφή της πάει κάπως έτσι:

Όπως μας εξήγησε και ο Δελαστίκ του Έθνους, το χρέος της Ελλάδας συγκριτικά με άλλες χώρες δεν είναι ιδιαίτερα προβληματικό και δεν είναι η αιτία του κακού.

Αντίθετα, η αιτία είναι τα hedge funds που άρχισαν μαζικά και συνεννοημένα να αγοράζουν sovereign CDS για τα ελληνικά ομόλογα, ώστε τα spreads των πραγματικών ομολόγων να εκτοξευτούν δυσανάλογα, με αποτέλεσμα η ελληνική κυβέρνηση να μην έχει άλλη επιλογή από την χρεωκοπία. Παράλληλα, μεγάλες εφημερίδες όπως οι Financial Times που έχουνε κοινά συμφέροντα με τα hedge funds άρχισαν μια ορχηστρωμένη καμπάνια πανικού και παραπληροφόρησης. Ο γενναίος όμως ΓΑΠ έκανε μια απροσδόκητη κίνηση: πήρε μέτρα! Εκεί τα hedge funds πιάστηκαν εξ απήνης και χάσανε το παιχνίδι.

Το πρόβλημα με την δεύτερη θεωρία, όσο βολική και να είναι σε κάποιους, είναι ότι όλα τα υπάρχοντα δεδομένα είναι αντίθετα. Συγκεκριμένα:

- Οι καταξιωμένες εφημερίδες τύπου FT και WSJ το μοναδικό κίνητρο που έχουν είναι η αξιοπιστία τους και όχι τα όποια «κερδοσκοπικά παιχνίδια». (Παρεμπιπτόντως, η ιστορία με τις υποτίθεται ψεύτικες φήμες που κυκλοφόρησε ο FT τον Ιανουάριο περί απόρριψης δανείου από την Κίνα αποδείχτηκε πέρα για πέρα αληθινή από το εγχώριο ΒΗΜΑ)

- Αντίθετα με τα Δελαστικονομικά, οι επενδυτές που θέλουν να αξιολογήσουν την δυνατότητα εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους, αφενός το μετράνε όχι με απόλυτα νούμερα αλλά σαν ποσοστό επί του ΑΕΠ και αφετέρου (έκπληξη!) ΔΕΝ συνυπολογίζουν το ιδιωτικό χρέος (για το οποίο το κράτος δεν είναι υπεύθυνο). Όταν μετρήσουμε μόνο το δημόσιο χρέος, η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια στην ΕΕ .

- Η αγορά των CDS είναι πολύ μικρή για να επηρεάσει τα spreads των πραγματικών ομολόγων (περίπου $9 vs $400 billions). Στην πραγματικότητα, συμβαίνει μάλλον το αντίθετο, τα yields των πραγματικών ομολόγων καθορίζουν το κόστος ασφάλειας

- Ο πολύ αυστηρός γερμανικός financial regulator (ΒaFin) έψαξε αλλά ΔΕΝ βρήκε κανένα στοιχείο που να δείχνει οποιαδήποτε «κερδοσκοπία»:

« BaFin has, contrary to reports, not found that derivatives, otherwise known as “Credit Default Swaps,” were used to speculate against Greek government bonds.»

- Ήτανε πάντα στο χέρι της ελληνικής κυβέρνησης να τελειώσει τον πανικό με το να πάρει έγκαιρα μέτρα, όπως η Ιρλανδία. Το πρόβλημα μεγάλωσε όχι από τα hedge funds, αλλά από την καθυστέρηση της κυβέρνησης

Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο λοιπόν που να δείχνει ότι η αγορά των CDS χρησιμοποιήθηκε για «κερδοσκοπία» εναντίον της Ελλάδος. Αντίθετα, αυτή η αγορά προσφέρει τα εργαλεία και την ρευστότητα που είναι αναγκαία για την διαχείριση ρίσκου των επενδυτών. Εάν δεν υπήρχαν τα CDS, οι επενδυτές των ομολόγων θα ζητούσανε μεγαλύτερο spread σαν αποζημίωση για την έλλειψη ρευστότητας και την συνεπακόλουθη αύξηση επενδυτικού ρίσκου.

Στέφανος Αναστασιάδης

—————————————————–

Σημειώσεις:

αναΜορφωση - Ιστολογιο

Το Ιδεοδικείο του Στρασβούργου ΙIΙ

Posted: March 14th, 2010, 6:45am MDT by Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος

Συνεχίζω την παρουσίαση της νομολογίας του Ιδεοδικείου με πέντε ακόμη αποφάσεις:

Τον Απρίλιο 1999 το Ιδεοδικείο έκρινε για μία ακόμη φορά στην υπόθεση Witzsch κατά Γερμανίας ότι απειλείται η δημοκρατία από την αμφισβήτηση των ναζιστικών θαλάμων αερίων και εφήρμοσε το άρ. 17 ΕΣΔΑ. Η συγκεκριμένη περίπτωση έχει μάλιστα την ιδιαιτερότητα ότι ο αιτών είχε καταδικασθή για προσβολή μνήμης τεθνεώτος, μια και ακόμη δεν είχε εισαχθή η σχετική μισαλλόδοξη γερμανική νομοθεσία. Η προσβολή μνήμης τεθνεώτος είναι ένα ιδιόρρυθμο έγκλημα, χωρίς εμφανές έννομο αγαθό και κατά την γνώμη μου στα όρια της θεμιτής εγκληματοποίησης, μάλλον εκείθεν. Λίγο δύσκολο όμως να εφαρμοστή και σε κάποιον νεκρό εδώ και δύο γενιές.

Η υπόθεση Schimanek κατά Αυστρίας (Φεβ 2000) αφορούσε καταδίκη σε οκταετή κάθειρξη ενός ηγετικούς μέλους των Αυστριακών εθνικοσοσιαλιστών. Στον αιτούντα δεν αποδίδονταν ούτε βίαιες πράξεις ούτε τίποτε παρόμοιο. Αρκούσε για την καταδίκη του ότι ήταν ηγετικό μέλος οργάνωσης που εμπνεόταν από τα εθνικοσοσιαλιστικά ιδεώδη. Η αλήθεια είναι ότι στον συγκεκριμένο αιτούντα αποδόθηκαν και ενέργειες όπως κατάρτιση ένοπλης ομάδας ή δραστηριότητες υπέρ της ενσωμάτωσης της Αυστρίας στην Γερμανία, αλλά το θέμα παραμένει: κάποιος καταδικάστηκε σε βαρύτατη ποινή καθείρξεως σε καιρό ειρήνης για μη βίαιες πράξεις που συνδέονταν με τις πολιτικές του απόψεις. Ή, με τα λόγια του Ιδεοδικείου: National Socialism is a totalitarian doctrine incompatible with democracy and human rights and its adherents undoubtedly pursue aims of the kind referred to in Article 17 of the Convention”. Όσοι συνεπώς τολμάνε να είναι εθνικοσοσιαλιστές, επειδή εχθρεύονται αναμφίβολα την ΕΣΔΑ, δεν απολαύουν και της προστασίας της ΕΣΔΑ. Απαγορεύονται κατ’ όνομα μεν οι εθνικοσοσιαλιστικές πράξεις (;), κατ’ ουσίαν όμως το είναι εθνικοσοσιαλιστήν.

Το επόμενο βήμα στην νομολογία του Ιδεοδικείου;

Η απόφαση Garaudy κατά Γαλλίας (Ιουλ 2003) αποτελεί μια ακόμη κατάπτυστη απόφαση του Ιδεοδικείου. Πρόκειται για απόφαση που επιδοκιμάζει την καταδίκη σε τριετή φυλάκιση με αναστολή και συνολική χρηματική ποινή και δικαστικά έξοδα της τάξης των 400.000 γαλλικών φράγκων ενός σχεδόν 90χρονου τότε Γάλλου συγγραφέα και πρώην πολιτικού, επειδή διέπραξε τα εξής κατά φαντασίαν μεν, κατά το ισχύον γαλλικό δίκαιο δε υπαρκτά εγκλήματα του λεγόμενου νόμου Γκεϊσσό: α. Άρνηση εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας. Το ψευδέγκλημα αυτό τελέστηκε με αναφορά και σε άλλες περιπτώσεις μαζικών εγκλημάτων εν πολέμω, όπως η Δρέσδη και η Χιροσίμα, με τον ισχυρισμό ότι οι Γερμανοί με τον όρο «τελική λύση» εννοούσαν την εξορία των Εβραίων στην Μαδαγασκάρη ή στην Ανατολική Ευρώπη, με την χρήση των όρων «θάλαμοι αερίων» και «γενοκτονία» εντός εισαγωγικών, με την χρήση του όρου «βιομηχανία της Σοά», με τον ισχυρισμό ότι τα Δικαστήρια της Νυρεμβέργης ήταν δικαστήρια των νικητών και, φυσικά, με την αμφισβήτηση του αριθμού των 6 εκατομμυρίων νεκρών και της απόδοσης των θανάτων τους στα βάσανα της μεταφοράς, της καταναγκαστικής εργασίας και σε επιδημικές ασθένειες. β. Διέγερση σε φυλετικό μίσος. Η κατηγορία αυτή θεμελιώθηκε σε αναφορές στο εβραϊκό λόμπι, σε σύγχυση μεταξύ κράτους του Ισραήλ, Εβραίων και Σιωνιστών και σε παρόμοιες αφέλειες. Το Ιδεοδικείο θεώρησε απαράδεκτη την αίτηση, επαναλαμβάνοντας την σχετική νομολογία του: η δικαιολόγηση της εθνικοσοσιαλιστικής πολιτικής δεν επιτρέπεται να απολαμβάνη την προστασία του άρ. 10 ΕΣΔΑ περί ελευθερίας της έκφρασης και η άρνηση ή η αναθεώρηση κάποιων σαφώς διαπιστωμένων ιστορικών γεγονότων, όπως το Ολοκαύτωμα, δεν περιλαμβάνεται στο πεδίο προστασίας του άρ. 10, δυνάμει του άρ. 17 ΕΣΔΑ. Το Ιδεοδικείο ξέχασε όλα τα συνήθη καλούδια που συνήθως επιστρατεύει χάριν της ελευθερίας του λόγου: τι προστασία και των ιδεών που προσβάλλουν ή αποτροπιάζουν, τι διάκριση γεγονοτικών και αξιολογικών κρίσεων, τι θέμα δημοσίου ενδιαφέροντος που δικαιολογεί ζωηρή και έντονη δημόσια διαβούλευση, τι πιεστική κοινωνική ανάγκη, τι προστασία του Τύπου, τι δυσαναλογία της επιβληθείσης ποινής, τι ποινή φυλάκισης για έγκλημα λόγου. Όχι, τέτοιες λεπτολογίες είναι για τους καθωσπρέπει πολίτες, όχι για τα μιάσματα.

Κι άλλος επικίνδυνος εγκληματίας.

Αν κάποιος Άγγλος χωριάτης βάλη στο παράθυρο μέσα στο σπίτι του μια αφίσα με τους φλεγόμενους δίδυμους πύργους και την φράση «Έξω το Ισλάμ από την Βρετανία – Προστατέψτε τους Βρετανούς» και από κάτω μια ημισέληνο μέσα σε απαγορευτική πινακίδα, διαπράττει κάποιο έγκλημα; Όχι στην Ελλάδα (θέλω να πιστεύω), αν μη τι άλλο δεν παρακινεί σε βία ή άλλη εγκληματική πράξη ούτε πόρρωθεν. Ναι όμως στην Βρετανία, όπου απαγορεύεται η εχθρική επίδειξη κάθε σήματος, εμβλήματος ή παρόμοιου πράγματος που είναι προσβλητικό εντός της οπτικής ή ακουστικής ακτίνας προσώπου που ενδέχεται να ενοχληθή, να τρομάξή ή να φοβηθή (δεν κάνω πλάκα, έτσι γράφει ο νόμος, μα την αλήθεια!). Στην απόφαση Norwood κατά Ηνωμένου Βασιλείου (Νοε 2004) το Ιδεοδικείο έκρινε τα γνωστά, δηλαδή ότι η αίτηση είναι απαράδεκτη, διότι δικαιώματα δεν έχουν όλοι οι πολίτες, έχουν μόνο όσοι προάγουν την ανεκτικότητα, την κοινωνική ειρήνη, αντιτίθενται στις διακρίσεις, βγάζουν τον σκύλο τους βόλτα και πλένουν τα δόντια τους πριν κοιμηθούν.

Μόλις εγκλημάτησα.

Υπάρχουμε….. Συνυπάρχουμε;

"Προχωρήσαμε γιατί είχαμε πολιτικά δικαιώματα"

Posted: March 14th, 2010, 5:24am MDT by Gazmend Kapllani

Ο Χρήστος Δουλκερίδης (δεξιά στη φωτό) είναι παιδί Ελλήνων μεταναστών, δραστήριος πολιτικός του οικολογικού κινήματος, υπουργός Οικισμού για τις Βρυξέλλες. Εκεί τον συνάντησα και άκουσα την ιστορία του, τις απόψεις του για το σημερινό Βέλγιο και τη σημερινή Ελλάδα

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ είναι Χρήστος Δουλκερίδης. Γεννήθηκα στις Βρυξέλλες το 1968, σε μια συνοικία από τις πιο φτωχές της πόλης, κοντά στην Gare du Νord. Έμεναν κυρίως Τούρκοι και Έλληνες μετανάστες και κάποιοι ηλικιωμένοι Βέλγοι. Μέχρι επτά χρονών μείναμε εκεί, σε ένα δυάρι. Στο ένα δωμάτιο κοιμούνταν οι γονείς και το άλλο λειτουργούσε ως σαλόνι, καθιστικό, κουζίνα και υπνοδωμάτιο για μας τα παιδιά. Δεν υπήρχε λουτρό. Κάναμε μπάνιο όπως παλιά, ζεσταίναμε το νερό και πλενόμασταν στη λεκάνη. Αναφέρω αυτή τη συνοικία γιατί προχθές πήγα ξανά στο ίδιο κτίριο όπου μεγάλωσα. Ως υπουργός Οικισμού για τις Βρυξέλλες τώρα πια, για να εγκαινιάσω ένα καινούργιο κτίριο...

●●●
Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ είναι Πόντιος στην καταγωγή. Η οικογένειά του ήρθε στην Ελλάδα από την Τουρκία, στις αρχές του περασμένου αιώνα, εγκαταστάθηκε στη Μακεδονία. Ο πατέρας μου μετανάστευσε στο Βέλγιο για να δουλέψει στα ανθρακωρυχεία, στο Λιμβούργο, στη φλαμανδική πλευρά, στο Βόρειο Βέλγιο. Έπαθε ατύχημα και ήρθε στις Βρυξέλλες για να βρει δουλειά. Δούλεψε οικοδόμος, ταξιτζής, παντοπώλης. Στο τέλος έκανε εμπόριο ελληνικών προϊόντων στις λαϊκές μαζί με τη μητέρα μου. Η μητέρα μου είναι Ροδίτισσα. Ήρθε στο Βέλγιο για να επισκεφθεί τον αδελφό της αλλά από τη δεύτερη μέρα έπιασε δουλειά στο εργοστάσιο. Γνώρισε τον πατέρα μου στις Βρυξέλλες, με προξενιό.

●●●
ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΑΣ έλεγαν: «Θα τελειώσετε το δημοτικό και θα επιστρέψουμε στην Ελλάδα». Μετά έλεγαν: «Θα τελειώσετε το γυμνάσιο και θα επιστρέψουμε». Τελειώσαμε το λύκειο, το πανεπιστήμιο και οι γονείς μου επέστρεψαν στην Ελλάδα όταν βγήκαν στη σύνταξη. Για να το πω καλύτερα, όταν κουράστηκαν υπερβολικά. Οι γονείς μου προσπαθούσαν να μετακομίσουν σε καλύτερες συνοικίες κάθε φορά. Η τελευταία συνοικία όπου πήγαν ήταν μόνο με Βέλγους. Ήθελαν διαρκώς να βελτιώσουν το κοινωνικό τους στάτους. Θυμάμαι ότι έδιναν μεγάλη σημασία στη φιλοξενία. Σε αυτό, έλεγαν, δεν έπρεπε να γίνουμε σαν τους Βέλγους. Εγώ μεγάλωσα με δύο γλώσσες, γαλλικά και ελληνικά. Στο σχολείο όπου πήγαινα υπήρχαν παιδιά μεταναστών από όλα τα μέρη. Τώρα δυστυχώς, σε μερικές συνοικίες των Βρυξελλών, τα σχολεία γίνονται γκέτο, υπάρχουν παιδιά μεταναστών μόνο από μία εθνότητα. Οι παρέες μου ήταν με Βέλγους και άλλες εθνότητες. Οι γονείς μου δεν επιδίωκαν να έχω παρέες μόνο με Έλληνες... Ήξερα ότι είχα μια διαφορά από τα άλλα παιδιά επειδή το απόγευμα έπρεπε να πάω σε ελληνικό σχολείο. Ήξερα επίσης ότι οι γονείς μου δεν ήταν Βέλγοι. Παρ΄ όλ΄ αυτά δεν ένιωσα ξένος. Είχα την τύχη να πέσω σε καλούς καθηγητές που δούλευαν με ζήλο με τα παιδιά των μεταναστών... Από πολύ νωρίς άρχισα να βοηθώ τους γονείς μου στο παντοπωλείο. Όταν άρχισαν να κάνουν εμπόριο στις λαϊκές τα πράγματα έγιναν πιο δύσκολα. Εμείς τα παιδιά δεν είχαμε δικό μας δωμάτιο. Μέναμε σε ένα δωμάτιο δύο επί τέσσερα, με ένα ναυτικό κρεβάτι. Η κουζίνα λειτουργούσε και ως σαλόνι, υπήρχε ένα τραπέζι όπου οι γονείς μου ετοίμαζαν τα προϊόντα που πωλούσαν, μουσακά, κεφτέδες, ντολμαδάκια. Ήταν κάτι σαν εργαστήριο. Και εκεί έπρεπε να διαβάσω και να κάνω τις σχολικές μου ασκήσεις. Οι γονείς μου δεν είχαν τον χρόνο να παρακολουθήσουν την πρόοδό μας στο σχολείο. Συχνά πήγαινα εγώ να ενδιαφερθώ για τον αδελφό μου. Μπορώ να πω ότι η ζωή με ανάγκασε να μεγαλώσω πρόωρα. Έχω συχνά την αίσθηση ότι δεν ήμουν ποτέ παιδί...

●●●
ΕΜΕΙΣ έχουμε γνωρίσει τους γονείς μας μόνο σε ένα μοντέλο: το εργατικό. Σταματούσαν μόνο για να πάμε στην Ελλάδα το καλοκαίρι. Πηγαίναμε με ένα μικρό Νταφ 33. Κάναμε τρεις, τέσσερις μέρες ταξίδι. Είχε πλάκα... Ο παππούς και η γιαγιά στη Σκύδρα ήταν αγρότες και φτωχοί. Δυσκολευόμουν γιατί οι τουαλέτες ήταν τούρκικες, γεμάτες μύγες, τα φαγητά ποντιακά, δεν ήμασταν μαθημένοι σ΄ αυτά. Ήμουν μικρός και δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω την ποντιακή μου καταγωγή. Στη Ρόδο το σπίτι ήταν καλύτερο. Η θάλασσα της Ρόδου, αυτό το υπέροχο μπλε, είναι κάτι το αξέχαστο. Όταν με πήγε ο πατέρας μου για πρώτη φορά στη θάλασσα του Βορρά και αντίκρυσα το γκρι χρώμα της, έβαλα τα κλάματα. Τον κατηγόρησα ότι μου είπε ψέματα, γιατί αυτή δεν ήταν θάλασσα πραγματική. Με τα χρόνια έμαθα να απολαμβάνω και την ομορφιά της γκρίζας, βόρειας θάλασσας.

●●●
ΣΤΑ ΔΕΚΑΟΚΤΩ μου ήθελα να είμαι ανεξάρτητος. Όπως είπα, δεν είχα καν χώρο να διαβάσω στο σπίτι. Όταν πέρασα στο Πανεπιστήμιο πήγα σε μια πόλη έξω από τις Βρυξέλλες, στο Νουβέλ Ανέβ, να σπουδάσω νομικά. Ήταν μια νέα πόλη, όπου έμεναν κυρίως φοιτητές. Εκεί ήμουν ανεξάρτητος αλλά ένιωθα άβολα. Ερχόμουν από μια ζωντανή διαπολιτισμική πόλη, τις Βρυξέλλες, και έπεσα σε μια πόλη όπου υπήρχαν μόνο Βέλγοι, πλουσιόπαιδα κυρίως. Για πρώτη φορά στη ζωή μου ένιωσα απροσάρμοστος. Αποφάσισα να εγκαταλείψω το πανεπιστήμιο. Στο λύκειο υπήρχε ένας καθηγητής που με βοηθούσε και ήταν ο πρώτος που μου μίλησε για το οικολογικό κίνημα. Ήταν βουλευτής όταν εγκατέλειψα το πανεπιστήμιο και μου πρότεινε να γίνω γραμματέας του. Από τότε μπήκα στο οικολογικό κίνημα και στην πολιτική... Σήμερα είμαι υπουργός Οικισμού για τις Βρυξέλλες. Το πολιτικό και θεσμικό σύστημα του Βελγίου είναι περίπλοκο. Έχει τις ρίζες του στην ιστορία της χώρας. Το Βέλγιο είναι ένα ομοσπονδιακό κράτος που συγκροτείται σε τρία επίπεδα: εθνικό, περιοχών και κοινοτήτων. Όλα τα επίπεδα έχουν ισότιμες εξουσίες. Όταν ασχολείσαι με πολιτική σε ένα τέτοιο περίπλοκο σύστημα μαθαίνεις να βρίσκεις λύσεις. Να κάνεις συμβιβασμούς, γιατί δεν υπάρχουν ποτέ απόλυτες πλειοψηφίες. Το Βέλγιο είναι μια μίνι Ευρωπαϊκή Ένωση. Η πρόβλεψή μου είναι ότι στο μέλλον, δυστυχώς ή ευτυχώς, η πολιτική θα μοιάζει όλο και πιο πολύ στο βελγικό μοντέλο...

●●●
ΟΙ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ είναι δεύτερη πρωτεύουσα για 500 εκατ. Ευρωπαίους. Αυτό προσπαθώ να αναδείξω, επειδή οι Ευρωπαίοι δεν το αισθάνονται αρκετά για την ώρα. Υπάρχουν πόλεις στην Ευρώπη που σε εντυπωσιάζουν μόλις τις βλέπεις, όπως το Παρίσι, η Πράγα, η Ρώμη. Με τις Βρυξέλλες συμβαίνει το αντίθετο. Δεν σε εντυπωσιάζουν στην αρχή. Χρειάζεται κάποιος να σε πάρει από το χέρι να σε ξεναγήσει. Ή να μείνεις λίγο χρόνο εδώ. Είναι σαν μια γυναίκα που κρύβει την ομορφιά της. Και η Αθήνα πιστεύω είναι έτσι. Οι Βέλγοι δεν είναι αλαζόνες και δήθεν. Εδώ μπορείς ακόμα και τον πρωθυπουργό να συναντήσεις στον δρόμο, να καθήσεις στο τραπέζι, να πιεις έναν καφέ μαζί του...

●●● ΕΡΧΟΜΑΙ συχνά στην Ελλάδα. Η φύση είναι η μεγαλύτερη περιουσία της, μοναδική. Ταυτόχρονα με εντυπωσιάζει η κακοποίηση της φύσης από τους Έλληνες. Η ευκαιρία της Ελλάδας, νομίζω, είναι να αναπτύσσει έναν ποιοτικό τουρισμό. Οι τουρίστες επέστρεφαν στην Ελλάδα για την επαφή που είχαν με τους Έλληνες, για τη φιλοξενία. Έχω φίλους εδώ πέρα, μεγάλης ηλικίας, που το θυμούνται ακόμα... Επίσης ο τουρισμός πρέπει να είναι όχι μόνο καλοκαιρινός αλλά και χειμερινός. Αυτό όμως χρειάζεται καλές μεταφορές... Είχα πάει στην Ελλάδα όταν υπήρχαν οι μεγάλες πυρκαγιές, για να δω πώς μπορούσαμε να βοηθήσουμε. Διαπίστωσα ότι ήταν πολύ δύσκολο να οργανωθεί κάτι σοβαρό. Τότε το Βέλγιο ήταν σε δύσκολη κατάσταση. Δεν είχαμε κυβέρνηση σε εθνικό επίπεδο για δεκαπέντε μήνες. Άρχισαν να με κοροϊδεύουν «μα τι γίνεται εκεί στο Βέλγιο, τι χώρα είστε εσείς, δεκαπέντε μήνες χωρίς κυβέρνηση». Απαντούσα με όλη την ειλικρίνεια: «Κοιτάξτε εμείς στο Βέλγιο έχουμε 15 μήνες χωρίς κυβέρνηση αλλά έχουμε κράτος. Εσείς έχετε κυβέρνηση αλλά φαίνετε πολλές φορές να μην έχετε κράτος». Τι σημαίνει να έχεις κράτος; Να υπάρχουν δημόσιες υπηρεσίες που λειτουργούν πραγματικά, που προστατεύουν το δημόσιο συμφέρον, όχι τους διεφθαρμένους και τα συμφέροντα των ολίγων. Νομίζω ότι αν δεν γίνει η στροφή τώρα στην Ελλάδα δεν θα γίνει ποτέ. Εάν επικρίνω την Ελλάδα είναι διότι την αγαπώ πολύ... Επίσης, πολύ συχνά μου λένε ότι παιδιά Ελλήνων μεταναστών σαν και μένα κατάφεραν να διακριθούν. Απαντώ ότι αυτό συμβαίνει επειδή από την αρχή μας αναγνώρισαν ως ισότιμους πολίτες και μας έδωσαν πολιτικά δικαιώματα...

Αθήναιου Βορβορυγμοί

Dulce sueño mío…

Posted: March 14th, 2010, 4:07am MDT by Αθήναιος

Ούτε οι New York Times, ούτε το Πούλιτζερ, ούτε ο New Yorker, ούτε να βάλω πελάτη μου στον Economist, ούτε να γράψει κριτική για έκθεση που κάνω την επικοινωνία ο Jerry Saltz δηλώνοντας ότι την κατάλαβε χάρις στις δικές μου επικοινωνιακές ικανότητες… Το πραγματικό μου όνειρο είναι να γράψω έστω κι ένα άρθρο γιαυτο το περιοδικό, άρθρα του οποίου κυκλοφόρησαν και σε βιβλίο, το οποίο καταβροχθίζω από χθες που έφτασε στα χέρια μου. Ο γαστρονομικός εστετισμός, η εκφραστική κομψότητα, το εύρος της θεματολογίας και η βαθειά γνώση του αντικειμένου, στο απόγειό τους.

To be continued.

e-rooster.gr

Ζητείται ελπίδα

Posted: March 14th, 2010, 3:51am MDT by Ανδρέας Ανδριανόπουλος

Ο νομπελίστας οικονομολόγος Μίλτον Φρήντμαν συνήθιζε να λέει πως «δεν υπάρχει τσάμπα γεύμα». Για κάθε παροχή κι εύνοια έρχεται αργά η γρήγορα ο λογαριασμός. Ο για δεκαετίες ανοιχτοχέρης και «κοινωνικά ευαίσθητος» ελληνικός κρατισμός, το μοίρασμα ευημερίας δηλ. από δανεικά χρήματα κι από ανύπαρκτο πλούτο, ήταν αναπόφευκτο πως κάποια στιγμή θα χτυπούσε κόκκινο. Ο καθένας όμως πίστευε πως η άσχημη αυτή ώρα θα έφτανε την στιγμή που κάποιος άλλος θα είχε στα χέρια του τις τύχες του τόπου.
Τώρα που η πραγματικότητα ξεδιπλώθηκε σε όλη την αποκρουστική της γύμνια όλοι τρέχουν να καλυφθούν. Ζητώντας ευθύνες από τους πολιτικούς, κατά κύριο λόγο. Που δεν λειτουργούσαν όμως στο παράλογο αυτό όργιο σπατάλης και παροχών παρά σαν εντολοδόχοι, κατά κύριο λόγο, των λαίμαργων καταναλωτικών τάσεων της κοινωνίας
Τώρα πλέον που ήρθε η ώρα να πληρωθούν τα δανεικά για τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζουμε μας φταίνε οι πάντες. Οι ξένοι, οι κερδοσκόποι, οι – συνήθως ύποπτοι – νεοφιλελεύθεροι, η παγκοσμιοποίηση και οι Γερμανοί. Περιέργως, δεν έχει ακουσθεί τίποτε – ακόμη – για τους εβραίους. Οι μόνοι που λείπουν από το σχετικό κάδρο είμαστε εμείς οι ίδιοι. Οι πολίτες αυτής της χώρας που συνειδητά και επίμονα για δεκαετίες επιβραβεύαμε όσους έδιναν και σκορπούσαν ενώ καταδικάζαμε κι αποδιώχναμε όσους καλούσαν σε σύνεση, νοικοκύρεμα κι αυτοσυγκράτηση.

Τώρα που η πραγματικότητα ξεδιπλώθηκε σε όλη την αποκρουστική της γύμνια όλοι τρέχουν να καλυφθούν. Ζητώντας ευθύνες από τους πολιτικούς, κατά κύριο λόγο. Που δεν λειτουργούσαν όμως στο παράλογο αυτό όργιο σπατάλης και παροχών παρά σαν εντολοδόχοι, κατά κύριο λόγο, των λαίμαργων καταναλωτικών τάσεων της κοινωνίας. Ακόμα και σήμερα, που η κρίση έχει ενσκήψει σαν σαρκοβόρο θηρίο επάνω μας, η πλειοψηφία της κοινωνίας δεν εξανίσταται τόσο πολύ απέναντι στο γεγονός. Αντιδρά περισσότερο στις μεθόδους αντιμετώπισής του. Η αντικυβερνητική έκρηξη Παπουτσή στη Βουλή σαν έκφραση του παραδοσιακού, βαθέως και κρατικοδίαιτου Πασόκ είναι χαρακτηριστική.

Η ιδεολογία των παροχών και του βολέματος στον δημόσιο τομέα αισθάνεται προδομένη. Εκφράζοντας στην ουσία το σύνολο της Αριστεράς. Να μην ξεχνάμε πως προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ είχε προτείνει καταπολέμηση της ανεργίας μέσω διορισμού του συνόλου των ανέργων στο δημόσιο!! Δεν υπάρχει όμως ουσιαστικά αριστερή απάντηση στην κρίση. Είναι μια ιδεολογική θεώρηση δίχως διέξοδο. Που δηλώνει αδυναμία χάραξης εναλλακτικών δρόμων για το μέλλον.

Που βρίσκεται λοιπόν η ελπίδα; Μοναχά στην δραστική περικοπή των δαπανών του δημοσίου. Που την συνιστούν και οι διεθνείς οργανισμοί, οι μεγάλοι εκτιμητικοί οίκοι, η Ευρωπαική Ενωση, η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα. Κι όχι βέβαια στους φόρους. Που ρίχνουν την οικοινομία σε μια βαθύτερη δίνη αποτελμάτωσης και ύφεσης. Οι ιδεολογικές όμως καταβολές της κυβέρνησης την οδηγούν σε επιλογές περισσότερο φορολογικές παρά σε ουσιαστικότερες μειώσεις δαπανών. Η απομάκρυνσή της λοιπόν από τις ιδεολογικές της καταβολές, για την οποία διαμαρτύρονται ηγετικά της στελέχη, την φέρνει κοντύτερα στην λύση των προβλημάτων. Δεν συνεχίζει να τα μεγαλώνει.
Που βρίσκεται λοιπόν η ελπίδα; Μοναχά στην δραστική περικοπή των δαπανών του δημοσίου. Που την συνιστούν και οι διεθνείς οργανισμοί, οι μεγάλοι εκτιμητικοί οίκοι, η Ευρωπαική Ενωση, η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα. Κι όχι βέβαια στους φόρους
Σήμερα πλέον η πραγματική αντιμετώπιση των προβλημάτων μας δεν εξαρτάται μόνο από εμάς. Είμαστε από καιρό υποχρεωμένοι να δανειζόμαστε για να εκπληρώσουμε τρέχουσες υποχρεώσεις. Δεν μπορούμε να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις, ούτε και να εξυπηρετήσουμε τα δάνεια που έχουμε πάρει, δίχως εξωτερικό δανεισμό. Αλλά με την αποκάλυψη των αδυναμιών μας και με τα ψεύτικα στοιχεία που δίναμε με διστακτικότητα πλέον μας δανείζουν. Κι όσοι το κάνουν απαιτούν υψηλά επιτόκια που επιβαρύνουν περισσότερο την οικονομία.

Το ερώτημα είναι τι θα γίνει αν στο προσεχές μέλλον δεν μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε τον απαραίτητο δανεισμό. Για να συνεχίσουμε να μεταφέρουμε ορισμένες υποχρεώσεις στο μέλλον. Και η πίεση γα τέτοιες κινήσεις μέσα στο 2010 είναι μεγάλη. Η Ευρώπη τότε δεν θα αρκεί να προσφέρει φραστική υποστήριξη. Θα πρέπει να διαθέσει ρευστότητα. Να βάλει δηλ. το πορτοφόλι εκεί που είναι σήμερα το στόμα της. Οι ευρωπαικές τράπεζες κινδυνεύουν σήμερα από μιά ελληνική πτώχευση. Επειγόντως όμως διορθώνουν τις θέσεις τους. Όταν κλείσουν τις σχετικές «τρύπες», τα πράγματα θα γίνουν επικίνδυνα για την χώρα μας. Ιδίως τώρα που και το πολιτικό κλίμα διαμορφώνεται αρνητικά για μας στην Ευρώπη.

Μοναδική ελπίδα είναι να συνειδητοποιήσουμε βαθιά όλοι το μέγεθος της κρίσης. Και να στηρίξουμε μέτρα, όχι ταμειακά, αλλά διαρθρωτικά (απελευθέρωση επαγγελμάτων, κατάργηση κρατικών φορέων και ρυθμίσεων, ευελιξία στην αγορά εργασίας, απλή και σταθερή φορολογία) που θα μας κάνουν ελκυστικούς στην εισροή ξένων επενδύσεων.

Ανδρέας Ανδριανόπουλος

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Τσίπρας: παραμύθι με δράκους ο κίνδυνος χρεοκοπίας

Posted: March 14th, 2010, 3:16am MDT by Πάνος

* Αμφισβητείτε ότι υπάρχει κίνδυνος χρεοκοπίας; - Ωραίο το παραμύθι με τον δράκο της χρεοκοπίας. Κράτησε τόσο όσο χρειαζόταν για να καταπιεί ο δράκος τον 14ο μισθό. Το επόμενο διάστημα θα εμφανιστεί κι άλλος δράκος, της ανταγωνιστικότητας, που θα καταπιεί 14ο και 13ο μισθό, εργασιακές σχέσεις στον ιδιωτικό τομέα και ασφαλιστικό. Αυτό που παίζεται, στην [...]
Οι πληγές των Εμφυλίων επουλώνονται αργά

Posted: March 14th, 2010, 1:30am MST by Πάνος

Μπορεί και να μην επουλώνονται ποτέ. Αν ο Ελληνικός Εμφύλιος ήταν η τελευταία μάχη του Β’΄ΠΠ σε ευρωπαϊκό έδαφος (τελείωσε τον Αύγουστο του 1949), ο Ισπανικός Εμφύλιος (1936-1939) ήταν η πρώτη. Από τότε πέρασαν 75 χρόνια, αλλά οι Ισπανοί εξακολουθούν να διχάζονται μιλώντας για τον Εμφύλιό τους. Ακριβώς όπως κι εμείς. Οι διαφορές των δύο Εμφυλίων [...]

Παρεμβάσεις | Τύποι Άρθρων | NewsTime

Γιατί θα αποτύχουν τα μέτρα

Posted: March 14th, 2010, 12:30am MST by Αριστείδης Ν. Χατζής

Τα μέτρα που πήρε η ελληνική κυβέρνηση είναι πρωτοφανή. Επιπλέον, ποτέ τόσο σκληρά μέτρα δεν συνάντησαν τόσο μεγάλη ανοχή, αν όχι αποδοχή από το μεγαλύτερο μέρος των Ελλήνων. Κρίμα, γιατί όλα αυτά θα πάνε χαμένα.

Dealsend - A common mistake

Mousikes

Posted: March 14th, 2010, 12:11am MST

Enclosure: [download]

Η μουσική είναι κομμάτι της ζωής μας, δεν μπορώ να φανταστώ πως θα ήταν η ζωή χωρίς την μουσική. Ο ρυθμός ο οποίος μας ξεσηκώνει, μας χαλαρώνει, μας προδιαθέτει για περιπέτεια ή για κλάματα, για παρέα ή για μοναξιά.

Η μουσικη είναι σημαντική, γιατί παίζει με τα συναισθήματα μας, και μάλιστα το κάνει γρήγορα και άμμεσα. Μια ταινία, ή ένα βιβλίο μπορεί να πάιξει κι αυτό με το συνάισθημα, να δημιουργήσει λύπη, ή χαρά, κλάμα, ή γέλιο, αλλά ο χρόνος και ο τρόπος που κάτι τέτοιο γίνεται με την μουσικη είναι μοναδικός.

Αρκεί μια μελωδία, και ένας στοίχος να αγγίξει την 'καρδιά' σου και πλυμηρίζεις με συναισθήματα..

Αυτά όσο υπάρχουν τραγούδια που δημιουργούνται με αυτό τον τρόπο.

Γιατί υπάρχουν και τα τραγούδια 'fast food'.

Χιλιοπαιγμένες μελωδίες, και αδιάφοροι στοίχοι.

Βρήκα δύο απο αυτά:

Το ένα θα γίνει παγκόσμια επιτυχία, το άλλο θα ξεχαστεί σε λίγους μήνες.

Και τα δύο σαν τραγούδια είναι μέτρια. Το ένα είναι κακό μετριο, το άλλο είναι καλό μέτριο.

Διαλέχτε:

*Dealsend*

αναΜορφωση - Ιστολογιο

Το απάνθρωπο πρόσωπο της ζωϊκής εργασίας

Posted: March 14th, 2010, 12:08am MST by Κώστας

Tο περιοδικό Discover δημοσίευσε πρόσφατα την είδηση ότι η Πολιτεία της Ουάσινγκτον σκέφτεται να επανεγκαταστήσει κάστορες σε περιοχές που παρουσιάζουν λειψυδρία. Αντί να κατασκευάσουν τεχνητά φράγματα με κόστος δισεκατομμυρίων δολλαρίων θέλουν να βασιστούν στη φτηνή εργασία των καστόρων, των οποίων τα φράγματα αφήνουν το νερό να περνάει σιγά-σιγά, ώστε το κόστος του έργου να πέσει σε λιγότερο από 1 εκατομμύριο δολλάρια. Μετά την εκχώρηση θέσεων εργασίας σε χαμηλά αμοιβόμενους εργάτες στις αναπτυσσόμενες χώρες και σε μετανάστες, οι αδίστακτοι καπιταλιστές αποφάσισαν να εκμεταλευτούν και την εργασία των συμπαθέστατων τρωκτικών για να εξαναγκάσουν την εργατική τάξη σε νέες υποχωρήσεις προκειμένου να μπορέσει να ανταγωνιστεί τη ζωϊκή εργασία.

Το πρόσωπο της εκμετάλευσης: Εργάτης-κάστορας και στο φράγμα μάστορας!

Όσοι από εσάς βρίσκετε εξωφρενικό το παραπάνω απόσπασμα αναρωτηθείτε αν θα φαινόταν το ίδιο εξωφρενικό αν στη θέση της λέξης “κάστορας” βάζαμε τις λέξεις “Ινδονήσιος εργάτης” . Και αν όχι γιατί όχι? Κάποιοι ίσως σπεύσουν να διαπιστώσουν ότι ζώα και άνθρωποι διαφέρουν. Είναι όμως οι δυο περιπτώσεις διαφορετικές? Είτε το φράγμα κατασκευαστεί από κάστορες είτε από Ινδονήσιους οι επιπτώσεις στους Αμερικανούς εργάτες είναι ίδιες: στερούνται τις συγκεκριμένες θέσεις εργασίας. Και στις δυο περιπτώσεις το κίνητρο είναι η μείωση του κόστους. Και στις δύο περιπτώσεις η μείωση επιτυγχάνεται επειδή οι κατασκευαστές είναι διατεθειμένοι να πληρωθούν λιγότερο από τους Αμερικανούς εργάτες. Και στις δύο περιπτώσεις οι κατασκευαστές του φράγματος, εφ’ όσον δρουν εθελοντικά, βγαίνουν κερδισμένοι. Οι μεν κάστορες διότι δεν ενοχλούνται από το θόρυβο του τρεχούμενου νερού, οι δε Ινδονήσιοι διότι αμοίβονται καλύτερα από ότι θα αμοίβονταν στην πατρίδα τους για αντίστοιχη εργασία. Και όμως, ενώ ελάχιστη ενόχληση προκαλεί η εκχώρηση των συγκεκριμένων θέσεων εργασίας σε κάστορες, η εκχώρηση των ίδιων θέσεων σε φτηνότερους εργάτες του εξωτερικού (outsourcing) θα προκαλούσε τεράστιες αντιδράσεις. Γιατί άραγε?

Κάποιοι συμπεριφορικοί οικονομολόγοι ίσως τις αποδώσουν στην αίσθηση περί δικαίου. Οι Αμερικανοί εργάτες έχουν μια άποψη για το ποιά είναι η πρέπουσα αμοιβή για τη συγκεκριμένη εργασία και για αυτό αντιδρούν όταν οι εργοδότες πληρώνουν συνανθρώπους τους λιγότερο. Στο πρόσωπο του Ινδονήσιου βλέπουν τον εαυτό τους, στο πρόσωπο του κάστορα όχι. Ακόμαι και αν οι Ινδονήσιοι οφελούνται, δεν οφελούνται όσο οι Αμερικανοί εργάτες θεωρούν ότι θα έπρεπε, άρα γίνονται αντικείμενο εκμετάλευσης. Τα κίνητρα της αντίδρασης είναι αγνά!

Πέρα από τα ερωτήματα που η άποψη αυτή εγείρει, π.χ. ποιός και πώς αποφασίζει τι συνιστά “δίκαιη” αμοιβή, προσωπικά δεν πείθομαι για την αγνότητα των αισθημάτων. Αν για την κατασκευή του φράγματος προσλάμβαναν Ινδονήσιους και τους πλήρωναν περισσότερο από τους Αμερικανούς θα σταματούσαν οι αντιδράσεις? Μάλλον θα λάμβαναν την ακριβώς αντίθετη μορφή, εγείροντας το ερώτημα για ποιό λόγο προσελήφθησαν οι συγκεκριμένοι μετανάστες με υψηλότερο κόστος και όχι Αμερικάνοι. Στην πρώτη περίπτωση το κριτήριο του κέρδους που οδήγησε στην πρόσληψη των Ινδονησίων θα δαιμονοποιούταν ως ανήθικο, αλλά στη δεύτερη θα χρησιμοποιούταν για να υποστηρίξει την πρόσληψη των Αμερικανών. Ο Ινδονήσιος στο πρόσωπο του οποίου ο Αμερικανός πριν έβλεπε δήθεν τον εαυτό του θα μετατρεπόταν σε “ξένος”! Μήπως κάτι άλλο συμβαίνει? Η δική μου εξήγηση είναι ότι η αντίδραση είναι μια τυπική ορθολογική πράξη ενός καρτέλ που τιμωρεί εκείνον που προσπαθεί να το σπάσει. Μπορεί να είναι περιβεβλημένη με ένα μανδύα ηθικής για να είναι πιο ελκυστική, αλλά παρά τις αναφορές σε “δικαιοσύνη” και “εκμετάλευση” τα κίνητρά της είναι ιδιοτελή. Έχει σκοπό να εμποδίσει ξένους εργάτες να παρακάμψουν το καρτέλ, κατά τον ίδιο τρόπο που το καρτέλ των Ντε Μπεερς προσπάθησε να εμποδίσει όσες χώρες θέλησαν να το παρακάμψουν πουλώντας διαμάντια απευθείας. Υπό αυτό το πρίσμα η διαφορετική αντίδραση εξηγείται πολύ απλά. Οι Ινδονήσιοι μπορούν να μάθουν και να συμμορφωθούν, οι κάστορες πάλι όχι.

Koblopoulos...

Ίκαρος: ο άνθρωπος δεσμώτης

Posted: March 13th, 2010, 9:32pm MST by John 25aris

(Για τον Τάκη, φυσικά)

Είναι μερικές φορές που οι φιλόσοφοι πιάνουν τη ζωή. Με αυτό εννοώ ότι στο έργο τους καταφέρνουν να απεικονίσουν καταστάσεις που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι- και τότε έρχεται η συγκίνηση. Αυτή είναι μάλλον και η βασική λειτουργία της φιλοσοφίας: να βοηθήσει τον άνθρωπο να ζήσει καλύτερα. Δεν είμαι βαθύς αναγνώστης- μόνο τσαλαβουτάω, όπως λέει και ένας καλός φίλος. Απλά επειδή συζητάγαμε περί ορθολογικότητας και επιλογών είπα να επανέλθω. Για να δούμε...

Ένας φιλόσοφος που πάω πολύ, χωρίς να τον έχω βέβαια μελετήσει σε βάθος, είναι ο Jon Elster. Αυτός ο μάγκας είναι αριστερός φιλόσοφος-πολιτικός επιστήμονας αλλά χρησιμοποιεί τα αναλυτικά εργαλεία των οικονομικών για να δουλεύει. Έχει γράψει για πολλά θέματα, αλλά είναι από τους πιο ειδικούς στο θέμα της ορθολογικότητας. Ο Elster Πιστεύει βαθιά στον ορθολογισμό του ανθρώπου- υπό περιορισμούς που έχουν να κάνουν με την ανθρώπινη φύση, βέβαια. Βασικό επιχείρημα των απόψεων του είναι η ικανότητα των ανθρώπων για προδέσμευση: για τον Elster η ικανότητα των ατόμων να προδεσμεύουν τους εαυτούς τους σε πολλές καταστάσεις αποτελεί μια απόδειξη για την ορθολογικότητά τους. Μάλιστα χρησιμοποιεί πολύ συχνά την ιστορία του Οδυσσέα για να κωδικοποιήσει την ικανότητα των ανθρώπων για προδέσμευση( γι' αυτό και ένα γνωστό του βιβλίο λέγεται "Ulysses and the sirens").

Το επιχείρημα του Εlster μ' αρέσει: εφόσον ο άνθρωπος έχει τις απαραίτητες εγκεφαλικές ικανότητες για να αναγνωρίζει μια μελλοντική αδυναμία και να προφυλάσσεται έναντι αυτής, έχει μια αυξημένη ικανότητα λογικής σκέψης. Παρεπιμπτόντως, η τάση για προδέσμευση εξηγείται πολύ ωραία και με τη Θεωρία Παιγνίων, αλλά αυτό είναι λίγο πιο τεχνικό. Η προδέσμευση είναι μοναδικό ανθρώπινο προνόμιο και αποτελεί καθοριστικό στοιχείο για την ανθρώπινη εξέλιξη. Όμως, ο Εlster ξεχνάει κάτι. Κάτι που μπορεί να φανεί με τη βοήθεια μιας αναλογίας.

Σίγουρα θα έχετε δει το καλοκαίρι γύρω από λάμπες να μαζεύονται έντομα. Τα έλκει το φως και μαζεύονται γύρω από λάμπες, τηλεοράσεις κλπ. Γυρνάνε γύρω του και κάποια κάνουν το λάθος να πλησιάσουν πολύ και καίγονται. Σαν τον Ίκαρο που πήγε πολύ κοντά στον ήλιο και κάηκαν τα φτερά του. Προσέξτε: ο Ίκαρος ήξερε ότι αν πάει πολύ ψηλά θα καούν τα φτερά του και θα πέσει. Και πήγε. Τα έντομα δεν το ξέρουν, δεν έχουν γνώση ή μνήμη. Γι' αυτό και συνεχίζουν να πετάνε γύρω από το φως- δεν βλέπουν τα άλλα έντομα που καίγονται όταν ακουμπήσουν τη λάμπα.

Μήπως σας θυμίζει κάτι; Δεν έχετε φερθεί ποτέ έτσι; Σαν κουνούπι που γυρνάει και ξαναγυρνάει γύρω από τη λάμπα ενώ ξέρει ότι θα καεί αν ακουμπήσει- και τελικά ακουμπάτε; Σαν τον Ίκαρο που ξέρει ότι δεν πρέπει να συνεχίσει, αλλά συνεχίζει και καίγεται. Και μετά, όταν σηκωθείτε ξαναπηγαίνετε κοντά στον ήλιο και ξαναπέφτετε! Με συγχωρείτε, χρησιμοποιώ β' πληθυντικό ενώ πρέπει να χρησιμοποιώ α': ξαναπέφτουμε. Ναι, είναι και αυτό ανθρώπινο χαρακτηριστικό: σε πολλές καταστάσεις συμπεριφερόμαστε με μαζοχισμό! Ενώ ξέρουμε ότι αν επιστρέψουμε στη λάμπα μετά από λίγο θα ζαλιστούμε, θα την ακουμπήσουμε και θα καούμε, ξαναγυρνάμε! Και ξανά ξανά! Και μάλιστα πολλούς από εμάς (ειδικά τις γυναίκες) αυτό μας γοητεύει!

Ο Hume είχε παρουσιάσει τον άνθρωπο με πολύ απογοητευτικό τρόπο: ως δούλο. Ως δούλο των παθών του. Το κακό με τους φιλοσόφους είναι ότι ο καθένας κατέχει μόνο ένα μικρό κομμάτι της αλήθειας, ποτέ ολόκληρη. Και αυτό είναι λογικό: δεν υπάρχει μία και απόλυτη αλήθεια, οπότε πώς να την κατέχει μόνο ένας; Έτσι και ο φίλος μας ο Hume: πολλές φορές ναι είμαστε δούλοι των παθών μας. Τα συναισθήματα και τα πάθη κυριαρχούν πάνω μας και μας οδηγούν στην καταστροφή. Επιτρέψτε μου όμως να πω ότι αυτό μας αρέσει: μας δημιουργεί μια διαστροφική χαρά να βλέπουμε τον εαυτό μας να πονάει, έστω και από μέσα. "Όταν πονάς ξέρεις ότι ζεις" λέει σε μια ταινία του Μπέργκμαν- για κάποιο μυστήριο λόγο όλοι- και όλες- συμφωνούν με αυτό: "αν δεν φας ήττες,δεν μπορείς να νιώσεις τις χαρές" σου λένε γεμάτοι σιγουριά και αυτοπεποίθηση!

Ω ναι είμαστε σκλάβοι, αλλά όχι πάντα: κάποιες φορές είμαστε και πολεμιστές! Σκληροί με τον εαυτό μας και τους γύρω μας, σίγουροι για το μέλλον, προικισμένοι με τη μαγική ικανότητα της προδέσμευσης του Elster, έτοιμοι να ακούσουμε το τραγούδι των Σειρήνων, χωρίς να πάμε κοντά τους- να πετάμε ασφαλείς μακριά από την καυτή λάμπα. Και τότε τι; Τι από τα δύο είμαστε πραγματικά; Και εδώ να δείτε πώς ο φιλόσοφος στα γραπτά του μιλάει για τη ζωή! Για τον Φρόυντ υπάρχουν δύο δυνάμεις, η συνισταμένη των οποίων καθορίζει την ανθρώπινη δράση: η δύναμη της Ζωής και η δύναμη του Θανάτου. Όλα είναι παράγωγα αυτού του δυϊσμού, της μάχης μεταξύ της δύναμης για αλλαγή, εξέλιξη, ενεργητικότητα, απόλαυση και της τάσης για ηρεμία, ησυχία, επιστροφή στην ασφάλεια της μητρικής κοιλιάς, στην ομοιόσταση του θανάτου.

Σκεφτείτε το λίγο: τη μια στιγμή νιώθουμε γεμάτοι όρεξη, σιγουριά, θάρρος και δύναμη και την άλλη το μόνο που θέλουμε είναι να μείνουμε στη ρουτίνα της καθημερινότητας, ήρεμοι και χωρίς παραπάνω τρεχάματα. Τη μια λογικοί και έτοιμοι να πάρουμε τα μέτρα που πρέπει για το μέλλον και την άλλη δεν θέλουμε να σούμε το προφανές, αποφεύγουμε να κοιτάξουμε την πραγματικότητα κατάματα, προσποιούμαστε ότι δεν βλέπουμε τη λάμπα και ότι δε νιώθουμε το κάψιμο. Δεν είναι παράλογο: εξέλιξη σημαίνει αλλαγή και αλλαγή σημαίνει άγνωστο. Σημαίνει απρόβλεπτες καταστάσεις και απρόσμενες συνέπειες: όλα αυτά σημαίνουν άγχος. Και αν δεχθούμε ότι ο άνθρωπος επιθυμεί ηρεμία και γαλήνη για να είναι ευτυχισμένος, τότε τα άγχη των αλλαγών, έστω και αν αυτές είναι προς το καλύτερο, τον τρομάζουν- και τον κάνουν να θέλει να κάτσει στ' αυγά του, να γυρίσει στην κοιλιά της μαμάς του.

Μ' αρέσει αυτή η ιδέα και πιστεύω πως μας ζωγραφίζει καλά. Δεν είμαστε τίποτα παραπάνω από ακροβάτες: προσπαθούμε να ισορροπήσουμε πάνω σε τεντωμένο σκοινί. Από τη μία λογικοί, δυνατοί, ώριμοι, προετοιμασμένοι, κοιτάμε το μέλλον- ταυτόχρονα αγχωμένοι, ανήσυχοι, φοβισμένοι, αναζητάμε τη γαλήνη στη ρουτίνα, είμαστε σκλάβοι στα πάθη και στα συναισθήματα, στα πρότυπα και στις ιδέες, τρέχουμε να κρυφτούμε για ναμην αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα που ξέρουμε ότι υπάρχει. Και την αποφεύγουμε, κλείνουμε τα μάτια και καιγόμαστε.

Ναι, αυτό ακριβώς ακροβάτες, κλόουν, αρλεκίνοι- προσπαθούμε όμως, αλήθεια, το ξέρω. Δυσκολεύομαστε, πέφτουμε αλλά συνεχίζουμε! Ναι, γι' αυτό είμαστε σπουδαίοι: όχι μόνο γιτί δενόμαστε στο κατάρτι για να μην πέσουμε στα βράχια, αλλά και γιατί όταν καιγόμαστε και πέφτουμε, σηκωνόμαστε! Ναι, πετάμε και πάλι! Εντάξει, τις περισσότερες φορές ξανακαιγόμαστε- εν γνώσει μας κάνουμε τα ίδια λάθη, γύρω από τα ίδια βάσανα. Αλλά δεν παραιτούμαστε! Σ' αυτή την ικανότητα πίνω τώρα! Σ' αυτή την αιώνια δύναμη που μας κάνει να είμαστε το τρανοί μέσα στη μικρότητά μας! Μάγκες μέσα στη φλωριά μας, δυνατοί μέσα στην αδυναμία μας, θεοί μέσα στην απόλυτη θνητότητα μας!

ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ

Φωτορύπανση

Posted: March 13th, 2010, 4:51pm MST by Περαστικός

Το καλό με τη φωτορύπανση είναι ότι, σε αντίθεση με άλλα είδη ρύπανσης, αντιμετωπίζεται με ένα...
.

www.liberalism.gr

ΜΟΝΟΠΩΛΙΑ "ΚΕΝΤΡΩΟΣ ΧΩΡΟΣ" ΚΑΙ ΛΑΟΣ

Posted: March 13th, 2010, 4:03pm MST

2010-03-13 16:03:54

Διαστάσεις

Το πάθος της ανωνυμίας

Posted: March 13th, 2010, 3:51pm MST by Μιχάλης Μητσός

Η μηχανή δεν έχει την ίδια απόδοση που είχε, αυτό είναι φανερό. Και το σημείο όπου έπαθε βλάβη φαίνεται πως ήταν η Μασαχουσέτη.

Το περασμένο φθινόπωρο, ο Μπαράκ Ομπάμα ανακοίνωσε ότι απαγορεύεται ρητά σε κάθε υπάλληλο του Λευκού Οίκου να συνεργάζεται με μέσα ενημέρωσης για την παρουσίαση αξιωματούχων της κυβέρνησης. Ο Αμερικανός πρόεδρος φοβόταν ότι μια τέτοια συνεργασία θα υπονόμευε την ενότητα της κυβέρνησής του. Όπως έλεγε άλλωστε και ο Ρούζβελτ, οι άνθρωποι που δουλεύουν για τον Αμερικανό πρόεδρο πρέπει να διαπνέονται από το «πάθος της ανωνυμίας». Η απαγόρευση τηρήθηκε σε μεγάλο βαθμό μέχρι την απροσδόκητη ήττα στη Μασαχουσέτη, πριν από έξι εβδομάδες. Από τότε άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα ρήγματα, με αποκορύφωμα τον «εμφύλιο πόλεμο» για τον ρόλο του προσωπάρχη του Ομπάμα, του διαβόητου Ραμ Εμάνυελ.

Ο πόλεμος αυτός ενίσχυσε την εντύπωση που είχε ήδη δημιουργηθεί ότι ο Ομπάμα λειτουργεί αρκετά συγκεντρωτικά. Δύο άνθρωποι βασικά «μετράνε» στην κυβέρνησή του: ο Ραμ Εμάνυελ και ο Ντέιβιντ Άξελροντ. Ο στενός κύκλος του προέδρου συμπληρώνεται από άλλους δύο: τον υπεύθυνο επικοινωνίας Ρόμπερτ Γκιμπς και τη Βάλερι Τζάρετ. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη συνάντηση που είχε το περασμένο καλοκαίρι ο Ομπάμα με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Βενιαμίν Νετανιάχου στον Λευκό Οίκο, δεν ήταν παρόντες ούτε η υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον ούτε ο ειδικός απεσταλμένος στη Μέση Ανατολή Τζορτζ Μίτσελ. Η απαίτηση που προέβαλε στη συνάντηση εκείνη ο Ομπάμα να παγώσουν οι εβραϊκοί οικισμοί περιφρονήθηκε στη συνέχεια από τον Νετανιάχου. Και ο Αμερικανός πρόεδρος αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Πολλοί αναρωτιούνται λοιπόν ποιος πραγματικά τον συμβουλεύει σε θέματα εξωτερικής πολιτικής. «Ο πρόεδρος έχει τουλάχιστον τέσσερις συμβούλους εθνικής ασφάλειας, και ο Τζιμ Τζόουνς (ο επίσημος σύμβουλος) δεν περιλαμβάνεται σ΄ αυτούς», λέει στους Φαϊνάνσιαλ Τάιμς ένας πρώην αξιωματούχος της κυβέρνησης Κλίντον. Εντάσεις υπάρχουν όμως και μεταξύ των ανθρώπων που είχαν δουλέψει προεκλογικά για τον Ομπάμα και εκείνων που είχαν συνεργαστεί με τη Χίλαρι Κλίντον. Όπως είναι φυσικό, οι σχέσεις του Λευκού Οίκου με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ δεν είναι οι πλέον ομαλές.

Δύο είναι οι μεγάλες δοκιμασίες που θα κρίνουν την πορεία αυτής της κυβέρνησης. Η μία είναι η μεταρρύθμιση της υγείας. Αν ο Ομπάμα κατορθώσει να προωθήσει ένα νομοσχέδιο μέσα στις επόμενες εβδομάδες, οι γκρίνιες θα ξεχαστούν και η κυβέρνηση θα πάρει μια μεγάλη ανάσα. Αν όχι, τα συντροφικά μαχαιρώματα θα συνεχιστούν μέχρι την κρίσιμη αναμέτρηση του ερχόμενου Νοεμβρίου για τη μερική ανανέωση του Κογκρέσου. Εκεί, η κυβέρνηση κινδυνεύει να χάσει τον έλεγχο του ενός ή και των δύο νομοθετικών σωμάτων. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, θεωρείται βέβαιο ότι ο Εμάνυελ θα παραιτηθεί. Αλλά αυτό θα είναι μάλλον το μικρότερο κακό.

Fresh24

Weekend SaltandPepper:Ζήτησε μετρήσεις το Μαξίμου

Posted: March 13th, 2010, 2:32pm MST by Fresh24

Αμέσως μετά την ολοκλήρωση των επαφών του Γιώργου Παπανδρέου με τον Μπαράκ Ομπάμα στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο επικοινωνιακός μηχανισμός του Μεγάρου Μαξίμου πήρε φωτιά. Σύμφωνα με πληροφορίες του «parapolitika.gr», οι συνεργάτες του Γιώργου Παπανδρέου επικοινώνησαν με εταιρείες και ζήτησαν να «τρέξουν» δυο διαφορετικές δημοσκοπήσεις της κοινής γνώμης. Η μια να αφορά τα στοιχεία το προφίλ του
Weekend SaltandPepper:Θέλει να έρθει για διακοπές

Posted: March 13th, 2010, 1:26pm MST by Fresh24

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ζεστός όπως ο Νότιος Μπιλ Κλίντον ούτε έχει εύκολο τον λαϊκισμό όπως ο Τεξανός Τζορτζ Μπους. Παρ΄ όλα αυτά, ο Μπαράκ Ομπάμα έγινε ξαφνικά πιο προσωπικός, μιλώντας στους Ελληνοαμερικανούς. Υπενθυμίζω ότι η επίσκεψη Παπανδρέου στην Ουάσιγκτον- αν και έγινε σε άλλο πλαίσιο- συνέπεσε με τον προχρονολογημένο εορτασμό της 25ης Μαρτίου στις ΗΠΑ. Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ πρόεδρος, που δεν εφείσθη καλών
Weekend SaltandPepper:Οι μαύροι της Ευρώπης

Posted: March 13th, 2010, 12:04pm MST by Fresh24

Κώστας Μητρόπουλος ΤΑ ΝΕΑ 10.03.2010

JUNGLE-Report

Ο Άδωνις Γεωργιάδης σε νέες παραχαράξεις

Posted: March 13th, 2010, 11:58am MST by SRY

Ξέρω τι θα πείτε. Ότι αυτή η κατάσταση έχει καταντήσει αηδία. Ότι μυαλό δεν πρόκειται να βάλει. Κι ότι περισσότερες ελπίδες να γίνουμε κατανοητοί υπάρχουν αν τα πούμε σε ένα ντουβάρι, παρά στον εθνικό μας τηλεπλασιέ που τον εκλέξαμε και βουλευτή.

Το κάνουμε όμως από περιέργεια. Θέλουμε να δούμε μετά από πόσα κραξίματα, μετά από πόσες αποκαλύψεις παραχάραξης και ασχετοσύνης, θα φιλοτιμηθεί ο άνθρωπος να αντιμετωπίζει την ελληνική γραμματεία με μια στοιχειώδη σοβαρότητα και σεβασμό. Το παρακάτω άρθρο είναι μέρος αυτής της προσπάθειας.

Όποιος μας εμπιστεύεται ότι στα αποσπάσματα βίντεο που προβάλλουμε τον Άδωνη, δεν αλλοιώνουμε το νόημα των δηλώσεών του, να προσπεράσουν το κάτωθι βίντεο και να παν αμέσως παρακάτω. Όσοι πάλι δε μας έχουν εμπιστοσύνη, για τιμωρία τους ας κάτσουν να ακούσουν τις τσιρίδες του σε όλη την εκπομπή.

(Πηγές: 1 , 2 )

Αυτό λοιπόν που θα εξετάσουμε πρώτα (το παρακάτω βίντεο δείτε το όλοι τώρα), είναι τα σχόλια του Άδωνη μέσα στη Βουλή. Όλα τα λεφτά ο Μεϊμαράκης από πίσω που έχει κατουρηθεί στο γέλιο.

Προς στιγμή φοβήθηκα μην του ξεφύγει μες στη Βουλή κανένα «πάρτε τώρα τηλέφωνο στο 210…».

Είναι περιττό νομίζω να σχολιαστεί ότι δεν ξέρει τι του γίνεται. Το απόσπασμα που διάβασε νομίζει ότι αναφέρεται στο δίκαιο του αίματος. Στην πραγματικότητα όμως δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα στερεότυπο μοτίβο στους ρητορικούς λόγους της Αθήνας, που μιλάει για σχέση των κατοίκων της Αθήνας με τη γη τους, σε αντιδιαστολή με τους άλλους … Έλληνες! Υπάρχει πράγματι θέμα υπερηφάνειας, αλλά ούτε καν τίθεται (στο συγκεκριμένο χωρίο) η έννοια του «δικαίου» του αίματος.

Και να υπήρχε όμως, να πληροφορήσουμε τον κύριο Άδωνη ότι το «δίκαιο» αυτό καταργήθηκε αιώνες τώρα, με «χαριστική βολή» την εσωτερική μετανάστευση των τελευταίων δεκαετιών, όπου οι «αυτόχθονες» Αθηναίοι αναμίχθηκαν με «επήλυδες» άλλων πόλεων και χωριών.

Πρόκειται για την ίδια ακριβώς παραχάραξη που είχε κάνει πριν ένα χρόνο σχεδόν με τον Ισοκράτη, την οποία και επαναλαμβάνει με τον πλέον ξεδιάντροπο τρόπο. Δηλαδή ενώ ο Περικλής μιλούσε για την αρχαία Αθήνα σε αντιδιαστολή με την υπόλοιπη Ελλάδα, ο Άδωνης τον διαστρέφει να μιλάει τάχα εκ μέρους όοολης της αρχαίας Ελλάδας εναντίον … του νομοσχεδίου του ΠΑΣΟΚ!!!

Αντιγράφω επακριβώς τα λόγια του:

Η παράδοση της αρχαίας Ελλάδος την οποία πολλοί συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ κακώς επικαλέστηκαν, μας λέει να μην ψηφίσουμε αυτόν τον νόμο.

Δε μιλάμε για αναχρονισμό, ούτε καν για διαστρέβλωση. Μιλάμε για διαστροφή.

Και φυσικά, δεν αρκέστηκε να βιάσει τον Περικλή/Θουκυδίδη μόνο μέσα στη Βουλή. Ο σοδομισμός συνεχίστηκε από την εκπομπή του:

Προσέξτε μεταξύ άλλων τι έκανε: διάβασε μία πρόταση από Θουκυδίδη, και την προέκτεινε με τη δική του… φιλολογική ερμηνεία:

Την γαρ χώραν οι αυτοί αεί οικούντες διαδοχή των επιγιγνομένων. Τώρα με τους μετανάστες που μας φέρνει καπέλο το ΠΑΣΟΚ με το χθεσινό νομοσχέδιο κύριε Σκανδαλίδη, αυτό το επιχείρημα δεν μπορούμε πια να το ισχυριστούμε.

Αυτό ακριβώς! Αλλά για στάσου λίγο Άδωνη, αχ βρε Άδωνη. Θες δηλαδή να μας πεις ότι μέχρι χθες αυτό το «επιχείρημα» μπορούσαμε να το ισχυριστούμε; Ότι δηλαδή όλοι οι Έλληνες (δηλαδή οι Αθηναίοι, λεπτομέρειες!) ήμασταν αυτόχθονες; Είσαι δηλαδή τόσο βέβαιος π.χ. για την αυτοχθονία του παππού της γιαγιάς του Καρα-Τζαφέρ προέδρου σου;

Και για βάστα λίγο ακόμα! Κι αν νομιμοποιηθούν οι μετανάστες, γιατί εσύ δεν θα μπορείς να επικαλείσαι το «επιχείρημα»; Αυτόχθονας δεν είσαι, κατευθείαν βγαλμένος από το αττικό χώμα; Τι σε ενοχλεί λοιπόν που δίπλα σου θα κυκλοφορούν και μερικοί «επήλυδες»; Μήπως (λέω μήπως) σε νοιάζει επειδή είσαι λίγο ρατσιστούλης και «μαυρίζει» κι εσένα «το μάτι σου»; Κι εκτός από ρατσιστούλης, μήπως είσαι και λίγο δειλούλης που φοβάσαι να παραδεχτείς ότι είσαι ρατσιστούλης, γι’ αυτό και ψάχνεις να κρύβεσαι συνέχεια κάτω από τις χλαμύδες αρχαίων διασημοτήτων;

Κι αλήθεια, γιατί όποτε αναφέρεσαι στους μετανάστες, τρέχεις πίσω στην κλασική Αθήνα, αλλά δε βγάζεις τσιμουδιά π.χ. για τη βυζαντινή χιλιετία; Εσύ δεν λες ότι και το Βυζάντιο είναι ελληνικό, και το ’χουμε κορώνα στο κεφάλι μας; Γιατί δε μας μιλάς λοιπόν για την «αυτοχθονία» π.χ. των εξελληνισμένων ορδών, και τα σούρτα-φέρτα με αυτοκρατορικό φιρμάνι ολόκληρων πληθυσμών από μια περιοχή σε άλλη; Τι έλεγε επ’ αυτού ο αυτόχθονας γνήσιος Έλληνας Flavius Petrus Sabbatius Iustinianus;

Αγαπητοί φίλοι, για να καταλάβετε με τι άνθρωπο έχουμε να κάνουμε (όχι πως δεν ξέρετε), θα σας παραθέσω το παρακάτω απόσπασμα από την εκπομπή του, μετά μερικά σχόλια, και τα συμπεράσματα δικά σας.

Απομαγνητοφωνώ τη μνημειώδη δήλωσή του:

Πρώτα έκαναν τον ελληνικό λαό αμόρφωτο, κατήργησαν την καθαρεύουσα, κατήργησαν τους τόνους και τα πνεύματα, έβγαλαν τα αρχαία ελληνικά απ’ τα σχολεία, κατήργησαν τους επιθεωρητές, τις γραπτές εξετάσεις, κατήργησαν τα πρότυπα σχολεία. Πρώτα έκαναν τους ελληνόπαιδες αμορφώτους, πρώτα έκαναν τους Έλληνες να ξεχάσουν την ιστορία τους, και αφού έκαναν αυτό, μετά άφησαν όλη τη θολοκουλτούρα […] να διαδίδει ότι δήθεν οι αρχαίοι Έλληνες ήταν πολυπολιτισμικοί, ότι δήθεν οι αρχαίοι Έλληνες ήταν κατά της φυλής, ότι δήθεν για το αίμα μιλούσε μόνο ο Χίτλερ. Όλος ο ελληνικός πολιτισμός της αρχαιότητος, είναι πολιτισμός του αίματος. Αυτό να το καταλάβετε.

Ο Άδωνης μας δίνει όλα αυτά τα στοιχεία που συντελέσαν ώστε ο ελληνικός λαός να γίνει αμόρφωτος και έρμαιο της θολοκουλτούρας. Ας τα πάρουμε ένα-ένα.

"Κατάργησαν τις γραπτές εξετάσεις". Φυσικά λέει ψέματα. Ρωτήστε ένα μαθητή γυμνασίου-λυκείου.

"Κατάργησαν τους επιθεωρητές". Εδώ ο Άδωνης αναπολεί ένα προσφιλή θεσμό της αυταρχικής εκπαίδευσης, ιδιαίτερα αγαπητό στη χούντα, για τον έλεγχο μεταξύ άλλων και του «πατριωτικού φρονήματος» καθηγητών τε και μαθητών.

"Έβγαλαν τα αρχαία ελληνικά από τα σχολεία". Μα καλά, σε ποια χώρα αναφέρεται;

Και τώρα θέλω την προσοχή σου αγαπητέ λαοτιανέ ψηφοφόρε και θαυμαστή της ευρυμάθειας και του ήθους του βουλευτή σου, του Άδωνη Γεωργιάδη. Όπως είδες και άκουσες, ο βουλευτής σου μεταξύ άλλων χαρακτηρίζει και την κατάργηση της καθαρεύουσας και των πνευμάτων ως αίτια που οδηγούν στην αμορφωσιά, και ανοίγουν το δρόμο στη θολοκουλτούρα. Και φυσικά δεν μπορεί να έχει άδικο, Άδωνης είναι αυτός, κοτζάμ φιλόλογος.

Λέω να σου διαβάσω τις σκέψεις κάποιου εκπροσώπου αυτής της πορείας προς τον κατήφορο που στηλιτεύει ο Άδωνης, την επίθεση δηλαδή στην καθαρεύουσα και τα πνεύματα., με την παράλληλη εισαγωγή ξένων λέξεων. Αντιγράφω:

Κάθε γλώσσα πρέπει εξ ανάγκης να έχει λέξες από άλλες γλώσσες• και η ευγένεια των γλωσσών είναι ωσάν την ευγένεια των ανθρώπων• ευγενής εσύ, ευγενής ο πατέρας σου, ο πάππος σου ευγενής, αλλά πηγαίνοντας εμπρός, βρίσκεις βέβαια τον άνθρωπον όπου έπαιζε τη φλογέρα βόσκωντας πρόβατα.

Πρόσεξε τώρα πώς επιτίθεται στην καθαρεύουσα:

Αλλά, κύριε, δεν ηξέρεις τι συλλογίζεσαι. Να αλλάξεις τη γλώσσα ενός λαού! Σύρε, λοιπόν, τριγύρισε την Ελλάδα, σύρε να ’βρεις την κόρη και πες της με τι λόγια πρέπει να λέει ότι η ευμορφύτερη ευμορφιά του κορμιού της είναι η τιμή• άμε να βρεις τους πολεμάρχους, ψηλάφησέ τους τες λαβωματιές και πες τους ότι πρέπει να τες λεν’ τραύματα• άμε να βρεις …

Και πρόσεξε τώρα ειρωνεία που ρίχνει για τα πνεύματα:

Χαίρετε, λοιπόν, θείοι τόνοι, οξείες, βαρείες, περισπωμένες! Χαίρετε, ψιλές, δασείες, στιγμές, μεσοστιγμές, υποστιγμές, ερωτηματικές, χαίρετε! Ο κόσμος τρέμει τη δύναμή σας και ουδέ ποιητής ουδέ λογογράφος ημπορεί να γράψει λέξη χωρίς πρώτα να σας υποταχθεί. Εσείς εμπνεύσατε, πριν γεννηθείτε, τον Όμηρο όταν ετραγουδούσε την Ιλιάδα, την Οδύσσεια, τους Ύμνους…

Που λες λοιπόν, αγαπητέ λαοτιανέ ψηφοφόρε, έχουμε εδώ κάποιον ο οποίος (σύμφωνα με τον Άδωνη) υποστηρίζει απόψεις που κάνουν τον ελληνικό λαό αμόρφωτο και θύμα της θολοκουλτούρας. Θες να μάθεις και το όνομά του; Διονύσιος Σολωμός. Δε σε χάλασε!

Και πού’ σαι Άδωνη! Σε σένα και το σινάφι σου που θέλετε επιστροφή στο πολυτονικό και την καθαρεύουσα, ο Σολωμός σας στέλνει μήνυμα απ’ τον Άδη. Άκου τι σας λέει:

Αλλά κύριε, δεν σ’ αφήνω να ομιλείς πλέον. Άλλην έγνοια δεν έχετε, παρά να διακονεύετε λέξες με τα κεφάλια σας• και τα κεφάλια σας είναι άλαλα και ξερά ωσάν τα κρανία που κοιμούνται στα χώματα.

Την επόμενη φορά που θα παπαγαλίσετε για πολλοστή φορά τις δύο πρώτες (από τις 158) στροφές του Ύμνου εις την Ελευθερία, μπείτε στον κόπο μετά να διαβάσετε και τίποτε άλλο, το «Διάλογο» ας πούμε.

Αφού λοιπόν μεταξύ άλλων κι ο Σολωμός «έστρωσε δρόμο» στη θολοκουλτούρα, ο Άδωνης μας λέει:

[…] μετά άφησαν όλη τη θολοκουλτούρα […] να διαδίδει ότι δήθεν οι αρχαίοι Έλληνες ήταν πολυπολιτισμικοί, ότι δήθεν οι αρχαίοι Έλληνες ήταν κατά της φυλής, ότι δήθεν για το αίμα μιλούσε μόνο ο Χίτλερ. Όλος ο πολιτισμός της αρχαιότητος, είναι πολιτισμός του αίματος. Αυτό να το καταλάβετε.

Να επαναλάβω τα τελευταία λόγια του φιλολογιότατου Άδωνη: Όλος ο πολιτισμός της αρχαιότητος, είναι πολιτισμός του αίματος. Αυτό να το καταλάβετε. Όλος ο πολιτισμός της αρχαιότητος …. Όλος….

Σε πείσμα λοιπόν αυτού του πολιτισμού του αίματος, ας αντιγράψω μερικά λόγια ενός άλλου «θολοκουλτουριάρη»:

Όταν κάποιοι υμνούν τη γενιά τους, ότι τάχα κάποιος είναι ευγενής λέγοντας ότι έχει εφτά παππούδες πλούσιους, ο φιλοσοφημένος άνθρωπος θεωρεί ότι είναι λόγια εντελώς κοντόθωρων και αμβλύνοων ανθρώπων, οι οποίοι εξαιτίας της απαιδευσιάς τους δεν μπορούν να εστιάζουν πάντοτε στο σύνολο, ούτε να αναλογιστούν ότι στον κάθε άνθρωπο αντιστοιχούν αναρίθμητες χιλιάδες παππούδων και προγόνων, πλούσιοι και φτωχοί, βασιλιάδες και δούλοι, βάρβαροι και Έλληνες, πολλές χιλιάδες για τον καθένα.

Μα ποιος είναι αυτός ο ανθέλληνας που αμφισβητεί την αυτοχθονία μας και λέει ότι ο κάθε «αυτόχθονας» κατάγεται από χιλιάδες Έλληνες και βαρβάρους; Ο Πλάτωνας βρε! Πάρτε και την παραπομπή: Θεαίτητος, 174e-175a. Και περαστικούλια.

Κι όπως αμέσως πιο κάτω λέει ο Πλάτωνας (175b), ο φιλόσοφος γελάει με όσους μένουν προσκολλημένοι στους ένδοξους προγόνους τους, διότι δεν μπορούν να σκεφτούν και να απαλλαγούν από τη χαυνότητα της ανόητης ψυχής (γελά ου δυναμένων λογίζεσθαι τε και χαυνότητα ανοήτου ψυχής απαλλάττειν). Τα ακούτε, ωρέ υπερήφανοι απόγονοι με το καθαρό DNA;

Αλλά όχι ρε γαμώτο, δεν μπορεί ο Άδωνης να έχει άδικο όταν λέει ότι όλος ο πολιτισμός της αρχαιότητος είναι πολιτισμός του αίματος! Τι σόι πτυχίο ιστορικού έχει!

Ωχ αμάν, κι άλλος θολοκουλτουριάρης εθνοπροδότης κοντοζυγώνει. Και τι μας λέει;

Να μην κατοικούμε σε χωριστές πόλεις και δήμους με ξεχωριστούς ο καθένας κανόνες δικαίου, αλλά να θεωρούμε όλους τους ανθρώπους συνδημότες και συμπολίτες μας, και να είναι μία η ζωή και ένας ο κόσμος μας, όπως ακριβώς ένα κοπάδι που θρέφεται από τον ίδιο βοσκότοπο.

Και το όνομα αυτού; Ζήνων, ιδρυτής της περίφημης Στοάς, μιας από τις τρεις σημαντικότερες φιλοσοφικές σχολές των ελληνιστικών χρόνων. Πάρτε και την παραπομπή: Πλούταρχος, Περί της Αλεξάνδρου Τύχης ή Αρετής, 329. Και περαστικούλια πάλι.

Δία μου! οι αρχαίοι τώρα θολοκουλτούρεψαν και θέλουν new order πολυπολιτισμούς. Πού θα βρούμε αποκούμπι και παρηγοριά εμείς οι αγνοί αιματολογικά αυτόχθονες; Μα πού αλλού από τον ήρωά μας, τον Μέγα τον Αλέξανδρο; Ή μήπως όχι;

Ο Αλέξανδρος πίστευε ότι ήρθε θεόσταλτος ως κοινός συμφιλιωτής και ειρηνοποιός όλων, από τους οποίους όσους δεν έπειθε με το λόγο να συμφωνήσουν μαζί του τους εξανάγκαζε με τα όπλα, και συνένωνε τους πάντες από παντού ώστε να γίνουν ένα, αναμειγνύοντας σαν σε κρατήρα φιλίας τις ζωές, τα ήθη, τους γάμους και τις συνήθειές τους, και πρόσταξε όλους να θεωρούν πατρίδα τους την οικουμένη, ακρόπολη και φρουρά το στρατόπεδο, συγγενείς τους ενάρετους, και αλλόφυλους τους κακούς. Και το ελληνικό και το βαρβαρικό στοιχείο να μην διακρίνονται από τη χλαμύδα, την πέλτη, το σπαθί και το μανδύα, αλλά το ελληνικό να τεκμαίρεται από την αρετή, και το βαρβαρικό από την κακία, και να θεωρούνται κοινά τα ρούχα, τα τραπέζια, οι γάμοι και οι συνήθειες, και τα παιδιά τους να προέρχονται από μικτούς δεσμούς αίματος (Πλούταρχος, Περί της Αλεξάνδρου Τύχης ή Αρετής, 329).

Ωιμέ συμφορά! Ο Ζήνωνας και ο Μεγαλέξανδρος ψήφισαν υπέρ του νομοσχεδίου του ΠΑΣΟΚ! Ή μήπως τώρα ακούγεται λιγουλάκι αναχρονιστικό, και (θα παρατηρήσετε τώρα ότι) δεν είναι οι καταστάσεις κι οι συνθήκες ίδιες;

Συγκρίνετε λοιπόν ξανά τα παραπάνω αποσπάσματα, με τη δήλωση του Άδωνη:

Όλος ο πολιτισμός της αρχαιότητος, είναι πολιτισμός του αίματος. Αυτό να το καταλάβετε.

Κύριε Γεωργιάδη, βλέπω να ισχύει αναγκαστικά ένα από τα τρία ενδεχόμενα.

Πρώτον: Είστε αμόρφωτος. Γενικεύετε με τον πιο ανιστόρητο τρόπο καταστάσεις που είναι πανεύκολο να διαψευστούν, και δείχνετε να αγνοείτε όχι μόνο σημαντικές φιλοσοφικές και πολιτικές θέσεις της αρχαιότητας, αλλά και ολόκληρες χρονικές περιόδους της ελληνικής ιστορίας, με πνεύμα ριζικά διαφορετικό από το περιορισμένο χρονικά και γεωγραφικά κομμάτι της ιστορίας στο οποίο εστιάζετε. Δεν έχω φυσικά την απαίτηση να τα γνωρίζει όλα αυτά ο καθένας, κι εγώ ο ίδιος ομολογώ ότι έχω να μάθω ακόμα πολλά από την ιστορία και τον πολιτισμό μας. Όταν όμως κάποιος βγαίνει με ύφος χιλίων καρδιναλίων να διακηρύξει την «Αλήθεια» του, και να κατηγορήσει ως προδότες κλπ όσους τον αμφισβητούν, δεν έχει καμία δικαιολογία να πει μετά «δεν ήξερα». Δε νομίζετε;

Δεύτερον: Είστε απατεώνας. Αυτό ισχύει στην περίπτωση που δεν αγνοείτε όλα τα παραπάνω, αλλά τα αποκρύπτετε για να εξυπηρετήσετε πολιτικές σκοπιμότητες. Συσκοτίζετε δηλαδή κάποιες πτυχές της ελληνικής ιστορίας, και υπερτονίζετε κάποιες άλλες, προβάλλοντάς τες αναχρονιστικά στο παρόν, ώστε να δώσετε μια πλαστή εικόνα της ιστορίας, όπως τη θέλετε εσείς. Η υποψία αυτή ενισχύεται κι από παλιότερή δήλωσή σας στην οποία παραδεχτήκατε ότι είσαστε υπέρ της ιστορικής παραχάραξης, αρκεί να εξυπηρετεί αυτό που εσείς καταλαβαίνετε ως «εθνικό συμφέρον». Και δεδομένης της πρόσβασης που έχετε σε Βουλή και ΜΜΕ και ο λόγος σας διαδίδεται σε ευρείες μάζες, συνεπάγεται ότι είστε και επικίνδυνος.

Τρίτον: Δεν είστε τίποτα από τα δύο παραπάνω, αντίθετα είστε απολύτως συνεπής με τον εαυτό σας. Το τίμημα όμως είναι να παραδεχτείτε ότι οι Σολωμός, Πλάτωνας, Ζήνων και Αλέξανδρος είναι σύμφωνα με την ιδεολογία σας θολοκουλτούρες, ανθέλληνες, εθνοπροδότες κι όλα αυτά τα ωραία με τα οποία στολίζετε τους αντιπάλους σας. Διότι αμφισβητούν ευθέως ιδέες που αποτελούν τον πυρήνα της (πατριωτικής ελληνικής «αληθινής») ιδεολογίας σας, όπως καθαρή γλώσσα, καθαρό αίμα, καθαρή φυλή, καθαρό πολιτισμό, καθαρό μυαλό. Πείτε λοιπόν ότι δεν είναι Έλληνες, και δε θα ’χω κανένα πάτημα να σας θεωρώ απατεώνα.

Φυσικά, αγαπητοί μας αναγνώστες, γνωρίζετε ότι οι παραπάνω προτροπές είναι ρητορικές, διότι ξέρουμε ότι και να μας κάνει την τιμή να μας απαντήσει ο κύριος Γεωργιάδης, σοβαρή απάντηση δεν πρόκειται να δώσει. Το κείμενο που μας υποσχέθηκε πριν ένα χρόνο για τον Ισοκράτη ακόμα το περιμένουμε. Σε ένα άρθρο που του αφιερώσαμε στα ψέματά του για την υπόθεση «Δραγώνα», η μόνη του απάντηση ήταν να ψάξει στα σχόλιά μας και να βρει ένα άσχετο σχόλιο με αναφορά στο Μίκη. Σε ένα άλλο μας ποστ για τις διαστρεβλώσεις του στην αρχαία ελληνική γραμματεία, το μόνο που έκανε ήταν να παραθέσει ένα ακόμα κουτσουρεμένο χωρίο του βαριόμοιρου Ισοκράτη που «αποδείκνυε» πόσο «εθνικιστής» ήταν.

Στην καλύτερη λοιπόν περίπτωση, να περιμένετε ως «απάντηση» κάποια αναφορά σε κανά άσχετο κουτσουρεμένο χωρίο του Θουκυδίδη ή του Αριστοτέλη που να μοιάζει αρκετά ρατσιστικό, ώστε να νιώθει ότι μας ισοφάρισε στο 90. Διότι για τέτοιο επίπεδο μιλάμε.

Κλείνουμε με μια σοφοτάτη εκπαιδευτική / πολιτιστική διαπίστωση του βουλευτή μας:

Όταν πάτε στον Παρθενώνα, αυτά που βλέπετε να αναπαριστώνται γύρω-γύρω τι είναι; Οι μάχες των προγόνων, από τους μυθικούς μέχρι τους ιστορικούς χρόνους εναντίον των βαρβάρων. Αυτό είναι ο Παρθενώνας. Αλλά άντε να τα πεις αυτά σε ένα κόσμο που’ χει γίνει αμόρφωτος.

Αυτό ακριβώς είναι ο Παρθενώνας, αμόρφωτε κοσμάκη. Ένα απέραντο «πίσω και σας φάγαμε βάρβαροι». Προτείνω η δήλωση του Άδωνη να μπει χαραγμένη πάνω από την πύλη του νέου μουσείου της Ακρόπολης. Και σε όσους βαρβάρους τουρίστες έρχονται να το επισκεφτούν, να τους παραδίδουμε και διαλέξεις με τίτλο «τον καιρό που πηδάγαμε τους παππούδες σας». Διότι αυτό θα πει Ελλάδα και πολιτισμός: πας μη Έλλην βάρβαρος ναούμ.

Και ποιοι είναι οι βάρβαροι που κατά Άδωνη αναπαριστούνται; Οι Τρώες, οι Αμαζόνες, οι Κένταυροι και οι Γίγαντες. Το μήνυμα του Παρθενώνα είναι σαφές λοιπόν: πας μη Έλλην βάρβαρος λέμε.

Ο Παρθενώνας βέβαια έχει και κάτι άλλες θολοκουλτουριάρικες αναπαραστάσεις, όπως τη γιορτή των Παναθηναίων, τη γέννηση της Αθηνάς, τη φιλονικία της με τον Ποσειδώνα, αλλά τι να τα κάνεις αυτά, άμα δε δείχνουν μάχες με βαρβάρους; Πώς θα νιώσουμε ανώτεροι ναούμ.

Από την άλλη βέβαια, αμόρφωτε κοσμάκη, θυμήθηκα μια παλιότερη γκάφα του Άδωνη, στην οποία δεν μπορούσε να ξεχωρίσει το ανατολικό αέτωμα του Παρθενώνα από το δυτικό. Αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες, αμόρφωτε κοσμάκη. Εσύ αυτό που πρέπει να θυμάσαι είναι την «ουσία», δηλαδή Παρθενώνας = μάχες κατά των βαρβάρων.

ΥΓ. Δε θα κουραστώ να το επαναλαμβάνω. Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι πατριώτες, είναι πατριδοκάπηλοι. Κι ότι μεγάλη λαχτάρα περιμένει την ελληνική κληρονομιά, αν αποκτήσουν περισσότερη δύναμη. Αυτά είχα να πω.

Fresh24

Weekend Salt&Pepper:Οι κερδοσκόποι κατέλαβαν τα βενζινάδικα

Posted: March 13th, 2010, 11:52am MST by Fresh24

Σκίτσο του Ηλία Μακρή Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 10.03.2010

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Η μεταλλαγμένη πατάτα της Μαρίας Δαμανάκη

Posted: March 13th, 2010, 11:11am MST by Πάνος

Η τωρινή απόφαση έχει ξεσηκώσει θύελλα διαμαρτυριών σε όλη τη χώρα, ενώ η υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κα Κατερίνα Μπατζελή ξεκαθάρισε ότι «η μεταλλαγμένη πατάτα δε θα περάσει σε εθνικό επίπεδο» υποστηρίζοντας παράλληλα ότι η Ελληνίδα Επίτροπος κ. Μαρία Δαμανάκη, που δεν αρνήθηκε την ψήφο της στην απόφαση αυτή, θα υποστηρίξει την προσπάθεια της χώρας. http://www.anatolh.com/index.php/lasithi/lasreportaz/7898-lr-.html Πως μεταφράζονται [...]
Τα ΜΑΤ της ΓΑΠοκυβέρνησης επιτέθηκαν με χημικά σε τυφλούς!

Posted: March 13th, 2010, 10:53am MST by Πάνος

Αυτό καταγγέλλει η Εθνική Ομοσπονδία Τυφλών – και δικά μας σχόλια δεν χρειάζονται: http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=140751 * Επί τη ευκαιρία, ας δούμε κι άλλη μια λεπτομέρεια: Οι πέντε απο αυτούς οδηγήθηκαν εκ των υστέρων στον Ανακριτή με κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος με βάση το νόμο για τις κουκούλες. http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4564678&ct=1 Καλά, το ΠΑΣΟΚ δεν έσκουζε (και πολύ σωστά) όταν η ΝΔ περνούσε τις κουκουλοδιατάξεις; [...]

Fresh24

Weekend Salt&Pepper: Τι σου ζήτησε;

Posted: March 13th, 2010, 10:50am MST by Fresh24

Σκίτσο του Ηλία Μακρή Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 11.03.2010

Οι εγκαθετοι

Νέα εκπομπή 12/3/2010- ακούστε την ηχογραφημένη

Posted: March 13th, 2010, 10:24am MST by Οι Εγκάθετοι

Ακούστε από το Player (δεξιά) ηχογραφημένη την πιο πρόσφατη (12-03-10) εκπομπή μας, σε δύο μέρη.Εναλλακτικά, κατεβάστε 1o μέρος και 2o μέρος 1o μέρος1.Έναρξη εκπομπής2. Οικονομικά μέτρα: ταξίδια ΓΑΠ σε Γαλλία-Αγγλία-ΗΠΑ, στήριξη & κανόνες για τις αγορές3. Κατάληψη απολυμένων Ολυμπιακής σε Γενικό Λογιστήριο Κράτους, Πανεπιστήμιο4. Μέρα της Γυναίκας- "γενοκτονία" εις βάρος των γυναικών5. Ο Κώστας

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Από την επικοινωνία ως την πολιτική κι από την πολιτική ως τη ζωή, χάνεται η μπάλα…

Posted: March 13th, 2010, 9:47am MST by Πάνος

Αφορμή για τη θυμόσοφη διάθεση του τίτλου είναι ένα καλογραμμένο, αλλά αμφίβολης ευθυκρισίας, άρθρο του Παύλου Τσίμα, στα ΝΕΑ: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=10&ct=13&artID=4564738 Γιατί λέω «αμφίβολης ευθυκρισίας»; Μα γιατί ΔΕΝ κόβεις το πόδι σου από το γόνατο και κάτω, για να στείλεις «ένα μήνυμα», διάολε! Μπορεί να ακούσεις κάποιες εκδηλώσεις θαυμασμού / έκπληξης (βρε το θηρίο, έκοψε τοπόδι του, δεν [...]

Πολιτικό blog

Από ποιον πήρατε λευκή επιταγή κ. Πεταλωτή;

Posted: March 13th, 2010, 9:40am MST by karpidis

Διαβάζοντας χθες για την ομιλία του κ.Πεταλωτή στάθηκα στη δήλωση για λευκή επιταγή του Ελληνικού λαού, δεν μπόρεσα παρά να αναρωτηθώ αν τα λέει αυτά μόνο στην ομογένεια, γιατί στις εκλογές του 2009 το ΠΑΣΟΚ είχε ξεκάθαρο πρόγραμμα το οποίο ήταν κατά των αυστηρών μέτρων. Ο Γιώργος Παπανδρέου δήλωνε πως λεφτά υπάρχουν και έλεγε πως [...]

Fresh24

Weekend SaltandPepper:!

Posted: March 13th, 2010, 9:28am MST by Fresh24

Με τις αποστάσεις από την κυβέρνηση Καραμανλή, που παίρνουν στη Ν.Δ. (Σαμαράς, Μπακογιάννη), ξέχασαν και την 6η επέτειο της εκλογικής νίκης της 7ης Μαρτίου 2004...Ν.Ρ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 11.03.2010

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Ο Ψωμιάδης λέει και ξελέει, για ίδρυση νέου κόμματος

Posted: March 13th, 2010, 9:21am MST by Πάνος

Καθόλου περίεργο – πιέζει να πάρει το χρίσμα για περιφερειάρχης. http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=32&artid=319811&dt=13/03/2010 Το πρόβλημα όμως είναι στον Αντώνη Σαμαρά: θα ανεχτεί να εξακολουθήσει να γίνεται περίγελως η Νέα Δημοκρατία; Ή θα δείξει στον κ. Παναγιώτη την πόρτα; (Έμμεση πλην σαφής προτροπή της καλύβας προς τον αρχηγό της ΝΔ, να απαλλάξει τη Θεσσαλονίκη από τον Ψωμιαδισμό – να γλιτώσουμε κι [...]

Fresh24

Weekend TV Ads: Stella Artois 4% 'runaway piano'

Posted: March 13th, 2010, 8:15am MST by Fresh24

Stella has launched the latest in its 'Nouvelle Smooth' series of ads.Created by Mother, the spot follows a man in hot pursuit of a piano.
Weekend TV Ads: Parallel Lines by Philips Cinema

Posted: March 13th, 2010, 7:09am MST by Fresh24

The online film introduces five short films that were produced through a collaboration between Philips and producers from Ridley Scott Associates. The films will be revealed next month. The chosen directors are Greg Fay, Johnny Hardstaff, Carl Erik Rinsch, Jake Scott, and Hi-Sim.

Dealsend - A common mistake

Πειρατεία;

Posted: March 13th, 2010, 6:06am MST

ΈΧω την εντύπωση, οτι πολλές φορές για μερικά πράγματα έχουμε λάθος εντύπωση!

-τι έιπα;-

Για παράδειγμα επειδή στην Εθνική οι Τροχαίοι ήταν -και μερικοί είναι- αγενής ή αμόρφωτοι, όλη η ΕΛ.ΑΣ είναι το ίδιο. πχ Πριν χρόνια οδηγώ κόκκινο αυτοκίνητο, σε έλεγχο, με κοιτάει το όργανο και μου λέει μέσα απο το μουστάκι του: "Το αυτοκίνητο σας λέει η άδεια ότι είναι ερυθρό", "Μάλιστα", απαντάω εγώ, "Αυτό ειναι κόκκινο" μου λέει σοβαρότατα το όργανο!!

ΟΚ! επειδή έτυχα σε αμόρφωτο, δεν σημαίνει οτι όλοι είναι.

Ειδικά αυτοί που βρίσκονται στην Διωξη Ηλεκτρονικου Εγκλήματος.

Είμαι σίγουρος οτι ξέρουν πολύ καλύτερα απο όλους εμας -τους και καλά ιντερνετακιδες- του τι γινεται στο Ιντερνετ. Ξέρουν όλα τα forums, όλα τα P2P, όλα τα sites που έχουν πειρατικό υλικό!

Το γιατί δρουν έτσι όπως δρουν, νομίζω οτι δεν προέρχεται απο δικές τους αποφάσεις. Δηλαδή, δεν νομίζω οτι κανένας νοήμων άνθρωπος που ξέρει απο Ιντερνετ λέει, θα κλέισω το gamato και κατευθείαν έχω λύσει το πρόβλημα στην πειρατεία στην Ελλάδα!

Η πειρατεία υπάρχει για πολλούς λόγους. Κυρίως όχι γιατι οι καταναλωτές δεν θέλουν να πληρώσουν, αλλά γιατι το προίόν μεσα απο τα κανάλια διανομής αργεί να έρθει στα ράφια ή το προϊόν βρίσκεται σε σχέση τιμής/αξίας πολύ υψηλά.

Εξηγούμαι:

> Πόσα λεφτά θα διαθέτατε για να αγοράσετε μια Ferrari ?

> Πόσα λεφτά θα διαθέτατε για να αγοράσετε ένα Noble ?

Και τα δύο κάνουν την ίδια δουλειά.

Αν όμως το Ferrari έχει 20 ευρώ και το Noble έχει 18 ευρώ ποιό απο τα δύο θα αγοράζατε;

Αν τώρα μπορούσατε να κλέψετε και τα δύο! Και τα δύο όμως έχουν τρακαρίσματα γύρω γύρω, και κάποια μικρο προβληματάκια στην μηχανή. Ποιό θα κλέβατε σίγουρα έστω και για μια δοκιμή κι ας το πετούσατε μετά και ποιό θα αγοράζατε;

Προσωπικά θα έδινα 20 ευρώ για να έχω ένα ολοκαίνουργιο, πλήρως λειτουργικό Ferrari και μάλλον θα έκλεβα ένα Noble, για να δω τι κάνει.

Κάπως έτσι βλέπω την πειρατεία στην μουσική! Τα Ferrari πάντα θα τα αγοράζω!

Έχω γράψει και παλιότερα ότι η τιμές στην μουσική ειδικά είναι απαράδεκτα υψηλές. Απαράδεκτα για το προϊόν. Το πρόβλημα λοιπόν δεν έιναι η πειρατεία. Η πειρατεία ειναι η επανάσταση, ειναι η κίνηση εκείνη η οποία θα πρέπει να περιορίσει την αισχροκέρδια. Όλα έχουν τιμή ανάλογα με την ζήτηση. Όχι όλα, η μουσική βιομηχανία επιμένει οτι κάτι τέτοιο δεν υπάρχει. Ακριβώς λοιπόν επειδή η βιομηχανία έχει εμμονή με το να προσπαθεί να καταστρατηγεί θεμελειώδες καπιταλιστικό αξίωμα, η πειρατεία έρχεται και εξισσοροπεί την κατάσταση. Είναι η φύση δηλαδή που κάνει το νερό να τρέχει προς την θάλασσα, όσα φράγματα κι αν κατασκευάσει ο άνθρωπος το νερό θα αναζητά την θάλασσα.

Αντι λοιπόν να αναλώνεται η αστυνομία σε μη παραγωγικές πράξεις, οι οποίες έχουν και περιορισμένο αποτέλεσμα, ας παρθεί μια ριζοσπαστική απόφαση απο την βιομηχανία. Αντι να δαπανούν τα εκατομμύρια τους, στο πως να φυλακίσουν πολίτες (και πελάτες), ας τα δαπανήσουν δημιουργώντας αξιόλογο προϊόν.

Το gamato έκλεισε, και μαζι του πολλά ακόμα forums έχουν λουφάξει. Ε! και; Μήπως δεν ξέρει η δίωξη ηλ. εγκλήματος οτι μπορώ να βρω το υλικό που ψάχνω αλλού; Το ξέρει! Αφου το ξέρω εγώ, που απλά έχω χόμπυ το δίκτυο, το ξέρουν και αυτοί που το έχουν επάγγελμα.

Η λύση είναι προφανώς αλλου. Δεν είναι στην καταστολή της πειρατείας. Διότι όπως σοφά λέγεται:

Η πειρατεία δεν κλέβει κάτι, απλά το μοιράζει!*Dealsend*

Fresh24

Weekend TV Ads: Smirnoff 'party in the woods'

Posted: March 13th, 2010, 6:05am MST by Fresh24

The ad, by JTW New York, aims to show what extrordinary things are possible when drinking with friends.
Weekend SaltandPepper: Παπανδρέου-Παπουτσής-Σαχινδίδης

Posted: March 13th, 2010, 5:19am MST by Fresh24

Πολλοί βουλευτές μόλις έμαθαν ότι ο κ. Παπανδρέου κατευθυνόταν από το αεροδρόμιο στο Κοινοβούλιο έμειναν στις θέσεις τους για να απολαύσουν την πρώτη συνάντησή του με τον κ. Χρ. Παπουτσή μετά το συμβάν με τον κ. Φ. Σαχινίδη. Μόνο που ο κ. Παπουτσής ως βουλευτής της Α΄ Αθηνών είχε ψηφίσει από τους πρώτους και είχε αποχωρήσει από τη Βουλή. Με αυτόν τον τρόπο τόσο ο Πρωθυπουργός όσο και ο Γραμματέας
Weekend SaltandPepper: Μπιφτεκοκατάσταση

Posted: March 13th, 2010, 4:16am MST by Fresh24

ΔΕΙΠΝΟ στη γραφική ταβέρνα του «Καραβίτη» στο Παγκράτι παρέθεσε την Πέμπτη το βράδυ ο Αντώνης Σαμαράς στους τομεάρχες της Ν.Δ. Ήταν αυτό που λέμε μπιφτεκο-πατατο-κατάσταση. Έλειπαν ο Κυριάκος Μητσοτάκης που βρισκόταν στο Κάιρο και η Όλγα Κεφαλογιάννη που ήταν στο Βερολίνο. Αμφότεροι ήταν δικαιολογημένα απόντες, αφού τα ταξίδια είχαν να κάνουν με τις αρμοδιότητές τους. ΣΤΟ μεταξύ να πω ότι η σχέση

Η Γενιά των 700 ευρώ

Ακριβή ανάπτυξη και δίκαιη λιτότητα

Posted: March 13th, 2010, 4:13am MST by G700

Του Μάνου Ματσαγγάνη*
Αυγή, 7-3-2010

Η τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η οικονομία έχει διάφορες όψεις. Η δημόσια συζήτηση συχνά επικεντρώνεται στις πιο ορατές από αυτές, όπως για παράδειγμα στα περίφημα σπρεντς, δηλαδή στο υψηλό κόστος δανεισμού. Αυτό είναι λογικό, αφού οι ορατές όψεις της κρίσης τυχαίνει να είναι οι πιο επείγουσες. Από την άλλη, είναι και συγκυριακές, καθώς και άμεσα (όχι εύκολα) αντιμετωπίσιμες.

Κάποια στιγμή η κερδοσκοπική πίεση στην οικονομία θα υποχωρήσει. Όμως, δεν θα έχει περάσει η κρίση όταν συμβεί αυτό. Αντίθετα, τότε θα έλθει στην επιφάνεια η μονιμότερη αιτία της, η ουσία της παθογένειας που παράγει ελλείμματα. Και αυτή δεν είναι άλλη από τη δραματική απόσταση μεταξύ των παραγωγικών δυνατοτήτων της οικονομίας και των καταναλωτικών προσδοκιών των πολιτών.

Το παραγωγικό μοντέλο που έχει διαμορφωθεί βασίζεται:

-στους χαμηλούς μισθούς,
-στη χαμηλή εξειδίκευση,
-στην περιορισμένη αξιοποίηση της τεχνολογίας,
-στη δυσπιστία των επιχειρήσεων απέναντι στην καινοτομία,
-στην κατά συρροή παραβίαση του εργατικού δικαίου,
-στην περιφρόνηση των φορολογικών και ασφαλιστικών υποχρεώσεων,
-στην κατασπατάληση των φυσικών πόρων.

Πρόκειται για ένα παραγωγικό μοντέλο «φτηνής ανάπτυξης», το οποίο έχει προ πολλού εξαντλήσει την όποια δυναμική του.

Αντίθετα, τα καταναλωτικά πρότυπα που έχουμε υιοθετήσει είναι εφάμιλλο, αν όχι ακριβότερα -πολύ πιο προηγμένων οικονομιών από τη δική μας. Ταυτόχρονα, η παρακμή της δημόσιας παροχής (π.χ. στους τομείς των υπηρεσιών υγείας και εκπαίδευσης) σημαίνει μεγάλη επιβάρυνση για αγαθά που σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες παρέχονται δωρεάν από το κράτος.

Με άλλα λόγια, την ώρα που η εθνική οικονομία χάνει έδαφος στις διεθνείς αγορές επειδή παράγει προϊόντα χαμηλής ποιότητας σε όχι συμφέρουσες τιμές, η εγχώρια ζήτηση απορροφά ένα υψηλό επίπεδο κατανάλωσης. Η κατανάλωση αυτή συχνά αφορά εισαγόμενα προϊόντα, ενώ σε σημαντικό βαθμό χρηματοδοτείται από δανεισμό (ιδιωτικό ή δημόσιο).

Είναι φανερό ότι η κατάσταση αυτή δεν είναι βιώσιμη. Όταν κάποιος ζει συνεχώς με δανεικά, το χρέος του διογκώνεται και στο τέλος κανείς δεν είναι πρόθυμος να του δανείσει χωρίς όλο και μεγαλύτερες εγγυήσεις. Σε τελευταία ανάλυση, το δίλημμα δεν είναι μεταξύ «σκληρών» ή μη μέτρων σταθεροποίησης, αλλά μεταξύ εξυγίανσης και χρεοκοπίας.

Το δυστύχημα είναι ότι, επειδή σπαταλήσαμε τα χρόνια των παχιών αγελάδων (υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης από τα μέσα της δεκαετίας του '90), είμαστε τώρα υποχρεωμένοι να επιχειρήσουμε την εξυγίανση μέσα σε συνθήκες οικονομικής ύφεσης.

Η μετάβαση προς ένα άλλο παραγωγικό μοντέλο είναι κάθε άλλο παρά εύκολη.
Απαιτεί μια διαφορετική επιχειρηματική κουλτούρα που να σέβεται την εργασία και να επενδύει σε αυτή, με στόχο την παραγωγή ελκυστικών προϊόντων σε ανταγωνιστικές τιμές.

Προϋποθέτει επίσης την επικράτηση μιας πιο απαιτητικής ηθικής της εργασίας εκ μέρους των εργαζομένων και των εκπροσώπων τους.

Συνεπάγεται τέλος βαθιές μεταρρυθμίσεις για την αποτελεσματική καταπολέμηση χρόνιων προβλημάτων στην οικονομία, στην απασχόληση, στην ασφάλιση, στην εκπαίδευση, στη δικαιοσύνη.

Πάντως, όσο αποφασιστικά (και όσο γρήγορα) και αν κινηθούμε προς την κατεύθυνση της ακριβής ανάπτυξης, η κρίση δεν μπορεί να αφήσει ανεπηρέαστη την κατανάλωση. Κατ' αρχήν ποσοτικά: λίγοι αμφιβάλλουν ότι μας περιμένουν θυσίες, και μάλιστα για αρκετό καιρό. Όμως, η μονόπλευρη μείωση των εισοδημάτων των μισθωτών δεν θα έχει κανένα αποτέλεσμα όσο:

-διαιωνίζεται η φορολογική ασυλία άλλων κατηγοριών,
-παραμένει κανόνας η κακοδιαχείριση των δημόσιων πόρων,
-η διαφθορά εξακολουθεί να κυριαρχεί στη δημόσια ζωή.

Συνεπώς, για να έχει αποτέλεσμα η προσπάθεια αντιμετώπισης της κρίσης, θα πρέπει να συμπέσει με την αποκατάσταση της νομιμότητας και την περικοπή της σπατάλης σε όλους τους τομείς. Επίσης, θα πρέπει οι θυσίες να επιμερίζονται ανάλογα με τη δυνατότητα καθενός να συνεισφέρει, αρχής γενομένης από όσους την τελευταία περίοδο πλούτισαν εύκολα.

Συνεπώς, η λιτότητα για να είναι οικονομικά αποδοτική και κοινωνικά αποδεκτή θα πρέπει να είναι δίκαιη.

Επί πλέον, η μεγάλη αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης την προηγούμενη περίοδο δεν έκανε ευτυχέστερους τους πολίτες:

-τροφοδότησε μια επίπλαστη ευημερία που εξαντλήθηκε στη ρηχή και επιδεικτική συσσώρευση υλικών αγαθών,
-ενέτεινε τις οικονομικές ανισότητες,
-ενίσχυσε τις κοινωνικές παθογένειες (το στρες, την εγκληματικότητα),
-επιδείνωσε την καθυστέρηση της δημόσιας υποδομής,
-επιτάχυνε την καταστροφή του περιβάλλοντος.

Βέβαια, παρότι η αύξηση του εισοδήματος δεν εγγυάται πραγματική ευημερία, η μείωσή του προκαλεί μεγαλύτερη δυστυχία, ιδίως βραχυπρόθεσμα, αφού ανατρέπει προσδοκίες και σχέδια.

Ίσως όμως, μεσοπρόθεσμα, η λιτότητα να είναι ευκαιρία για μια αλλαγή πορείας. Αρκεί να αντιστραφεί η τάση ιδιωτικοποίησης των κοινωνικών αγαθών. Αρκεί να ενισχυθεί η ποιότητα των δημοσίων αγαθών -των ελεύθερων χώρων, των δρόμων και των πλατειών, των αστικών πάρκων και των εθνικών δρυμών, όχι μόνο των δημόσιων νοσοκομείων και σχολείων.

Δεν είναι δύσκολο να φανταστούμε μια εναλλακτική καθημερινότητα: τα παιδιά πηγαίνουν στο δημόσιο σχολείο της γειτονιάς, οι επισκέψεις στο γιατρό είναι δωρεάν, οδηγούμε λιγότερο, περπατάμε και ποδηλατούμε περισσότερο, κυκλοφορούμε με το μετρό ή το λεωφορείο, κολυμπάμε σε ελεύθερες παραλίες (όχι σε οργανωμένες πλαζ), αθλούμαστε στα πάρκα μαζί με τους φίλους μας (όχι στο ιδιωτικό γυμναστήριο μόνοι μας), μαγειρεύουμε συχνότερα στο σπίτι με φίλους, μποϋκοτάρουμε τα πληκτικά αλλά υπερτιμημένα μπαρ ή εστιατόρια.

Ποιος αμφιβάλλει ότι, εάν όλα αυτά συνέβαιναν αληθινά, η λιτότητα (δηλαδή η μείωση των χρηματικών εισοδημάτων) θα συμβάδιζε με τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής μας;

*Ο Μάνος Ματσαγγάνης διδάσκει κοινωνική πολιτική στο οικονομικό πανεπιστήμιο Αθηνών

Fresh24

Διαζύγιο με το παρελθόν! Η έρευνα της Public Issue για Καθημερινή και ΣΚΑΪ.

Posted: March 13th, 2010, 3:22am MST by Fresh24

Η χθεσινή δημοσκόπηση της Public Issue για την Καθημερινή και τον ΣΚΑΪ καταγράφει τις έντονες κοινωνικές διεργασίες μία εβδομάδα μετά την ανακοίνωση των μέτρων από την κυβέρνηση. Ουσιαστικά λίγους μήνες έπειτα από τις εθνικές εκλογές επιστρέφουμε στην έντονη αντικομματική στάση. Το νέο χαρακτηριστικό που προστίθεται είναι η αύξηση της κοινωνικής ανασφάλειας και ο φόβος κοινωνικών συγκρούσεων. 80%
Weekend SaltandPepper: Τηλεφώνημα Μέρκελ σε Σαμαρά

Posted: March 13th, 2010, 3:10am MST by Fresh24

ΚΑΙ ΔΙΑΥΛΟΣ Σαμαρά- Μέρκελ άνοιξε από χθες το απόγευμα για την πορεία της ελληνικής οικονομίας. Η Γερμανίδα καγκελάριος τηλεφώνησε στον πρόεδρο της Ν.Δ. και είχε μαζί του εκτενή συζήτηση για τη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας, ενώ του ζήτησε στη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, που θα γίνει στις 25 Μαρτίου στις Βρυξέλλες, να έχει ρόλο γενικού εισηγητή, παρουσιάζοντας και τις γαλάζιες

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Το σχέδιο ΑΝΑΝ σε …σκίτσα

Posted: March 13th, 2010, 2:59am MST by sxoliasths

Το είδα ετεροχρονισμένα (7 χρόνια μετά) και σκέφτηκα ότι αξίζει να το δουν και οι αναγνώστες της καλύβας. http://www.xfe.gr/docs/annan_comic.pdf Filed under: σχολιαστής

Fresh24

Weekend Movies: Green Zone

Posted: March 13th, 2010, 2:28am MST by Fresh24

Matt Damon and director Paul Greengrass ("The Bourne Supremacy," "The Bourne Ultimatum," "United 93") re-team for their latest electrifying thriller in "Green Zone," a film set in the chaotic early days of the Iraqi War when no one could be trusted and every decision could detonate unforeseen consequences.During the U.S.-led occupation of Baghdad in 2003, Chief Warrant Officer Roy Miller (Damon)
Weekend Movies: Greenberg

Posted: March 13th, 2010, 2:16am MST by Fresh24

Roger Greenberg (Ben Stiller), single, fortyish and at a crossroads in his life, finds himself in Los Angeles, house-sitting for six weeks for his more successful/married-with-children brother. In search of a place to restart his life, Greenberg tries to reconnect with old friends including his former bandmate Ivan (Rhys Ifans). But old friends aren't necessarily still best friends, and Greenberg
Weekend Movies: Repo Men

Posted: March 13th, 2010, 2:09am MST by Fresh24

In the futuristic action-thriller "Repo Men," humans have extended and improved our lives through highly sophisticated and expensive mechanical organs created by a company called The Union. The dark side of these medical breakthroughs is that if you don't pay your bill, The Union sends its highly skilled repo men to take back its property... with no concern for your comfort or survival.Jude Law
Weekend Movies: The Twilight Saga: Eclipse

Posted: March 13th, 2010, 2:04am MST by Fresh24

In "Eclipse," Bella once again finds herself surrounded by danger as Seattle is ravaged by a string of mysterious killings and a malicious vampire continues her quest for revenge. In the midst of it all, she is forced to choose between her love for Edward and her friendship with Jacob — knowing that her decision has the potential to ignite the ageless struggle between vampire and werewolf. With

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Ο ΓΑΠ (όπως κάποτε ο μπαμπάς του) τα βάζει με τα ρετιρέ

Posted: March 13th, 2010, 1:19am MST by Πάνος

Καιρός ήταν! Περιμένουμε λοιπόν να γίνει η αρχή από το πλέον απαράδεχτο ρετιρέ της χώρας, τους βουλευτές, οι οποίοι εξακολουθούν να προκαλούν διατηρώντας το 50% των αποδοχών τους αφορολόγητο! (Άσε που ξαναπληρώνονται για να κάνουν τη δουλειά τους – δηλ. να συμμετέχουν σε επιτροπές! Άσε που συνταξιοδοτούνται ως …γαλαζοαίματοι, μετά από ελάχιστα χρόνια στη Βουλή!) http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1115718&lngDtrID=244 Μπόνους: ή [...]

e-rooster.gr

Μήπως πρέπει να ενισχυθεί η φοροδιαφυγή;

Posted: March 13th, 2010, 1:06am MST by Τάκης Μίχας

Στις χώρες του «υπαρκτού σοσιαλισμού» το συμβόλαιο που έδενε το κράτος με τους πληβείους ήταν: «Προσποιούμεθα ότι σας πληρώνουμε και εσείς προσποιείσθε ότι δουλεύετε». Στην Ελλάδα, την τελευταία χώρα «υπαρκτού » στην Ευρώπη, η λογική είναι: «Προσποιούμεθα ότι σας παρέχουμε υπηρεσίες και εσείς προσποιείσθε ότι πληρώνετε φόρους». Και όσο το κράτος από την πλευρά του συνεχίζει να εκφράζει αυτή την λογική τόσο και οι πολίτες θα προσπαθούν να πράττουν το ίδιο. Εδώ λοιπόν θα πρέπει να αναζητηθεί το κλειδί της τεράστιας φοροδιαφυγής που παρατηρείται στην Ελλάδα και όχι σε διάφορες άλλες μεταφυσικές ερμηνείες του φαινομένου.
ο εχθρός είναι «το Δημόσιο που πλούτισε σε βάρος των εργαζομένων». Και όσο η κυβέρνηση δεν θέλει να αντιληφθεί ότι αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα , τόσο τα μέτρα που θα λαμβάνει θα παραμένουν αποσπασματικά, ταμειακά, υφεσιακά και εν κατακλείδι αναποτελεσματικά
Όμως δυστυχώς οι πολιτικοί δεν εννοούν να το κατανοήσουν. Αναγγέλλοντας τα πρόσφατα μέτρα ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου προσδιόρισε τον εχθρό: «Απέναντι μας» είπε «είναι όσοι πλούτισαν σε βάρος του Δημοσίου»-εννοώντας τους «φοροφυγάδες» . Με αυτό τον τρόπο ο ΓΑΠ, ένας πολιτικός που έχει όλα τα προσόντα να διαφοροποιηθεί από την περιβάλλουσα πολιτική αθλιότητα, κατέληξε να μιλάει την «ξύλινη γλώσσα» του πλέον οπισθοχωρημένου τμήματος του κόμματος του ταυτίζοντας τα δεινά της Ελλάδας με τους «φοροφυγάδες» (και τους» ξένους κερδοσκόπους») Όμως προσδιορίζοντας έτσι τους «εχθρούς» ο πρωθυπουργός έδειξε ότι δεν κατανοεί το πραγματικό πρόβλημα. Ότι ο εχθρός είναι «το Δημόσιο που πλούτισε σε βάρος των εργαζομένων». Και όσο η κυβέρνηση δεν θέλει να αντιληφθεί ότι αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα , τόσο τα μέτρα που θα λαμβάνει θα παραμένουν αποσπασματικά, ταμειακά, υφεσιακά και εν κατακλείδι αναποτελεσματικά.

Ο λόγος για τον οποίο υπάρχουν οι φόροι δεν είναι για να τιμωρούνται οι άνθρωποι επειδή η αγορά τους ευνόησε για τις υπηρεσίες, ιδέες, προϊόντα και καινοτομίες που προσφέρουν. Οι φόροι, αντίθετα με αυτά που πιστεύει η Αριστερά δεν είναι το τίμημα που πρέπει να καταβάλλει το άτομο για κάποιο προπατορικό αμάρτημα. Ο λόγος ύπαρξης των φόρων είναι για να χρηματοδοτούνται ορισμένα αγαθά τα οποία είτε δεν μπορούν να παράχθουν μέσα από τον μηχανισμό των εκούσιων συναλλαγών είτε κρίνεται ότι σε αυτά θα πρέπει να έχουν πρόσβαση όλοι οι πολίτες ανεξάρτητα της οικονομικής τους κατάστασης- αγαθά όπως η ασφάλεια, η δικαιοσύνη, η παιδεία και η υγεία.

Με άλλα λόγια οι πολίτες πληρώνουν φόρους και περιμένουν ως αντάλλαγμα δημόσια αγαθά και υπηρεσίες. Από την στιγμή που το επίπεδο των παρεχόμενων αγαθών/υπηρεσιών δεν αντιστοιχεί στους φόρους που καταβάλλουν έχουν κάθε ηθικό δικαίωμα(για να μην πω υποχρέωση) να προσπαθήσουν να σπάσουν το «συμβόλαιο» και να φοροδιαφύγουν.
οι πολίτες πληρώνουν φόρους και περιμένουν ως αντάλλαγμα δημόσια αγαθά και υπηρεσίες. Από την στιγμή που το επίπεδο των παρεχόμενων αγαθών/υπηρεσιών δεν αντιστοιχεί στους φόρους που καταβάλλουν έχουν κάθε ηθικό δικαίωμα(για να μην πω υποχρέωση) να προσπαθήσουν να σπάσουν το «συμβόλαιο» και να φοροδιαφύγουν
Όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα στη χώρα μας. Σήμερα στην Ελλάδα μάλιστα οι πολίτες καλούνται επιπλέον να πληρώσουν για δημόσιες υπηρεσίες που υποτίθεται ότι έχουν ήδη πληρώσει μέσω των φόρων τους. Ένα τέτοια παράδειγμα είναι η παιδεία. Έχοντας πληρώσει τους φόρους ο πολίτης είναι υποχρεωμένος επί πλέον να πληρώνει για φροντιστήρια, ιδιαίτερα ,ξένες γλώσσες κλπ-επειδή ακριβώς το επίπεδο των παρεχόμενων υπηρεσιών είναι άθλιο.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι η ιατρική περίθαλψη. Αν δεν καταβάλλει «φακελάκι» στο γιατρό, αν δεν πληρώσει για «αποκλειστική» νοσοκόμα και αν δεν έχει όλο του το σόι να του παρέχει βασικές νοσοκομειακές υπηρεσίες , ο πολίτης μπορεί να είναι σίγουρος ότι η παραμονή του στο δημόσιο νοσοκομείο θα αποτελέσει την πιο αξιομνημόνευτη εμπειρία της ζωής του.

Με άλλα λόγια στους τομείς π.χ. της υγείας και της παιδείας το μόνο που παίρνει ως αντάλλαγμα ο πολίτης για τους φόρους που πληρώνει είναι ένα κρεβάτι και ένα θρανίο. Όλα τα άλλα τα πληρώνει επί πλέον από την τσέπη του. Γιατί λοιπόν να μην προσπαθήσει να φοροδιαφύγει;

Παρεμπιπτόντως το επιχείρημα ότι η φοροδιαφυγή-δηλαδή η στέρηση πόρων- οδηγεί στο χαμηλό επίπεδο δημοσίων υπηρεσιών δεν έχει βάση. Τα τελευταία 30 χρόνια λάβαμε από την Ευρώπη και δανειστήκαμε από τις αγορές πάνω από 450 δις ευρώ. Όπως έχουν είξει άπειρες διεθνείς έρευνες π.χ. στην παιδεία το επίπεδο των υπηρεσιών δεν συνδέεται τόσο με τις δαπάνες όσο με την διάρθρωση κινήτρων/κυρώσεων που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι σε αυτό τον τομέα. Στην περίπτωση της Ελλάδας η αύξηση των κρατικών εσόδων ιστορικά απλά συνεπάγεται περισσότερους πελατειακούς διορισμούς και περισσότερες προσόδους για τις συντεχνιακές ομάδες που έχουν εκ των έσω καταλάβει τις δημόσιες υπηρεσίες και τις απομυζούν..
υπάρχει μια ομάδα 400.000 ατόμων τους οποίους οι πολίτες είναι υποχρεωμένοι να συντηρούν με τους φόρους τους και οι οποίοι ως αντάλλαγμα δεν προσφέρουν απολύτως καμία υπηρεσία. Για ποιό λόγο;
Σήμερα στην Ελλάδα στον ευρύτερο δημόσιο τομέα (υπουργεία ΔΕΚΟ δήμους κλπ) απασχολούνται περίπου 1 εκατομμύριο άτομα. Να υποθέσουμε -με συντηρητικές εκτιμήσεις-ότι τουλάχιστον ένα 40% έχουν τοποθετηθεί στην βάση πελατειακών και όχι πραγματικών αναγκών; Με άλλα λόγια υπάρχει μια ομάδα 400.000 ατόμων τους οποίους οι πολίτες είναι υποχρεωμένοι να συντηρούν με τους φόρους τους και οι οποίοι ως αντάλλαγμα δεν προσφέρουν απολύτως καμία υπηρεσία. Για ποιό λόγο; Στη βάση ποίου ακριβώς ηθικού προστάγματος πρέπει ο πολίτης να πληρώνει φόρους για την συνεχιζόμενη «απασχόληση» τους; Ποια ακριβώς είναι η διαφορά μεταξύ του εργαζόμενου στον ιδιωτικό τομέα στην Ελλάδα που αναγκάζεται να συντηρεί αυτή την τάξη των γραφειοκρατών με τους εργάτες στην ΕΣΣΔ που έπρεπε να τρέφουν τους εξίσου άχρηστους κομματικούς γραφειοκράτες;

Δυστυχώς όμως οι πολιτικοί στην Ελλάδα δεν επιθυμούν να κατανοήσουν την απλή αλήθεια ότι στα σύγχρονα κράτη καταβάλλεις φόρους έναντι κάποιου ανταλλάγματος. Ίσως επειδή οι ίδιοι δεν χρειάσθηκαν ποτέ να προσφύγουν σε δημόσια αγαθά – στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία, προσφεύγουν σε ιδιωτικά νοσοκομεία, έχουν σωματοφύλακες- που πληρώνει ο φορολογούμενος-για την ασφάλεια τους. Ίσως πάλι ακόμα και όταν προσφεύγουν σε δημόσιες υπηρεσίες απολαμβάνουν διακριτικής μεταχείρισης την οποία δεν έχει κανένας άλλος πολίτης.

Φυσικά όπως επεσήμανε πρόσφατα ο φίλος καθ. Μάνος Ματσαγγάνης σε άρθρο του στο newstime.gr δεν έχουν όλοι την ίδια δυνατότητα να φοροδιαφύγουν. Όμως το ηθικό δίδαγμα που θα πρέπει να εξάγει κανείς δεν είναι ότι όλοι θα πρέπει να πληρώνουν φόρους αλλά πως θα διαμορφωθούν οι μηχανισμοί εκείνοι που θα επιτρέπουν σε όλους τους πολίτες να φοροδιαφεύγουν και όχι απλά στους προνομιούχους συμπολίτες μας. Αυτό τουλάχιστον απαιτεί η κοινωνική δικαιοσύνη.

Τάκης Μίχας

—————————————————–

Σημειώσεις:
Δημοσιεύτηκε στο newstime.gr στις 12/3/2010

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Μα είναι είδηση αυτή;

Posted: March 13th, 2010, 12:54am MST by Πάνος

…ή μήπως η «Ελευθεροτυπία» βρήκε την ευκαιρία να το παίξει ALTER; http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=140664 Filed under: Κοινωνία ώρα μηδέν

Cognitariato

My paper...

Posted: March 13th, 2010, 12:42am MST by Elias

Dealing with the ''psychological due-dilligence'', through behavioral game theory ,it is necessary to adopt a combination of psychological/sociological parametres with financial assumptions, for forecasting modelling in Funds, Private Equities,VC's .

Ι managed to combine some result-oriented assumptions for high -reliability forecasting ratios according to the modern risk factor's analysis for investments ' decisions .
The ''testing scenarios '' through mathematical economics and simulation, are based on the question

'' how to involve in a proposal structure for a deal, during due dilligence period, Exit Strategy Ratios with Projections and Valuation of current estimation ,in order to have more reliable and non-stochastic results from human decisions or non-financial criteria ''

In simple words:

''how to minimize the human feeling’s criteria according to the investment criteria ''

Τhe forecasting ( interactive ) model is based on some emotional and intelligence decision parameters like:

- Οverconfidence
- Pessimism/ Optimism
- Cooperation bias

and on some finacial parameters ,like :

- Base case IRR & cash flows
- Variation IRR & cash flows

So, either a Prιvate Equity , a Fund , a VC, or an individual investor , during due dillingence and decision period ,they need to adopt the interaction of human and financial assumptions for the projections and the expected figures like : ( tested from algorithm's time series for projects
- Entry value for PE (deal total/EBITDA )
- Entry value for PE (based on Yr 1-5 EBITDA)
- Entry Fund risk to last 12m EBITDA
- Exit PE (base case Yr 3 EBITDA)
- VC multiple of investment on exit
- Net debt projections( pre-deal )

After the above, the valuation model can show to us the effect of human’s mistakes in changing the financial variables on the exit value and IRR .

Talent, experience, and tendency for non-rational or rational investment decisions are not following the traditional decision makinf or risk management assumptions, especially nowadays , where the financial crisis remind us the neccessity of research and development in behavioral finance and economic psychology.

Elias Karavolias

Director of Upgrade London Partners

Παρεμβάσεις | Τύποι Άρθρων | NewsTime

Μεταπτυχιακές σπουδές: Δωρεάν ή με δίδακτρα;

Posted: March 13th, 2010, 12:38am MST by Αστέρης Χουλιάρας

Κατά γενική ομολογία τα δεύτερα λειτουργούν καλύτερα από τα πρώτα. Στα επι πληρωμή μεταπτυχιακά οι φοιτητές έχουν περισσότερες απαιτήσεις. Αντίθετα, στα "δωρεάν" οι καθηγητές είναι εθελοντές. Τι πρέπει να αλλάξει;

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Τελικά τα πήραμε τα υποβρύχια

Posted: March 13th, 2010, 12:28am MST by Πάνος

Τώρα, κάτι δισεκατομμυριάκια που χρειάστηκαν είναι λεπτομέρειες άνευ σημασίας. Άλλωστε, είμεθα large τύποι (με τα λεφτά των φορολογουμένων) http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view&id=11200&Itemid=40 (Στο σύνδεσμο οι ευθύνες αποδίδονται κυρίως στις κυβερνήσεις Σημίτη και Καραμανλή. Νίπτω τας χείρας μου, με θαλασσινό νερό, μέχρι να μας εξηγήσει κάποιος τα -διαχρονικά- παρασκήνια…) * Bonus (της καλύβας), ένα κίτρινο υποβρυχιακό τραγουδάκι: Filed under: Η [...]

stilitis

Συνταγές από το Στύλο: φακές σούπα

Posted: March 12th, 2010, 6:23pm MST by Dokimos

Πολλοί αδελφοί μόλις ακούνε για όσπρια λένε ''άστο καλύτερα, θα παραγγείλω κανα πιτσόνι!'' Για κάτσε ρε φίλε, ξέρεις τί υγιεινό που είναι τ' όσπριο? Θρεπτικό, γεμάτο καλά πράγματα που δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή και ειδικά οι φακές είναι τίγκα στο σίδηρο, να σε κάνουν Ποπάυ the sailorman! Θες την Όλιβ ή όχι, λοιπόν, αποφάσισε! Άσε που με τις ταπεινές μα ευεργετικότατες φακές κάνεις και αποτοξίνωση από κρεατικά και λοιπά λιπαρά που όσο να'ναι τιγκάρουν το στομάχι σου ανελέητα τουλάχιστον 5 φορές την εβδομάδα...

Λοιπόν, το δηλώνω για ακόμη μία φορά: ΔΕΝ είναι δύσκολο να ετοιμάσετε νόστιμες φακές, μπορεί να μην έχουν την ίδια γεύση με αυτές της μαμάς/γιαγιάς/θείας αλλά θα φέρουν τη σφραγίδα σας, θα τις ετοιμάσετε με φροντίδα και θα γευτείτε τη χαρά των κόπων σας - αν οι κόποι σας βγουν εύγευστοι ωσάν φαγητό από την κουζίνα του Στύλου, φωνάξτε με! Πάμε λοιπόν μαζί βημα-βημα για το αποτέλεσμα που βλέπετε στη φωτο - κλικ για λαχταριστό κοντινό!

Για τις φακές σούπα ξεκινάτε βάζοντας τις φακές (περί τα 500γρ.) μαζί με 5 κούπες νερό σε μία κατσαρόλα. Βράστε τις φακές σε δυνατή φωτιά για περίπου πέντε λεπτά και κατόπιν στραγγίξτε το νερό με ένα σουρωτήρι όπου θα κρατήσετε τις φακές. Τώρα που κάνατε το λεγόμενο ''καθαρισμό'', είστε έτοιμοι να ξεκινήσετε το κυρίως μαγείρεμα. Ζεστάνετε λίγο ελαιόλαδο στην κατσαρόλα σε μέτρια φωτιά, τσιγαρίστε ελαφρώς ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι για 2-3 λεπτά, αν δεν θα βγείτε ραντεβού το βράδυ ρίξτε και λίγο σκόρδο (1 ή 2 σκελίδες καθαρισμένες και κομμένες κομματάκια). Κατόπιν πετάτε μέσα τις φακές και ανακατεύετε καλά για να καλυφθούν όλες με το λάδι. Ρίχνετε μέσα πάστα ντομάτας ή αν δεν έχετε, δύο ώριμες ψιλοκομμένες ντομάτες, οι παραδοσιακοί θα σας πουν να βάλετε και από τα δύο αλλά εγώ δεν το θέλω τίγκα στη ντοματίλα... Προσθέστε 4 κούπες νερό, ένα φύλο δάφνης και ελαχιστότατη ζάχαρη, και τέλος αλάτι-πιπέρι κατά βούληση. Σιγοβράστε ανακατευόντας κατά διαστήματα για περίπου 50 λεπτά με μία ώρα μέχρι να ψηθούν εντελώς οι φακές. Το επιθυμητό αποτέλεσμα δεν είναι να βγουν πουρές αλλά μαλακές και καλοψημένες, οπότε ρίχνετε καμιά ματιά για να προσθέσετε νερό αν χρειάζεται - τα όσπρια γενικά τείνουν να τραβάνε νερό - και μην φοβάστε να δοκιμάσετε. Αφού όλα είναι οκ, αφαιρέστε το φύλλο δάφνης και σερβίρετε σε βαθύ πιάτο με λίγο ξύδι. Μπορείτε να συνοδέψετε ιδανικά με τουρσί, σαλάτα εποχής, τυρί φέτα, ελιές, ντοματοσαλάτα, παστά, σαρδέλα μαρινάτη ή αν δεν έχετε τίποτα από όλα αυτά, μία κονσέρβα.

Άντε με τις ευχές του Κυρίου και αν έχετε τυχόν απορίες, εδώ είμαστε!

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Golden Boys

Posted: March 12th, 2010, 4:17pm MST by sissa ben dahir

Μια διδακτική παραβολή που κυκλοφορεί μέσα στα μονοπάτια του διαδικτύου. Ο Μπίλι πήγε στο Τέξας και αγόρασε από ένα αγρότη ένα γάιδαρο έναντι του ποσού των $100. Ο αγρότης συμφώνησε να του τον παραδώσει την επόμενη μέρα. Την επόμενη μέρα ο αγρότης του είπε: Συγγνώμη αλλά έχω άσχημα νέα, ο γάιδαρος ψόφησε. Ο Μπίλι απάντησε: “Τότε δώσε μου [...]

στης Βουλής τα έδρανα

Δεν γιορτάζω, αγαπητή μου ΕΣΗΕΑ...

Posted: March 12th, 2010, 4:06pm MST by Insider®

Διαβάζω στην ανακοίνωση της Ενωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών, με αφορμή τη σαββατιάτικη (13/3) "γιορτή": "...Στο τέλος της γιορτής βέβαια όπως κάθε χρόνο, θα μοιραστούν τα δώρα στα παιδιά των μελών μας".Χμμμ... "όπως κάθε χρόνο";Συγχωρέστε με, αλλά "κάθε χρόνο" γιορτή δεν γινόταν Μάρτη μήνα, αλλά την περίοδο της πρωτοχρονιάς. 'Η κάνω λάθος; Και γιατί, παρακαλώ, φέτος γίνεται η γιορτή

Το Ιστολογιο του Μιμη Ανδρουλακη

Ο Επισκέπτης της Παρασκεύης 12 Μαρτίου 2010

Posted: March 12th, 2010, 11:41am MST by Μιμης Ανδρουλακης

Ο Επισκέπτης της Παρασκεύης 12/3/10 (mp3)

Η καλύβα ψηλά στο βουνό

Η δημιουργική λογιστική γνωρίζει νέες δόξες;

Posted: March 12th, 2010, 10:30am MST by Πάνος

Τι μαθαίνουμε από ένα και μοναδικό κειμενάκι του in.gr: στην έκθεση που απέστειλε το υπουργείο Οικονομικών στην Κομισιόν για την υλοποίηση του ΠΣΑ αναφερόταν πως τα έσοδα αυξήθηκαν τον Φεβρουάριο κατά 4,5%, αλλά… Σύμφωνα με τα στοιχεία [...]

Koblopoulos...

Η αιτιολόγηση και η δικαιολόγηση

Posted: March 12th, 2010, 8:55am MST by John 25aris

(Αφιερώνεται σε όσους και όσες με έχουν ή τους έχω παρεξηγήσει)

Καθώς μιλάμε χάνουμε κάποια μικρά σημεία της έννοιας των λέξεων, δεν καταλαβάινουμε τι μας λένε ή τι τους λέμε και τελικά χάνουμε και την ουσία. Θα ήθελα να γράψω ένα ωραίο κείμενο για την ηθική και τη σχέση της με την πολιτική (βασικά αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο δομείται όλη η σύγχρονη πολιτική φιλοσοφία:ως ένα παρακλάδι της ηθικής φιλοσοφίας), αλλά δυστυχώς δεν το βλέπω το πράγμα να πηγαίνει προς τα εκεί...Μάλλον πάλι θα καταλήξω σε μια ανουσίως προσωπική ανάρτηση- και όποιοι έχουν το κουράγιο, ας μοιραστούμε την ανησυχία.

Η "αιτιολόγηση" παράγεται από το "αίτιο", η "δικαιολόγηση" από το "δίκαιο". Τώρα είναι σαφώς ευκολότερο να αντιληφθούμε τη διαφορά: όταν λες ότι οι πράξεις κάποιου δικαιολογούνται του δίνεις δίκαιο. Δε λες μόνο ότι υπάρχει ένα σύνολο λογικών αιτιών με βάση τις οποίες έδρασε με τον συγκεκριμένο τρόπο (πράγμα το οποίο σημαίνει ότι αιτιολογείς τις πράξεις του), αλλά και ότι ο τρόπος που έδρασε ήταν σωστός. Και τι θα πει σωστός; Μάλλον ότι έδρασε με έναν τρόπο που είναι σύμφωνος και με τη δική σου ηθική.

Για να μην κάνουμε τα πράγματα πιο σύνθετα απ' ότι είναι: ο κάθε άνθρωπος αποφασίζει για την κάθε πράξη του σύμφωνα με ένα σύνολο προσωπικών κανόνων και αξιών. Υπάρχουν βέβαια περιπτώσεις που μετανιώνουμε για τις πράξεις μας αλλά αυτό οφείλεται σε δύο λόγους: είτε το σύνολο αξιών μας άλλαξε, είτε υπήρχνα συνέπειες που δεν περιμέναμε και τελικά κάποια αξία μας παραβιάζεται. Με λίγα λόγια, για κάθε πράξη ο κάθε άνθρωπος "έχει τους λόγους του". Προσοχή δε λέω κάτι παράλογο (ελπίζω): λέω μόνο ότι ο άνθρωπος είναι ορθολογικό ον, με την έννοια ότι δεν κάνει πράγματα στην τύχη, αλλά πράγματα που θέλει και νομίζει ότι είναι σωστά, σύμφωνα με το πρότυπο του σωστού που έχι στο μυαλό του.

Αυτό είναι το "ον", δηλαδή η πραγματικότητα. Υπάρχει μια σημαντική διαφορά με το "δέον", με το πώς δηλαδή ο καθένας θα ήθελε να είναι η πραγματικότητα- αυτή είναι και η διαφορά αιτιολόγησης και δικαιολόγησης. Όλες οι πράξεις, ακόμα και οι πιο ακραίες μπορούν να αιτιολογηθούν, με την έννοια ότι ακόμα και την πιο ακραία πράξη ο δράστης έχει κάποιο λόγο που την κάνει, λόγο τον οποίο μπορεί να εξηγήσει και να γίνει αντιληπτός. Παράδειγμα: σκότωσα κάποιον γιατί είναι Εβραίος. Η πράξη αιτιολογείται τέλεια: η αιτια του φόνου είναι ότι το θύμα είναι Εβραίος. Αν δεν ήταν δεν θα τον σκότωνα.

Εντάξει, ο τρόπος που ορίζω την ορθολογικότητα είναι ταυτολογικός (ουσιαστικά προκρίνει ότι δεν υπάρχουν αντιορθολογικές πράξεις- πράγμα το οποίο πιστεύω), αλλά με βοηθάει σ' αυτό που θέλω να πω. Μπορεί τα πάντα να αιτιολογούνται, αλλά δε δικαιολογούνται κιόλας! Δηλαδή μπορεί να καταλαναίνω ότι κάποιος σκοτώνει κάποιον άλλον επειδή είναι Εβραίος, αλλά δεν του δίνω δίκαιο: δεν τον δικαιολογώ, πιστεύω πως δεν θα έπρεπε σε καμιά περίπτωση να το κάνει. Και ενώ η αιτιολόγηση λέει απλά ότι ο καθένας κάνει κάτι για κάποιο λόγο, η δικαιολόγηση λέει ότι και εγώ πιστεύω ότι αυτός ο λόγος αρκεί και ίσως του επιβάλλει να κάνει αυτό για το οποίο έκανε! Ότι δηλαδή είναι ηθικά σωστό αυτό που έκανε!

Ένα ζήτημα που παραβλέπω είναι αυτό της τιμωρίας: αν δικαιολογώ μια πράξη, σημαίνει ότι υπονοώ ότι δεν θα πρέπει να τιμωρείται; Δεν έχω καταλήξει ακόμα και αφού είναι κυρίως θέμα ορισμών λέω να το αφήσω προς το παρόν. Νομίζω πάντως πως η ηθική δικαιολόγηση/συμφωνία δεν σημαίνει αναγκαστικά και ότι η πράξη δεν θα πρέπει να τιμωρείται. Δικαιολογούμε μία πράξη αν η αιτία που έσπρωξε το δράστη να δράσει με τον συγκεκριμένο τρόπο μας φαίνεται "αρκετή". Το "αρκετή" σημαίνει ότι μάλλον θα δρούσαμε και εμείς έτσι. Ουσιαστικά σημαίνει ότι αυτό που έκανε δεν παραβιάζει την ηθική μας, το θεμελιώδες σύνολο των κανόνων και αξιών με το οποίο είμαστε εφοδιασμένοι. Δικαιολογούμε κάποιον γιατί μοιραζόμαστε έναν κοινό ηθικό κανόνα. Γιατί πιστεύουμε ότι έπραξε "σωστά", "δίκαια", "ηθικά","λογικά": κατά την άποψη μου όλα συνώνυμα της ίδιας διαπίστωσης, ότι απλά τυχαίνει και βλέπουμε το ζήτημα με τον ίδιο τρόπο, με άλλα λόγια, έχουμε την ίδια ηθική αντιμετώπιση του ζητήματος.

Δυστυχώς, ο ορθολογισμός σταματάει στη διαδικασία: τα αξιώματα τα επιλέγουμε. Αν επιλέξουμε τα αξιώματα, ο ορθολογισμός μας εγγυάται ότι το αποτέλεσμα θα συμφωνεί με τα αξιώματα (αν και αυτό τελευταία αμφθσβητείται, αλλά ας τ΄αφήσουμε αυτά τώρα...). Ετσι, είναι η επιστήμη και έτσι είναι και η ζωή- μάλλον γιατί έτσι είναι και ο άνθρωπος. Υπάρχει ένα σύνολο κανόνων και αξιών που μας καθορίζουν, που μας "επιβάλλουν" τη στάση που θα κρατήσουμε για όλα τα ζητήματα. Αυτός είναι ο ηθικός μας πυρήνας. Δεν ξέρω πως ακριβώς διαμορφώνεται. Ο Μαρξ λέει ότι είναι προϊόν του τρόπου παραγωγής και της τάξης μου- δε με καλύπτει. Ο Φρόϋντ λέει ότι είναι προϊόν των σεξουαλικών παραστάσεων που είχα μικρός- εντάξει έχει πλάκα, αλλά...Έχω καταλήξει σε κάτι γενικό, συνεπώς άχρηστο, αλλά με ικανοποιεί: διαμορφώνουμε αυτό το σύνολο των ηθικών προτύπων του πυρήνα της ηθικής μας με χαοτικό τρόπο από τις παραστάσεις του περιβάλλοντος μας όταν ήμαστε μικροί. Κανείς δεν μπορεί να προκαθορίσει ποια παράσταση θα παίξει καθοριστικότερο ρόλο: κάτι που για κάποιον αποδεικνύεται να είνια βίωμα ζωής, κάποιος άλλος ούτε καν το παρατηρεί. Απλά συμβαίνει. Αν προτιμάτε, απλά τυχαίνει. Τυχαίνει και οι ηλεκτροχημικές ενώσεις του εγκεφάλου εκείνη τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή διατάσσονται με το συγκεκριμένο τρόπο. Και κάτι καθημερινό αποτελεί το θεμέλιο του ηθικού σου κανόνα. Δε σας αρκεί το ξέρω. Αλλά μου φαίνεται πιο κοντά στην αλήθεια από οτιδήποτε άλλο.

Και τι συμπεραίνουμε; Κατ' αρχάς, είναι σχεδόν αδύνατο να καταλάβουμε κάποιον. Αυτό το έχω πάρει από το Χάγιεκ (όχι, ότι είναι ο πρώτος που το είπε, αλλά εγώ εκεί το διάβασα): ο καθένας είναι τόσο μοναδικός όσο ο τρόπος που αντιλήφθηκε το σύνολο παραστάσεων που είχε. Δηλαδή ακόμα και την ίδια ακριβώς ζωή να ζούσατε με κάποιον άλλο, θα τη ζούσατε διαφορετικά γιατί θα την αντιλαμβανόσαστε διαφορετικά! Αυτή η αντίληψη καθορίζεται από το σύνολο των προτύπων του ηθικού πυρήνα που σας έλεγα: ο τρόπος που βλέπουμε και αντιμετωπίζουμε τα πράγματα (και συνεπώς παράγουμε τις απόψεις μας) είναι απολύτως μοναδικός. Συνεπώς κανείς δεν μπορεί και κανέναν δεν μπορούμε να καταλάβουμε πλήρως! Προφανώς και τους κοντινούς μας τους καταλαβαίνουμε καλύτερα (πιο πολλές κοινές παραστάσεις, πιο πολλά κοινά βιώματα, πιο πιθανόν να μοιραζόμαστε τα ίδια ηθικά πρότυπα- η μήπως είναι κοντινοί μας επειδή τους καταλαβαίνουμε καλύτερα...;), αλλά ποτέ πλήρως!

Εντάξει, δε λέω και καμιά σοφία: όλα είναι σχετικά και ο καθένας τα βλέπει με τον τρόπο του. Ναι, αλλά όλα είναι και λογικά και δίκαια ταυτόχρονα! Και ο καθένας πώς αποφασίζει; Απλά κάνει ό,τι του επιβάλλει ο ηθικός του πυρήνας, δεν μπορεί να δράσει με άλλο τρόπο! Κάποιες συμπεριφορές μας "ταιριάζουν περισσότερο" και γι' αυτό τις υιοθετούμε: δεν υπάρχει κανένα αντικειμενικό κριτήριο που να αποδεικνύει ότι κάποια συμπεριφορά είναι λογικότερη/ηθικότερη/δικαιότερη από μια άλλη. Ο καθένας έχει το προσωπικό ηθικό του "ξυράφι" και "κόβει" ό,τι δεν του αρέσει( ότι του φαίνεται ανήθικο).

Το ωραίο είναι ότι το παραπάνω σχετικιστικό αερολόγημα μας οδηγεί σε δύο καλούς δρόμους για να κινηθούμε, σε δύο ωραίες ηθικές επιταγές. Ο πρώτος είναι αυτό που λέει ο Καντ η "κατηγορική προσταγή". Εντάξει, ο Καντ λέει ότι αυτό πρέπει να είναι το κριτήριο που θα πρέπει να δρας και εγώ μόλις υποστήριξα ότι δεν υπάρχει (και ότι δεν θα έπρεπε να υπάρχει) κανένα τέτοιο κριτήριο. Είναι όμως μια καλή ιδέα. Καλή με τον έννοια του ότι αν την ακολουθήσεις νομίζω ότι θα είσαι πιο ευτυχισμένος. Λέει λοιπόν ότι "πρέπει να δρας με βάση μιας αξιωματική αρχή, η οποία πιστεύεις ότι πρέπει να την ακολουθούν όλοι". Δηλαδή κάνε αυτό που αν το έκαναν όλοι θα είχε ένα επιθυμητό αποτέλεσμα. Η καλή ιδέα είναι ότι πρέπει όταν δρας να σκέφτεσαι και τους άλλους με τους εξής τρόπους: τι θα γινόταν αν το έκαναν όλοι; Τι θα γινόταν αν το έκαναν σε μένα; Είπαμε στα δύσκολα δεν έχεις πολλά περιθώρια επιλογής, θα κάνεις αυτό που σου επιβάλλει η ηθική σου, δνε μπορείς να κάνεις αλλιώς. Προσπάθησε, όμως, όσο μπορείς να σκεφτείς και τις συνέπειες τις πράξεις σου, κυρίως σε εσένα τον ίδιο. Ίσως αυτό να σε βοηθήσει να αποφασίσεις.

Η άλλη ωραία ιδέα είναι η βάση του φιλελευθερισμού, η "ανεκτικότητα". Μην είσαι σκληρός κριτής. Ποτέ δεν θα καταλάβεις τον άλλον και δεν ξέρεις τι περνάει και πώς το περνάει. Προσπάθησε να μην κρίνεις αυστηρά. Μόνο όταν βρεθείς στην ίδια ακριβώς θέση ίσως να τον νιώσεις άλλο ούτε και τότε πλήρως. Εντάξει, προφανώς και δεν πρέπει να ανεχόμαστε τα πάντα. Αλλά ο καθένας πρέπει να είναι όσο πιο ανεκτικός μπορεί. Πρέπει να προσπαθείς να καταλάβεις και να νιώσεις τον άλλον όσο πιο πολύ γίνεται. Είπαμε αιτιολόγηση και δικαιολόγηση δεν ταυτίζονται και δεν πρέπει να τα συγχέουμε: όλα αιτιολογούνται, αλλά κάποια δε δικαιολογούνται με τίποτα (από εμάς). Αλλά όσο πιο πολύ νιώθουμε την αιτιολόγηση και τη διαχωρίζουμε από τη δικαιολόγηση, προσπαθώντας ταυτόχρονα να μπούμε στη θέση του άλλου (η θεμελιώδης αρχή της ανεκτικότητας), τόσο πιο ήρεμοι θα είμαστε( νομίζω)...

Eye of the Rooster

Feeds

Unread items (7)

Posted: March 16th, 2010, 10:37pm MDT by Πάνος

Posted: March 16th, 2010, 4:39pm MDT by Κωνσταντινούπολη Αλέξανδρος Μασσαβέτας

Posted: March 16th, 2010, 2:33pm MDT by sxoliasths

Posted: March 16th, 2010, 12:54pm MDT by Κ.Τ - FREEBLOGGER

Posted: March 16th, 2010, 10:08am MDT by Πάνος

Posted: March 7th, 2010, 5:42am MST by G700

Posted: January 13th, 2010, 7:33am MST by Gazmend Kapllani

Recent items

Posted: March 16th, 2010, 9:22am MDT by Μιχάλης Μητσός

Posted: March 16th, 2010, 6:59am MDT by Fresh24

Posted: March 16th, 2010, 4:57am MDT by Fresh24

Posted: March 16th, 2010, 3:21am MDT by Gazmend Kapllani

Posted: March 16th, 2010, 3:18am MDT by Insider®

Posted: March 16th, 2010, 2:01am MDT by Χριστίνα Πουλίδου

Posted: March 16th, 2010, 1:55am MDT by sxoliasths

Posted: March 16th, 2010, 1:43am MDT by sxoliasths

Posted: March 16th, 2010, 1:39am MDT

Posted: March 16th, 2010, 1:31am MDT by Ντροπαλός

Posted: March 16th, 2010, 12:42am MDT by Πάνος

Posted: March 16th, 2010, 12:24am MDT by Πάνος

Posted: March 16th, 2010, 12:11am MDT by sxoliasths

Posted: March 15th, 2010, 11:54pm MDT by Πέτρος Τατούλης

Posted: March 15th, 2010, 8:47pm MDT by Οι Εγκάθετοι

Posted: March 15th, 2010, 7:03pm MDT by DeFreJus

Posted: March 15th, 2010, 6:57pm MDT by DeFreJus

Posted: March 15th, 2010, 6:52pm MDT by DeFreJus

Posted: March 15th, 2010, 5:54pm MDT by Dokimos

Posted: March 15th, 2010, 5:51pm MDT by Χαρίδημος Τσούκας

Posted: March 15th, 2010, 5:36pm MDT by Insider®

Posted: March 15th, 2010, 5:15pm MDT by e-Lawyer

Posted: March 15th, 2010, 2:46pm MDT by Πάνος

Posted: March 15th, 2010, 2:19pm MDT by sxoliasths

Posted: March 15th, 2010, 2:02pm MDT by sxoliasths

Posted: March 15th, 2010, 12:50pm MDT by Πάνος

Posted: March 15th, 2010, 11:00am MDT by Πάνος

Posted: March 15th, 2010, 10:55am MDT by Αθήναιος

Posted: March 15th, 2010, 10:31am MDT by sxoliasths

Posted: March 15th, 2010, 6:31am MDT by e-Lawyer

Posted: March 15th, 2010, 6:23am MDT by Πέτρος Τατούλης

Posted: March 15th, 2010, 4:10am MDT by Tassos

Posted: March 15th, 2010, 3:10am MDT by Τάσος Παππάς

Posted: March 15th, 2010, 2:17am MDT by Καμπύλης Τάκης

Posted: March 15th, 2010, 1:19am MDT by Aλέκος Παπαδόπουλος

Posted: March 14th, 2010, 11:25pm MDT by Elias

Posted: March 14th, 2010, 7:39pm MDT by Nikos Sotiropoulos

Posted: March 14th, 2010, 6:02pm MDT by G700

Posted: March 14th, 2010, 1:08pm MDT by podcast@irakliotis.gr (Leonidas Irakliotis)

Posted: March 14th, 2010, 8:03am MDT by Σ. Αθανασιάδης

Posted: March 14th, 2010, 7:58am MDT by Στέφανος Αθανασιάδης

Posted: March 14th, 2010, 6:45am MDT by Αθανάσιος Αναγνωστόπουλος

Posted: March 14th, 2010, 5:24am MDT by Gazmend Kapllani

Posted: March 14th, 2010, 4:07am MDT by Αθήναιος

Posted: March 14th, 2010, 3:51am MDT by Ανδρέας Ανδριανόπουλος